Cum patre parvos patrium hostifice
Sanguine sanguen miscere suo
Vt tam obstinatod animo confisus tuo
An malad aetate mavis male mulcari exemplis omnibus?
Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri?
si satis recte aut vera ratione augurem
Tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit,
Ne dubitem.
Quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem
Pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis.
Cedo, ecquid ei redhostit? viam cometem obbitet facilius
Si forte paulo quam tu veniam setius
Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis.
Non parvolam rem ordibor.–Ne retice, obsecro!
Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam
Interisse es ratus?
