Personae:
Bruno idem., Ioannes Henrici Amstelredamensis..
Br.
Quis nunc mecum congredietur?
I.
Quis praeter me? ego tecum manus conferam.
B.
Adsis huc: leui te brachio conficiam.
I.
Si nemo rebellet.
B.
Reluctare et repugna quantum quantum poteris, te facili negocio deuincam.
I.
Papae: si vnico successu elatus tam es insolens, quid futurum speremus, si praeterea bis terue superior abieris? Tum demum digito coelum tibi contingendum credideris. Quod te fortuna rogo, ne quid huiusmodi permittas.
B.
Fortuna ad tuas preces obsurduit, sat scio. Fide tu precibus, ego nitar arte, et videamus vter plus promoueat. Imo quid opus est viso? Victoria mihi est in manibus, nec effluere digitis aut euolare sinam.
I.
Ohe desine flare glorias. Cessa triumphum ducere ante victoriam. Quid? tuis minis me territare aut animi consternare credis? Nihil agis. Vulgo dicimus: Qui minis exanimatus perit, eius elationem bombis ventralibus prose quendam. Experiamur quid vterque possimus. Res ipsa et rei euentus loquatur.
B.
Res locuta est. Vidisti quam paruo negocio prostrauerim Gerbrandum manibus te multo promptiorem.
I.
Quanto sit promptior, equidem nescio. Hoc scio, nudiusquartus cum vltimo luderemus, eum et mihi succubuisse, absit laus, et tibi longe, eadem hac certandi arte antecessisse.
B.
Illud aduersanti fortunae, non victrici arti asscriben dum censeo.
I.
Ita et nunc siue arti siue fortunae asscribas, nihil laboro, modo saltem vicero. Effectum autem curabo superis mihi bene volentibus, vt quo modo tibi Gerbrandus concessit, eodem et tu demissis auriculis vt iniquae sortis asellus, sis mihi cessurus: et abiens illud tecum sub lingua immurmuraturus: Cedimus, inque vicem praebemus crura sagittis: aut quod est eiusdem farinae: Caedimur, et totidem plagis consumimus hostem.
B.
Quid tricamur diu? quid nugamur? quin auspicamur tandem, et certaminis principium iacimus? Frustra tempus fluit, et iamiam nos deficiet, nisi moras praecipitemus omnes.
I.
Age, auspicemur. Nihil equidem moror. Sed heus, audiamus quid horologium loquatur. Nam agit horae praeludium. Praeludit horae nescio quotae. Praecentionem agit ad reddendam horam.
B.
Dabit signum quartae horae, Reddet quartam horam.
I.
At numeremus: prima, secunda, tertia, quarta, quinta.
B.
Hui, quid illud sibi vult?
I.
Ego quoque miror.
B.
Nondum credo quintam esse. Horologium mentitur.
I.
Spectemus gnomona solarem, is verus erit nobis arbiter.
B.
Spectemus. Papae, hic quoque loquitur esse quinta.
I.
Profecto quinta est. Nam et illud est certo argumento, quod datur signum ad hymnos serotinos virgineae matri decantandos. Confluamus in aedem, his posthabitis lusibus.
B.
Absoluamus hunc prius ludum. Ex pediamus cito hunc ludum. Modo antequam laudis virgineae medium absoluerint, in aedem nos sistamus, sat tempori aderimus.
I.
Absit a me, vt quicquam decidam rebus diuinis, quod meis dem voluptatibus. Sacra mihi sunt omnibus rebus anteuertenda. Posthabeamus ludicra haec certamina rebus et sacris et seriis. Anteferenda sunt sacra prophanis, seria ludicris. Mihi religio est, non statim ab initio sacris interesse, si modo licet, quam religionem tibi quoque velim obiectam eandem.
B.
Vnde tibi noua istaec incessit religio?
I.
Vnde nisi afflatu diuino. Cui si tu quoque parere voles, simili religione te quoque breui obstrictum iri non dubitarem. Bonum autem ieceris fundamentum salutis, si tu quoque ita te copares, vt nunquam te sacris rebus absentes, quandocunque per ocium interesse quibis, nec vnquam tuis vel nugis vel voluptatibus posthabeas diuina.
B.
Superstiosus es Ioannes, haud religiosus.
I.
Nihil moror tuam sinistram de me censuram. Mihi satisfacit mea mens sibi conscia recti. Tibi vero precor mentem meliorem, quam deos aliquando tibi quoque aspiraturos spero.
B.
Si quod dicis verum est, inaurandus mihi videris, et in ara sustollendus, atque inibi numinis instar adorandus.
I.
Quid ita?
B.
Nam diuinum tibi honorem tribuis, dum facis mentem tuam sibi consciam recti. Solius est Dei esse alienum a peccato.
Io.
Non dixi me peccato omni alienum: sed ab hac re, de qua loquimur, mentem meam sibi consciam recti. Nam quod iudico, valde pium esse et religiosum, semper, quoad fieri potest, rebus diuinis interesse, id neutiquam erro, et ab ea re mens sibi conscia est recti. Sed abeo: ne veniam post festum. Vale.
B.
Vale quoque.
DE LVDO SPHAERICO per annulum ferreum. III