vt anno exiftente maximo,nó totics intercalatio effet intermittenda,quotics id equatio no- ftra præcipit: eodé vero minimo exiftente,fæpius dies intercalaris effet omittendus, vt fu- pra dictum eft. Et quoniam medio fere tempore inter ortum Chrifti Domini, & annum correctionis 1582. anno videlicet circiter 880. quo Albategnius vixit, anni magnitudo reperta fuit omnium minima, ac proinde anticipatio æquinoctij velociffima, mirum non eft, æquationem noftram exquifite non congruere temporibus Nicæni Concilij,cum circa tempora Albatcgnij crebrius fuiffet dies intercalaris eximendus, quam annis quibufque 134. Quemadmodum etiá annis proxime futuris,quia nunc annus fere maximus elt, rarius omittendus effet dies intercalaris,fi æquatio vero motui deberet prorfus refpondere.Quod quia non fit, propter equationem noftram vniformem, confequens eft neceffario, vt pro- pter nimis crebram diei intercalaris exemptionem annis 1700. 1800. 1900. faciendam, æquinoctium à die 21. Martij verfus finem menfis prolabatur, vt fupra oftendimus. Satis eft, vt æquatio æquinoctium non longe à vero æquinoctio exhibeat, fiue præteritis ca an- nis accommodetur, fiue futuris: ita tamen, vt nonnunquam cum retroactis, futurifque annis confentiat: id quod perbelle ęquatio noui Calendarij præftat. Nam mirifice ea Aequationem temporibus Ptolemæi refpondet, qui circa annum Domini 130. floruit, cum exhibeat rij exquiſite re tunc equinoctium vernum die 22.Martij,propter 11.dies, qui ablati fuiffent vfque ad cor- fpondere non-rectionis annum, in annis 200. 300. 500.600.700.900. 1000.1100.1300.1400.1500. præteritis,ac fu (reliqui enim anni centefimi 400. 800. 1200. biffextiles permanfiffent) fi tunc æquatio turis, licet non noftra fuiffet in vfu: quo quidem die fere Ptolemçus id fieri obferuauit. Rurfus eadem omnibus, quod æquatio exquifite valde æquino&tium nonnullis annis futuris in die 21. Martij conferuat, nimirum circa annos Domini 1653. 2080. 2296. 2512. 2724.3156. 3368.15004. quibus temporibus æquinoctium circa diem 21. Martij contingere fuperiore cap. planum fecimus. Recte igitur æquatio noftra & preteritis, & futuris annis congruere dicenda eft, cum cius æquinoctium in medio quodammodo progreffus, regreffufque veri æquinoĉtij exiftat, hoc eft, modo ante verum, modo poft, modo denique cum eo contingat, inftar mediorum Nouiluniorum cum veris nouilunijs collatorum. noui Calenda- nullis annis fatis cft. Aequatio noui Calend.quo pa tracta exhibcat dos. Aequatio noui Calen.fia Nic. 10. dies offerat vf IO.
QVIN etiam neque omnino verum eft, quod aduerfarij afferunt, æquinoctium, fi æquatio retroactis annis accomodetur, cadere in diem 20. Martij tempore Concilij Ni- Eto 3d tempora cani. Nam fi noftra æquatio recte reuocetur ad annos anteactos, inueniemus dies 1 o. exi- Conc. Nic. re- mendos offerri ad eius Concilij tempora. Nam anno 300. à quo parum annus illius Con- 10. dies cxime. cilij abfuit, eximendus fuiffet quoque dies vnus,fi tunc æquatio hæc in vfu fuiffet,ac pro- inde æquinoctium exhiberetur circa illud tempus die 21. Martij: adeo vt non folum an- nis, quibus Ptolemæus vixit, fed temporibus etiam Nicæni Concilij, quod non multo poft Ptolemæi ætatem celebratum eft, noftra congruat æquatio. Malitiofe ergo, & vafre aduerfarij fe gerunt, cum æquationem noftram ad annum duntaxat 500. retrahunt, cum eam ad annum 300. retrahere deberent, qui propior fuit illi Concilio, quam annus 500.
QVOD fivrgeant aduerfarij, quamuis æquatio ad retroacta tempora reducta eximat dies vfque ad annum 300. inclufiue, qui vicinus fuit Concilio Nicæno, tamen fi ea- Conc. incepif- dem equatio à tempore Concilij Niceni incepiffet, & ad noftra vfque tempora effet pro- fet, quo patto ducta, eximeret duntaxat 9. dies, vt tertium argumentum volebat: Occurrendum eft,hoc eximendos vi- non effe abfurdum, propter caufam paulo ante allatam, quia nimirum tempore inter- que ad annum iecto annus fuit minimus. Dici quoque poteft, aliter tunc quadringentefimos annos fuif- 1600. fe difponendos. Nam quia tunc equinoctium, anno videlicet 300.& tempore Concilij, Neceffaria fuif. incidit in diem 2 1. Martij, omittendus fuiffet dies intercalaris anno 400. vt æquinoctium fe 10. dierum in fua fede detineretur, atque idcirco vfque ad annum 1600. inclufiue eximi oportuiffet exemptionem dies 10. in hifce centefimus 400.500.600. 800.900. 1000. 1200.1300. 1400. 1600. ex die 11.in 21 manente quarto quoque centefimo, quales fuiffent 700. 1100. 1500. biflextili. reftitueretur,fi-
SED vt vt eft, fiue noftra æquatio anno Concilij Nicæni refpondeat, fiue non,cer- dies præbeat c- tum eft apud omnes, & ratum, decem dies omnino eximendos fuiffe, vt æquinoctium ex ximendos vfq. die 11. Martij, ad quem progreffum fuerat,ad 2 1. reuocaretur: quemadmodum fi ad diem 25. Incarnationis Dominicæ (quod non pauci optabant) reuocandum fuiffet, eximi Refponfio gene oportuiffet dies 14. tametfi ab Incarnatione Domini ad noftra vfque tempora equino- ralis ad omnia &tium non tot diebus fedem fuam anteuerterit ; quippe cum ex obferuationibus Ptolemçi arguméta, liquido conftet,tépore Incarnationis verbi Dei æquinoctium in 23.'diem Martij incidiffe. nem æquino&ij
4 ATQVE hec dicta fint aduerfus argumenta, quæ æquationem noui Calendarij afferri poffunt. aliquo medio labefactare videre poffint. Ad quæ tamen, & omnia alia quæcumque tan- vt æquino&ti ne æquatio 10. ad Conc. Nic. fiue non. contra æquatio .1 dem
