Demonstr. Si
non esset divisor ipsius
, sit
multiplum ipsius
proxime maius quam
, adeoque
integer positivus minor quam
. Ex
,
, sequitur
, adeoque
, i.e. datur potestas ipsius
cum exponente minori quam
unitati congrua, contra hyp.
Tamquam corollarium hinc sequitur,
certo metiri numerum
.
Numeros tales
, pro quibus
, etiam hic radices primitivas pro modulo
vocabimus: quales revera adesse iam ostendemus.
53.
Resolvatur numerus
in factores suos primos, ita ut habeatur
designantibus
,
,
etc. numeros primos reales positivos inaequales. Sint
,
,
etc. integri (complexi) per
non divisibiles, atque resp. congruentiis
secundum modulum
non satisfacientes, quales dari e theoremate art. 50 manifestum est. Denique sit
congruus secundum modulum
producto
Tunc dico,
fore radicem primitivam.
Demonstr. Denotando per
exponentem infimae potestatis
unitati congruae, erit, si
non esset radix primitiva,
submultiplum ipsius
, sive
integer unitate maior. Manifesto hic integer factores suos primos reales inter hos
,
,
etc. habebit: supponamus itaque, (quod licet),
esse divisibilem per
, statuamusque
. Erit itaque, propter
, etiam
sive
At manifesto
est integer, adeoque
perinde etiam