Seſe retraxit ab omnibus prorſus ſacris,
Tempusque ſanctũ transigit ſicut boves.
Quas beſtias, quæ Monſtra gignit Anglia!
Ac integro gaudere queis datur grege
Verique nondum devio, eſt ingens dolor
Videre Macrum in paſcuis præpinguibus.
Arare littus, fructuum nil cernere.
Miſereſce tu dolentibus; qui, (uti decet,)
Feliciore ſorte lætantur tuâ,
Tibique gratulantur ut pingues oves
Silengenî pulcherrimos fætus tui.
Nam perplacent qui prodierunt hactenꝰ:
Queis vindicâſti pulpitum & fontem ſacrum,
Simul piisſimâ Parente Academiâ:
Et ſanctitatis extuliſti inſignia:
Et dexterè nimias totondiſti Comas,
Inſigne Magnæ opprobrium Britanniæ.
Aequè placebit, auguror, quem publicâ
Jam luce donas hic Libellulus triplex.
Quorum ultimus te ut Perſeveres admonet,
Et ſubſequentes flagitat fraterculos.
Nil te additurum ſunt minaciæ: tamen
Fac Perſeveres, & parem parias frequens.
- Thο. Dugard. A.M.R.B.
