Pagina:Tortelli - Orthographia Graeca.djvu/66

E Wikisource
Salire ad: navigationem, quaerere
Haec pagina nondum emendata est


incedunt. Cicero in .ii. uerrinarum inter binos ait ludos, quia ludi teste Prisciano de ponderibus quando spectacula signant, semper pluraliter dicunt. Liuius in. xxV. li. ab urbe ait, Et bina equestria arma. Simili mon dicendum em, scripsi binas litteras. i. unas ad fratrem, alteras ad uxorem. Sed non dicimus, scripsibina testamenta, cum singulare habeat, et in plurali pluralitatem semper testamentorum designet. Sed dicimus duo testamenta unum fratri, alterum uxori. At uero poetae licentia poetica haec aliquando non obseruant, ut. Virgili. aenei. Vni ait frenaque bina meus quae numc habet aurea pallas. Dicere. n. debuit more oratorum frena duo. Sed de ternus et quĩternus dubium videt, An ternas litteras seu quĩternas dicere possumus. Qu d non posse dici Seruius super eundem. yiI. confirmauit, ubi ait V irgilius, Horrendum dictu dederat terna arma mouenda. Quin et Virgilium usum fuisse igura poetica, et trina arma dicere debuisse, quia arma tantum nummeri sunt plu ralis. Ita ut ex illis sit trina, quae apta sunt noimbus tantum pluralis et non terna. Quod equisit efficax ipse uiderit. Nam trina saepius coniunctum inuenmus cum nofbus numerum singularem habentibus, ut LSiuius. li. iui. ab urbe, Antea inquit trina loca cum contentione summa patricios explere solitos. Et dieron~mus cum alibi tum ad Marcellam inquit, bt trinam negationem trina postea confessione deleuit. praeterea quid SSeruius dixisset si apud Virgilium foret qui terna arma, numquid exponendum esset quĩtri na. Verum uni et unae et una pluralibus adiumgunt noimbus, quae et pro singularibus accipi pint, ut Salustius in catilinatio, Hi postq in una mcenia conuenere, pro in unam . rc m. Aliquando ent cum noimbus habentbus singulare, utVrg. in. Ii. aenei, Satis una supe q; uidimua excidia, p unum excidium. et Lucanus in. iiii. sotumq; in partibus unis IS. lorum fecere nephas, p in iuna parte. Sed cum non habentibus singulare in ea signifi catio, re pro cqua accipit, semper ponunt in plurali. Dicimus ergo recte et oratoria oobc cuatione. acccpi abs te unas litteras, binas litteras, ternasque, et ternas, ac quinas, senus, septenas, nouenas, denas. Nec subiungendum est. Quarum alteri respondi per proxi- mum cabe larium. Alteri nunc respondeo, sed alteris. At de epistola apertum em, ut aceepi duas epistolas, quarum alteri iam respondi, alteri numc respondeo. Et utit Cicero fere uerbo accepi, ut accepi epistolam accepi litteras. Plinius uero nepos frequentius recepi nisi codices mendosos dicere uolumus. Quid quod do tibi litteras dicimus tanqui ta- bellatio. Do ad te litteras. s. ad te perferendas. aliquĩdo haec duo coniungunt, ut Cicero, edi lli ad te litteras, etSalustius, Vulttio litteras ad Catilinam dat. gI DE Syllabis desinentibus in x. N x auctore Prisciano nulla simplex syllaba in medio dictionis terminat. Sed ut puco excipit sextus dexter direxti, in quibus x cum sequente consonante coniumgi no pont. Nam ut idem prius dixerat, nunquĩ in capite syllabae dup lex posita pont, cum aliu ium gi consonante, quĩre antecedentem syllabam finit. Et fic eius regula uniuersalis esse non poteft. Verum in compositis a praepositione ex, remanet quidemi praepositio nonnunquĩ integra, n oniunquĩ uero abiicit x. Aliquando aunt commutat in aliam litteram. Ramemanet integta sequente c, ut excurro excretus. i ualde crescens, ut excretos haedos apud Virg lium legimuus, excogito, hoc em per cogitationem inuenio, quod ad res tantum incorporeas pertinet, ut excogitauit argumenta tationes figuras causas. E acubiae similiter ab ex quod extra indicat, et cubo leducit atq; componit, quae diurnae sunt, ac nocturnae. uigiliae uero tantum nocturnae. Ante l uero seruat integra ex praepositio ur in hac sola dictione exlex. i. q absq; lege uiuit. Ante p similiter remanet integrat e x, ut e~pello, expugno, quod est pugnando uinco, sedde oppidis, de castris, de naui bus, caererisq; huiusmodi dicit. Nam si tecum conser~ maxu~ at uincam, non te expugnasse dicar. explodo quod a plodo. i. plaudo componcet tantum signat eiicio, sed manibus