Praedecessores nostros

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search

Sanctissimi Domini nostri Pii,

divina Providenlia Papa IX,

Epistola Encyclica ad omnes

Patriarchas, Primates, Archiepiscopo* et Episcopo*,

ad implorandum prò Regno Hibernice divinum anxilium .

PIUS PAPA IX.

Venerabiles Fratres, Salutem et Apostolicam Benedictionem .

Praedecessores Nostro» Romanos
Pontifices, ad Christiana» Gentes
quacumque possent ratione juvan-
das, diligentem omnem sedulam-
que curam semper exhibuisse, pia¬
ne sciti», venerabile» Fra tre», qui-
bus Ecclesia historia cognita et
explorata est. Neque ignorati», sa¬
lutare illud pulcherrimumque stu-
dium, non spiritualia tantum erga
populum christianum collata be¬
neficia complexum esse, sed ad pu-
blicas etiain levandas calamitate»
eonversum fuisse, quibus gens ali-
qua christiana quandoque percul-
»a fult. Hoc veterana (1) recentio-



rumque temporum monumenta,
atque hoc nostra patrumque no-
strorum memoria confirmat. Quos-
nam vero decere magis poterat
vel debebat, paternam hanc ad
Christiano9 omnes erigendos animi
sollicitudinem praeseferre, prceter
Eos, quos Fides Catholica docet,
omnium Christianomm Patfes ac
Doctores esistere? (I). Ad quo9
autem magis congrnum erat ca-
lamitosas gentes confugere, quam
ad Illos, qui in summo Ecclesiae
vertice consti Ulti, urgeri se Chri -
sii cantate , diuturno temporum
ac factorum experimento compro-
baverunt?

Preclaro isto Predecessormn
Nostromi» exemplo, ac voluntatis
Nostre simul inclinatione commo¬
ti, ubi primum accepimus, Hiber-
nia; regntim in permagna rei fru¬
mentaria inopia, atque in cetera-
rum rerum ad alimenta suppedi-
tanda spectantiuni cantate versari,
et gentem illam teterrima morbo-
rum colluvie, ex penuria ciborutn
contracta, premi; omnem operam
continuo dedimus, ut periclitanti
eidem genti, quantum erat situili
in Nobis, succurreremus. Itaque in
hac Urbe Nostra publicas idcirco
ad Deum preces fundendas indixi-
mus, et Clerum Populumqtie Ro-
manum, reliquosque Romse com-
morantes ad opemHiberni® feren-
dam boriati sumus. Quamobrem
effecLum est, ut, partii» pecunia a
Nobis libenter tributa, partim ea
qu« Roma: colletta est, quantum



horum temporum angusti® patie-
bnntor, subsidium ad venerabile»
Fratres Nostro» Hiberni® Àrchie-
piscopos mitti potuerit, quod illi
prò loeorQm et egenorum civium
suorum conditone partirentur.

Veruni tales ad Nos afferuntur
hactenus ex Hibernia liter®, talia
de memorati» superius calamita-
tibus in ea insula nunc quoque
perdurantibus, immo edam magis
mgravescentibus, Nobis quotidie
nuniiantur, ut ammara Nostram
incredibili dolore ea officiante Nos-
que iterom ad auxilium ei genti
trìbuendum veheroenter impellane
Quid enim od recreaudam illam
gentem, in tanto discrimine labo-
raniera, experiri non debemus, cum
compertum habeamus, quanta sit
semperque fuerit Hiberni® Cleri
et Popuii erga Àpostolicam Sedem
observantia; quantum difficillimis
quibusque temporibus, in Religio¬
ne Catholic® professione, ejus
gente constantia claruerit; quan¬
ti» lnboribu9 Religionem Catholi-
cam in remotissime etiam orbis
regionibus propagandam, Hiber¬
ni® Cierus curaverit; quanto de-
nique pietatis ac religione studio
«pud Hibernicara gentem, in per¬
sona humilitatis Nostr®, Divus
Petrus intei lig a tur atque honorem
iur * cujug dignità» j ut Leonis Ma¬
gni verbi» utamur, in indigno ha~
rede non deficit (1)?

Itaque, tam gravi re accurate
perpensa, et nonnullorum etiam
▼enerabilium Fratrum Nostrorum
S. R. E. Cardinalium de hoc consi-
lio ineundo probata sententia; hanc
ad vos, venerabile» Fratres, epi-

6

stolam scribendam esse statuimus,
ut una vobiscum, Hiberni® gentis
necessitati prospiciamus.

Scilicet Vobis omnibus Àuctores
sumus, ut in dioecesibus, seu regio-
nibus jurisdictioni vestrce subjectis,
prout in urbe Roma pridem pe¬
ra etimi est, tribus diebus preces
publicas in templis aliisve sacris
locis faciendas indicatis, quibus
Deus misericordiarum Pater exo-
ratus, Hiberniae gentem a tanta
calamitate liberet, et tale tantum-
que infortunium a ceteris etiarn
Europee regnis regionibusque pro-
pulset. Àtque ut id alacrius et uti-
lius contingat, Nos Indulgentiam
septem annorum iis concedimus,
qui qualibet vice precibus illis in-
terfuerint; iis vero, qui toto triduo,
earumdem preconi recitationi inte-
rerint, et sub tridui hebdomadam,
sacramento Poenitentiee expiati,
sanGtissimum Eucharistiee sacra-
mentum susceperint,Indulgentiam
Plenariam Apostolica Auctoritate
largì mur.

Quamquam illud etiam pluri-
mum cantati vestree, Venerabiles
Fratres, commendamus, hoc est,
ut hortationibus vestris, populum
vestree jurisdictioni subditum ad
Hibernorum gentem eleemosyna-
rum largitionibussublevandam ex-
citetis. Scimus quidem non indige-
re vos, ut eleemosynee virtutem,
uberesque fructus, qui ex illa ad
Dei Opt. Max. clemenliam impe-
trandam proficiscuntur, vobis si-
gnificemus. Habetis a sanctissimis
Ecclesiee Palribus, et preesertim a
s. Leone Magno in pluribus ejus
sermonibus (l), docte sapienterque


traditas eleemosynas laudes. Est
etiam vobis in proroptu preclara
a s. Cypriano Martyre, Carthagi-
niensi Episcopo, ad Numidi» Epi-
seopos scripta Epistola (4), qu« 
perspicnum continet testimonium
stndii singularis, quo populus, ejus
pastorali corse commissus, Chri-
stianis auxilii indigentibus, eleemo-
synarum copiosa largitione subve-
nit. Potestis prseterea s. Àmbrosii
Mediolanensis Episcopi verba re-
cordari (2), videiicet: « pulchritu-
dinem divitiarum, non in sacculis
divitum, sed in alimentispauperum
esse: in illis infirmis et egenis me-
lins opes lucere: discere debere
Christianos, pecuniis, non sua, sed
ea quse sunt Christi, quaerere, ut
illos et Christus requirat. » His,
allisque prò vestra benignitate com-
memoratis, speramus certe futu-
rum, ut pauperibus, de quibus agi-
mus, permagno adjumento esse
yaleatis.

Possemus quidem hic finemscri-
bendi Tacere. Sed cum yoluntati
Nostra obsecundantes, publicas
preces, Venerabiles Fratres, indi-
cturi sitis, nolumus illud omittere,
quod Nos dies noctesque admonet
instantia Nostra quotidiana, sol-
liciludo omnium Écclesiarum (3).
Versatur, scilicet, Nobis ante ocu-
los, quanta jamdiu contra Eccle-
siam universam excitata sit, atrox
et sseya tempestas: terret animum


recordari, quanta sii malignatus
inimicus in Sanclo (!), et quam
ìmproba nunc sii machinaiio ad-
versus Dominimi j et adversus
Christum ejus (2). Quare hoc etiam
potissimum Yobis commendamus,
ut suscepta publicarum precuin
prò Hibernia indicendarum occa¬
sione, ad exorandum simul prò
Ecclesia universa Deuro, concre-
ditum regimini vestro populum
adducatis.

Interea Yobis, Yenerabiles Fra-
tres, Apostolicam Benedictionem
umantissime impertimur.

Datum Romae npud Sanctam
Mariam Majorem die XXV mar-
tii Anno MDCCCXLVII, Pontifi-
catus Nostri anno primo.