Ut queant laxis | resonare fibris
mira gestorum | famuli tuorum,
solve polluti | labii reatum,
sancte | Iohannes!
Nuntius celso | veniens Olympo
te patri magnum | fore nasciturum,
nomen et vitae | seriem gerendae
ordine promit.
Ille promissi | dubius superni
perdidit promptae | modulos loquelae;
sed reformasti | genitus peremptae
organa vocis.
Ventris abstruso | positus cubili
senseras regem | thalamo manentem,
hinc parens nati | meritis uterque
abdita pandit.
Antra deserti | teneris sub annis
civium turmas | fugiens, petisti,
ne levi saltim | maculare vitam
famine posses.
Praebuit hirtum | tegimen camelus,
artubus sacris | strofium bidentis,
cui latex haustum, | sociata pastum
mella locustis.
Caeteri tantum | cecinere vatum
corde praesago | iubar adfuturum;
tu quidem mundi | scelus auferentem
indice prodis.
Non fuit vasti | spatium per orbis
sanctior quisquam | genitus Iohanne,
qui nefas saecli | meruit lavantem
tingere limphis.
O nimis felix | meritique celsi
nesciens labem | nivei pudoris,
prepotens martyr | heremique cultor,
maxime vatum!
Serta ter denis | alios coronant
aucta crementis, | duplicata quosdam;
trina centeno | cumulata fructu
te, sacer, ornant.
Nunc potens nostri | meritis opimis
pectoris duros | lapides repelle
asperum planans | iter, et reflexos
dirige calles,
ut pius mundi | sator et redemptor
mentibus pulsa | luvione puris
rite dignetur | veniens sacratos
ponere gressus.
Laudibus cives | celebrant superni
te, deus simplex | pariterque trine,
supplices ac nos | veniam precamur:
parce redemptis!
In laudem Sancti Iohannis Baptistae
(Redirectum de Ut queant laxis)
In laudem Sancti Iohannis Baptistae
Ut queant laxis
Saeculo VIII
editio: incognita
fons: incognitus
fons: incognitus
