Celsâ de arce prospectabat,
Samo potenter qui regnabat,
Fortunae fidens prosperae:
«Haec nostrae cuncta parent legi; —
Aegyptiorum inquit regi
Beatum me fatebere!»
«Tu Divom gratiam sensisti.
Quos tibi conpares vidisti,
Vis tua perdomuerat.
At instat victos vir ulturus:
Nec mihi audias securus,
Dum vivus ille superat».
Quae hospes vixdum est effatus,
Mileto missus en legatus,
Tyranno laeta nunciat:
«Rex magne, thure Dis litato,
Laetasque victimas parato,
Laurusque comas vinciat.
Occisus jacet rebellator,
Quae Polydorus imperator
Referri curat propere».
Nigrâ de pelvi vir repente
Utroque rege pallescente
Caput cruentum promere.
Reflexo pede pavens hospes:
«Ne Forti nimis, fide, sospes
Quum sis, te cautus moneo.
Quam sit instabilis, memento,
Fortuna; saevo classis vento
Ne disturbetur, timeo».
Et haec dum adhuc verba fatur,
De portû clamor iteratur
Laetificus ovantium!;
Malorum spissa sylva, classis
Carinis praedae mole lassis
Ad litus redit patrium.
Quae regius dum hospes videt:
«Fors tibi hodie adridet;
Sed cave sis instabilem!
Feroces inminent Cretenses,
Quorum districti pugnam enses
Minantur formidabilem».
Quas antequam profatur voces:
«lo triumphe!» jam feroces
In orâ turbae clamitant:
«Est laeta nobis pax reversa,
Hostili classe ponto mersâ,
Jam hostes nulli territant».
Haec hospiti terrorem movent:
«Dî nimis te secundi fovent,
Quo magis tibi timeo.
Felicitate frui merâ
Mortalem vetat Fors severa;
Divom livorem horreo.
Et mihi coepta prosperarunt,
Regales nisûs fortunarunt
Dii benigno numine.
Mox nati mortem deploravi,
Caroque invidam placavi
Haeredis Fortem sanguine.
Ne graviore adfligare,
A Diis damnum deprecare,
Quo res secundas temperent.
Haud placida occumbat morte,
Cui laetâ semper uso sortes
Dì vota quaeque prosperent.
Et haec si renuant poscenti;
Amico pare tu monenti,
Tuâ te dextrâ saucia.
Quidcumque gazae servant rarum,
Quod tibi est praeprimis carum,
In haec demerge maria».
Rex Sami, metu jam correptus
«Hunc annulum, quas sum adeptus,
Praepono cunctis opibus.
Hunc Eumenidibus dicabo,
Quo forte asperas placabo».
Mox mergit illum fluсtibus.
Ad herum mane rubescente
Piscator vultû renidente,
Accedit pede propero:
«Hunc piscem, nunquam ante visum,
Nunc plane retibus inlisum,
Rex, dono tibi adfero».
Quo coquus mox exenterato
Adcurrit passû celerato,
Dum stupens fulget oculus:
«Prae cunctis en te, rex, beatum!
En annulum tibi gestatum,
En piscis fert ventriculus».
Adtonitus portento hospes:
«Nefas est, tecum degam sospes;
Dî te vovent exitio.
Te fugio ne divom ira
Me tibi morte jungat dira».
Jam effugit navigio.
Chirotheca