Pagina:Scriptores Minores Historiae Danicae Medii Aevi vol 1.djvu/387

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


COMPENDIVM SAXONIS. MB. X 369

in Angliam profectus, dum omnia ibi pacata per prouidenciam Swenonis inuenisset, Ethwardum, fralrem suum ex matre, con- stituit in Anglia regem secum. Nam Ymma, mater sua, post connubium patris sui nupsit Ethwardo, nobilissimo principi Anglorum, cui et genuit hunc Ethwardum, qui obtusi cordis 5 et iners erat. Kanutus autem, dum duobus annis regnasset, mortuus est.

XVIII. Audiens Magnus Kanutum mortuum, memor pacti, quod secum habuerat, venit in Daciam regnumque Danis con- sencientibus occupauit. Sweno eciam, in Anglia relictis pre- lo sidiis, Daciam intrauit, dicens sibi regnum deberi racione consanguinitatis; sed Dani propter iuramentum, quod super pacto inter Kanutum et Magnum fecerant, ei restiterunt, Magno adherentes; sic propter iusiurandum \seruandum) extraneum acceplantes proprium sanguinem regium reliquerunt. Sed 15 quantam fidem Magnus inuenit in Danis, tantam perfidiam in Anglicis Sweno est expertus. Nam sororij eius, filij Godowini, de quibus magis confidebat, consilio cum indigenis habito omnes Danos circumquaque positos vna nocte per totam terram occidi procurabant; et ex eo tempore vsque modo 20 nunquam Dani Angliam recuperauerunt. Haraldus autem, maior filius Godowini, totam Angliam optinebat, nomine regio tantum apud Ethwardum remanente; sed cum Haraldus eciam nomen regis affectaret, Ethwardum occidi procurauit.

XIX. Interea Sweno, licet paucos socios haberet, tamen 25 fortune se committens, cum Magno bellare decreuit. Sed cum

a Magno in Jucia tam nauali bello quam terrestri victus fuisset, in Feoniam confugit; videns autem se auxilio destitutum, per

1. ibi om. V; dum ibi omnia parata(!) AS. 2. etwardum D, et sic sæpias in codd. 3. yma codd. 3 — 4. post conn. etc. : hic error epitomatori debetur. 4. sui om. A. 5. qui et genuit S. 6. cum {pro dum) V. — 8. Inscriptio in D: Magnus 799(!); in A: De Rege Magno. filio saneti Olaui de Norwegia, el in marg: XC. Magens sancte oUefFs føn. — 12. per (p pro pp = propter) V. 13. fecerunt S. ei om.W. 14. seruandum addidi, ne prorsus idem bis dictum sit; ofr. etiam Saxonis verba. 15. regium om. AS. 17. est repertus(!) S. sororei A; sorori DS. eius om. A. godi- wini S (22. godwini). 21. recuperauerant A; recuperabant S. H. eciam AS. 22. maior natu God. A. optinebat D. 27. nauili S; tam nauali quam ter. bello superatus A. 28. pheoniam AS. fugit S. auxilio se AS; se om. DV.

�� �