Pagina:Scriptores Minores Historiae Danicae Medii Aevi vol 2.djvu/36

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


26 SCRIPTORES HISTORIÆ DANICÆ MINORES

ante destitit, quam prius hunc, deinde illiim pedibus subiciendo amborum manus post terga vindret. Nec minori robore funi- culorum certamen exhibuit: quippe unum dextra, alterum sinistra continens eorum extrema quatuor prestantibus robore 5 ex aduerso distrahenda commisit; quibus {euni/ nequicquam sede sua detrahere laborantibus, ipse funem utrinque modo dextra modo leua corripiens ingenti fortitudine effecit, ut aut tenentibus restim excuteret aut eosdem ad se magnopere \renitentes appelleret funemque ducere) nequeuntes sequi cogeret.

10 Eidem quoque speciosissimus vocis habitus fuit. Equidem conciones non solum prestanti facundia, sed etiam tanta pronunciationis amplitudine celebrabat, ut in actionibus non solum a projDe s^antibus sed etiam a procul positis liquide exaudiretur. Preterea ad conciliandam sibi popularium bene-

15 uolentiam in extrema actionum suarum parte mandati loco subnectere consueuerat, ut viri coniuges suas ae liberos, necnon et seruos, cum primum domos redissent, sub eius titulo consalutationis officio prosequerentur.« 

Sciendum, quod supra memoratus rex tres filios, de quibus

20 mentio fiet, procreauerit; quorum duos de thoro alieno, videlicet Haraldum et Ericum, qui cognominatus est Emune, post discessum suum super regni tutelam constituit; Kanutum vero, qui postea martyrizatus est, ex legitima sua, videlicet Botilda regina, natum Skielmoni illustri viro alendum reli-

1. antea H. subjiciendo MH. 2. vinceret H. 3. dextera S. 4. robore viris Stephaniiis in editione G, sed viris non håbet ed. Parisina, sicut nec MH. 5. eum Arnås ex G; om. CH. nequa- quam H. 6. Iratiere H. utrinque GH; utrumque M. 8. restem H {non S). 9. Verba quattuor renitentes a. f. ducere, quæ om. C, ex G add. Arnås; in H est: aut eosdem se magnopere resistentes sequi cogeret. 10. Siquidem G meliiis. 11. fancundiq; S {non H, sed a finale in H pro q; legi potuit). 13. a prope stantibus scripsi; a presentibus GMH inepte. positis GM; stantibus H. liquido G. 14. exaudiretur GM; audiretur H. conciliandam GH ; conci- liandum M. 16. subnectere GM; subijcere H. ae GM; et H. 17. rediissent domum H. 18. consolationis CH. 20. fiet scripsi; fit M. fit mentio H. procreauit H. quorum duos etc. : errat auctor, nam Haraldum solum, ut ait Saxo, regis partibus perfunctorie donat (p. 609,2sqq.). videlicet H; id est M. 21. Emunde H. 22. Canutum H ut solet. 23. vero in H s. v. add. m. 1. 24. Bo- thilda H. Skichnoni H, sed in marg. Huitfeldti^.): Stenoni vel Schehnoni; Scicnoni S. reliquerat H; reliquerit M.