 Tyrtaei Elegia prima |
Tyrtaei Elegia tertia  |
(e Poeseos Latinae speciminibus)
At vos invicti validum genus Herculis estis.
Macti estote! Viris Jupiter usque favet.
Neve timete virûm vim. neu horrete catervas.
Firmum illis quivis objiciat clypeum.
Parvi animam pendens propriam mortisque coeptans
Sortem atram. solis sit quasi dulce jubar!
Luctifici bene nostis enim decora alta Gradivi,
Est belli vobis ira probata satis.
Hostes, an fugiant, instentve, invadite, utroque,
O juvenes. iras exsatiate truces!
Audaces etenim qui perstant agmine denso,
Inque acie primâ cominus arma vibrant,
Nonnulli intereunt; verum agmina pone tuentur;
Dum robur trepidis eripit omne pavor.
Quis. quaeso. enumeret digne mala singula fando,
Quaecunque ignavos undique tetra manent?
Pone etenim miserum est in pugnâ terga ferire.
Dum trepidâ mutant bella cruenta fuga.
Ast immane jacens probrum est in pulvere miles.
Si tergum ignavo perculit hasta viro.
Quisque, age, progreditor. passsûs pede figito certo,
Nitens firmus humi, dente labella premens,
Crura, latus, teretesque humeros, et pectora firma
Immenso clypei muniat orbe simul,
Inque manû dextrâ telum torqueto coruscum.
De rutilâ nutet casside crista ferox.
Fortia molitor. pugnaeque adsuescat atroci,
Neu scuto tectus stet procul a jaculis.
Quisquis progreditor, longâ vel comminus hasta.
Aut hostem sternens ense minace ferum.
Jamque pedes pedibus. jam scutis scuta prementes
Et cristas cristis. et galeas galeis.
Pectora pectoribus, densâ pugnate phalange;
Hastas vel gladios macti agitate viri!
Veles at, hinc illinc sese sub scuta clependo,
Saxis infestis agmina sternat humi,
Pilum e longinquo torqueto missile in hostes;
Sic loricatos velitis arma juvent.
| Tyrtaei Elegia prima |
Tyrtaei Elegia tertia |