De excursu in glaciem et de scribendi occupationibus.
Personae:
Philopaegmon, Polygraphus.
PH.
Si tibi sit vacuum Polygraphe. Si tibi sit ocium. Si vacet. Si sit integrum. Si tibi sit liberum. Si per occupationes tuas licet: uelim vna mecum aliquo venias lusum: rogo mecum aliquantisper prodeambules: te mihi breuiusculae deambulationis comitem praebeas oro.
Po.
Vacat vt vides. Cernis, opinor, nisi caecutias, quam integrum sit mihi tecum ire quoquam vel lusum, vel deambulatum. Sedeo tantis districtus et occupatus, vt vides, scribendi negotiis, quantis vix duo tresue homines pares sint exhauriendis atque perficiendis. Tantis occupor atque distrahor laboribus, quantis vix quisquam manu promptissimus sufficiat exantlandis. Tot negotiorum vndis obruor, vt vix me toto hoc tempore pomeridiano hinc expediero, tantum abest, vt liberum fore credas, animi tecum causa deambulare. Tantum mihi incumbit negotii, vt etiamsi nullum dem tempus vacuum laboris, vix tamen absoluero, quod sit hodie mihi opus facto atque perfecto. Tot implicor negotiis, vt vix, etiamsi centimanum, pene dixerim, dii dederint esse, me ex illis tempori explicem.
Ph.
Miror cur tibi pluribus semper opus sit scriptis quam mihi atque meae farinae aliis.
Po.
Non est quod mireris. Et tibi fuerit abunde quod scriptites, si non insano et nimio lusitandi tenearis amore. Porrige mihi librum tuum, monstrabo tibi multas lacunas in superioribus dictatis, quas tibi peperit tua cessatio, quibus sit tibi tempore succisiuo perinde opus expletis, atque nunc mihi hisce scriptis.
Ph.
Valeant ista tetrica, quae frontem corrugent. Vrgeamus hanc ludendi occasionem. Non semper erit talis aut copia, aut commoditas. Inuitat coelum, et praeceptor ludendi potestatem fecit. Pedes pruriunt. Animi libido gliscit magis magisque. Alias, quando desiderabimus, forte non licebit vel per praeceptorem, vel per aeris inclementiam. Quis enim alias bacchantibus ventis, aut saeuientibus vel pluuiis vel niuibus, sub dium prodeat? Cui libeat alias, quando horrebit coelum vel imbribus, vel niuibus, vel furentibus ventorum procellis, exire aedibus, et in publicum prodire?
Po.
Si non erit alias vbi ludam, istud non dolebit mihi: erit vbi scribam aut studeam.
Ph.
Amabo te veni mecum. Istud quicquid est negocii, poteris, si voles, commodius in aliud tempus protollere, comperendinare, protrahere, reiicere, prolatare, differre, procrastinare, et nunc dare temporis non nihil lusibus. Quod enim non confeceris et absolueris hodie, id non minus commode vel cras, vel perendie, vel proxima hebdomade factum reddes, et ad vmbilicum duces. Quicquid nunc mea caussa posthabueris, atque infectum reliqueris, ei negocio facile alias extremam manum addideris, et supremum fastigium imposueris. Alias facile colophonem addideris, si laboribus nunc vllis nondum perfectis mea gratia supersederis.
Po.
Hanc scribendi operam non possum intermittere, neque in aliud tempus tollere. Nam vbi hasce absoluero literas et obsigna vero, tum demum et alteras scribendas habebo, quas nisi tabellario ad vesperum in tempore dedero, frustra totam hanc operam nauauero, frustraque scripsero: cum is cras summo sit mane soluturus, et iter ingressurus. Quin et hisce confectis, restat in superioribus dictatis et mihi lacuna quaedam (abfui enim nunc nuper semel ludo, nec interfui lectionibus) quae mihi venit explenda.
Ph.
Hem, semper habes quod excuses. Eia age, missa isthaec face, mecumque abito non nisi vnam aut alteram horulam.
Po.
Quid istud? mos geratur homini nimis importuno. Sed quo me vocas? quo me inuitas?
Ph.
Vt descendamus vna in glaciem, atque inibi tempus aliquantisper lusu oblectemus.
Po.
Non ausim. Glacies nullo fulta est tibicine. Timeo vt sit satis firma, praesertim cum superioribus diebus nimis variarit coelum, nunc gelarit, nunc regelarit, nunc ninxerit, nunc nonnihil pluerit.
Ph.
Quin eadem opera times ne coelum ruat? Nam et id nullis est suffultum trabibus.
Po.
Id Atlantis sustentatur humeris.
Ph.
Illius humeri iam olim nimio fatiscunt onere, nec pares sunt perpetuo sustentandis ponderibus tantis. At vt amoto quaeramus seria ludo. Vide, quanta homnium myrmecia sese crediderit glaciei, quanta vis hominum illic agitet ludibunda, quibus si sat firma, satis solida sit glacies, quid ni et nobis?
Po.
Quid istud? quando vis ita, mihi praeito: sequar.
Ph.
Hem praeeo, glaciemque tibi scindo, consequitor.
Po.
Subsequar pedetentim. Nam haec via mihi raris est trita pedibus.
Ph.
Factum est mihi saepe periculum. Iam inde a teneris vnguiculis, cum primum certis pedibus signare humum didiceram, haec mihi frequenter pedum visa fuit via.
Po.
Papae, quam pernicibus illi volant pedibus per glaciem, non multo segnius, quam aues aera transmittunt.
Ph.
Illam artem et ipse noui.
Po.
Exerce igitur, vt ipse et videam et discam, ne penitus huc frustra sit ventum.
Ph.
Officium et munus volandi sine alarum remigio extare non potest. Si mihi sit ita peruolitanda glacies, talaria pedibus nectam oportet.
Po.
Indue talaria, mihique eorum, si in promptu tibi sint, par induendum concede.
Ph.
En tibi, heus tu, ignoras rationem induendi, me vide, hoc modo induas oportet.
Po.
Teneo.
Ph.
Bene habet. Sic induta oportuit. Nunc coniiciamus nos in pedes, et auolitemus hinc.
Po.
Tu mihi praeito, vt sciam quomodo sequar. Tu mihi praeludito et qua ratione sequar, praescribito. Sat est, sequor. Hoi, hei, mihi rupta sunt ilia, et totum caput tuber est.
Ph.
Eho, quid manes istic? Quin sequeris?
Po.
Quid sequerer? vix primo moto pede, cecidi.
Ph.
Adsis huc, ego te manibus porrectis leuabo.
Po.
Rides bipedum nequissime? Ego ringor parumque a fletu absum, quod collapsus humi videor mihi nimio prae dolore, vel latera fregisse, vel cerebrum diminuisse: at vero tu ludos deliciasque me facias? Huc malorum tu me pellexisti. I, quo dignus es cum tuis talaribus. Nunquam mihi posthac tam commode dices, vt me denuo in similem nassam pellicias. Redibo domum ad meos mutos magistros. Malis huc me contuli auibus. Inauspicato huc tuli pedes. Redauspicandus est mihi et referendus domum gradus, nec vnquam huc reuocandus. Piscator ictus sapiam. Valeat glacies. Valeant talaria. Quam quisque norit artem, in hac se exerceat.
Ph.
Vide vide, vt fugit homo, quasi aut oestro percitus, aut actus scutica. Audio hominem nescio quid secum sub lingua immurmurantem. Non consequar nunc, vt cum eo in gratiam redire studeam. Nimio enim irarum fluctuat aestu. Id auspicatius faciam vesperi, cum haec ira deferbuerit, modo non oblaeserit sibi cerebrum, vel aliquod membrum luxarit. Id enim quod dii prohibeant, mihi cesserit male, qui fuerim author in glaciem excurrendi.
DE STRENVLIS NOVI ANNI, ET IVRAMENTO VITANDO