Personae:
Regnerus Staurianus, Petrus Houius Mechlinianus.
P.
Veni agedum Regnere, descendamus pariter in glaciatam lacunam, et labamur per glaciem: lubricum agitemus cursum: lubrico nos cursu exerceamus: leuibus et lubricitantibus pedibus summam glaciem perlabamur: lubricis pedibus volitemus: lubricum glaciei peruolitemus, lubricum ludamus: lubrico motu per glaciatum aequor labamur: pedibus lubrice motis tranemus glaciem.
R.
Nunquam tam blande loqueris, vt me illicias eo. Nullis me inuitamentis, nullis blandiciis, nullis verborum lenociniis, nullis denique illecebris eo perlectabis. Nunquam mihi persuadebis vt eo me recipiam, ne si persuaseris quidem. Nemo mihi fuerit author, vt eo me conferam, praesertim vnde plus incommodi quam commodi referam. Nam si cecidero, quod facilimum est in lubrico, forsan aut brachia luxauero, aut ilia rupero, aut tibias fregero, aut coxas afflixero, aut cerebrum diminuero, aut occiput attriuero, aut denique fronte vel liuida, vel saucia, et naribus sanguine fluitantibus domum rediero. vt nihil horum malorum eueniat, equidem assentior ludaeis: pedibus eo in sententiam ludaeorum, qui vulgo dicuntur ( nescio an verum sit) nullo se pacto glaciei credere, quod dictitent eam nullis lapidibus suffundatam, nullis palationibus si stucatam, nullis trabibus sustentatam, nullis columnis suffultam nec columnatam. Quis glaciem nullo tibicine fultam, praesertim non sat diuturno gelicidio induratam, nec firmo solo stabilem percurrat? Quid si nostris oneribus fathiscens subsidat, et nostra vestigia frustretur?
Pe.
Quid si coelum ruat? Ceruinus vir es. Quid autem te virum nuncupem, cum animum geras plus quam muliebrem? Vel muscas praeteruolitantes, credo, metuas. Glacies tam firma est, vt vel decem plaustra, quantiuis oneris, cum denis iunctis equis sustineat.
R.
Quid istud? quando ita vis, I prae, sequar. Verum si me in discrimen aliquod illexeris, id tibi perpetuus, dum quidem vixero, imputabo: de eo semper tecum expostulabo: eius mali te mihi fuisse caput semper querar. Audi, audi, praedixeram ne, crepitat vix a nobis pressum vestigiis duodenis, et minatur rumpi: periclitatur rimas agere et findi atque subsidere. Non habet Atlantem vllum sibi succollantem. Ego procul hinc fugio.
P.
Nihil metuenda times. Panicum casum times.
R.
Quando incidissem, sera esset cautio. Melius est, Promethea quam Epimethea agam.
P.
Si recusas hic consistere, et mecum ludere, domum abito et ciniflonem agito. Bardus es bliteus, blennus, et nil nisi cinerarius. Equidem nihil metuo.
R.
utinam redeas domum madentibus, et largo fluuio manantibus natibus. Id vel aureo mercer.
P.
Vnde tibi aureus? loquere tu de obolis, terunciis et assibus: quae tibi sunt paratu faciliores quam aurei: quorum tibi copia maior quam aureorum.
Reg.
Abeo, ne irarum exaestuet vndis, et me seuis conuiciis protelet. Vale Petre.
Pe.
Vale timidior dama Regnere.
De excursu in glaciem, et de gelicidii remissione. I