Personae:
Sibrandus Stammius Amstelredamus., Petrus Ioannaeus Assendelphanus..
S.
Papae, quanta pediculorum myrmecia! Vix credo Pharsalicis in campis Caesare et Pompeio manus inter se conserentibus, tantam adfuisse armatorum vtrinque manum, quantus hic est pediculorum exercitus. Quot frondes, et quot verno sunt tempore flores, vtque globatarum muscarum examina multa, Gargara quot segetes, quot habet methymna racemos: tot affluit hic homo pedibus, tot scatet pediculis. Vide vide, quantus in hoc capite globus, quanta pediculorum nubes voluitur, quantus orbis, quanta caterua, quantus grex, quantum agmen agitat sese? Multarum scilicet et magnarum rerum potiaris oportet, quam tot stipatus semper incedas militibus. Facesse a me. Equidem nolo tibi vel dexter vel sinister assidere, ne mihi quipiam tui morbi affrices. Laboras phthiriasi,qui morbus admodum est contagiosus, si quis propius accedat. Nolo tibi sedere proximus, ne tuo satellitum numero augear et ipse: ne tui pedes in me contagia agant: ne pediculorum serpant in me contagia: ne tua peste affler etiam ipse. Heus Sibrande, caue tibi. Tunc tua res agitur, paries cum proximus ardet.
P.
Quid fles? quid lachrymaris Tetarde? fuit tibi quisquam infestus? Quid infestas puerulum Sibrande tibi imparem? Quaere tibi parem, qui cum congrediare, si manus conserere voles, quod velle magis credo quam studere. Turpe est molestiis incessere tui dissimilem, tibique viribus imparem.
S.
Ego nullis eum molestiis peto.
P.
Video. sed petisti.
S.
Imo nec petiui. Dixi quod res est, eum scatere pediculis: istuccine est inuadere molestiis, quod verum est dicere?
P.
Vitilitigator es.
S.
Quid, non licet dicere quod verum est?
P.
Quid in puerulum inueheris, dico iterum? Quaere tui similem, quem adoriaris, et experire, quomodo succedat.
S.
Non sum inuectus, dixi rem ipsam.
P.
Habet forsan pediculos, nam puerulus est, et adhuc impos sui; caeterum non quot tu clamitas. Tu nimia amplificatione rem exaggeras. In alienis, quod scias, traducendis viciis, miosi non auxesi, aut tapinosi non hyperbole conuenit vti.
S.
Nulla sum vsus hyperbole, vide et dices ipse.
P.
Non procul vero est, quod dicis. At non erat puer ita cotumeliose exagitandus. Si times contagium, diuersus ab eo sede. Ita non periclitaberis afflari eius malo. Quid tua refert, sit pediculosus, non sit? Tibi non seritur illic, nec metitur. Tu non es ei patruus. Curent, quorum interest. Tu tuam rem agito.
S.
Quid tua refert etiam? Neque tu mihi patruus es.
P.
Non fero iniuriam fieri innocentibus.
S.
Nulla facta est ei iniuria.
P.
Quid igitur flet?
S.
Flet credo suam sibi matrem no esse virginem, mox iterum risurus, vbi caput eius demulsero. Noui ingenium eius: pulchre sensum eius calleo. Eccum, dixin' fore? ridet.
P.
Facit vt pueruli assolent. Tanto minus te decet, qui grandior natu es, et sapientia praestare debes, puerilem animum ita incendere, vt in lachrymas prorumpat, semper memor, quod tibi nolis fieri, non faciendum aliis.
S.
Ohe satis est, obtundis me. Abunde mihi concionis heri auditum est. Quid? postulas te quoque concionantem audiam nondum sacris initiatum? non faciam. Fac primum cures te initiandum sacerdotio, et euadas in subsidiarium concionatorem nostri pastoris, tum demum te suspensis auribus audiam, sedulus ab ore tuo pensurus. Tantisper vale.
P.
Valeres melius, si iustis aliorum monitis obtemperares.
S.
Ociosus esto, equidem obtempero, quibus oportet. Mihi cura mei fuerit, sit tibi cura tui, ac vale. Quid ille homo sibi vult? Docet scilicet, aliena vicia esse eleuanda non amplificanda, quasi id nesciam. Abeat potius et prouisat Aedibus in propriis quae praua aut recta gerantur. An quia nostrorum morum censorem agit, continuo se putabit imperium habere in beluas? Sit suis nepotibus non mihi, qui satis mihi sapio, qua sit ingrediendum via, patruus.
De affectibus animi superandis. VI