Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui
Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui
Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier!
Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices.
Hostem ut profugiens inimici invadam in manus?
Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit.
<Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave.
Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala.
