Fridericus SchillerusPeregrinantis querimonia01803
(e Selectis Frederici Schiller carminibus)
Aevo adhuc florescente
Juvenis dum vigui;
Domum patris et juventae
Choreas deserui.
Haerediolum pusillum
Spe relinquo tumida,
Leve capiens bacillum,
Mente migro candida.
Spes excivit animosa
Anceps et oraculum:
Ito, unde speciosa
Eos fert diluculum!
«Donec aureas ad fores
Veneris, ingredere:
Et terrena hic nitores
Coeli cernes capere». —
Sol jam ire, et redire,
Pernix ego pergere;
Nefas fuit invenire,
Quae mens avet capere.
Pedem alti tardant montes,
Amnes fluctû aspero;
Super amnes sterno pontes,
Fauces saltû supero.
Sic ad amnem demum veni
Ad Auroram defluum,
Alveo me credo leni,
Duci certo, strenuum.
Is in aequor me inmensum
Leni lapsû detulit,
At inmensa ut emensum
Non ad metam adpulit.
Qui ad illam ducunt pontes?
Ah! ut arces Coélitum
In terrenos sidant montes,
Votum manet irritum.