Pafcha frequentiffime in fecundum menfem, & in quartam infuper tam primi menſis quam fecundi hebdomadam fuit reiectum, & tamen nemo propter hoc Ecclefiam aufus eft condemnare? Satis eft, vt Ecclefia Pafcha ex Patrum, ac Conciliorum Decretis cele- bret,feruato certo quodam die æquinoctij, licet non femper in eo contingat, & adhibito Cyclo Lunari ad Lunas xiiij. inquirendas, quanquam interdum hæ etiam à vero motu difcrepent. Solum animos Aftronomorum folicitos habuit, atque anxios ante correctio- nem, quod viderent,errorem hunc in dies femper maiorem futurum, & nunquam à medio fublatum iri, nifi annus corrigeretur. uato, progreflum fpó
EGO quidem cum alijs viris doctiffimis iuxta, ac grauiffimis permultis in ea femper Calend. corre- fui fententia,vt exiftimarem, æquinoctium ab Ecclefia non debuiffe corrigi, atque adeo ratur non fuif eam id corecturam non fuiffe,quanquam ad diem 11. vfque Martij excurrerit, fi inibi cur-fe, fi æquino&t. fum inhibuiffet, & fponte fua, nulla adhibita æquatione, ad diem 21. regredi cepiffet. ad dié 21. Mar. Tantum abeft, vt nimis fit folicita de vero æquinoctij die, licet interdum, eo non obfer-te fua ad 21.re- Pafcha in vltimum vel fecundum menfem incurrat, dummodo dies, quem æqui- gredi cepiffet, noctio præfcripfit, medium obtineat locum inter terminos, ad quos vltro citroque æqui- nullo adhibito remedio. noctium euagatur.Quanto magis nunc contenti effe debemus æquatione facta,fpatio quo- libet 400. annorum adhibenda fecundum mediam anni magnitudinem omnium facillima, quæ æquinoctium à fede conftituta,hoc eft, à die 21.Martij, non longius amoueri patitur, quam duorum vel triú ad fummum dierum interuallo? Certe vix aliam æquandi rationem æquabilem, vniformemque quis inftituerit,quæ idem præftet. Quod teftimonio omnium, qui huic correctionis operi interfuerunt,confirmari poteft: quippe quibus nulla alia, etiam poft longam, diuturnamque inquifitionem, toto ferme decennio, occurrere potuit. locum folum ha
IAM vero fi contingat, (poffe autem contingere poft plurima annorum millia, non poffum fane negare, neque vllus eorum, qui ad annum corrigendum conuocati fuere à Pontifice,negauit, propter tabularum Aftronomicarum incertam perpetuitatem) æqui- noctium diem 21.Martij omnino deferere aliquando, fiue verfus finem menfis, fiue ver- fus initium progrediendo, ita vt in deſtinatam fibi fedem non poffit remeare, quod ex aduerfarijs vnus quidam nobis ominatus eft, dictum iam fæpius eft, qua ratione per inter- calationem, vel omiffionem aliquot dierum extraordinariam,ex edicto Summi Pontificis, ad diem 21. fit reftituendum. Id quod perpetuitati Calendarij non repugnat, vt diximus.
PORRO diffimulandum non videtur, progreffum regreffumque iftum æquino&tij lo- Receffum æqui cum folum habere in tabulis Prutenicis, præuifumque multo ante fuiffe ab ijs, qui Ca- noctia de 1. lendarium iuffu Summi Pontificis emendarunt, vt ex Compendio nouæ rationis reftituen- bere in tabulis di Calendarij ad Principes Chriftianos miffo intelligi poteft, in quo tam æqualis, regula- Prutenicis. rifque æquatio ad magnitudinem anni mediam accomodata, quam inæqualis, irregu- larifque ex Copernici doctrina defcripta eft. Retenta autem eft prior, (pofteriore reie- Cta) tanquam facilior, & ad Ecclefiæ vfum accommodatior, vt dictum eft fupra. Quod fi forte Prutenicæ tabulæ tam certæ non fint, vt diu durare poffint,fed Alphonfina motui Solis rectius refpondeant,vt plerique Aftronomorum affirinare videntur, non erit huic progreflui, regreffuique æquinoctij vllus locus, fed per longam feculorum feriem in afsi- gnata fibi fede permanebit,ad quam iterum reftituendum erit, fi quando ab ea difcefferit, quemadmodum fupra diximus. Quæ cum ita fint, fruftra quidam tam acerbe, & contu- meliofe in Calendarij noui reftitutionem inuehuntur, cum nihil ci opponant, obijciantue, quod non ante editum Calendarium fuerit præuifum. 3. Argumentů
3. SOLET quoque non paucis videri hæc ratio æquandi anni Solaris, quadrin- gentis annis circumfcripta, vitiofa, & imperfecta, propterea quod ad fuperiora tempora aduerfus Calen retracta non refpondet motibus coeleftibus. Nam cum decem dies anno 1582. fimul ab- darium nouum. lati fint, vt æquinoctium ad diem 21. Martij reftitueretur, vbi tempore Concilij Nicæni extitiffe creditur; deberet fane hæc æquatio, fi adhibita fuiffet, offerre 10. dies exempti- les. quod falfum videtur, cum folum 9. exhibeat. Quia enim annus 1600. biffextilis re- manet, remanfiffent quoque biffextiles hi anni 1200.800. 400. & folum in annis 1500. 1400.1300. 1100. 1000.900. 700. 600. 500. auferendus fuiffet dies intercalaris, ac propterea folum 9. dies debuiffent eximi, & non 10. ideoque equinoctium eius Concilij temporibus in 20, diem Martij, & non in 21. incidiffet. quod verum non eft.
DICENDVM tamen eft, æquationem noftram non neceffario refpondere debere Solutio. omnibus annis preteritis,que admodú neq.omnibus futuris cógruere poteft exquifite,vt fu pra diximus,propterea quod ea equabilis eft,& vniformis,annus vero inæqualis. Hinc.n.fit, I 2 vt
