Pagina:Scriptores Minores Historiae Danicae Medii Aevi vol 2.djvu/426

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


416 SCRIPTORES HISTORIÆ DANICÆ MINORES

tradi cum corona regale su§ custodi§ commissum sceptruoi et se duci ab eodem, quia ab alio non fas fuerat, in sublime

fol. 55'. regni |1 solium. Abnegat archiepiscopus, sub iure iurando asserens se neminem alium in regem, filiis regin§ EMME 5 uiuentibus, laudaie \uelle) uel benedicere: »Hos« yngozV) »me§ fidei GNVTO commisit; his fidem debeo, el his fidelitatem seruabo. Sceptrum \cuny corona sacro altari impono, et hec tibi nec denego nec trado ; sed episcopis omnibus, ne quis eorum ea toUat tibiue tradat teue benedicat, apostoHca autori- 10 tate interdico; tu uero, si presumis, quod deo mens§que eius commisi, inuadito!« Quid miser ageret, quo se uerteret, ignorabat. Intentabat minas, et nihil profecit; spondebat munera, et nil lucratus doluit; quoniam uir apostolicus nec

fol. 55'. ualebat minis deici nec muneribus flecti. || Tandem desperatus 15 abscessit et episcopalem benedictionem adeo spreuit, ut non solum ipsam odiret benedictionem, uerum etiam uniuersam fugeret christianitatis religionem. Namque dum alii §cclesiam christiano more missam audire subintrarent, ipse aut saltus canibus ad uenandum cinxit aut quibuslibet aliis uilissimis 20 rebus sese occupauit, ut tantum declinare posset, quod odiuit. Quod Angli uidentes dolebant; sed quia hunc sibi regem elegerant, hunc erubuerunt deicere; ideoque disposuerunt hunc sibi regem finetenus esse.

2. Domina autem regina EMMA tacite exitum rei exspec- 25 tabat, et aliquantisper sollicita auxilium dei cotidie exorabat.

At ille clam, quia nondum palam audebat, regine insidias

fol. se"^. moliebalur; [j sed, ut ilh noceret, a nemine permittebatur.

Unde ille, cum suis iniquo excogitato consiHo, natos domin§

su§ uolebat interlicere, ut sic securus deinceps in peccatis

3. post Abnegat in A erasum est vocabiilum a . . . . f {sine dubio iteratum archieps). 4. regn§ A, con: A^. 5. uelle addidi. inquit addidi. 6. post fidem in A vociila aliqua erasa est. 7. sceptrum cum corona scripsi., sceptrii corona AP; post sceptrum A^ add. et, item D. h§c scripsi; hoc APD. 12. spondebat AP; expendebat D. 13. qm A; qui P. 14. flecti in imo margine add. A^. 15. abcessit AP. 17. Nam P. 18. audire A; malim audituri. 18 — 19. saltus . . cinxit, cfr. Vergil. Ed. 10, 57 ; Æn. IV, 121. 25. solicitata P. 26. insidias regine P. 28. iniquo APD (errat Pertz maligno scribens tamquam ex A). 29. in peccatis uiuens, at sæpius in Vulgata in pecc. mori dicitiir.

�� �