Photographia Nigro‑Alba
Photographia Nigro‑Alba
[recensere]Quaedam res vetustae a te leviter reteruntur. Aliae politurae traditae sunt. Teredines adsunt. Ubi sunt vermes? Foramina adsunt. Foramina manent. Foramina testantur. De illis. De nobis.
In veteribus cuniculis viae ferriviariae interruptae sunt. Illae ducunt. Aliae ad orientem; aliae ad occidentem. Per eas currunt rattī. In magnis catervis. Alii sinistrorsum flectunt; alii dextrorsum. Lumine et gressibus perturbati. Dividuntur. Currunt ante se. In tenebras. In tenebras. Sine reditu. Lucem nolunt. Non egent ea. Non sunt assueti. Cuniculi in photographiis nigro‑albis se dividunt. Homines cuniculos obscuros non amant. In eos neque specula neque cameras ferunt. In eis non faciunt imagines sui ipsorum nec “selfia”. Non est satis luminis.
Rattīs non opus est speculis. Nec luminibus additis. Non faciunt selfia nec imagines sui. Sciunt quid sint. Et contenti sunt. Non indigent adulatione. Sufficit eis odor venti. Et reactio. (Audiuntur stridor et rodentia.) Rattī in acervis transeunt. Cuniculi manent. Sine vestigio imaginis. Solum vestigia stercoris. Et duo vel tres rattī mortui. Post secundum gradum, ex altera parte, ad dextram. Et veteres trabes obscuratae, bitumine olim crasso et nigro impregnatae, quod olim e magnis machinis effluxerat.
Photographiae nigro‑albae. Caelum hodie inclinatum est. Et odor ozonis. Res eo tactae sunt. In aere adest tristitia. Et quoddam levamen. Et odor desiderii. Ut semper post pluviam. Levamen secum fert sensum iacturae et mortis. Aliquis nos hodie reliquit. Mortui sunt quidam boni homines. Semper abeunt, die pluviali.
Alibi ardescunt ignes et flammae quae denudant neglectas superficies humanae incuriae et tela aranearum. Denudant usque ad lapidem. Aranei se subtrahunt a calore et linguis flammantibus. Fugere in altitudines non possunt. Altitudines pendent, et pendent ex tenuibus filis, e ramo.
In campo. Et in colle. Lapis iuxta lapidem: necropolis.
Quam magnus est oblivio! Caelum hodie inclinatum est. Res eo tactae sunt. Vita in memoriam labitur. Et pallescit. Photographia nigro‑alba: obscurae lineae, tempore et lumine expositæ, fiunt semper pallidiores. Velamen obscurum custodit acumen.