- INDEX
Varias nominis Accius Actius Attius formas curiose enotare supersedebo.
I
Qua re ália ex crimine ínimicorum effúgere possis, délica.
Non. 98, 6 ‘delica, explana, indica.’ Idem 277, 28 ‘delica est aperi et explana …’
aliae ex ω p. 98 ex alio B p. 277
Ne túm cum feruat péctus iracúndiae
Non. 504, 27 ‘fervat pro ferveat … Accius Acille …’ (Achille Bamb.)
iracundia ed. 1526
. . . . an scéptra iam flaccént? ferat.
Non. 110, 12 ‘flaccet languet, deficit …’
flacent ψ fera Quicherat, non male
Incerta coniectura statui eandem fabulam fuisse Achillem et Myrmidones.
Tu pértinaciam ésse, Antiloche, hanc praédicas,
Ego péruicaciam áio et ea me utí uolo:5
Haec fórtis sequitur, íllam indocti póssident.
Tu addís quod uitio est, démis quod laudí datur.
Nam péruicacem díci me esse et uíncere 5
Perfácile patior, pértinacem níl moror.
Non. 433, 1 ‘pervicacia et pertinacia hoc distant: pervicacia est interdum bonarum rerum perseverantia, pertinacia semper malarum.’ Cf. Frontonis epist. IV 2: vide ad Ennii fr. inc. fab. LXI.
2 aio Aldina ai ω et ea Fruterius et a ω et hac Scaliger ea, om. et, Lachmannus Versus 3–6 inverso ordine in libris feruntur hoc: 5 6 3 4, quem correxit Bothius 5 dici Scaliger dicis ω me esse fort. ex meed ortum: cf. ad v. 36 et 53
Clássis trahere in sálum <me> et uela uéntorum animae immíttere10
11
Non. 234, 8 ‘anima, ventus …’ Contulit Hermannus Homeri Il. IX 358 sqq.
classis (classes Jun.) Mercerus lassis ω septenarium discripsi, senarios classes t. in s. | et u. u. a. i. Scaliger et transposito classes initio v. alterius Grotius: cf. coroll. XLIX
Mea fácta in acie oblíti . . . .
Non. 502, 1 ‘accusativus pro genetivo.’
facta Mercerus fata ω
Quódsi, ut decuit, stáres mecum aut méus <te> maestarét dolor,
Iám diu inflammári Atridae náuis uidissént suas.
Non. 137, 33 ‘maestaret pro maerentem faceret.’ (mestaret Bamb., ubi versus ipsi desunt ut plerumque in hac parte. mertaret Harl. W)
1 quodsi Fruterius quod sic ω: in sic litteris sei latere potest stares Gifanius histares compuncta h L istares φ te Mercerus, om. ω mertaret ω moeraret ed. Mediol. 2 Atridae Mercerus atre H et re φ
Íram infrenes, óbstes animis, réprimas confidéntiam.15
Non. 262, 15 ‘confidentia rursum temeritas, audacia …’ Cf. Homeri Il. IX 496. 255 sq.
infrenes Junius infrenis (infermis L) ω
Tua honéstitudo Dánaos decepít diu.
Non. 120, 31 ‘honestitudo pro honestas. Accius Oenomao … idem Myrmidonibus …’
decepit Delrio decipit ω
Égo me non peccásse plane osténdam aut poenas súfferam.
Non. 396, 31 ‘sufferre est sustinere …’
Régnum tibi permítti malunt? cérnant: tradam exércitus.
Non. 261, 24 ‘cernere rursum cedere’ (succedere 𝑥) ‘unde et cernere hereditatem filii patribus, id est cedere’ (id est succedere patribus 𝑥), ‘dicti sunt.’ Conferunt Homeri Il. IX 616.
malim Junius cernant Mercerus cernam ω, et legit ipse Nonius. cernas 𝑥. cf. mus. Rhen. L 279 exercitum Aldina
Nolo équidem: sed tu huic, quém scis quali in té siet
Fidélitate, ob fídam naturám uiri20
Ignósce.
Non. 109, 31 ‘fidelitatem, id est fidem.’
1 quale L an qualei?
Quadrat ad hanc fabulam inc. inc. fab. XXVIII; de XXVII vaga est ariolatio.
I
heu!
Cuiátis stirpem fúnditus fligí studet!
Non. 110, 32 ‘fligi, affligi. Livius Aegistho … Accius Epinausimache … idem Aegistho: heu’ e. q. s.
2 cuiatis: cf. trag. Rom. 467
Cui mánus materno sórdet sparsa sánguine.
Non. 170, 3 ‘sordet, sordidata est.’
cum H L sparsa ed. 1526 sparso ω Malim sparsa sordet
Celebrí gradu gressum ádcelerasse † decet.23
24
Non. 89, 25 ‘celebre non solum frequens, sed etiam velox.’ Servius Dan. in Aen. IV 641 ‘celerabat] alii celebrabat legunt, quia antiqui hoc verbum in velocitate ponebant. Accius: celebri’ e. q. s.
adcelebrasse Nonius adcelerate Serv. Fuld. adceleravisse Scaliger dedecet Bue conl. Soph. El. 871 sq. adde Plauti Poen. 513 sqq. docet Nonius, om. Servius addecet Scaliger condecet Maehly nunc vel iam d. alii Anapaestos celebríque gradu Gressúm nunc adc. decet ne nunc quidem plane repudiaverim: cf. trag. Rom. 468
. . . . . néque fera hominum péctora25
Fragéscunt, donec uim ímperi persénserint.
Non. 111, 1 ‘fragescere, frangi.’ Comparavi Aeschyli Agam. 1601 H. κρατηθεὶς δʼ ἡμερώτερος φανεῖ (1619 sq. 1639 sq.)
2 imperi persenserint Bothius persenserim imperii ω persenserint imperii Bentinus persensint (vel persensere) imperi Hermannus
melius quám uiri
Cállent mulierés.
Non. 257, 30 ‘callet significat scit …’ Similia sunt in Aeschyli Agam. 1605 τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς.
Clutemestra nominis formam revocavit Ritschelius opusc. II 497 sq.: cf. collecta a me ibidem 517 sq. et Fleckeiseni tit. L p. 13. Diphthongum oe Accio vindicavi in annall. philoll. LXXV 316 sqq. Actam a. 698 in ludis Pompei narrat Cicero ep. ad fam. VII 1. Cf. praeterea de off. I 31, 114.
. . . . sed uáluae resonunt régiae.30
31
Priscianus p. 863 P. ‘haec tamen ipsa’ (sc. in ui divisas praeteritum desinentia, ut sonui, sonitum) ‘et secundum tertiam vetustissimi protulisse inveniuntur coniugationem …’
valde Reg. Bamb. Bern. Sang. et i vel l erasa Grut. Carolir.
. ómnes gaudent fácere recte, mále pigrent.
Non. 219, 14 ‘pigret …’
non omnes prop. coroll. L, sed etiam contrarium omnes se dici potuit male Bothius mali ω audaciora alia
Deúm regnator nócte caeca caélum e conspectu ábstulit.
Servius Dan. in Aen. I 88 ‘eripiunt, i. e. abstollunt.’
Flúcti inmisericórdes iacere, taétra ad saxa adlídere
Non. 488, 12 ‘flucti pro fluctus. Accius Telefo … idem Clytaemystra …’
taetra Mercerus aetera Ba et aetra φ excepto W qui totum versus dimidium omittit
Péctore incohátum fulmen flámmam ostentabát Iouis.34
35
Servius Dan. in Aen. I 44 ‘illum expirantem transfixo pectore flammas Turbine corripuit] Probus et tempore legit … sed qui legunt pectore, de Accio translatum affirmant, qui ait in Clytemestra de Aiace …’ Antecedebat fort. inc. inc. fab. XXI: cf. trag. Rom. 463.
in pectore Servius, quod olim in exitu versus posui fulmen inchoatum Servius: cf. coroll. L
Cúr me miseram inrídet, magnis cómpotem et multís malis?
Non. 521, 27 ‘compotem bonae rei solum dici existimatur, cum etiam mala in re positum sit.’
meae ψ: an mee Acciana scriptura? cf. v. 8 et 53 magnis Lipsius magis ω
Scíbam hanc mihi suprémam lucem et séruiti finém dari.
Non. 226, 8 ‘[servitus] neutri.’
serviti Bothius servitutis (servitas L) ω servitii Vossius
. . . ut quaé tum absentem rébus dubiis cóniugem
Tétinerit, nunc pródat ultorem?
Non. 178, 12 ‘tetinerit pro tenuerit …’
2 victorem ms. Fabri, fortasse recte ulltorem L ut quaé tum absenti in rebus d. coniugi | tetínerit, ei nunc p. victori fidem? Onions, alii alia
. . . . . séras potiuntúr plagas.40
Donatus in Terent. Adelph. V 4, 17 ‘potitur accusativo casu …’
seras ed. Veneta siras cod. Reg. feras ed. pr. saevas conieci serenas vel astriferas vel superas malit Bue
Mátrem ob iure fáctum incilas, génitorem iniustum ádprobas.
Non. 125, 2 ‘incilare est increpare vel inprobare. Accius Meleagro … idem Clytemestra …’
matrem ob Grotius matre meo ω matrem me ob Bergkius
His reliquiis adiungi possunt inc. fab. fr. I. II inc. inc. fab. LXVII.
I
. . . . . ínimicitias Pélopidum
Extínctas iam atque oblítteratas mémoria
Renouáre
Non. 146, 29 ‘oblitterare est obscurefacere et in oblivionem ducere.’
1 Pelopidum Vossius Pelopidarum ω 2 extinctas H, Bentinus extincta φ iam atque H, Junius tam φ, nisi quod causa Urbin., unde pausa conieci (cf. coroll. com. CXXIV) fama Bue
sic45
Múlti, ánimus quorum atróci uinctus málitia est,
Compósita dicta e péctore euoluúnt suo,
Quae cúm componas, dícta factis díscrepant.
Non. 260, 21 ‘componere, simulare vel fingere.’
1 sic delebat Vossius
I
Locrórum late uíridia et frugum úbera
Non. 498, 5 ‘genetivus positus pro ablativo vel adverbio loci …’
Locrorum Ald. locronum ω locorum Bothius lucorum Bue
Adséntio: age nunc tú tuam progéniem profer órdine.50
Non. 469, 18 ‘adsensit’ (adsentit Bamb.) ‘est et passivum. Accius Neoptolemo … idem Erigona …’
profer scripsi: cf. Ter. Phorm. 395 et ω Olim Merceri senarium adsentio: age nunc tuam p. ede ordine probabam
Hóspitem depósitam interemes?
Non. 279, 11 ‘deponere est commendare.’
hospitam B interemes B G H L interimes φ deposita H e corr., W
Quód utinam me suís arquitenes télis mactassét dea!
Non. 341, 25 ‘mactare est immolare …’
arquitenes ω, antiqua scriptura
Tum aútem Aegisthus sí med eodem lécto comitassét patri!
Non. 85, 14 ‘comitasset pro cobuisset.’ (cobitasset Salmasius cubuisset Bamb. concubuisset Vatic. 2916 cohibuisset Onions)
med Palmerius me esse ω, quod meed interpretari possis: cf. v. 8 et 36 me ex Bue me Grotius leto Grotius, Palmerius cum autem A. — heu me! — eodem lecto cubitasset p. 𝑥
Séd ubi ad finem uéntum est quo illum fórs expectabát loco,
Átque Orestem gráuis sacerdos férro prompto adstítuerat55
Non. 315, 10 ‘grave, triste.’
1 fanum Lipsius quo Guietus in quo ω 2 adque (h. e. atque) L ad quem W atquem H Orestem Ritschelius Orestes ω, tuetur Bue mactaturum Erigonam intellegens Oresten Grotius Orestei vel Orestae 𝑥 ferro cum promto Grotius adstituere ψ adtituere sistit H adsistit B G adstitit Grotius
<Nam> quámquam exanguest córpus mi atque annís putret
Non. 159, 19 ‘putret …’
nam Ritschelius, om. ω est exsangue Bothius mi Bothius mihi ω
Cum stríderat retrácta rursus ínferis
Priscianus p. 867 P. ‘strideo quoque stridi facit … i autem tam in praesenti quam in praeterito productam habet …’ Idem p. 893 P. ‘strido et strideo tam tertiae quam secundae coniugationis invenitur … sed puto euphoniae causa non esse in usu strisi, sed stridi …’
tum Grut. p. 893 strideret ω p. 867 striderit ed. Veneta rursum Sang. ibidem: cf. Ritschelius opusc. II 260 sq. rursus ab Vossii ms. rursum ab Bothius
De nominis Alcimeo forma quae disputavi vide in Ritschelii opusc. II 613 sq.
suós deseruit líberos.—
Supérstites sunt.
Non. 393, 24 ‘superstites veteres ponebant incolumes … Accius Alcemeone …’
1 sq. deverbium distinxi trag. Rom. 502, olim quos d. l., | sup. sunt edidi sive adfirmantis sive interrogantis duos Hartungus sunt cum Bothio om. qui senarium integrum ponunt
Út me depositum ét maerentem núntio repéntino alacrem60
Réddidisti adque éxcitasti ex lúctu in laetitúdinem!
Non. 132, 9 ‘laetitudine pro laetitia. Accius Alcmenone …’ (alcimeone Urbin. 307)
1 depositum Palmerius repositum ω depositam conici posse olim monui et maerentem Junius inmerentem ω. An ut maerentem? nuntio repentino Bothius repentino nuntio ω repentino alacrem n. exitum commendavit Bue 2 atque excitasti Mercerus adive hesitastis ω ac me excitasti Junius
Quod di ín sedem infernám penitus
Depréssum altis clausére specis
Non. 487, 25 ‘specis pro specubus. Accius Alcmeone …’
1 di in sedem infernam 𝑥 di interdum inferam ω di in terram infernum Bue 2 interpressum W
qui ducat cúm te socerum uíderit,
Géneribus tantam ésse inpietatem? . . . . . . .65
Non. 487, 29 ‘generibus pro generis. Accius Alcmeone …’ (Alomeone W Alchimaeone Bamb.)
1 socerum viderit Vossius viderit socerum ω fuit qui septenarios iambicos qui d. cum te viderit socerum e. q. s. commendaret: cf. coroll. L sq.
Tenta út frustrando láctans uanans prótrahas.
Non. 16, 22 ‘lactare est inducere vel mulgere vellere decipere … Accius Alcimaeone …’ Idem 184, 1 ‘vanans dictum pro fallens. Accius Alcmena …’
tenta Bergkius tanta ω tantum Vossius fata Bue ut om. ω p. 184 protrahit ω p. 184 protrahis Schoppius
Quia néc uos nec ille inpúne inriderét meam
Grandaéuitatem
Non. 116, 11 ‘grandaevitas. Accius Alcimachone …’
1 nos W
Atque éccos segnis sómno et tarditúdine.
Non. 181, 18 ‘tarditudine et tarditie pro tarditate … Accius Alcmene …’ (0.1 om. Leid. 0.1 Junius)
signas L signis H W
Postrémo amplexa frúctum, quem di dánt, cape!70
Non. 470, 11 ‘amplexa pro amplexare. Accius Alcimeone …’ (solomeone Bamb.)
Non dubitandum quin amplexa participium sit
I
Ita térrita membra animo aégroto
Cunctánt subferre labórem.
Non. 469, 23 ‘cunctant pro cunctantur.’ (Alpesiboea Bamb.)
etsi est ín malis
Depósitus animus, quaé scibo exinde aúdies.
Non. 279, 25 ‘deponere est desperare, unde et depositi desperati dicuntur … Accius in Tereo … idem in Alfesiboea …’
2 animus, quae scibo exinde Bothius dubitanter. animus meus quae scibo exinde ω, quae in octon. troch. servari posse monet Bue animus meus q. s. ex me Vossius audies Vossius audiet ω Temptavi varia, e. c. etsi meus est ín malis, quod verum videtur. Ceterum cf. coroll. com. p. CIX
Quid tam óbscuridicum est támue inenodábile?75
Non. 15, 10 ‘enoda significat explana … Accius Eurysace … idem Alfesiboea …’
quid itam W qui ita L obscuridicum Mercerus obscuri dicunt ω quid ita? tamne obscure dictum est Bothius
Si tuí ueretur té progenitorís, cedo.
Non. 497, 2 ‘cum sit: veretur illam rem … veteribus genetivum pro accusativo poni placet …’
. . . sed tibi caútim est adeundum ád uirum.
Non. 512, 10 ‘cautim pro caute.’
sed ubi cautim est ad eundem Ba
At uéreor, cum te esse Álcimeonis frátrem factis dédicat
Non. 280, 4 ‘dedicare ——’
at Junius ad ω Alcimeonis restitui Almeonis ω dedicas Bothius
Cum ipsá simitu míseritudo meórum nulla est líberum.
Non. 136, 19 ‘miseritudine pro miseria vel misericordia. Accius Astyanacte … idem Alphesiboea …’ (Alpesiboea Leid.)
simitu Bothius simeta ω cum ípsa sim ita Bue meorum Vossius eorum ω nulla Heinsius ṇ̇ulla H ulla φ
O dírumque hostificúmque diem, o80
Vim tóruam aspecti atque hórribilem!80a
Non. 485, 25 ‘aspecti pro aspectus. Accius Astyanacte … idem Alfesiboea …’
1 o dirumque anapaestorum, quos Geppertus agnoverat, initium olim proposui praeter dactylos. o dirum, suprascr. o, L odiorum φ 2 ovium turbam Ba H L
Sed ángustate inclúsam ac saxis, squálidam
Non. 73, 25 ‘angustitatem dictum pro angustia.’
sed ω, pro accusativo pronominis haberi potest; ut se coni. Bue. sei Lachmannus. An sic? angustate (ut venustas vetustas) scripsi angustatem H¹ (cf. v. 504) angustitatem φ angustitate Vossius septenarium sed angustitate i. saxi senti, sq. olim prop. trag. Rom. 505 (cf. v. 111)
I
Cum pátre paruos patrium hóstifice
Sanguíne sanguen miscére suo
Non. 224, 10 ‘sanguis masculino genere in consuetudine habetur … neutro …’
1 patrium Bothius patrum ω parat Vossius 2 miscere Passeratius hiscere ω suum Vossius
Vt tam óbstinatod ánimo confisús tuo
Festus p. 193 M. ‘obstinato, obfirmato, perseveranti, ut tenere possit — ut Accius in Amphitryone: ut tam’ e. q. s.
aut Aldina obstinatod scripsi obstinato cod. Olim ego addidi
An málad aetate máuis male mulcári exemplis ómnibus?85
Non. 1, 12 ‘0.1 senectutem veteres dixerunt …’
mala ω malan (del. an) 𝑥 an mala | aetáte C F W Mueller. Creticos án mala aetáte mauís male mulcárier | éx. o. prop. v. d. ind. philol. 1872 p. 289
Sed quaénam haec est muliér funesta uéste, tonsu lúgubri?
Non. 179, 18 ‘tonsus pro tonsura …’
est mulier funestat (funesta edd.) ω mulier est funesta Vossius mulier funestast 𝑥
. sí satis recte aut uéra ratione aúgurem
Non. 469, 3 ‘auguro. Accius Oenomao … idem Amfitryone …’
expleri versus his sic si vel aliis modis potest si satis r. aut <satis> vera prop. Leo augurem H, ed. pr. augurer φ augurent ed. 1476
Tamen ét staturae grácilitudo própemodum et luctús facit,
Ne dúbitem.
Non. 116, 2 ‘gracilitudo … Accius Amfitryone: tamen’ e. q. s.
1 staturae Gebhardus statuae et ω status et Lachmannus ad Lucil. 827: cf. inc. fab. XLII propemodum Grotius et propemodum ω
Quín meum senium cúm dolore tuó coniungam et cómparem90
Non. 255, 29 ‘comparare est sociare, coniungere.’
compararem G H
Pértolerarem uítam cladesque éxanclarem inpétibilis.
Non. 292, 12 ‘exanclare etiam significat perpeti … Accius Diomede … idem Amfitryone …’
imperitibilis H
Cédo, ecquid ei redhóstit? † uiam cometem obbitet fácilius
Festus p. 270 M. ‘redhostire, referre gratiam —— Accius in Amphitryone: cedo’ e. q. s. Non. 165, 20 ‘redostit, reddit.’
cedo om. Nonius ecquid Festus cf. coroll. LI quid Nonius ei vel huic conieci, mihi olim. te Festus hic Nonius An redhostis? viam cometem Nonii ω itum cum eas sem Festi cod. tum Comaeto olim conieci: cf. coroll. LII (praeterea tum iam vel eum vel eam latere in corruptelis suspicabar) vim, quo mortem Onions. An vitam, quo hostem? obbitet scripsi, sc. facinus quod flagitas. obbiet W obtet L obiet Nonii φ obiectet Festi cod. cedo q. hic redhostit? — iam Cometem obiectet f. Bue κομήτην intellegens Pterelam
Si fórte paulo quám tu ueniam sétius
Festus p. 343 M. ‘setius’ (serius Ursinus) ‘a sero videtur dictum.’ Paulus p. 342 M. ‘setius Accius a sero comparavit, ait enim: 0.1’ e. q. s. (Potest 0.1 titulo reliquum esse.)
ne si Pauli Festus: v. supra serius Ursinus cf. Charisius p. 194 sq. P. v. setius et secus; Solmsen lat. Lautgesch. 197
Miserét lacrimarum lúctuum orbitúdinis.
Non. 146, 15 ‘orbitudinis pro orbitate.’
Non páruolam rem ordíbor. — Ne retice, óbsecro!95
Non. 39, 21 ‘ordire (ordiri Bamb. Harl. m. 1) est ponere (promere 𝑥), incipere.’
Personas distinxit Delrio parvolam Bothius parvam ω An ordibo?
Hócinest, quod tám temeriter tú meam beniuoléntiam
Ínterisse es rátus?
Non. 516, 3 ‘temeriter.’
hoccine est Delrio hoc in re est ω quod W quo φ quor 𝑥 tu tam (ta Ba) temeriter ω, quae transposui
Satin út quem cuique tríbuit fortuna órdinem,
Numquam úlla humilitas íngenium infirmát bonum?
Priscianus de metris com. p. 1325 P. ‘nec solum comici huiuscemodi sunt usi iambis, sed etiam tragici vetustissimi, ut Ennius in Medea … Accius in Argonautis … idem in Persidis …’
1 quemcunque Bothius
I
Quot lúna circlos ánnuo in cursu ínstitit100
Non. 20, 25 ‘circus dicitur onmis ambitus vel goerus, cuius diminutivum est circulus.’
quot Lipsius quod ω circlos Osannus circulos ω circos Mercerus cursu Vatic. curso φ
Cum nínxerint caeléstium molém mihi
Priscianus p. 882 P. ‘ninguo quoque ninxi, unde et nix …’
ninxerit Bern., fort. recte (Iuppiter scil.) cum ninxerit caelestium molimine Grotius
Nísi quid tua facúltas nobis túlat opem, pereám . .
Macrobius in CGL. V p. 607 K. ‘fero tuli et tollo tuli … Accius vero in Andromeda etiam ex eo, quod est tulo, quasi a themate tuli, declinat: nisi’ e. q. s.
quid Bothius quod ω quidem Bergkius. An qui? opem, peream scripsi duce Kiesslingio, qui peribimus vel nos periimus clausula versum fmiri volebat (in comoedia probe adderem.) opem Bothius operam ω
Nec queí te adiutem inuénio: hortari púdet, non prodesse íd piget.103
104
Non. 424, 2 ‘pudet et piget hoc distant: pudet enim verecundiae est, pigere paenitentiae … Accius Neoptolemo … idem Andromeda …’
Septenariorum trochaicorum frustula dispescuit Bue, ego olim senariorum ne quiete ω nec qui te Junius neque qui te Bue inveni H hortari piget Scriverius id piget Aldina id pudet ω
Múliebre ingeniúm, prolubium, occásio ....105
106
Non. 64, 8 ‘proluvium …’
prolubium Lipsius proluvium ω
namque ut dicam té metu
Aut ségnitate adiúuere dubitare, haút meum est.
Non. 174, 22 ‘segnitas pro segnitia. Accius Aeneadis … idem Andromeda …’
1 namque ut te metu Aut segnitate dicam Vossius 2 adiuvere dubitare scripsi aut dubitare W addubitare φ adire vel tardum dubitare Bue adductum d. Onions aut meum H L haud meum φ
Múlti iniquo, múlier, animo síbi mala auxere ín malis,
Quíbus natura práua magis quam fórs aut fortuna óbfuit.110
Non. 425, 11 ‘0.1 hoc distant: fors est casus temporalis, fortuna dea est ipsa. Accius Astyanacte … idem Andromeda …’
1 iniquo Junius in quo ω auxere Gulielmius ausere (hausere H) ω
Mísera obualla sáxo sento, paédore alguque ét fame
Non. 72, 7 ‘algu pro algore.’
misere Bothius obvallata Delrio obvallas Bothius senio ω, prob. Bue pudore W
Quí neque terraest dátus, nec cineris caúsa umquam euasít uapos.
Non. 487, 10 ‘0.1 …’
terraest Ba terrae est φ
Immáne te habet témplum obuallatum óssibus.
Non. 323, 10 ‘inmane, foedum. Accius Automedia …’ (Andromeda Aldina)
Posse etiam septenarium trochaicum ab initio mancum esse, qualem olim notavi, neque hic neque alibi monere volui. immane te habet Aldina immanitate habet ω immani tabe Mercerus
Alui éducaui: id fácite gratum ut sít seni.
Non. 422, 15 ‘alere et educare hoc distant: alere est victu temporali sustentare, educare autem ad satietatem perpetuam educere …’
Quód beneficium haut stérili in segete, réx, te obsesse intélleges.115
Non. 395, 25 ‘segetem etiam ipsam terram dicimus … Accius Oenomao … idem Andromeda …’
haut Mercerus aut ω obsesse Gulielmius obesse ω intelleges Gulielmius intellegis ω
Donéc tu auxilium, Pérseu, tetulistí mihi.
Non. 178, 16 ‘tetulit, tulit.’
Nosque út seuorsum díuidos leto ófferes
Non. 95, 24 ‘dividos, id est separatos’
ut sevorsum scripsi (nisi mancus prima dipodia septen. sit) ut seorsum ω uni seorsum Bue dividuos Scaliger: cf. Lachmannus in Lucr. p. 306 offeras Scriverius
Nam pósquam paruos uós oppressit fámulitas
Non. 109, 26 ‘famulitas est servitus.’
posquam Urbin. postquam φ familitas L cf. Pac. 53
Perseus poterat inc. inc. fab. CIII dicere.
I
ad populum intéllego
Referúndum, quoniam horum aéquiter senténtiae120
Fuére.
Non. 512, 29 ‘aequiter pro aeque …’
2 quoniam horum] quorum Ba
Fortásse an sit quod uós hic non mertét metus.
Non. 138, 30 ‘mertaret, mergeret.’ (fort. ‘mertare, mergere’, atque sic Harl.) cf. Pauli Festus p. 81 v. exfuti, p. 124 v. mertat; Quintilianus I 4, 14.
fortassis an facile scribi licuisse Bergkius monuit. sit quod vos Bue sit quod E F H² L sit quos φ sint quos ed. Mediol.
Séd quis hic est, qui mátutinum cúrsum huc celerantér rapit?
Non. 513, 23 ‘celeranter pro celeriter.’
hunc Ba
Namque húc em uenio, ut méa ope opes Troiae íntegrem.
Non. 127, 1 ‘integrare, redintegrare …’
em venio scripsi invenio ω advenio Bothius id venio Vossius venio Junius huce venio Usenerus Troiae Junius Trogae ω
qui aút illorum cópias125
Fúndam in campo, aut náuis uram, aut cástra mactabo ín mare.
Non. 341, 15 ‘mactare, praecipitare.’
1 qui aut ψ quievit B (num latet quei? cf. 103) quin aut Bergkius (quin Bothius) fundam in campo copias Bergkius copios B G H 2 iactabo Madvicus
I
<Deaé> Mineruae dónum armipotenti ábeuntes Danaí dicant.
Servius Dan. in Aen. II 17 ‘Accius in Deiphobo inscriptum dicit’ (sc. equum): ‘Minervae’ e. q. s. cf. Hygini fab. 108 ‘in equo scripserunt: Danai Minervae dono dant.’
armipotentes ω abeuntes Danai Bergkius Danai abeuntes ω Minérvae armipotenti hóc abeuntes dónum Danai dédicant Usenerus
Eo ánte noctem exténta retia út proueherem et státuerem,
Fórte aliquanto sólito lembo súm progressus lóngius.
Non. 534, 2 ‘lembus, navicula brevis piscatoria.’
1 eo om. Ba noctem Scriverius nocte ψ necte Ba extenta Bothius externa ω extrema Junius extremam Fruterius hesterna Scriverius proveherem ed. 1471 praeveherem ω 2 aliquando Ba solito Gerlachius solitus ω quam solitus Junius lymbo Ba
Nós continuo férrum eripimus, mánibus manicas néximus.130
Priscianus p. 861 P. ‘nexo quoque nexas vel nexis, ut Probo placet, nexui. Vergilius tamen … secundum primam protulit coniugationem. Livius vero in Odissia: nexebant … Accius in Deiphobo …’ Idem p. 904 P. ‘nexo nexis vel nexas nexui …’ Eutyches in CGL. V p. 485 K. ‘nexo … tam nexas … quam nexis, ut Accius in Deiphobo …’
arripimus Eutychis Tegerns. manibus quod conieceram confirmatur Eutychis Par. et Tegerns., ubi omnibus manibus legitur. omnibus φ Eutychis et Prisciani ω
. ab infando hómine, gnato Láerta, Ithacensi éxsule,
Quí neque amico amícus umquam gráuis neque hosti hostís fuit.
Non. 314, 20 ‘grave multum, valde significare veteres probant …’
1 ab scripsi ad B G H L at H²L² aut W fort. aut ab de formis infandod vel homone olim cogitabam coroll. XXXVI gnato Laerta Rothius gnatu laerat W gnato laerata φ (Laertae Mercerus Laerta Vossius coniecerant) Ithacensi Mercerus ithacense se Basil. ait hac enase G W ithacenase φ 2 quinque W
Vel hic quí me aperte effrénata inpudéntia
Praeséntem praesens díctis mertare ínstitit.
Non. 139, 1 ‘mertaret, mergeret. Accius Antenoridis … idem Deifobo …’
1 aperte Rothius a parte ω
Idem fere argumentum in Equo Troiano incerti poetae tractatum fuit.
I
Quid agís? perturbas rem ómnem ac resupinás, soror.135
Non. 165, 2 ‘resupinas, honeste, id est ab incepto revocas vel pervertis significat.’
soror Junius sorori ω
. . . . quánto magis te istí modi esse intéllego,
Tánto, Antigona, mágis me par est tíbi consulere et párcere.
Macrobius Sat. VI 2, 17 ‘Vergilius [Aen. XII 19–21] Accius in Antigona …’
1 isti modi Ritschelius opusc. II 692 istius modi ω
Attát, nisi me fallít in obitu
Sonitús
Non. 357, 22 ‘obitus rursus adventus.’
1 An delendum in? favillit L, in quo si fefellit latet, senarium efficias attát … sonus, nam sonus senarii exitum iam Bue proposuit: cf. P. Richter in Studemundi stud. I 413 trochaeos áttat nisi me in obitu fallit sonitus fecit 𝑥 obitu Palmerius obitum ω
Heús, uigiles, properáte, expergite140
Péctora tarda sopóre, exsurgite!
Non. 104, 16 ‘expergo pro expergefacio.’
1 sq. Dactylos agnovit Hermannus
iam iam neque dí regunt
Néque profecto deúm supremus réx <iam> curat hóminibus.
Macrobius Sat. VI 1, 59 ‘Vergilius [Aen. IV 371 sq.] Accius in Antigona …’ Cf. Sophoclis Antig. 921 sqq.
2 supremus rex Borbon. summus rex φ rex summus Bothius iam add. H. Keilius res Bue curat hominibus Bue omnibus curat ω curat omnibus Keilius Varia ipse lusi, velut neque dí regunt <nos> néque profecto deúm rex summus ómnibus Curat vel in altero versu néque p. d. rex summus rebus curat omnibus
. . ne istunc número amittas súbitum oblatum . . .
Non. 352, 17 ‘numero significat cito. Accius Oenomao … idem Antigona …’
istunc Rothius istu B G istum φ numero edd. enumerum ω subito Vossius, fortasse recte nuntium excidisse potest
I
Sed íta Achilli armis ínclutis uescí studet,145
Vt cúncta opima léuia <iam> prae illís putet.
Non. 416, 5 ‘vesci etiam significat uti …’
1 ita Grotius it ω armis inclutis Fruterius incletis armis ω inclytis armis Junius 2 ut cuncta opima Mercerus ut ea cuncta optima Achilli inclyto ω iam Hermannus, om. ω illius 𝑥 Creticos agnoscere sibi visus est Bergkius opusc. I 342: séd ita A. ínclutis armis u. s. | ália cuncta optima ut l. prae i. p., item Bue, nisi quod v. 2 út ea cuncta o. ac l. p. i. p. retinet, ea intellegens certamina s. odia. Mihi opima necessarium videtur
Quid est, cúr componere aúsis mihi te aut mé tibi?
Non. 257, 15 ‘componere rursus significat comparare.’
cur om. G te ac me Hermannus
. . . . nám tropaeum férre me a fortí uiro
Púlcrum est: si autem uíncar, uinci a táli nullum <mi> ést probrum.
Macrobius Sat. VI 1, 56 ‘Vergilius [Aen. X 449 sq.] Accius in Armorum iudicio …’
2 mi Hermannus, om. ω vinci nullumst a tali probrum Bergkius, fort. recte
In quó salutis spés supremas síbi habet summa exérciti.150
Non. 485, 13 ‘exerciti vel exercituis pro exercitus.’
salutes Palat. spes supremas Scriverius spesque summas Ba H L spesque supremas φ speres summas conieci spesque (i. e. speique) summam Bue
Intér quos saepe et múlto inbutus sánguine
Non. 521, 5 ‘inbuere consuetudo inducere’ (‘induere’ Bamb.) ‘existimat, cum sit proprie maculare vel polluere vel inficere.’
imbutus Bothius inbutos ω
Huius mé diuidia cógit plus quam est pár loqui.
Non. 96, 21 ‘dividia est taedium.’
Maiór erit luctus, cúm me damnatum aúdiet.
Non. 276, 32 ‘damnare …’ Contulit Hermannus ex Sophoclis Aiace v. 462 καὶ ποῖον ὄμμα πατρὶ δηλώσω φανείς Τελαμῶνι;
Úbi cura est, ibi ánxitudo acérbast, ibi cunctátio,154
Cónsiliorum errátio et fortúnaest
Non. 72, 28 ‘anxitudo. Accius Eurysace … idem Armorum iudicio: ubi’ e. q. s.
1 Restituit poetae verba Bue, nisi quod hic ibi cura scribit acerbat ibi cuncta consiliorum ratio et fortunae sic (vel sit) ω, nisi quod fortitudine H sollicitatio in extremo v. 2 prop. trag. Rom. 372
Béne facis: sed núnc quid subiti míhi febris ciuít mali?155
Non. 173, 29 ‘subiti dictum pro repentini.’
qui H L febris escivit ω, metro non repugnare dicit Leo Pl. F. 245 febrem excivit Bothius fibris aestuat Grotius mali] mihi L bene facis: sed num quid subiti mihi febrem excivit mali? Hermannus
Virtúti sis par, díspar fortunís patris.
Macrobius Sat. VI 1, 58 ‘Vergilius [Aen. XII 435 sq.] Accius in Armorum iudicio …’ Translata ex Sophoclis Aiace (v. 550) ὦ παῖ, γένοιο πατρὸς εὐτυχέστερος, Τὰ δʼ ἄλλʼ ὅμοιος· καὶ γένοιʼ ἂν οὐ κακός.
virtute Fruterius
Hem, uéreor plus quam fás est captiuam híscere.
Non. 120, 29 ‘hiscere est proprie loqui.’
captivam Grotius captivum ω
Sed péruico Aiax ánimo atque aduorsábili
Non. 487, 15 ‘pervico, pervicaci.’
advorsabili] cf. Ammian. Marc. XIV 3, 1 advorabili Ba, sed ad recentiore manu ascripto. atvorabili L vorabili φ avorsabili G. Wolff haud orabili Onions
Nám non facile síne deum opera humána propria súnt bona.
Non. 362, 2 ‘proprium rursum significat perpetuum …’
non om. B G H propria humana Delrio
Cur uétera tam ex alto ádpetissis díscidia, Agamemnó? . .160
161
Non. 237, 21 ‘altum, vetus, antiquum …’
discidi, Agamemno, <initia> 𝑥 optime versum concludere poterat
nóxitudo . . .
Oblítteretur Pélopidarum, ac pér nos sanctescát genus.
Non. 143, 21 ‘noxitudo pro noxia.’
1 ocule noxitudo ω occulta n. Hermannus o caelicolae, noxitudo Bue noxitudo <mutua> coni. Videtur ocule ex glossa occule, occulta p. 148, 20 huc irrepsisse, secuta illa, ni fallor, olim titulum obliterare p. 146, 31, cui ipsi noster locus fuerit adpositus. 2 Pelopidum fuerunt qui exitum v. facerent vos Hermannus
<Támmodo He>ctor lúx Dardaniae <núnc idem> in tenebris <situs>163a
Festus v. tammodo p. 359 M. ex apographo Politiani.
Supplevit Huelsenus Berl. philol. Wochenschr. 1893 p. 1098 sq.
Inseruerunt huic fabulae probabili coniectura inc. inc. fab. XXX–XXXII.
I
Qui nóstra per uim pátria populauít bona.
Non. 471, 21 ‘populat … Accius Astyanacte: qui’ e. q. s.
nostram W
Nunc ín consilio id réges Argiuum aúcupant,165
Id quaérunt
Non. 467, 17 ‘aucupavi, activum positum pro passivo … Accius Astyanacte: nunc’ e. q. s. (Asteanacte Leid. Bamb.)
1 concilio Delrio
Vtinam únicam mi antístitam Arquitenéns suam
Tutétur!
Non. 487, 18 ‘antistitam.
1 mi Bothius mihi ω 2 tutetem Ba
Nil crédo auguribus, qui aúris uerbis díuitant
Aliénas, suas ut aúro locupletént domos.170
Non. 95, 8 ‘divitant pro divites faciunt.’ Gellius XIV, 1, 34 ‘multa etiam memini poetarum veterum testimonia, quibus huiuscemodi ambages fallaciosae confutantur; ex quibus est Pacuvianum illud … item Accianum illud: nihil inquit, credo’ e. q. s.
1 nil Bothius nihil ω aures Gellius verris L Nonii devitant H L Nonii 2 domus Gellii ψ
Nunc, Cálcas, finem réligionum fác: desiste exércitum171
172
Morári meque ab dómuitione arcére tuo obsceno ómine.
Non. 357, 6 ‘obscenum, vitabile … Accius Astyanacte: hunc’ e. q. s.
1 sq. restituit maximam partem Aem. Baehrens ann. phil. 1872 p. 623 hunc aicaispinem regionum fac ac desisset exercitum ω, nisi quod aciaspinem B aicaispanem H In his nunc agnoverat Grotius, Calchas Mercerus, religionum Vossius 2 nec me ω domuitionem ω tuo conieci tu ω tam Bothius omine Mercerus homine ω
Ferúm feroci cóntundendum impériost, saeuum saéuiter.
Non. 511, 3 ‘saeviter pro saeve …’
ferum] genus intellego. serum Ba imperiost Vossius inperisit (imp.) ω imperio Mercerus
Te própter tot tantásque habemus uástitatis fúnerum.175
Non. 417, 12 ‘vastitas significat vastationem.’
te propter Bothius propter, om. te, ω propter te Delrio
Quorúm crudelitátem numquam ulla éxplet satias sánguinis.
Non. 172, 5 ‘satias pro satietas.’
cruditatem E F³ ulla unquam Urbin. satias edd. satietas ω
in celsis móntibus
Pécua atque inter cólles pascunt Dánai in Froegiae términis.
Non. 159, 8 ‘pecua et pecuda ita ut pecora veteres dixerunt …’
Phrygiae Junius Froegiaet ω cf. cor. com. CX
itera, in
Quibus pártibus (namque audíre uolo,180
Si est quem éxopto) et quo cáptus modo,
Fortúnane an forté repertus
Non. 425, 8 ‘0.1 hoc distant: fors est casus temporalis, fortuna dea est ipsa.’
1 sqq. Anapaestos agnovit Grotius, rectius disposuit Hermannus 3 quam W modost coni. Ed. Becker 4 An fortuna? repertus Mercerus repertur ω An repertust?
Híc per matutínum lumen tárdo procedéns gradu
Dérepente aspício ex nemore páuidum et properantem égredi.
Non. 518, 11 ‘derepente …’
1 procedens Usenerus properantem ω prorepens Bothius
Tróia est testis: quaére ex aliis, qui íllius miseritúdine185
Nómen clarum in húmili saxo múltis memorant uócibus.
Non. 136, 16 ‘miseritudine pro miseria vel misericordia.’
1 miseritudine ed. a. 1476 miseritudinem ω 2 umili L tumuli Duentzerus
Abdúcite intro: nám mihi miseritúdine
Commóuit animum excélsa aspecti dígnitas.
Non. 485, 21 ‘aspecti pro aspectus.’
I
Prius quam ínfans facinus óculi uescuntúr tui
Non. 56, 12 ‘infans a non fando dictus est … et est quod aut dici non debeat aut fari non possit …’ Idem 416, 12 ‘vesci iterum videre.’
infantis W p. 56 infortis H L ibidem
Véritus sum arbitrós, atque utinam mémet possim oblíscier!190
Non. 500, 1 ‘accusativus pro genetivo … Accius Eurysace … idem Epinausimache … et Adamante …’
arbitros Bothius arbitror ω obliscier Ba L obliviscier φ
Ah dúbito quid agis: cáue ne in turbam te ínplices.
Non. 524, 25 ‘turbam et turbas diversam volunt habere significationem, ut sit turba populi conventus, turbae turbationes. Nos contra lectum invenimus et indiscrete positum et pro turbis turbam. Accius Adamante …’
ah dubito ed. 1526 an dubito ha ω haut dubito Bothius ah vide tu quid agas Usenerus (coroll. com. CCXXV) te om. Ba implices edd. implicis Ba inplicis φ
Hostem út profugiens ínimici inuadam ín manus?
Non. 324, 1 ‘invadere rursum quasi in vadum ruere.’ (Atamante W Adamante Harl. Leid. Gen. Bern.)
hostem ut profugiens Bothius ut profugiens hostem ω, quod fuit qui defenderet: in septenarii initio ferri possit
Cuíus sit uita indécoris, mortem fúgere turpem haut cónuenit.
Non. 489, 1 ‘indecoris pro indecora.’
indecora L turpem Junius turpe ω haut χ aut ψ
<Tuís> beneficiis hóstimentum grátum peperisti ét graue.
Non. 315, 18 ‘grave, solidum et firmum.’
beneficiis Palat. veneficius φ hostimentum gratum peperisti et grave] gravem hostium peperisti et grave ψ hostem grave peperisti Palat. egregiis hostimentum peperisti grave Grotius hostimentum peperisti gratum et grave Bergkius olim gratum h. repperistis et gr. idem opusc. I 329 hostimentum peperisti grave Bothius in senario, item gratum hospitium p. et g. Bue: cf. coroll. LIII
Átque ita de illis mérui, ut iure haec númquam miserarént mala.195
Non. 470, 22 ‘miserarent pro miserarentur.’
I
Servius Dan. in Aen. VIII 130 ‘alii ita tradunt 0.1, quod Accius in Atreo plenius refert.’
Simul ét Pisaea praémia arrepta á socro
. . . . . . . possedít suo
Priscianus p. 698 P. ‘vetustissimi tamen communiter hic et haec socrus proferebant.’
praemia | Pisaéa Vossius erepta Reg. (in mg. m. 2 at arrepta) Bern. Sang. Grut. Karolir. socru Sang. et Halb. m. 2. Ad senarios redii, octonarium Bothius posuit
Atreus
Iterúm Thyestes Átreum adtractatum áduenit,
Iterúm iam adgreditur me ét quietum exsúscitat:
Maiór mihi moles, máius miscendúmst malum,200
Qui illíus acerbum cór contundam et cómprimam.
Cicero de orat. III 58, 219 ‘aliud’ (vocis genus sibi sumit) ‘vis: contentum, vehemens, imminens quadam incitatione gravitatis [1–4].’ Idem Tusc. disp. IV 36, 77 (cf. Enn. Iphig. IV) ‘ut facile appareat Atrei filios esse eius, qui meditatur poenam in fratrem novam [3. 4]. Quo igitur haec erumpit moles? Audi Thyestem [XVI]. Eorum viscera apponit.’ Idem de nat. deor. III 26, 68 ‘quid? ille funestas epulas fratri comparans nonne versat huc et illuc cogitatione rationem? [3. 4] Nec tamen ille ipse est praetereundus [VI], de quo recte et verissime loquitur Atreus [VII]. At id ipsum quam callide, qui regnum adulterio quaereret [VIII]. Videturne summa improbitate usus non sine summa esse ratione?’
3 miscendum, om. est, Tusc. ω 4 cor om. ψ de orat.
<quae> ego incípio conata éxequar.
Non. 202, 13 ‘conatus masculino. Neutro Accius Atreo …’ exsequor mavult Bothius
Atreus
óderint,
Dum métuant.
Seneca de ira I 20, 4 ‘non aliquae voces ab iratis emittuntur...? qualis illa dira et abominanda: 0.1.’ Idem de clementia I 12, 4. II 2, 2 ‘ut illam’ (sc. vocem) ‘oderint d. m., cui Graecus versus similis est, qui se mortuo terram misceri ignibus iubet.’ Cicero de off. I 28, 97 ‘ut si Aeacus aut Minos diceret: oderint d. m. aut [XIV], indecorum videretur, quod eos fuisse iustos accepimus. At 0.1 plausus excitantur: est enim digna persona oratio.’ Idem pro Sest. 48, 102 ‘0.1 verissime dictum est. sed te [215] inquit [216]. Nollem’ (sic Reg. m. 1 Gembl. nullum ceteri libri, quod poetae tribuit etiam Lachmannus) ‘idem alio loco dixisset’ (sic schol. ut Wesenbergius dixit edd.) ‘quod exciperent improbi cives: oderint d. m.’ Schol. Bob. in l. l. ‘et hoc eiusdem poetae est: 0.1, quam sententiam detestatur quasi tyrannicam et inauspicatam liberae civitati.’ Cicero Phil. I 14, 34 ‘quod videmus etiam in fabula illi ipsi, qui oderint d. m. dixerit, perniciosum fuisse.’ Suetonius Calig. 30 ‘tragicum illud subinde iactabat: oderint d. m.’ Invertit Tiberius dictitans ‘oderint dum probent’ teste Suetonio Tib. 59. 1 sq. Fortasse in uno versu óderint dum métuant scriptum fuit
Qui nón sat habuit cóniugem inlexe ín stuprum.205
Cicero de nat. deor. III 26, 68 (vide III). Versum esse intellexit Heindorfius qui Ciceroni reddebat Schoemannus
Atreus
. . . quod re in súmma summum esse árbitror
Períclum, matres cónquinari régias,
Contáminari stírpem ac miscerí genus
Cicero de nat. deor. III 26, 68 (vide III)
1 in re ịṇ Leid. C in re summa codd. aliq., Davisius, fortasse recte 2 conquinari] cf. Marius Victorinus CGL. VI 22 K. quoinquinari Leid. A et suprascr. co Vind. coinquinari φ regiam Vind. (ante litteram erasam), Reg. Med. regiam regias Eliens. regum, regiam Davisius 3 ac misceri] admisceri ω
Adde húc quod mihi porténto caelestúm pater
Prodígium misit, régni stabilimén mei,210
Agnum ínter pecudes aúrea clarúm coma,
Em clám Thyestem clépere ausum esse e régia,
Qua in re ádiutricem cóniugem cepít sibi.
Cicero de natura deor. III 26, 68 (vide III). Revocavit ad hanc fabulam VII et VIII Columna.
1 adde etiam Scriverius addo ω caeleste Pal. 4 em (i. e. eum) clam conieci coroll. LIII sq. quem clam Leid. A quendam Leidd. B C Med. quem dan Vind. quem clean Pal. quam dant Erl. quem dicunt Reg. Cantab. quondam φ esse ausum Orelliana
Thyestes
. . . uigilándum est semper: múltae insidiae súnt bonis.
Cicero pro Sest. 48, 102 (vide V). Idem pro Plancio 24, 59 ‘quae ille a Iove ortus suis praecipit filiis [214]. Nostis cetera: [nonne? 0.1: cf. Madvicus Advers. II 231] quae scripsit gravis et ingeniosus poeta, non ut illos regios pueros, qui iam nusquam erant, sed ut nos et nostros liberos ad laborem et ad laudem excitaret.’ Eodem Garatonio in Verr. V 71, 181 Cicero videtur respexisse. Ex Atreo ut III petita coniecit Halmius. Cf. ex Euripidis Cressis fr. 461 N² οὐκ ἂν δύναιο μὴ καμὼν εὐδαιμονεῖν, Αἰσχρόν τε μοχθεῖν μὴ θέλειν νεανίαν, et Thyest. fr. 392 N² εἰ δʼ ἄτερ πόνων Δοκεῖς ἔσεσθαι, μῶρος εἶ, θνητὸς γεγώς.
Íd quod multi inuídeant multique éxpetant inscítiast 215
Póstulare, nísi laborem súmma cum cura écferas.
Cicero pro Sest. 48, 102: cf. fr. V.
1 id quod ω pro Plancio, Sestianae ed. Hervagiana ex egregio cod. profecta te (de Reg. m. 1) id quod pro Sest. Reg. Gembl. 2 postulare ni vel nisi Wesenbergius postularent sivi Reg. m. 1, Gembl. postulare si vulgo, Lachmannus summũ (summe corr.) cura Gembl.
Ne cúm tyranno quísquam epulandi grátia
Accúmbat mensam aut eándem uescatúr dapem.
Non. 415, 25 ‘vesci est edere …’
Epulárum fictor, scélerum fratris délítor
Priscianus p. 873 P. ‘a deleo … deletum, a delino delitum nascitur, quod Probus et Caper comprobant usu quoque adiuvante … Accius in Atreo …’ Thesaurus nov. lat. ap. A. Mai auct. class. VIII 178 ‘delitor, qui aliquem occidit. Accius: 0.1.’ Ibidem 301 ‘hic perlitor, ris ·i· occisor, unde Accius: 0.1.’ Videtur perditor in aliquo codice traditum fuisse: an sequentis versus exitus 0.1 fuit?
cóncoquit220
Partém uapore flámmae, ueribus ín foco
Lacérta tribuit.
Non. 210, 30 ‘lacerti generis masculini. Neutri Accius Atreo: concoquit … lacerta in focos. Loca generis sunt neutri … masculini’ e. q. s. (0.1 Vossius dubitanter)
2 flammae Vossius flammam ω veribus in foco Lacerta tribuit vel tribuit in foco Veribús lacerta ordinavi tribuit veribus lacerta in focos ω (in foco Vossius in foceis 𝑥)
Sed quíd tonitru turbída toruo
Concússa repente aequóra caeli
Sensímus sonere?225
Non. 505, 15 ‘sonere inde tractum est … Accius Neoptolemo … idem Atreo …’
3 sonare Ba
Atreus
natís sepulchro ipse ést parens.
Cicero de off. I 28, 97 (vide V) schol. Gud.: ‘tu nati sepulcro, i. pro sepulcro, i. in ventre tuo natum tuum sepelisti.’
nati Gud. a, schol. sepulcrum Gudd. a c Basil. es scholiastam Gud. legisse recte concludit Heusingerus sit Goth., duo Oxon. (ipsest scriptum erat)
Thyestes
fregistí fidem.
Atreus
Néque dedi neque do ínfideli cuíquam . . . . .
Cicero de off. III 28, 102 ‘deinde illud etiam apud Accium [1. 2] quamquam ab impio rege dicitur, luculente tamen dicitur.’ Ibidem 29, 106 ‘nam illud quidem [2] idcirco recte a poeta, quia, cum tractaretur Atreus, personae serviendum fuit.’
1 fregisti Bern. c fregistin Bern. d, fort. recte fregistine φ
Thyestes
Ípsus hortatúr me frater, út meos malís miser
Mánderem natós.230
Cicero Tusc. disp. IV 36, 77 (vide III). Idem de orat. III 58, 217 ‘aliud enim vocis genus iracundia sibi sumit, acutum, incitatum, crebro incidens: [1. 2] et ea quae tu dudum, Antoni, protulisti: segregare abs te ausus, et [XVIII] et Atreus fere totus.’
1 ipsus Lagom. 69, ed. Rom. 1469 de orat. ipse Laud. de orat. ipsius Abrinc. Erl. de orat. ipsum ω Tusc., nisi quod impium Oxon. unus impius χ de orat., Bentleius hortatust me Bothius me hortatu’ Bentleius 2 manderem ψ de or.: cf. Seneca Thy. 779 mandarem χ de orat., ω Tusc., defendit Baiterus coll. Lucr. II 638
Égone Argiuum impérium attingam aut Pélopia dignér domo?
Quoí me ostendam? quód templum adeam? quem óre funesto álloquar?
Non. 281, 4 ‘dignatus significat dignus habitus … Accius in Neoptolemo … idem in Atreo …’
1 Pelopia Vossius Pelopis ω 2 quoi Lipsius quo ω quem ore mss. Fabri et Merceri quae more (mone G H) φ funeste G H alloquar Mercerus colloquar ω
Écquis hoc animaduórtet? uincite!
Cicero de orat. III 58, 217 (vide XVI). Idem Tusc. disp. IV 25, 55 ‘0.1! num aut egisse umquam iratum Aesopum aut scripsisse existimas iratum Accium?’
et quis ω Tusc. quis vel et quis vel ei quis vel equis ω de orat. hoc om. Gud. c animadvortet Abrinc. de or. animadvertet Erl. cum aliis animadvertit libri plerique
Numquam ístam imminuam cúram infitiandó tibi.
Cicero in Pis. 33, 82 ‘quamquam, quod ad me attinet, numquam istam’ e. q. s. Asconius in l. l. ‘prope notius est, quam ut indicandum sit, hunc versum esse L. Acci poetae et 0.1.’
Probae étsi in segetem súnt deteriorém datae234¹
Frugés, tamen ipsae suápte natura énitent.
Cicero Tusc. disp. II 5, 13 ‘nam ut agri non omnes frugiferi sunt qui coluntur, falsumque illud 0.1 … enitent, sic animi non omnes culti fructum ferunt.’ (0.1 Muretus var. lect. XVI 20 acinprobe Gud. Brux. acimprobe Reg.) Schol. Laur. ad Verg. ge. I 2 (editum a Th. Mommseno mus. Rhen. XVI 443) ‘nec sane segetes simpliciter pro terra ponuntur, [sed] pro terra arata … 0.1.’ Non nimis similia sunt Euripidea Hecubae v. 592:
οὔκουν δεινὸν, εἰ γῆ μὲν κακὴ
τυχοῦσα καιροῦ θεόθεν εὖ στάχυν φέρει,
χρηστὴ δʼ ἁμαρτοῦσʼ ὧν χρεὼν αὐτὴν τυχεῖν
κακὸν δίδωσι καρπόν.
Ceterum duo fragmenta XVIII. XIX, item inc. fab. I dubitari potest num forte rectius Pelopidis reddenda sint. Praeterea ad Atreum conicio referenda esse inc. fab. V. VII, inc. inc. fab. LX.
I
Deinde ómni stirpe cum íncluta Cadméide235
Vagánt matronae pércitatae insánia.
Non. 467, 25 ‘vagas pro vagaris … Accius Bacchis … percitatae tumultu vecordi vagas insania. Turpilius Leucadia (XIII): vultu vecordi vagas insania.’ (Bacchis edd. vaccheis libri plerique vaccheus Bamb. Harl.) Contulit Boeckhius Euripidis Baccharum v. 35 sqq. καὶ πᾶν τὸ θῆλυ σπέρμα Καδμείων, ὅσαι Γυναῖκες ἦσαν, ἐξέμηνα δωμάτων· Ὁμοῦ δὲ Κάδμου παισὶν ἀναμεμιγμέναι κ. τ. λ.
1 omnis ω Cadmeide Mercerus Cadmide ω Cadmeides post Scaligerum Quicherat 2 percitatae insania 𝑥 percitatae tumultu vecordi vagas insania (v. supra) ω
Et núnc siluicolae ignóta inuisentés loca
Macrobius Sat. VI 5, 9 ‘silvicolae Fauni … Naevius … Accius in Bacchis …’
. . . . . aéricrepitantés melos
Non. 213, 12 ‘melos … masculino Accius Vaccis …’ (Bacchis Junius)
acri crepitantes H Urbin. acri crepantes φ aericrepantes, i. e. χαλκόκροτα Bue acris cr. Junius
Ágite modicó gradu! iácite thyrsós leuis!
Non. 342, 25 ‘modicum veteres moderatum et commodum dici volunt … Accius Bacchis …’
iacite thyrsos Scriverius (cf. coroll. LIV) iacet et nisus ω facite nisus Fruterius
o Díonyse, óptime240/2
Patér, uitisator, Sémela genitus, eúhie!
Macrobius Sat. VI 5, 11 ‘vitisator curvam servans sub imagine falcem. Accius in Bacchis …’
1 optime Patér 𝑥 pater optime ω 2 euie Scaliger euhia (euchia) ψ (cf. Lobeckii Aglaoph. II 1044) eubia Med. b Salisb. euthyus φ
. . . ubi sanctús Cithaeron
Frondét uiridantibus fétis.
Non. 489, 3 ‘fetis pro fetibus.’
1 sq. anapaestos agnovit Grotius
Quia néque uetustas néque mos neque grandaéuitas245
Non. 116, 13 ‘grandaevitas. Accius … idem Bacchis …’ cf. Eurip. 204 sqq.
mos Bothius mors ω vetustas moris coni. Usenerus: cf. coroll. LIV
Eí lanugo flóra nunc demum ínrigat
Servius Dan. in Aen. XII 605 ‘Probus sic adnotavit: neotericum erat flavos; ergo bene floros, nam sequitur: et roseas laniata genas. 0.1 (Bacchis Commelinus) [XIII] in iisdem [VIII]’
ei scripsi et cod. lanugo Daniel laguna cod. flora Scriverius floro cod. nunc genas demum vulgo inplicat <Genas> coni. coroll. LIV
. . . neque sat fíngi neque dicí potest
Pro mágnitate.
Non. 136, 28 ‘magnitate pro magnitudine. Accius Vacces …’ (Bacchis ed. 1526). Cf. Euripidis Bacch. 273 οὐκ ἂν δυναίμην μέγεθος ἐξειπεῖν ὅσος Καθʼ Ἑλλάδʼ ἔσται.
1 neque sat ed. a. 1480 nam quae s. ω nam neque s. Quicherat. An numquam s.? neque] ne H L
Laétum in Parnaso ínter pinos trípudiantem in círculis249
250
Lúdere . . . . . . átque taedis fúlgere
Non. 506, 18 ‘fulgere correpte pro fulgēre …’ Comparavit Scaliger Coni. p. 87 ex Euripidis Bacch. v. 306 sqq. ἔτʼ αὐτὸν ὄψει κἀπὶ Δελφίσιν πέτραις Πηδῶντα σὺν πεύκαισι δικόρυφον πλάκα κ. τ. λ.
1 sq. Numeros revocavi quales prioris versus iam Scaliger agnoverat, taedis fulgere necessarium in exitu v. locum habere monui 2 ludere Scaliger ludo ω
. . . praesens praésto irridens <léniter>
Nobís stupe<factis sése> ultro ostentum óbtulit.
Festus p. 197 M. ‘ostentum non solum pro portento poni solere, sed etiam participialiter ……… testimonio est Pacuvius — et Accius in Bacchis …’ O. Muellerus ex Euripidis Bacchis v. 436 sqq. contulit: ὁ θὴρ δʼ ὅδʼ ἡμῖν πρᾶος, οὐδʼ ὑπέσπασε Φυγῇ πόδʼ, ἀλλʼ ἔδωκεν οὐκ ἄκων χέρας, Οὐδʼ ὠχρὸς, οὐδʼ ἤλλαξεν οἰνωπὸν γένυν, Γελῶν δὲ καὶ δεῖν κἀπάγειν ἐφίετο.
1 sq. sic scripsi Buechelerum summa in re secutus, qui senarium 2 agnovit. praesens praesto irridetis nobis stipe ……… ultro ostentum obtulit cod. Trochaeos olim … praesens praésto irridens nóbis stipa<tóribus Cólligandum atque ábducendum sese> u. o. o. periclitatus eram
Formaé figurae nítiditatem, hospés, geris.
Non. 143, 29 ‘nitiditatem pro nitore.’ Non dissimilia Euripidis Bacch. 453 ἀτὰρ τὸ μὲν σῶμʼ οὐκ ἄμορφος εἶ, ξένε.
geris Mercerus regis ω
Nam flóri crines, uídeo, ei propessí iacent.255
Servius in Aen. XII 605 (vide VIII). Contulit Boeckhius l. l. 312 Euripidis Bacch. v. 455 sq. πλόκαμός τε γάρ σου ταναὸς οὐ πάλης ὕπο, Γένυν παρʼ αὐτὴν κεχυμένος.
ei scripsi et cod. ut Delrio viden ut Usenerus processi iacent Daniel processuacent cod. propexi iacent Commelinus
Túnc siluestrum exúuias laeuo píctas lateri accómmodant.
Non. 244, 16 ‘accommodatum dicitur adiunctum …’ Idem 458, 14 ‘exuvias et spolia non solum hominum tegmina aut vestes dici posse …’ Contulit Boeckhius Euripidea v. 695 sqq. νεβρίδας δʼ ἀνεστείλανθʼ ὅσαισιν ἁμμάτων Ξύνδεσμʼ ἐλέλυτο, καὶ καταστίκτους δοράς Ὄφεσι κατεζώσαντο λιχμῶσιν γένυν.
silvestrum] silvestres ω p. 244 pecudum ω p. 458: utrumque composuit 𝑥 laevo Scaliger levo ω p. 458 saevo ω p. 244
Deínde ab iugulo péctus glauco pámpino obnexae óbtegunt.
Cledonius in CGL. V 40 K. ‘0.1. Accius in Bacchis …’ Cf. Eurip. 710 sq.
obnexae Bothius obnoxae Cledonius obtegunt Grotius obtexunt Cledonius tegunt Bothius
indecorabíliter alienós alunt.
Charisius p. 182 P. ‘indecorabiliter.’
Quanta ín uenando affécta est laetitúdine.
Non. 132, 13 ‘laetitudine pro laetitia. Accius … idem Baccius …’ (Bacchis edd.)
affectio est ω affectust Vossius affecti Mercerus affecti est 𝑥
. . splendet saépe, ast idem nímbis interdúm nigret.260
Non. 144, 12 ‘nigret, nigra fit … Accius Bacchidem …’ (Bacchis Bentinus Bacchis: idem Mercerus)
sole splendet Bothius, recte at isdem H. Jordanus Krit. Beitr. 295 audacter
Festus p. 314 M. ‘<stipes fustis terrae> defixus ————— <Accius> in Bacchis: <span style="letter-spacing: ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum......>us;">0.1.’ Supplementa Ursini sunt.
Cf. Fronto de eloquentia p. 148 Nab. ‘quin erige te et extolle, et tortores istos, qui te ut 0.1 proceram incurvant et ad chamaetorta detrahunt, valido cacumine tuo excute.’
Euripideae fabulae deverbium (v. 493–498) adumbravit Horatius epist. I 16, 73 sqq.
I
. . . neque quísquam a telis uácuus, sed ut cuique óbuiam
Fúerat, <ita> ferrum álius, <alius> sáxi raudus m<íserat.>
Festus p. 265 M. ‘0.1 significat rem rudem et imperfectam: nam saxum quoque raudus appellant poetae, ut Accius in Melanippo — et in Chrysippo: neque’ e. q. s.
1 neque erat O. Muellerus cuique cod. cui quid O. Muellerus cui quicque conieceram 2 ferrum alius, alius saxi raudus sumpserat O. Muellerus ferrum alius saxio rudem cod. uti quae o. | fueránt, ferrum alieis, alieis saxei rudus est 𝑥 Lucil. p. 206 sed ut cuique o. | fuerát, f. alius, alius s. rodera Bue
alternábilem
Díuitiam partíssent265
Non. 475, 25 ‘partiret pro partiretur … Accius Chrysippo …’ (Cresippo Leid. Bamb.)
1 aeternabilem ω, correxi 2 an partissint?
Quoi, si hínc superescit, Spártam atque Amyclas trádo <ego>.
Festus p. 302 M. ‘superescit significat supererit. Ennius — et Acer in Chrysippo: qui’ e. q. s. (Accius Ursinus)
quin hinc cod. quin si Ursinus. Potest vel qui si huic vel qui illinc conici Amyclas vulgo Amycias cod. Versum tradibo explebit ad formae reddibo similitudinem factum. Veram nominis Amyclas prosodiam docuit Ritschelius opusc. II 503
Meliús pigrasse quám deproperasse ést nefas.
Non. 154, 1 ‘pigrare, retinere. Accius Erigonis … idem Chrysippo …’
quamde Bothius deproperasse scripsi. Figuram perdit properavisse quod posuit Onions
Quid agám? uox illiust. — Cérte idem omnes cérnimus.
Non. 261, 10 ‘cernere, audire.’
Personas distinxit Bothius illiust Ritschelius opusc. II 683 illius (illis Urbin. 308) est ω
DEIPHOBUS Vide p. 176
DIOMEDES
I
ferre exancláuimus
Tyránni saeuom ingénium atque execrábile.270
Non. 292, 10 ‘exanclare etiam significat perpeti …’
1 fere ω feri Gulielmius 2 saevum edd. seum ω execrabile ed. pr. execrabilem ω
Passímque praeda pécua uallebánt agris.
Non. 159, 15 ‘pecua et pecuda ita ut pecora veteres dixerunt …’
que Urbin. quae ω vallebant W cf. Pauli Festus p. 377 v. vallesit vellebant φ balabant Aldina praedam p. avellebant coni. Bue
Non génus uirum ornat, géneri uir fortís loco.
Non. 338, 22 ‘locum decus significare vult Accius Diomede …’ cf. Philemon fr. 180 K.
generis Mercerus fortis Mercerus forti ω
Ogygia moénia
Festus p. 178 M. ‘0.1 Accius in Diomede appellans significat Thebas, quia eam urbem Ogygus condidisse traditur.’
Et quális fuerit, fáma celebrescát tua.
Non. 89, 15 ‘celebrescat.’
et] an ut?
Ita et flétu et tenebris óbstinatus spéciem amisi lúminis275
Conspíciendi insoléntia.
Non. 322, 24 ‘insolens rursum non solens …’
Iambicos septenarios agnovit 𝑥 1 ita in antecedentis v. exitum relegare licet et fletu Scriverius effletu ω fletu Gulielmius amisi L amissi ω, quod idem est 2 conspiciendi insolentia Bothius, sed deleri iubens. conspicient insolentiam (insolentia B G H) ω
Ádsum apud te, génitor.
Non. 522, 33 ‘itaque vitiose dicimus, cum nos in foro fuisse dicamus, apud forum fuisse, cum apud iuxta significet …’
Multa ámittuntur tárditie et socórdia.
Non. 181, 20 ‘tarditudinem et tarditiem pro tarditate … Accius … idem Diomede …’
amittuntur Bentinus mittuntur ω tarditie ed. a. 1476 tarditia ω
Linguám praepedior: gráte puer, ne atténderis
Petere á me id quod nefás sit concedí tibi.280
Non. 238, 18 ‘attendere, perseverare.’
1 linguam praepedior conieci si umquam perpediar (praepediar Montep. p̃pediar Bern. A) ω si umquam perpetiar Grotius grate Bothius gnato ω gnate Grotius si umquam praepediar aut graver Bue 2 non fas Brugmanus concede H concedit L W
Simul aúrem attendo, ut quírem exaudire ámplius.
Non. 238, 10 ‘attendere est intendere …’
attendi Bothius
Benígne ei pro benefício largi atque ámpliter.
Non. 470, 25 ‘largi pro largire …’ Idem 511, 21 ‘ampliter …’
ei Gulielmius et ω aque ω p. 470
<Nunc> érgo me Argos réferam, nam hic sum gnóbilis,
Ne cuí cognoscar nóto.
Non. 351, 28 ‘nobilis dicitur et notus …’ Festus p. 174 M. ‘nobilem antiqui pro noto ponebant, et quidem per c literam, ut Plautus — Accius in Diomede [1].’
1 ergo med 𝑥 Argos Festus agro B G H Nonii agros φ suam Nonius nobilis ω; cf. Festus supra
Epigoni ad Sophoclis exemplum composita fabula teste Cicerone de opt. gen. or. 6, 18. Cf. praeterea de off. I 31, 114.
. quibus oculis quísquam nostrum póterit illorum óptui285
Vúltus, quos iam ab ármis anni pórcent? . . . . .
Non. 160, 1 ‘porcet significat prohibet … Accius egones …’ (sic Leid. Harl. ligones W Epigonis Junius)
2 quos Fruterius quod ω
Ita ímperitus stúpiditate erúmpit se, inpos cónsili.
Non. 226, 22 ‘stupiditatem Accius Aepigona …’ (epigona Harl. Epigonis vel Erigona Mercerus. Etiam de Antigona cogites)
consilii ω
Et nónne Argiuos frémere bellum et uélle uim uulgúm uides?
Non. 230, 25 ‘vulgus … masculino … Accius in Eurisace … idem Epigono …’ (Epigonis Mercerus, Onions nullo indicato codd. discrimine)
et fortasse eiciendum vim Scriverius vi ω vides D. Heinsius videt ω
Sed iam Ámfilocum huc uadére cerno, et
Nobís datur bona pausá loquendi290
Tempúsque in castra reuórti.
Charisius de versu Saturnio CGL. I 288 K. ‘vel quales in tragoediis non numquam incidere veteribus solent ut Ennii Acciique, de quibus aeque nihil sane praecipitur, Accii ex Epigonis [XI] vel hic alius [1–3].’ Non. 158, 7 ‘pausa est quies alicuius rei. Accius Epigono [1. 2].’
Amfilocum Nonius Amphilochum Charisius et] ita Hermannus qui anapaestos primus distinxit 2 data Hermannus
Eaque íui hoc causa, ut né quis nostra uérba cleperet aúribus.
Non. 20, 11 ‘clepere est furari … Accius Epigone …’ (Epigonis Mercerus Erigone Quicherat)
ivi Bue .ut L teste Onions ut φ, om. Junius hoc i. e. huc ut H L aut φ verba cleperet auribus Vossius auribus verba cleperet ω, qui ordo male servatur his verba cleperet in septenarii sequentis initium reiectis
Quí, nisi genitorem úllo, nullum meís dat finem míseriis.
Non. 185, 20 ‘ullo pro ultus fuero. Accius Epigone …’ (ulso Vossius Epigonis Mercerus Erigone Passeratius)
genitore H L ullo vindicavit Bue (cf. coroll. com. CXXV) ulto Scaliger ulso Vossius nullum eis H W nullo meis L misereis W m. 1: an miserieis?
Fáteor: sed cur próferre haec pigrem aút huius dubitem párcere
Cápiti?295
Non. 153, 32 ‘pigrare, retinere. Accius Ericonis …’ (Erigonis W Epigonis Mercerus)
1 pateor H L cur proferre H¹ cur proterre F³H² cur propterre F¹L propter cur re W cur propter te conieceram
Sápimus animo, frúimur anima: síne animo anima est débilis.
Non. 426, 28 ‘animus et anima hoc distant: animus est, quo sapimus, anima, qua vivimus. Accius Epigone …’ (Epigonis Delrio Erigona Mercerus)
Ápud abundantem ántiquam amnem et rápidas undas Ínachi
Non. 192, 4 ‘amnem … feminino … Accius Epinausimache … idem Epigono …’ (Epigonis Mercerus)
antiquam defendit Bergkius Argivam 𝑥
Núnc pergam ut supplíciis placans caélitum aras éxpleam.
Non. 398, 19 ‘supplicium rursus supplicatio … Accius Epigono …’ (Epigonis Ald. Epigona Harl. m. 2 W Erigona Mercerus)
pergam ut B, Fruterius pergamus φ pergamus ut Junius in mg. expiem Fruterius
Quid istúc, gnata unica, ést, Demonassa, óbsecro,
Quod mé †cumago expeténs timidam e tecto éxcies—?300
Charisius de versu Saturnio (vide IV)
1 demanassa Borb. b. de antiquiore minus constat 2 mecumago vel meamego vel simile quiddam in Borb. a scriptum esse videbatur H. Keilio, om. Borb. b me subito coni. Keilius me Alcmaeo Bergkius. me tanto (vel tremulo) conieci, sequentis v. initio clamore si fuerit exciet Bergkius
Elóquere propere ac meum húnc pauorem expéctora.
Non. 16, 5 ‘expectorare est extra pectus eicere. Accius Foenissis … idem Epigono …’ (Epigonis Mercerus)
propere Junius proprie ω meum hunc pavorem Vossius pavorem (pavore L) hunc meum ω lóquere propere ác pavorem húnc meum e. creticos videri posse monuit Bue
<Séd> quid cesso ire ád eam? em praesto est: <ém> camo collúm grauem!
Non. 200, 15 ‘collus masculino Accius Epigono …’ (0.1 W m. 1 epigone Flor. m. 1 Epigonis Mercerus)
quid . . cesso F¹ (an quid autem?) en camo Grotius camo ω camo vide olim proposui iam, o Bue
Viden út te inpietas stímulat nec moderát metus?
Non. 472, 21 ‘moderant pro moderantur. Accius Ephigonis …’
vident ut Ba, unde viden tu ut coni. Ed. Becker
Age age ámolire, amítte, caue uestem áttigas!
Non. 75, 32 ‘attigat, continget … Accius Erigonis …’ (Epigonis Mercerus)
abite (vel abbite) 𝑥 aufer te prop. in coroll. LV
Máneas, adsis áutem, exilio mácte ex terris Pélopiis?305
306
Non. 342, 13 ‘mactare malo adficere significat … Accius Epigono …’ (Epigonis Mercerus)
Correxi ut potui maneas adhisante ω maneas: alios autem Bothius maneas ad Glisantem Bergkius mei nunc adsis! an te 𝑥 (an te Scaliger): saltem maneas teneri debebat mactent Scaliger macto Bothius mactem Quicherat maneas Argis: an te e. mactem Bue pelopis externis et ω Pelopis ex terminis Scaliger Pelopiis | ex térris Vossius
Adiunxi his inc. inc. fab. LXXVII sq.
Eriphyla fortasse non diversa fuit ab Epigonis.
Pallás bicorpor ánguium spirás trahit.
Priscianus p. 699 P. ‘bicorpor bicorporis, tricorpor tricorporis, ut Accius in Eriphyla …’ (heripila Grut.)
I
Vt núnc, cum animatus íero, satis armátus sum.
Non. 233, 16 ‘anima iterum significat iracundiam vel furorem, unde et animosi dicuntur iracundi … Accius Menalippo … idem Epinausimache …’
An at? ut nunc sum a., si iero Madvicus, inutiliter: cf. Plauti Bacch. 942
Proin tu íd cui fiat, nón qui facias cómpara.
Non. 256, 37 ‘comparare iterum aestimare.’
<At> cóntra quantum obfúeris, si uictús sies,310
Consídera, et quo réuoces summam exérciti.
Non. 485, 15 ‘exerciti vel exercituis pro exercitus. Accius Armorum iudicio … idem Epinausimace …’
1 fort. obfuerit
Quod sí procedit, néque te neque quemquam árbitror
Tuae paéniturum laúdis, quam ut serués uide.
Non. 158, 3 ‘paeniturum.’
Probís probatum pótius quam multís fore
Non. 519, 8 ‘veterum memorabilis scientia paucorum numerum pro bonis ponebat, multos contra malos appellabant … Accius Tereo … idem Epinausimache …’
fore ed. 1480 forem ω probatus … forem Lipsius
Item ác maestitiam mútam infantum quádrupedum315
Non. 9, 25 ‘mutus onomatopoeia est incertae vocis, quasi mugitus; nam mut sonus est proprie, qui intellectum non habet …’
ac Ad. Schoellius ad ω mutam Junius mutuam ω infantum Leid. 116 m. 1, Bothius infantium φ
Mórs amici súbigit, quod mi est sénium multo acérrimum.
Non. 2, 24 ‘aetatem malam senectutem veteres dixerunt … senium ipsum positum sic … Accius Epinausimache …’
subicit L¹ mi Bothius mihi ω
Nec pérdoliscit flígi socios, mórte campos cóntegi.
Non. 110, 31 ‘fligi, affligi …’
fligi socios Marte 𝑥, qui interrogantem facit contegi Junius contigi ω
Ab clásse ad urbem téndunt, neque quisquám potest
Fulgéntium armum armátus ardorem óbtui.
Non. 495, 22 ‘accusativus numeri singularis positus pro genetivo plurali … Accius Eurysace … idem Epinausimace …’
2 armum Bentinus armorum ω animatus Bothius, recte, ut vid. obtuli Ba
Incúrsio ita erat ácris320
Charisius p. 93 P. ‘acris.’
Mauórtes armis duó congressos créderes.
Charisius p. 101 P. ‘duo, hos duo.’
Martes cod. 320 sq. ita: incursio | ita erat acris: Martes a. d. c. c. conflavit Bergkius
. Scamandriam úndam salso sánctam obtexi sánguine,
Átque aceruos álta in amni córpore expleui hóstico.
Non. 192, 1 ‘amnem … feminino …’
1 nam vel sic praemittas Scamandriam Fruterius umandriam ω obtexi Junius obtexus ω obtexui Mercerus obtinxi Onions 2 amni edd. omni ω
Vbi núnc terricula túa sunt?
Non. 227, 30 ‘terriculae generis feminini. Neutri Accius Epinausimace …’
tua Scaliger ta ω, quod possis etiam tanta vel istaec interpretari
Primóres procerum próuocauit nóminans,325
Si essét quis, qui armis sécum uellet cérnere.
Non. 261, 16 ‘cernere rursum dimicare vel contendere.’ (epinausimace Gen. Leid. pr.)
1 procerum ed. pr. procertum ω provocavit Bothius revocarit ω provocaret Vossius 1 sq. nominans, si Kiesslingius (cf. Sall. Catil. 21, 4) nomina nisi ω nomine, si Scaliger 2 qui ed. a. 1476 que ω
Deorúm mortalis, Phoénix, <esse> líberos
Reminíscor semper ét istud itidem uós uolo328
329
Non. 500, 1 ‘accusativus pro genetivo … Accius Eurysace … idem Epinausimace …’ Exempla per totum titulum adferuntur verborum 0.1.
1 sq. sic nunc post varia tentamina restituere conatus sum: cf. coroll. LV sq. trag. Rom. 362 eos mortalis foenis lib. x miseror saepe studitos volo ω, sed foenus lib. x misereor Ba Singulas coniecturas has enotasse satis sit: eos] es vel nos vel deos latere potest Phoenix Grotius et Palmerius liberos Hermannus istud Vossius vos volo Bue misereor saepe et adiutos volo Grotius
Tamen haút fatiscar quín tuam inplorém fidem.
Non. 479, 10 ‘fatiscuntur pro fatiscunt.’ (epinausimace ω) Idem 307, 8 ‘fatiscere —— rursum deficere.’ (epinausimace ψ)
haud Bentinus aut ω p. 307 ψ 479 ut Ba p. 479 fatiscam ω p. 479 qui ω p. 307
Lucífera lampade ábietem exurát Iouis331
332
Priscianus p. 695 P. ‘nam Iovis nominativo quoque casu invenitur …’
exurat Iovis arietem ω abietem Hermannus
Huc pertinere suspicatus sum inc. fab. IX. X. XII.
ERIPHYLA Vide p. 203
EURYSACES
Eurysaces acta a. 697 (vide Ciceronis testimonia ad fr. XIII.) ludis quos consul P. Cornelius Lentulus faciebat aut dedicatoriis aut funebribus aliquanto ante comitia die Sextilis IV habita celebratis.
Nunc pér terras uagus, éxtorris,
Regno éxturbatus, marí . .
Non. 14, 27 ‘extorris dicitur extra terram vel extra terminos. Accius Eurysace [1. 2].’
Anapaestos et huius et fr. Ib agnovit Scaliger 1 sq. recte disposuit Hermannus, troch. septen. maluit Bergkius. Suppleri possunt varia velut: marique citus vel mari vectus
Super Óceani stagna álta patris335
Terrárum anfracta reuísam.
Non. 193, 1 ‘anfractum —— neutro Accius Eurysace [1. 2].’ Varro de l. l. VII 15 M. ‘quod est: 0.1, anfractum est flexum, ab origine duplici dictum, ab ambitu et frangendo.’ Coniunxit versus Ia et Ib Scaliger, cui merito fortasse accessit Hermannus Elem. d. m. p. 386: tamen malui testimoniorum fidem conservare.
2 revisum Varronis Flor.
Númquam erit tam inmánis, cum <non> méa opera extinctúm sciat,
Quín fragescat.
Non. 111, 3 ‘fragescere, frangi. Accius Aegistho …’
1 non Bothius, om. ω sciet Mercerus, fort. recte 2 quin Mercerus (cf. Plauti Capt. 408) quiqui H L qui φ
. . . . pro di ínmortales! spéciem humanam . . .
Inuísitatam egrégiam, indignam cláde et squalitúdine.340
Non. 225, 32 ‘squalor masculini est generis. Feminini.’
1 Lacunam explere possis addito velut contuor 2 invisitatam: cf. coroll. LVI inusitatam (inusitatem L) ω invisito Tam Bothius invisita Tam 𝑥 clade edd. ciade ω squalitudine Junius squaliisdine ω
. . atque ut uidés, non tenui dé loco
Non. 341, 12 ‘locus, genus nobilitas dignitas.’
vides vulgo vide ω <natus> de loco 𝑥
Ápud ipsum adstas.
Non. 522, 25 ‘0.1 iuxta significet.’
adstas Mercerus adistas ω
Tu autém quod quaero enóda et qui sis éxplica.
Non. 15, 5 ‘enoda significat explana, et quae sit proprietas, manifestum est, hoc est nodis exsolve.’
tu autem quod quaero L, Delrio tu autem quod quaero abs te φ, quos olim secutus tu mihi autem edideram. tu, a te quod quaero, enoda vel tu, quod quaero a te, enoda Vossius qua sis (quae sit m. 2) L quae’s vel qui’s Ed. Becker
Nam ea <démum> oblectat spés aerumnosum hóspitem,
Dum illúd quod miser est clám esse censet álteros.345
Non. 267, 16 ‘censere significat existimare, arbitrari.’
1 oblectet B 2 id quod ω illud quo Ritschelius id quod miseriaest Bue altero B G H alterum 𝑥
Heú me miserum, cum haéc recordor, cum íllos reminiscór dies!
Non. 499, 32 ‘accusativus pro genetivo …’
heu ed. a. 1471 eu ω illos H, Aldina ille Ba illo φ
. . . . . . . discídia amantem scíndere
Túrbat uulgum, euítat <uitam múltis,> moeros dísicit.
Non. 230, 22 ‘vulgus … masculino … Verg. Aen. lib. ii: tunc spargere voces in 0.1’ e. q. s.
1 discidia amantem Bue diffidam antem ω diffidam amantem Aldina diffidam autem Junius in mg. Iphidamantem Rothius scindere scripsi ne cidere ω neci dare Junius in mg. cf. coroll. LVI 2 turbat vulgum, evitat Rothius turbat vulgum ambigua accius evitat ω dissicit H²
Persuásit maeror ánxitudo errór dolor.
Non. 72, 27 ‘anxitudo.’
aegror Lachmannus: cf. Pac. 275 (coroll. XLV)
Disértim id unum incómmodis defít meis.350
Non. 509, 27 ‘disertim dicere, plane, palam ……’
eí mihi,
Vt étiam aerumna haec míhi luctum addit lúctibus!—
Quid <té> miseraris, <Télamo,> et Eurysacém <taces>,
Tuam sólitatem mémorans, formidáns tibi?—
Te cónmiserabam mágis quam miserebár mei.355
Non. 445, 2 ‘miserari et misereri veteres his sensibus esse voluerunt, ut sit miserari flere et lamentari, misereri miserationem alienis casibus exhibere; et activo ad primum affectum, passivo ad secundum. Accius Eurysace: [1. 2] 0.1: [3–5].’ Nonius 173, 26 ‘solitatem pro solitudine. Accius Eurysace [4].’
2 sqq. cf. coroll. LVI sq. 2 aerumna haec Ad. Schoellius haec erumna haec ω Trochaicum septenarium olim Bothius proposuit 3 quid miserari id me Erysacem ω Explevi versum ut potui 4 memoras formidas ω p. 445 Quíd tuam miseram solitatem memoras? formidas tibi? — Eúrysaces Bothius quíd miserans tuam solitatem memoras, formidans tibi? 𝑥, deinde novum frustum Nonii verbis idem Eurysace indicari statuens 5 commiserabar vulgo miserebar Junius miserabar ω
. . . . quí rem publicam ánimo certo adiúuerit,357
Státuerit, steterít cum Achiuis
* ⁎ *
Ré dubia
Haút dubitarit uítam offerre néc capiti pepércerit.360
* ⁎ *
[súmmum amicum, súmmum in bello, súmmo ingenio praéditum] 5
* ⁎ *
O íngratifici Argíui, inmoenes Grái, inmemores bénefici,
Éxulare sínitis, sistis pélli, pulsum pátimini.365
Cicero pro Sestio 56, 120 ‘quid fuit illud, quod recenti nuntio de illo senatus consulto, quod factum est in templo Virtutis, ad ludos scaenamque perlato consessu maxumo summus artifex et mehercule semper partium in re publica tam quam in scaena optimarum flens et recenti laetitia et mixto dolore ac desiderio mei egit apud populum Romanum multo gravioribus verbis meam causam, quam egomet de me agere potuissem? Summi enim poetae ingenium non solum arte sua, sed etiam dolore exprimebat. Qua enim ui’ (‘ui’ suppl. Koechly) ‘[1. 2] vobiscum me stetisse dicebat, vestros ordines demonstrabat: revocabatur ab universis. [3. 4] Haec quantis ab illo clamoribus agebantur! cum iam omisso gestu verbis poetae et studio actoris et expectationi nostrae plauderetur: 0.1 (nam illud ipse actor adiungebat amico animo et fortasse homines propter aliquod desiderium approbabant) 0.1. Iam illa, quanto cum gemitu populi Romani ab eodem paulo post in eadem fabula’ (haec ‘in eadem fab.’ incl. Bakius) ‘sunt acta! 0.1! Me, me ille absentem ut patrem deplorandum putabat … quanto cum fletu de illis nostris incendiis ac ruinis, cum 0.1 deploraret, 0.1, quae’ (‘que’ libri, corr. Bakius) ‘sic egit, ut demonstrata pristina fortuna cum se convortisset [Enn. trag. 86], fletum etiam inimicis atque invidis excitaret. Pro di inmortales! quid? illa quemadmodum dixit idem! quae mihi quidem ita et acta et scripta videntur esse, ut vel a Q. Catulo, si revixisset, praeclare posse dici viderentur: is enim libere reprehendere et accusare populi nonnumquam temeritatem solebat, aut errorem senatus: [6] Non erat illud quidem verum … sed tamen illud scripsit disertissimus poeta pro me; egit fortissimus actor, non solum optumus, de me, cum omnes ordines demonstraret, senatum, equites Romanos, universum populum Romanum accusaret [7].’ Ibidem 58, 123 ‘et quoniam huc me provexit oratio, histrio casum meum totiens conlacrumavit, cum ita dolenter ageret causam meam, ut vox eius illa praeclara lacrimis impediretur. Neque poetae, quorum ego semper ingenia dilexi, tempori meo defuerunt: eaque populus Romanus non solum plausu, sed etiam gemitu suo comprobavit. Utrum igitur haec Aesopum potius pro me aut Accium dicere oportuit, si populus Romanus liber esset, an principes civitatis?’ Scholiasta Bobiensis ad cap. 56 ‘summus artifex] actor illis temporibus nobilissimus tragicarum fabularum Aesopus egisse videtur Accii fabulam, quae scribitur Eurysaces, ita ut per omnem actionis cursum tempora rei publicae significarentur, et quidem Ciceronis fortuna deploraretur.’ Idem ad cap. 57 ‘o immunes Grai] et haec verba sunt de tragoedia, in qua verbum istud inmunes ingratos significat, quem admodum [λειτουργοὺς i. e.] munificos dicebant eos, qui grati et liberales extitissent. Ergo versus omnes tragici ad ipsum Ciceronem … convertuntur; ut aliud quidem in opere poetico fuerit, aliud vero in ipsius actoris significationibus.’ Cf. quaest. scen. p. 328 sq.
1 certo animo ω, quae transposui 4 haut Madvicus ⁎ut (fuit aut) Par. ut Gembl. nec Hervagiana vitam Naugeriana viam Par. Gembl. 6 o Bob. Par. vero Gembl. o immunes Bob. inanes Par. Gembl. Graj Lachmannus Lucr. p. 163 7 sinitis Ascensiana et Naugeriana sinite (i. e. siniti’) Par. Gembl.
Tót tropaea tránsdes, summam glóriam euortí sines
Tám desubito?
Non. 517, 26 ‘desubito …’
1 transde Ba evorti Junius in mg. evortis ω
. . . iam <ut> pótero petere incípiam, et si <flectí> nequit,
Ví contendam ut hínc compote tecum <úna> Salaminem áueham.369
370
Non. 259, 26 ‘contendere iterum significat extorquere …’
1 emendare conatus sum. iam potere incipiam etsi nequid ω, nisi quod potero G H L iam petere incipiam, et si nequit Scriverius iam petere incipiam, et si ille nequit Flecti precibus Ad. Schoellius iam petere incipiam, et si neget Bue 2 hic W compote tecum Ad. Schoellius, quod dubitanter recepi comportet texum, nisi quod competeret, suprascr. portet, W comportem tecum Bue (Telamonem scil.) parentem tecum 𝑥 Salaminaem H aveham Bue habeam ω
Níhil est: si autem ad té res tardat, sócium in portu est cópia,
Quaé subsistat: módo tute ipse téd offirma et cómpara.
Non. 256, 16 ‘comparare veteres confirmare et constituere dixerunt …’
1 res tardat Bothius retardat ω id te retardat Bue promptu Bothius 2 quae Bothius que ω te ω tete post Bentleium Bothius offirma Lipsius effirma ω
. ílico, inquam, habitáto Iouis quam própitius
Non. 325, 7 ‘ilico, in eo loco …’
habitat ovis quam ω habitato. — O Iovis, quam Bothius habitato, nusquam Rothius propitius L propitius, corr. propius, W propius φ
. . sed ut atrátus taetra uéste et uastitúdine
Déformatus375
Non. 184, 30 ‘vastities et vastitudo et vastitas, horror et desertio et contagium …’
1 sed ut ratus ω sed atratus Mercerus (cf. CGl. II 366, 53 G. coroll. LXXVII) 2 tra deformatuis ω tam deformatus Mercerus Senarii olim atrátus t. u. et u. Tam déformatus placebant, sed tra mera taetra vocis dittographia est. sed út erat taetra deformatus veste et vastitudine Bue
ille órbus, exspes líberum
Non. 12, 7 ‘exspes dicitur sine spe.’
orbis H L
Opínione fáctum est, quanto mítius
Stirpem éducabant, tánto ut reremúr magis
Seuéros esse
Non. 356, 18 ‘opinio, suspicio …’
1 quanto mitius Bue quanto minus ω ut quanto minus Vossius 2 edocabant G H L¹ odocabant B reremur Junius in mg. eremur (eremmur L¹) ω 3 severos (vel eos s.) esse scripsi eos esse ω eos esse duros coni. Bue
Quem ádmodum impetum óccupemus fácere ultro in regem . . .380
Non. 355, 10 ‘occupare est proprie praevenire …’
Repríme parumper uím citatum quádrupedum.
Non. 495, 20 ‘accusativus numeri singularis positus pro genetivo plurali …’
reprime para imperium cicatum Ba
Sed mémet caluor: uós istum, ut iussi, ócius
Abstráhite.
Non. 6, 32 ‘calvitur dictum est frustratur …’
1 ut Aldina, om. ω iussit Montep. 2 extraite Montep. Oxon.
Adde inc. inc. fab. L
HELLENES
I
Qui, nísi probrum, omnia ália indelicta aéstimant.
Festus p. 229 M. ‘probrum, stuprum, flagitium, ut Accius in Hellenibus: qui’ e. q. s.
Sígna extemplo cánere ac tela ob moénia offerre ímperat.385
Festus p. 145 M. ‘moenia, muri, et cetera muniendae urbis gratia facta, ut Accius in Hellenibus: signa’ e. q. s.
offerri scribendum erit
Cf. inc. fab. XIII.
I
Custódem adsiduum Ióni adposuit uírgini.
Priscianus p. 685 P. ‘in o productam desinentia Graeca sunt feminina et vel Graece declinantur ut Manto Mantus … vel addita nis faciunt genetivum, ut Dido Didonis. Accius: custodem’ e. q. s. (0.1 Bern.) Idem paulo post: ‘quod autem Ionis et Calypsonis et Didonis dicitur, ostendit hoc etiam Caesellius Vindex … Accius in Ione: custodem’ e. q. s. (Ione Veneta 1 ioe libri) Charisius p. 47 P. ‘huius Didus Sapphus Inus. Sed melius esset secundum Latinam consuetudinem huius Sapphonis, Didonis dicere. Nam et Pacuvius sic declinat … et Accius: custodem’ e. q. s.
adsiduū minoi Charisii cod. adpossuit cod. Charisii opposuit altero Prisc. loco Sang. instituit ψ praeter Sang. et Grut. altero Prisciani loco, qui ex Caesellii Vindicis stromateo sumptus est. Utrum adposuit an instituit scripserit poeta etiam recentiore perfecti forma posuit dubium reddi docuit Ritschelius opusc. IV 121 cf. Plauti Aulul. 556
Tópper, ut fit, pátris te eiecit íra . . . . .
Festus p. 352 M. ‘topper ——— fortasse, sic Accius in Io: topper’ e. q. s.
te eiecit Vaticani R S teste Mommseno tē eicit Neap. ten eicit Ursinus ted eicit O. Muellerus ira Ursinus iras cod. foras Faernus
. . . quibusnam te aíbant exortám locis?388
389
Priscianus p. 906 P. ‘Accius in Ione: quibusnam … locis, pro aiebant, quod in hac coniugatione fieri solet.’ (ione Reg. m. 1 Halb.? ioe ψ oe Sang.)
exortam scripsi ortum ω quibusnam te ortum aibant locis? Bothius
Prometheus eadem fortasse fabula.
. túm profusus flámine hibernó gelus390
Priscianus p. 685 P. ‘hoc cornu, tonitru, quae tamen antiquissimi inveniuntur in um quoque proferentes in eodem genere, et in us genere proferentes masculino et quartae declinationis … Accius in Prometheo …’ Non. 208, 1 ‘gelu … masculini … Accius Prometheo …’ cf. coroll. LVII.
tum om. Priscianus humi Bergkius
sublime áuolans390¹
Pinnáta cauda nóstrum adulat sánguinem.
Nonius p. 17, 11 ‘adulatio est blandimentum proprie canum, quod et ad homines tractum in consuetudine est. M. Tul. de deorum natura lib. II … idem de officiis I … Lucretius … Accius Prometheo …’ Leguntur eadem in versibus Aeschyleis quos Cicero Tusc. disp. II 10, 23 a se Latino sermone expressos inseruit, v. 17 sq. cf. coroll. LVII.
1 sublime Cicero tui mei Nonii ω avolans Turnebus et ‘nonnulli’ Ciceronis codices advolans (i. e. abvolans) Ciceronis Gud. Reg. Brux. volans Nonii ω
Praeterea quaedam fortasse ex Acciana fabula Varronem in suam Promethei liberi saturam ludibundum transtulisse olim suspicatus sum: certe a tragico colore non aliena fr. I–VI B. Denique ad idem argumentum spectare videntur inc. fab. fr. XXII–XXV et inc. inc. fab. LXXXIV sq.
I
Pastor
tánta moles lábitur391
Fremibúnda ex alto ingénti sonitu et spíritu.
Prae se úndas uoluit, uértices ui súscitat:
Ruít prolapsa, pélagus respargít reflat.
Ita dum ínterruptum crédas nimbum uóluier, 5395
Dum quód sublime uéntis expulsúm rapi
Saxum aút procellis, uél globosos túrbines
Exístere ictos úndis concursántibus:
Nisi quás terrestris póntus strages cónciet,
Aut fórte Triton fúscina euerténs specus 10400
Suptér radices pénitus undante ín freto
Molem éx profundo sáxeam ad caelum érigit.
I–III Cicero de nat. deor. II 35, 89 ‘atqui ille apud Accium pastor, qui navem numquam ante vidisset, ut procul divinum et novum vehiculum Argonautarum e monte conspexit, primo admirans et perterritus hoc modo loquitur [I]. Dubitat primo, quae sit ea natura, quam cernit ignotam, idemque iuvenibus visis auditoque nautico cantu [403–406]. Ergo ut hic primo aspectu inanimum quiddam sensuque vacuum se putat cernere, post autem signis certioribus, quale sit id de quo dubitaverat, incipit suspicari: sic philosophi’ e. q. s. (Hic locus deest in Vind. et Pal.) Priscianus de metris Ter. CGL. III p. 424 K. ‘Accius 0.1 [10–12. 2–4].’ Nonius 90, 8 ‘conciere, cum perturbatione conmovere. 0.1 [9].’
2 spiritu Priscianus strepitu Ciceronis ω 4 respargit Erl. respergit φ reflat Priscianus profluit Cicero 5 num Glog. (item v. 6) 6 ventis] vertice Bergkius 7 procellas Bergkius 10 auforte Cic. Leid. B (an forte?) 11 undanti infracto Prisc. Parr. A R, Vat. Leid. V undantes veniant freto Ciceronis ω 12 at Leidd. A C, om. Erl. erigit Lachmannus eruit Cicero et Priscianus evomit Toupius evehit Klotzius
Sicút lasciui atque álacres rostris pérfremunt
Delphíni, item alto múlcta Siluaní melo404
405
Consímilem ad auris cántum et auditúm refert.
1–3: Bue continuavit cf. coroll. LVII sq. 1 sicut lascivi scripsi sicut inciti ψ sic aut inciti olim dederam sic incitati Glog. simis inciti Lachmannus sicut conciti prop. Bue perfremitum Erl. perfricant ‘navem Argo scilicet’ Lachmannus 2 sq. item alto mulcta scripsi item alia multa ω, quae vulgo pro Ciceronis verbis habebantur item illa mota vel muta prop. Bue item alta moles coni. C F W Mueller 3 consimile Ciceronis ω
Égo me extollo in ábietem, alte ex túto prospectum aúcupo.
Non. 467, 19 ‘aucupavi, activum positum pro passivo … Accius Astyanacte … idem Medea …’
altam Bothius prospectum Gulielmius prospectans ω aucupans 𝑥
Ápud uetustam túrrem
Priscianus p. 761 P. ‘turrim et turrem, ab hac turri et turre. Accius in Medea …’ (media Sang. Grut. Karolir.)
Vagánt, pauore pécuda in tumulis déserunt.
<A!> quí uos pascet póstea?410
Non. 159, 10 ‘pecua et pecuda ita ut pecora veteres dixerunt … Accius Astyanacte … idem Medea …’ Idem 467, 22 ‘vagas pro vagaris … Accius Tereo … item Medea: 0.1.’
1 sederunt ω p. 159 2 qui W quis φ vos, ut edideram, D. Heinsius nos ω
Prima éx immani uíctum ad mansuetum ápplicans
Non. 323, 13 ‘immane rursum minime bonum, et nocens.’
primum Bothius primo Delrio victu Basil., om. W
ut tristis túrbinum
Toleráret hiemes, máre cum horreret flúctibus.
Non. 422, 32 ‘horridum plerumque extans et prominens et erectum …’
2 horreret Bothius horret ω
Nisi ut ástu ingenium língua laudem et díctis lactem lénibus
Non. 16, 15 ‘lactare est inducere vel mulcere vel decipere.’
ingenii fingam laudem Scaliger laudem] ludam 𝑥 (propius laudam erat)
Éxul inter hóstis, exspes éxpers desertús uagus415
Non. 12, 8 ‘exspes dicitur sine spe. Accius Eurysace … idem Medea …’
exul vulgo exuli ω
Períte in stabulo frénos immitténs feris
Non. 307, 17 ‘ferus iterum ecus …’
stabulo scripsi stabule ψ stabulis Urbin. 308
Tun día Mede’s, cúius aditum exspéctans peruixi úsque adhuc?
Non. 238, 1 ‘aditus rursum adventus.’
tun dia Mede’s scripsi: cf. Ennii v. 241 tunc (tum L) diomedeset ω tun dia Medea es Passeratius tun dic Medea es Lachmannus expectans Passeratius expectant ω
Quí potis est refélli quisquam, ubi núllust causandí locus?
Non. 89, 6 ‘causari, causam dicere vel defendere.’
refelli Gulielmius repelli ω nullust Vossius nullus est ω
Princípio extispicium éx prodigiis cóngruens ars te árguit.
Non. 16, 10 ‘extispices proprie aruspices dicti sunt, quod exta spiciant.’
extispitium L extispicum Scaliger, recte ut vid. cf. 501 inc. inc. 88 te ars Bothius
Láuere salsis uúltum lacrumis . . . . . .420
Non. 504, 9 ‘lavere inde tractum est …’
Perníci orbificor líberorum léto et tabificábili.
Non. 179, 26 ‘tabificabile vel tabificum.’
pernici Gulielmius parneci (parneti) ω
Fors dóminatur, neque uíta ulli
Propria ín uita est.
Non. 362, 4 ‘proprium rursum significat perpetuum … Accius Armorum iudicio … idem Medea …’ Cf. Lucilius apud Nonium p. 362, 15: ‘cúm sciam nihil ésse in vita próprium mortalí datum.’
1 sq. Anapaestos agnovit Bothius vis 𝑥 illi B W ut illi L¹ neque quicquam u. | proprium conieceram (cf. coroll. LVIII et Lucilii l. l.), sed dubitanter, nunc argutiorem sententiam ne oblitterarem concessi Buechelero
Adiungendum praeterea inc. inc. fab. XCIII videtur.
I
Núm quis non mortális florem líberum inuidít meum?
Non. 500, 13 ‘sic et invidit illam rem pro illi rei. Accius Melanippo …’ (Menalippo W Harl.) Cicero Tusc. disp. III 9, 20 ‘nomen invidiae, quod verbum ductum est a nimis intuendo fortunam alterius, ut est in Melanippo: quisnam’ e. q. s. ‘male Latine videtur, sed praeclare Accius. Ut enim videre, sic 0.1 rectius quam flori. Nos consuetudine prohibemur: poeta ius suum tenuit et dixit audacius.’ (Melanippa Bern. in mg. Menalippo vel Menalippa χ. Cf. C. Keilius Spec. onomatol. Graeci p. 37 sqq.) Isidorus differ. ‘invidiae autem nomen dictum est a nimis intuendo felicitatem alterius, ut est illud: 0.1?’
num (vel nam) quis non scripsi unde aut quis Nonii ω, quod aegre teneas quisnam Ciceronis ex., Isidorus mortalis om. Cicero et Isidorus liberum om. Isidorus meam Nonii ω
Oéneum aliquis cétte in conspectum, aút nos, ubi <ubi> est, dúcite425
Ád eum.
Non. 85, 2 ‘cette significat dicite vel date, ab eo quod cedo … Accius Melanippo …’
1 Oeneum Passeratius aeneum ω ubi ubi Grotius ubi ω ubist adducite (del. ad eum) Onions
Égone auxilio núdus temere ut hósti me animato ófferam?
Non. 233, 15 ‘anima iterum significat iracundum vel furorem … Accius Menalippo …’
nudus Lipsius motus ω
Ést res aliqua, quám praesente his príus maturare ínstitit.
Non. 154, 17 ‘praesente, coram vel praesentibus … Accius Menalippa …’ Idem 349, 1 ‘maturum dicitur celer … Accius Menalippo …’ (Menalippo, sed n et l corr. transpositis W)
quam Grotius quae ω p. 154, om. p. 349 praesentem L p. 154 te his ω p. 154 maturare ψ p. 349 matura ω p. 154 mature W p. 349 instituit, sed u compuncta, W p. 349 institi L¹, Grotius
. . . . tete ésse huic noxae obnóxium
Festus p. 174 M. ‘noxa peccatum, aut pro peccato poenam, ut Accius in Melanippo: tete’ e. q. s.
Reícis abs te réligionem: scrúpeam imponás <tibi>?430
431
Varro de l. l. VII 65 M. ‘a pede ac scrupea. Ex eo Acci positum curiose: itaque est in Melanippa …’
1 ut scrupeam O. Muellerus tibi O. Muellerus, om. ω
Néque ratum est quod dícas, neque <ea> quae ágitas dicendi ést locus.
Festus p. 274 M. ‘ratus sum significat putavi, sed alioqui pro firmo, certo ponitur ratus et ratum — et Accius in Menalippo: neque’ e. q. s.
ea Vossius, om. cod.
Credíti’ me amici mórte inbuturúm manus?
Non. 521, 7 ‘inbuere consuetudo inducere vel inficere existimat, cum sit proprie maculare vel polluere vel inficere. Accius Armorum iudicio … idem Melanippo …’
crediti, h. e. creditis L¹, recte interpr. 𝑥 credite φ credin Usenerus me om. W morte Junius mortem ω inbutorum manu Ba
Parátus sum ubiuis pétere pestem pérmiti.
Non. 219, 1 ‘pernities’ (permities Leid., etiam in W n radendo ex m facta. Cf. adn. ad Enn. 229) ‘generis feminini. Lucilius Satyrarum lib. ii: pestem pernitiemque catax’ e. q. s. ‘neutri Accius Menalippo …’ (Melanippo Leid. malanippo Harl.)
partem 𝑥 permiti scripsi permities ω
Híc Melanippum intér traiectus némorum, in salti faúcibus435
Non. 485, 29 ‘salti pro saltus. Accius Melanippo …’ (Menalippo Bamb. Harl.)
Menalippum Ba int̃ Ba H² intera W intra H¹L saltis W
Óbuiam ense it, quem áduorsum aptus álter in promptu óccupat.
Non. 234, 24 ‘aptus significat adeptus. Accius Menalippo …’
obviam ense it Grotius obvia mens. id ω obviam est, it Bothius quem 𝑥 que ω
Cónstitit cognóuit sensit, cónlocat sese ín locum
Célsum: hinc manibus rápere raudus sáxeum grande ét graue.
Festus p. 265 M. ‘rodus vel raudus significat rem rudem et imperfectam: nam saxum quoque raudus appellant poetae, ut Accius in Melanippo: constituit’ e. q. s.
1 constitit A. Augustinus in mg. constituit cod. 2 raudus O. Muellerus roudus cod. grande et grave Turnebus grandem et gravem cod.
Régina, aderit témpus, cúm hice tórrus, quem amburí uides
Non. 15, 29 ‘torris dicitur fax … Accius 0.1. Idem Meleagro …’ (idem om. Leid.)
regina, aderit Bue (ipse regina, olim aderit scripseram): cf. coroll. LVIII sq. regina erit ω o regina, erit Bergkius regina, escit 𝑥 hic ω an hic cum, ut Bue? torris H corr.
Adiungendum fortasse inc. inc. fab. II.
I
. . . frugis próhibet pergrandéscere.440
Non. 115, 10 ‘grandire est grandem facere …’
Vagént ruspantes síluas, sectantés feras
Non. 166, 20 ‘ruspari est scrutari … Accius Nyctegresia … idem Meleagro …’
rospantes L sectantes ms. Fabri sextamtes φ
Quam inuíta ancillans, dícto oboediéns uiri
Non. 72, 2 ‘ancillantur pro serviunt …’
oboedibat A. Luchs oboedieris 𝑥
. frigit saetás rubore ex óculis fulgens flámmeo.
Non. 308, 9 ‘frigit correpta prima syllaba significat erigit. Accius Meleagro [XVII] idem in eadem [IV].’
frigit quamvis suspectum nolui obscurare: cf. coroll. LIX erigit post Schoppium Bue saetas Bue aestas ψ extuans Palat. aestuans Gebhardus aestuat Fruterius aper saetas posueram, ut numeros explerem
Gaúdent currunt célebrant, herbam cónferunt donánt, tenent,
Pró se quisque cúm corona clárum conestát caput.445
Non. 317, 15 ‘herbam veteres palmam vel victoriam dici volunt …’
1 conterunt L 2 cum] cumque B conestat 𝑥, postquam cohonestat (ut Bentleius) inveneram. constat H L W conectat B G conlustrat Scaliger
Cuíus exuuias ét coronam huic múnerauit uírgini.
Non. 499, 11 ‘dativus pro accusativo … Abius Meleagro …’ (Accius Aldina)
Rémanet gloria ápud me: exuuias dígnaui Atalantaé dare.
Non. 470, 17 ‘dignavi pro dignatus sum vel dignum duxi.’
timida elíminor,
<É> clamore símul ac nota uóx ad auris áccidit.
Non. 39, 4 ‘eliminare, extra limen eicere …’ Idem 292, 20 ‘eliminare est exire … Accius Foenissis … idem Meleagro …’
1 timide liminor L¹ tum ut deliminor H¹ tum ut eliminor H²L²W p. 39 timidae eliminor G H p. 292 timide elim. φ 2 e om. ω cum Bothius agnota ω p. 292 accivit ω p. 292 Octonarium tim. cl. clamore … auris | áccidit continuari mavult Bue
Heú! cor ira féruit caecum, améntia rapiór ferorque.450
Non. 503, 7 ‘fervit pro fervet …’ (Omittitur hic locus in W)
ferorque Bentinus fervorque ω
Eúm suae uitae fínem ac fatis ínternecioném fore
Méleagro, ubi tórrus esset ínterfectus flámmeus.
Non. 15, 30 ‘torrus (torris W) dicitur fax, unde et torridare dicimus comburere. Accius Melanippo … idem Maleagro …’ (idem om. Leid.)
1 eum] tum Vossius suae ed. 1476 suum ω fatis Bue et Kiesslingius fati ω fati sui Bergkius 2 Maleagro W male ago H L ubi om. L ubi ubi 𝑥 ubi ille conieceram. Defendit hiatum Lachmannus torris H corr. fuisset Onions
. . . nunc sí me matrem mánsues misericórdia
Cápsit
Non. 483, 10 ‘mansuetem et mansuem pro mansuetum, ut sit nominativus mansues … Accius Meleagro: nunc’ e. q. s. (0.1 Bamb.)
1 sive Scaliger mansuem 𝑥 senarii aliis placeant
Quae uástitudo haec aút unde inuasít mihi?455
Non. 184, 32 ‘vastities et vastitudo et vastitas, horror et desertio et contagium … Accius Eurysace … idem Meleagro …’
aut] malim animi?
Caue lássitudo póplitum <tuum> cursúm leuet
Non. 336, 28 ‘levare etiam minuere.’
poplitum edd. poplit ω
Labóre aut minuat ítiner ingressúm uia
Non. 482, 27 ‘itiner dictum pro iter … Accius Oenomao … idem Meleagro …’
laborem Vossius ingresso viae Vossius Cavendum dicit, ne ingressum iter longitudo viae minuat labore, h. e. segniorem reddat. Cf. carm. epigr. 982 B.
Quis erít, qui non me spérnens, inciláns probris,
Sermóne indecorans túrpi fama dífferet?
Non. 124, 32 ‘incilare est increpare vel inprobare.’
1 qui rit L: fort. qui erit 2 differet Junius differret ω
Érat istuc uiríle, ferre aduórsam fortunám facul.460
Non. 111, 23 ‘facul pro faciliter …’
istuc virile Vossius virile istuc ω an advorsam ferre?
Frigít fricantem córpus saxum occúlte abstruso in flúmine.461
462
Non. 308, 9 (vide IV)
frigit: cf. coroll. LIX fricatque corpus vir d. apud Vossium saxum conieci praeter alia acuum ω atrum idem v. d. obtruso B. An abstrusum? Fuit cum haec érigit fricántem corpus sáxum abstrusum in flúmine luderem
Coniectura his addi licet inc. inc. fab. CXI et CXIII.
Éx taurigeno sémine ortam fuísse an humanó feram
Priscianus p. 677 P. ‘caprigenus, terrigenus, taurigenus … Accius in Ioe: ex’ e. q. s. (0.1 Bern. Minoe Dresd.) Macrobius Sat. VI 5, 14 ‘caprigenumque pecus … Accius in Philocteta … idem in Minotauro …’
ex om. Macrobius ortum Macrobius ortam ⁎⁎⁎⁎⁎⁎⁎ fuisse Halb. Prisciani fuisse om. Par. Angl. Salisb. Med. a Macrobii an humano feram conieci. an humano, om. feram, Prisciani Reg. m. 1, Macrobius eam an humano Grut. Prisciani an humano eam φ
Neoptolemus vel Neoptolomus (cf. fr. III. V).
quid si ex Graécia
Omni íllius par némo reperirí potest?465
Non. 501, 2 ‘genetivus pro dativo.’
1 agrecia W 2 omni Palmerius omne ω illius Mercerus ilium (illum H¹) ω unum septenarium continuari vult Bue
Haut quísquam potis est tólerare acritúdinem.
Festus p. 356 M. ‘tolerare, patienter ferre.’
haut A. Augustinus in mg. aut cod.
Vis véritatis . . . atque ácritas
Non. 493, 15 ‘acritas.’ (Neoptolomeo W) Gellius XIII 3 ‘sicut autem nihil quicquam interest, suavitudo dicas an suavitas, sanctitudo an sanctitas, acerbitudo an acerbitas, acritudo an, quod Accius in Neoptolemo scripsit, acritas: ita nihil rationis dici potest, quin necessitudo et necessitas separentur.’
veritatis vis Vossius. Cf. Leo Pl. F. 286
Vím ferociam, ánimum atrocitátem, iram acrimóniam
Non. 73, 20 ‘acrimonia est animi vivacitas …’ (neoptolomo Harl.² Leid.² neobtolomo Leid.¹ neoptolomeo Harl.¹)
ferociam animi Bothius
Sátis iam dictum est, néque ego errantiae ánimi praue mórigerabor.
Non. 204, 12 ‘error masculini est generis … feminini Accius Neoptolemo …’ (neoptholomo Urbin. 308)
errantia H
Atque ádeo ualuas sónere sensi régias.470
Non. 505, 13 ‘sonere inde tractum est …’
Dolét pudetque Gráium me et ueró piget.
Non. 424, 1 ‘pudet et piget hoc distant: pudere enim verecundiae est, pigere paenitentiae …’
dolet Fruterius doet ω que Fruterius quae ω Graium Fruterius gravium ω Graiium scriptum fuit
Decoráre est satius quám uerbena et taéniis
Festus p. 360 M. ‘taenias Graecam vocem sic interpretatur Verrius, ut dicat ornamentum esse laneum capitis honorati —— Accius in Neoptolemo: decorare’ e. q. s.
Cf. coroll. LX tumulum sanguine Hauptius praemissa fuisse suspicabatur, ego capillos casside vel simile quid verbena et taeniis Hauptius urbem exeneis Ursinianum apographum urbem e taeniis Vaticc. R S Polit., mg. Urs. urbem taeniis ed. princ.
Pórta Vlixi: mácte his armis, mácte uirtuteí patris.
Non. 341, 30 ‘mactare est magis augere … Accius Optolempota ut dixi’ e. q. s. (opeolempota Leid. Harl.² optolemptata Bern. B Neoptolemo Junius)
porta Ulixi (sc. praemia, arma Achillea Ulixi tradita) scripsi: librorum scripturam v. supra. (cf. coroll.) tu, uti dixi conieceram tempta, ut dixi Bue armis H armisque (armique L¹) φ virtute A virtutem φ
Sed quém mihi iungent? cuí, quae cum illo fúerim, dignabór dari?
Non. 281, 3 ‘dignatus significat dignus habitus …’ (Sed hic dignabor activo sensu intellegendum: cf. hist. trag. 405)
cui quae cum Mercerus tuique tu ω fuerim Mercerus fuerint ω
Sátin astu et falléndo callet?475
Non. 258, 5 ‘callet significat scit … Accius Aeneadis … idem in Neoptholemo …’
satin W sagin G H L
Úbi nil contra orátionem aequam hábuit, adsensít silens.
Non. 469, 15 ‘adsensit est et passivum.’
nil Bothius nihil. ω orationem Passeratius rationem ω aequam Fruterius et quam ω adsentit Ba
sed quesdam
Priscianus p. 960 P. ‘accusativum etiam quos quas vel ques …’
Addas licet inc. inc. fab. III: perperam olim Troadum et Hecubae reliquias adiunxi.
I
Noctúrnan saxo frúges frendas tórridas?
Servius Dan. in Aen. I 179 ‘et torrere parant flammis et frangere saxo] quidam ne ὕστερον πρότερον sit, alios torrere, alios frangere accipiunt. Accius Troadibus …’ Non. 447, 20 ‘frendere alicubi cum gemitu vel iracundia miserum aut minax sonare … Accius Troadibus: 0.1.’
nocturnan scripsi nocturnam Cass. nec furno faxo conieceram frendas Nonius franges Servius
Sed utrúm terraene mótus, sonitusne ínferum
Peruásit auris ínter tonitra et túrbines?480
Priscianus p. 680 P. ‘hoc cornu genu tonitru, quae tamen antiquissimi inveniuntur in um quoque proferentes in eodem genere …’
1 sed in rasura (pr. m. non liquet) Halb. terraene Bue terrae ω terrai 𝑥 2 p̃uassit Sang. persuasit alii tonitrū Halb. m. 2
Addendum fortasse inc. inc. fab. XXXVIII.
Vetér fatorum términus sic iússerat.
Priscianus p. 716 P. ‘quamvis veter etiam analogia exigit ut bene sit dictum. Accius in Hecuba: veter … iusserat, pro vetus.’ Comparavit Heimsoethius ind. scholl. Bonnens. 1866/7 p. XI ex Euripidis Hecuba v. 584: θεῶν ἀναγκαῖον τόδε (nam sic extat scriptum)
Nyctegresia: Pauli Festus p. 78 M. ‘egretus et adgretus ex Graeco sunt ducta a surgendo et proficiscendo: unde et nyctegresia quasi noctisurgium.’
clássis aditu occlúditur:
Féruit
Non. 503, 2 ‘fervit pro fervet …’
1 aditu occluditur scripsi adid (addid Ba) claditur B H L aditocluditur φ aditus clauditur Vossius adeo occluditur Bothius
Scíndit oras, láterum texta <flámma> Vulcaní uorax.
Non. 227, 27 ‘textus masculini est generis. Neutri …’ (0.1 Leid.)
scindit Urbin. Par. scendit φ scandit Canterus iamiam ascendit Bothius. An flamma ascendit? oras scripsi hora ω aura Palmerius ira Canterus Flora Scaliger Volcanus Gifanius
Cuius uós tumulti caúsa accierim et quíd parem, <animum> aduórtito.485
Non. 484, 5 ‘tumulti pro tumultus … Accius Aeneadis … idem Nectegresia …’
Iambicum tetrametrum agnovit Bergkius et] er H eo W parem Ba parum φ animum Bergkius, om. ω advortito Ba advorti H L divorti φ advortite Stephanus
Aut égo illim eripiam aut ílli poenas súfferam.
Non. 397, 3 ‘sufferre est sustinere … significat dedere vel supponere … Accius Nyptegressia …’
aut] ut G H L ergo B G H¹ illim scripsi (cf. hist. trag. 366) illum ω illi adverbium puto poenas (vel poenam) Mercerus poena ω
id quód facis gratum ét graue est.
Non. 315, 20 ‘grave, solidum et firmum. Accius Athamante … idem Nyctegresia …’ cf. Plauti Pers. 675
Án ego Vlixem oblíscar umquam aut quémquam praeponí uelim?
Non. 500, 4 ‘accusativus pro genetivo … Accius … et Nectegresia …’ Quadrat ex Iliadis X v. 243: πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην;
Ulixem Ba Ulixen φ obliviscar ω cf. v. 190
Iúue nunc adtemptáre, iuue nunc, ánime, rusparí Phrygas!
Non. 166, 18 ‘ruspari est scrutari.’
iuve (iuvae H¹ iuva F¹) … iuve (h. e. iuva) ω iuva … iuva Gebhardus iube … iube ed. 1526 lubet … lubet Mercerus, non male (si lube scriptum fuit). iuben … iuben 𝑥 animo ω
Cuncta éxpedibo: id módo ius iurandúm date.490
Non. 505, 3 ‘expedibo pro expediam …’ (Deest hic locus in Bamb. exceptis extremis ‘0.1’)
cuncta ed. a. 1471 cuncto ω
Tún quod superest sócium mittis léto? an lucti paénitet?
Non. 486, 1 ‘lucti pro luctus. Accius Pelopidis … idem Nyctegresia …’ (0.1 Harl. Nyptegressia W 0.1 Bamb.)
tun Vossius tunc ω mittes Bothius
Íllos suapte indúxit uirtus, tú laudem illorúm leuas.
Non, 336, 29 ‘levare etiam minuere. Accius Meleagro … idem Nyptegresia …’ (Nyptespesia Leid.)
Iambi placent Bergkio illos Aldina illo ω vi illos Lachmannus suapte pro nominativo habeo (cf. coroll. com. p. CXXXVII) suate B G H L¹
Sat probabiliter eodem referuntur inc. fab. XIX et XX.
I
Forte ánte auroram, rádiorum ardentum índicem,
Cum e sómno in segetem agréstis cornutós cient,
Vt rórulentas térras ferro fúmidas495
Proscíndant glebasque áruo ex mollito éxcitent
Non. 395, 22 ‘segetem etiam ipsam terram dicimus …’
1 forte Turnebus ferte (perte L) ω ardentum Scaliger ardentem ω 2 e Fruterius, om. ω fortasse agrestes 3 terram G H¹ fumidas scripsi (cf. coroll. LX) fidas ω rosidas Lipsius rufulas Bothius putridas Junius fervido et frigido Bergkius 4 mollito Bergkius molli ω exsuscitent Fruterius
atque éa coniectura aúguro
Non. 469, 2 ‘auguro.’
. . . praesto etiam ádsum.—
Expróme quid fers: nám te longo <ab> ítere cerno <huc> uádere.
Non. 485, 5 ‘iteris positum pro itineris …’
1 pro paroemiaci particula habeo etiam (etcam L) ω: an em iam? cf. v. 302 2 expromito in exitu versus 𝑥 feras Bue e longo 𝑥
Coniúgium Pisis pétere, at te itiner téndere500
Non. 482, 26 ‘itiner dictum pro iter …’
Pisis Delrio Tisis ω petere Delrio patere ω at te (a te Ba) ω (= ad te) iter Ba
Hórrida honestitúdo Europae príncipium primo éx loco
Non. 120, 31 ‘honestitudo pro honestas.’
horrenda Onions (cf. Skutsch Plaut. et Rom. 48) principum Vossius, fort. recte: cf. 419
Ego ut éssem adfinis tíbi, non ut te extínguerem,
Tuam pétii gnatam: número te expugnát timor.
Festus p. 170 M. ‘numero nimium cito, celeriter nimium — Accius in Oenomao: ego’ e. q. s. Non. 352, 17 ‘numero significat cito. Accius Oenomao: 0.1.’
2 petii vulgo peti cod. gnatam Ursinus gnata cod. expugnat timor O. Muellerus expurgat timor cod. Festi expurgasti Nonius
Sáxum id facit angústitatem, et súb eo saxo exúberans
Scátebra fluuiae rádit rupem.505
Non. 73, 24 ‘angustitatem.’ Haec Paetum in epistula ad Ciceronem laudavisse et ipse quaest. scen. p. 333 docui et monuit Krahnerus in Bergkii ephem. 1852 p. 398: illi respondens Cicero ad fam. IX 16, 4 adlusit his: ‘quam ob rem Oenomao tuo nihil utor; etsi posuisti loco 0.1. sed quae est invidia? aut quid mihi nunc invideri potest?… ita fit ut et consiliorum superiorum conscientia et praesentis temporis moderatione me consoler, et 0.1 [modo’ recte del. Ernesti] ‘0.1, sed ad fortunam transferam, quam existimo levem et inbecillam ab animo firmo et gravi 0.1 oportere.’
Quemcúmque institeram grúmmum aut praecisúm iugum
Non. 15, 25 ‘grummus dicitur agger, a congerie dictus.’
Atque hánc postremo sólis usurám cape!
Non. 231, 3 ‘usus … feminino …’
postremam Bergkius rape Bergkius
Vos íte actutum atque ópere magno edícite
Per úrbem, ut omnes, qui árcem Alpheumque áccolunt;
Ciués ominibus faústis augustam ádhibeant510
Fauéntiam, ore obscéna dicti ségregent.
Non. 357, 13 ‘obscenum significat et maledicum.’ (‘maledictum’ Bern. AB) Idem 206, 1 ‘favor … feminino Accius Oenomao: 0.1.’
1 actum B G H 2 et omnes W arcem Alfeumque Kiesslingius arcana asteumque ω, in quibus arcem Bentinus, astuque Turnebus coniecerunt. Alphium veteres dixisse docet Pauli Festus p. 18 3 ominibus Junius omnibus ω agustam ω p. 206 adhibent ω p. 357 4 faventius B G H p. 357 more ω p. 206 dicti B G H¹L¹ p. 357 dictis ω p. 206 dicta φ p. 357 dictu Albertus Langius, fort. recte segregens ω p. 206 segreget W p. 357
Referri praeterea huc potest inc. inc. fab. CV.
I
. . stimuloue meúm cor?
Marcianus Capella III 272 ‘complexiva coniunctio est que, ue … expletiva, ut … apud Accium in Pelopidis …’
. . . et te ut tríplici laetarém bono
Non. 133, 1 ‘laetare et laetiscere, laetificare …’
. . nec tibi me in hác re gratarí decet.
Servius Dan. in Aen. V 40 ‘gratatur] quidam gratatur non gratulatur, sed laetatur accipiunt …’
Nam mé uti credam ex túo esse conceptúm satu,515
Multa árgumenta rédigunt animum et cónmouent.
Non. 174, 10 ‘satu positum pro semine.’
1 nam me uti vir d. ind. phil. 1872 p. 287 nam me ut ω namque eum uti Bothius nam med ut Mercerus credam Mercerus heredam ω 2 multa Bothius ut ω tot Vossius tua coni. Bue
Eíus serpentis squámae squalido aúro et purpurá pertextae517
518
Gellius II 6, 23 ‘squalere enim dictum a squamarum crebritate asperitateque … Accius in Pelopidis ita scribit: 0.1. Quidquid igitur nimis inculcatum obsitumque aliqua re erat, ut incuteret visentibus facie nova horrorem, id squalere dicebatur.’ Macrobius Sat. VI 7, 18 ‘squalere enim dictum ab squamarum crebritate asperitateque … Accius in Pelopidis’ (pelopidibus Paris.) ‘ita scribit: eius’ e. q. s. ‘Quidquid igitur’ e. q. s. Non. 452, 28 ‘squalere … Accius Pelopidis …’
1 sq. octonarium agnovit Bothius squama Nonii ω squalidae Vossius pertexte Gellii ψ praetextae φ textae Nonii ω
Césso hinc ire et cápere lucti uéstem in leto cóniugis?
Non. 485, 32 ‘lucti pro luctus.’
capere Bue lapere ω rapere edd. lavere Rothius laeto Ba leto, c suprascr., L lecto H W
Addenda his fortasse ex Atreo fr. XVIII et XIX; num ad idem argumentum spectent inc. inc. fr. LXV et LXVI dubito.
I
Inclúte, parua prodíte patria,520
Nomíne celebri claróque potens
Pectóre, Achiuis classíbus ductor,
Grauis Dárdaniis gentíbus ultor,
Laértiade!
Apuleius de deo Socratis c. 24 ‘sed ut, qui te volet nobilitare, aeque laudet, ut Accius Ulixen laudavit in Philocteta suo 0.1. Novissime patrem memorat.’ Quae descripsit Jo. Sarisberiensis Pol. p. 402. Marius Victorinus CGL. VI 77 K. ‘anapaesticum melos binis pedibus amat sensum includere, ut apud Accium: 0.1.’ Caesius Bassus CGL. VI 267 K. ‘constat enim’ (clausula: terruit orbem) ‘ex dactylo et spondeo, quae clausulae et per se repetitae et inter se iunctae anapaesticon metron efficiunt, sic: … 0.1.’ Charisius p. 289 sq. K. ‘rythmos —— [car]men [1 sq.] ut ex his | qui forte versus 0.1 ego com … dem uer … fecero cuius sunt illa 0.1 (inc. inc. CXLVII), manebit isdem vocibus et est eodem flore et ex metro removetur [et] mutatur et fit melos profecto. et si melos extenderis, ut in hanc veniat quantitatem vorsus 0.1 et duo commata vel hemistichia iunxeris ut fa|cias sic: 0.1.’
1 prodite Apulei Par. predite Mon., om. Flor. p̄dite Charisii cod. praedite cum ceteris Bergkius 3 ductor Jo. Sarisberiensis, Hermannus auctor Apuleius, Victorinus
. . . . Lemnía praesto525
Litóra rara, et celsá Cabirum
Delúbra tenes, mystéria quae
Pristína castis concépta sacris
* ⁎ *
Volcánia <iam> templá sub ipsis 5
Collíbus, in quos delátus locos530
Dicítur alto ab limíne caeli
* ⁎ *
Nemus éxpirante uapóre uides,
Vnde ígnis cluet mortálibus clam
Diuísus: eum dictús Prometheus 10
Clepsísse dolo poenásque Ioui535
Fato éxpendisse suprémo.
Varro de l. l. VII 11 M. ‘loca quaedam agrestia, quod alicuius dei sunt, dicuntur tesca. Nam apud Accium in Philocteta Lemnio [XIII], enim (Lemni Bergkius) loca quae sint, designat cum dicit: [1–4] dein [5–7] et: 0.1.’ Cicero Tusc. disp. II 10, 23 ‘veniat Aeschylus, non poeta solum, sed etiam Pythagoreus; sic enim accepimus. quo modo fert apud eum Prometheus dolorem, quem excipit ob furtum Lemnium? [8–12]. has igitur poenas pendens, adfixus ad Caucasum dicit haec: Titanum soboles’ e. q. s. Post 528 inc. inc. fab. XXXVII inseruit G. Hermannus.
1 sqq. anapaestos agnovit Scaliger 2 rara: cf. coroll. LX parent Bergkius 3 tues Bergkius quae Flor. que φ queis Hermannus qua Bergkius 4 castris Flor., corr. Aldus cistis consepta Bergkius 5 en ante Volc. Bergkius 7 limine vulgo lumine ω 7 sq. caeli, et Nemus continuavit Hermannus 9 ignes Varronis ω cluet Aldina Varronis clavet Flor. Varr. clucet Ciceronis Gud. clucet vel ducet Reg. m. pr. lucet idem corr. cum ceteris clam om. Varro 10 divisus Cicero: cf. Rhet. ad Herenn. IV 6, 9 divis Varronis ω divisse Scaliger eum] cluet Bergkius dictus Cratandrina doctus, suprascr. i m. eadem Cic. Brux. doctus φ divis semen doctus Bue ignis genetivum interpretatus 12 furti expendisse Bentleius
. . . ubi habet? úrbe agrone? . . .
Non. 318, 5 ‘habere rursus habitare …’
urbe ed. pr. turbe (turbae) ω agone B
Quem néque tueri cóntra neque farí queas.
Macrobius Sat. VI 1, 55 ‘Vergilius: nec visu facilis nec dictu affabilis ulli. Accius in Philoctete …’
neque intueri commendat C F W Mueller neq. affari Par nec adfari φ, quod post alios defendit Klotzius nec contra adfari C F W Mueller
Confígit tardus céleris, stans uolátilis.
* ⁎ *
Pro uéste pinnis mémbra textis cóntegit.540
Cicero de fin. V 11, 32 ‘ea perferant, quae Philoctetam videmus in fabulis, qui cum cruciaretur non ferendis doloribus, propagabat tamen vitam aucupio; 0.1, ut apud Accium est, 0.1.’ Ipsum versum 2, sed omisso nomine, fragm. de metris CGL. VI 612 K. tradidit. Versum 1 elicuit Scaliger. Separandos esse 1 et 2 vidit Hermannus.
1 configit Bothius configo Scaliger volatiles Scaliger volantes Cicero, a quo Acciana non nihil esse deflexa recte, ut videtur, censet Madvicus 2 contegens Scaliger
Contra ést eundum caútim et captandúm mihi.
Non. 512, 12 ‘cautim pro caute. Accius Alfesiboea … idem Filoctita …’
eundem Ba et captando W captando, om. et, Bothius
. . . cui potéstas <si> detúr, tua
Cupiénter malis mémbra discerpát suis.
Non. 91, 4 ‘cupienter, cupidissime.’
1 si Scriverius, om. ω 2 cupientis H L
cáprigenum trita úngulis
Macrobius Sat. VI 5, 14 ‘caprigenumque pecus nullo custode per herbas … Accius in Philoctete …’
trito Par.
Recíproca tendens néruo equino cóncita545
Tela
Varro de l. l. VII 80 M. ‘apud Accium: reciproca’ e. q. s. ‘reciproca est, cum unde quid profectum, redit eo.’ Servius Dan. in Aen. IX 619 ‘nervoque equino; quia in arcubus nervi equini solent esse. Accius Philocteta: 0.1.’
Philocteta
. . pinnigero, nón armigero in córpore
Tela éxercentur haéc abiecta glória.
Cicero ad famil. VII 33 ‘ut etiam, si quando aliquid dignum nostro nomine emisimus, ingemiscamus, quod 0.1, ut ait Philoctetes apud Accium, 0.1.’
1 sq. Dedi versus secundum Hermannum. Vide an haec pinnigero haec, non a. in c. Tela exercentur vetere abiecta gloria praestent
iaceo in tecto úmido,
Quod éiulatu quéstu gemitu frémitibus550
Resonándo mutum flébilis uocés refert.
XI. XII Cicero Tusc. disp. II 14, 33 ‘num humana contemnentem potest dicere aut Philoctetam illum? a te enim malo discedere; sed ille certe non fortis, qui iacet 0.1.’ Idem de fin. II 29, 94 ‘quamobrem turpe putandum est, non dico dolere … sed saxum illud Lemnium clamore Philocteteo funestare, 0.1. huic Epicurus praecentet, si potest, cui [XII]. sic Epicurus: Philocteta, st! brevis dolor. at iam decimum annum in spelunca iacet.’ Nonius 324, 26 ‘imbuere est inficere. Accius Filocteta [XII].’ Cicero Tusc. disp. II 7, 19 ‘aspice Philoctetam, cui concedendum est gementi; ipsum enim Herculem viderat in Oeta magnitudine dolorum eiulantem. nihil igitur hunc virum sagittae, quas ab Hercule acceperat, tum consolantur, cum [XII]. itaque exclamat auxilium expetens, mori cupiens [XIX].’ Continuat Hermannus versus 549–553.
1 iaceo Hermannus tecto Bouhierius lecto ω 3 multum ψ in Tusc.
E uíperino mórsu uenae uíscerum
Venéno inbutae taétros cruciatús cient.
1 e Tusc., om. de fin. ex Nonii ω bene Nonii ω 2 imbuta est etero Nonii ω ciens A Nonii sciens φ Nonii
Quis tu és mortalis, qui ín deserta et tésqua te adportés loca?
Varro de l. l. VII 11 (vide II) Festus p. 356 M. ‘[tesca ——— aspera, difficilia aditu —— [0.1’ e. q. s. Cf. Horatii epist. I 14, 19.
tesqua Festi cod. tesca Varro adportes Aldus appones Varronis Flor. adportas Festi cod.
quod te óbsecro, aspernábilem555
Ne haec taétritudo méa me inculta fáxsit . . . . .
Non. 179, 32 ‘tetritudo.’
1 sq. adspernabilem Ne haec Hermannus ne haec aspernabilem ω (non adnotavit Onions) 2 mea me inculta Scaliger mea (me add. Onions) inocculta ω me mea Onions, his octon. iamb. concludens Creticos quod té o., né haec a. | taétr. mea inculta f. <tibi> commendat Bue
Contémpla hanc sedem, in qua égo nouem hiemes sáxo stratus pértuli.
Non. 469, 31 ‘contempla.’
novem, a suprascr., L navem Ba H W saxo Ba taxo φ
heu Múlciber!
<Non> árma ignauo inuícta es fabricatús manu.
Macrobius Sat. VI 5, 2 ‘Mulciber est Vulcanus, quod ignis sit et omnia mulceat ac domet.’
2 cur suppl. Bue an arma ergo? es invicta Bothius
. . Phrygiam míti more esse, ánimo inmani Graéciam560
Non. 323, 15 ‘immane rursum minime bonum, et nocens …’
Sic 𝑥 miti (mitti B) more B G H¹ mitiore L minore H² minorem W esses (exses B) aminmani (amimani G L W animam H in ras.) ω mitiorem esse immani Graecia Mercerus esse mitiorem i. G. Hermannus ipsam Fr. mitiorem esse aio immani Graecia conieceram. Frygiam inmitem mitiorem esse ipsam i. G. Bue Phr. mitiore more esse, anima i. G. Onions
Philocteta
Pári dyspari, dispár si esses tibi, égo nunc non essém miser.
Quintilianus V 10, 84 ‘causas non utique ab ultimo esse repetendas, ut … Philocteta: Pari’ e. q. s. Accio cum ceteris dedit Hermannus quoque.
Pari dyspari, dispar si ut Schneidewinus, qui tamen si om. (Pari dyspari iam Burmannus) Paridi si par Bern. Bamb. Paridis inpar Ambr. Bamb. m. 2 Pari dispar φ si inpar esses (Paridi Quintiliano tribuerat Delrio) Bonnell si par esses Bue
Philocteta
Heu! quí salsis fluctíbus mandet
Me ex súblimo uertíce saxi?
Iam iam ábsumor: confícit animam
Vis uólneris, ulceris aéstus.565
Cicero Tusc. disp. II 7, 19 (vide XI).
2 sublimi Reg. m. 2
Sub áxe posita ad stéllas septem, unde hórrifer
Aquilóni’ stridor gélidas molitúr niues.
Cicero Tusc. disp. I 28, 69 ‘tum globum terrae … duabus oris distantibus habitabilem et cultum, quarum altera, quam Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/254 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/255 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/256 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/257 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/258 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/259 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/260 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/261 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/262 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/263 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/264 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/265 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/266 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/267 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/268 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/269 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/270 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/271 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/272 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/273 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/274 ibidem legitur p. 313 v. struere (cf. coroll. LXIII) nunc comicis reddere malui. Quam olim numero XL signavi glossa (CGl. V 234 G.) Lucilii est (cf. Loewe Prodr. VII).