Amantissimi Redemptoris

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
EPUB silk icon.svg EPUB  Mobi icon.svg MOBI  Pdf by mimooh.svg PDF  Farm-Fresh file extension rtf.png RTF  Text-txt.svg TXT
Amantissimi Redemptoris
1858
editio: incognita
fons: incognitus

VENEBABILIBUS FRATRIBUS PATRIARCHIS, PRIMATIBUS, ARCHIEPISCOPIS, EPISCOPIS, ALIISQUE LOCORUE ORDINARIIS GRATIAM ET COMMUNIONEM CUM APOSTOLlCA SEDE HABENTIBUS.


PIUS PAPA IX.


VENERABILES FRATRES SALUTEM ETf APOSTOLICAM BENEDICTIONEM


Amantissimi Redemptoris Nostri Christi lesu Unigeniti Filii Dei tanta fnit erga homines benignitas et caritas, ut, veluti optime nostis. Venerabiles Fratres, humana indutu» natura non solum saevissimos pro nostra salute cruciatus, atrocissimamque crucis mor tem perpeti, verum etiam in augustissimo sui cor poris, sanguinisque sacramento nohiscum semper mce rari, ac nos peramanter pascere et nutrire voluerit, quo ipse in caelum rediens ad dexteram Patris nos et sui numinis praesentia , et tutissimo spiritualis vitae praesidio communiret. Neque contentus nos tam insigni, ac plane divina dilixisse caritate, be neficia beneficiis cumulans, suique in nos amoris di vitias profundens effecit, ut probe intefiigwremcfe, quod cum dilelisset soos 'in finem dilexit eos. Namque se aeternum Sacerdotem esse declarans secundum oi" dinem Melohisedech, suum in Catholica Ecclesia Sa cerdotium perpetuo instituit, et illud idem Sacrificium, quod ipse ad universam humanum genus a peccati iugo, ac daemonis captivitate vindicandum et redi


mendum in ara crucis , pretiosissimo suo sanguine effuso, semel peregit, pacificans sive quae in caelis sunt, sive quae in terra , usque ad consummatio nem saeculi permanere decrevit, et quotidie fieri, ac renovari iussit per Sacerdotum ministerium, sola offerendi ratione diversa , ut salutares uberrimique suae passionis fructus in homines semper redunda rent. Siquidem in incruento Missae sacrificio, quod conspicuo Sacerdotum ministerio peragitur, illa ipsa vivifica litatur victima , quae Deo Patri nos recon ciliavit, quaeque omnem merendi, placandi, impe trandi, ac satisfaciendi vim habens « illam nobis mor tem Unigeniti per mysterium reparat, qui licet re surgens a mortuis iam non moritur, et mors ei ultra non dominabitur, tamen in semetipso immortaliter atque incorruptibiliter vivens pro nobis iterum in hoc mysterio sacrae oblationis immolatur » (1). At que haec est munda illa oblatio, quam nulla offerens tium indignitas ac malitia inquinare unquam potest, et quam Dominus per Malachiam nomini suo, quod magnum futurum esset in gentibus, a solis ortu us que ad occasum in omni loco mundam offerendam esse praedixit (2). Quae quidem oblatio ineffabili prorsus fructuum ubertate redundans praesentem ae que ac futuram vitam complectitur. Ea enim obla tione placatus Deus gratiam, donumque poenitentiae coneedens, crimina et peccata etiam ingentia dimit tit, ac licet peccatis nostris graviter offensus ab ira ad misericordiam, a iustae animadversionis severitate

(1) S. Gregor. M. Dialog. lib. 4 cap. 58.

(3) Malacb. cap. 1.


ad clementiam traducitur; ea temporalium poena rum reatus et obligatio dissolvitur ; ea defunctorum in Christo animae nondum ad plenum purgatae sub levantur, ea obtinentur quoque temporaria bona, si tamen potioribus non officiant; ea Sanctis, et in primis Immaculatae Sanctissimaeque Dei Genitrici Virgini Mariae eximius quidam honor, cultusque eon ciliatur. Quocirca ex Apostolorum traditione divinum Missae sacrificium offerimus « pro communi Eccle siarum pace, pro recta mundi compositione, pro im peratoribus, militibus, sociis, pro iis, qui infirmita tibus laborant, qui afflictionibus premuntur, et uni versim pro omnibus, qui opis indigent, et pro de functis in purgatorio degentibus, maximum hoc cre* dentes adiumentum illis animabus fore, pro quibus oratio defertur, dum sancta et perquam tremenda coram iacet victima » (1).

Cum igitur nihil sit maius, nihil salutarius, ni hil sanctius, nihil divinius incruento Missae sacrifi cio, quo idem corpus, idem sanguis, idem Deus et Dominus Noster Iesus Christus Deo pro omnium sa lute in altari per Sacerdotes offertur, et immolatur, iccirco Sancta mater Ecclesia tanto divini sui Sponsi ditata thesauro nunquam destitit omnem curam, ope ram, diligentiamque in id conferre, ut tam tremen dum mysterium a Sacerdotibus, quanta maxima fieri posset, interiore cordis munditia ac puritate pera geretur, debitoque sacrarum caeremoniarum, ac ri tuum apparatu, cultuque celebraretur, ut ipsius my sterii magnitudo et maiestas vel externa quoque specie

(1) S. Cyril. Hierosol. Cateches. 93 Mystag. 5 de sacra Liturg.


magis eluceat, et fideles ad rerum divinarum, quae in tam admirabili ac venerando Sacrificio occultae continentur , contemplationem excitentur Ac pari sollicitudine, studioque ipsa pientissima Nater nun quam cessavit suos fideles filios commonere, hortari, et inflammare, ut ea, qua oportet, pietate*, veneratione devotione ad hoc divinum Sacrificium frequentissime convenirent, praeeipiens, ut eidem omnibus de prae cepto festis diebus ipsi interesse omnino deberent, animis ad illud oculisque religiosissime intenti, quo divinam exinde misericordiam, omniumque bonorum copiam sibi felicissime comparare possent.

Iam vero cum omnjs Pontifex ex hominibus as sumptus , pro hominibus constituatur in iis , quae sunt ad Deum, ut offerat dona et sacrificia pro pec catis, tum pro egregia vestra sapientia apprime co gnoscitis, Venerabiles Fratres , sacrosanctum Missae sacrificium ab animarum pastoribus esse applican dum pro populo eorum curae commisso, et huiiis modi obligationem ex Divino ^praecepto descendere iuxta Goneilii Tridentini doctrinam , cum idem Concilium disertissimis , gravissimisque verbis edo ceat « praecepto divino mandatum esse omnibus , quibus animarum cura commissa est , oves suas agnosoerey pro bis sacrificium offerre » (1). Notis simae quoque Vobis sunt felicis recordationis Be nediefi XIV Deoessoris Nostri Litterae die 19 Au gusti anni 1744 datae (2), quibus de hac obligatione eopiose, sapienterque loquens, ac Tridentinorum

(1) Concil. Trid. Sess. 23. Cap. 1. De Reformat.

(2) Beoed. XIV. Litt. Encycl. a Cum semper oblatas » Die 19 Augusti 1744.


Patrum mentem uberius explicans et confirmans, ad omnes controversias , quaestiones dubitationesque amovendas, clare aperteque declaravit et constituit, parochos, aliosque omnes animarum curam actu ha bentes debere Missae sacrificium pro populo sibi con credito peragere omnibus Dominicis aliisque de prae cepto festis diebus, et illis etiam, quibus ipse in nonnullis Dioecesibus dierum de praecepto festorum numerum imminuens permiserat populis in servilia opera incumbere, sed caverat tamen, ut ipsi populi obligationi de Sacro audiendo satisfacere deberent Non mediocri certe iucunditate perfundimur, Vene rabiles Fratres, cum ex relationibus, quas de vestra rum Dioecesium statu cum summa vestri nominis laude, ac pari animi nostri gaudio ad Nos, et hanc Apostolicam Sedem, veluti officii vestri ratio postu lat, mittendas curatis, agnoscamus , animarum cu ratores huiusmodi sui muneris obligationem diligenter implere Dominicis et aliis, qui adhuc ex praecepto servantur, diebus, quibus Missae sacrificium pro populo sibi tradito celebrare haud omittunt. Sed minime igno ramus, pluribus in locis id a parochis iamdiu praeter mitti solere aliis illis diebus, qui antea veluti festi de praecepto erant colendi iuxta Constitutionem felicis memoriae Urbani VIII Decessoris pariter Nostri (i), et quibus haec Apostolica Sedes annuens variis Sacrorum Antistitum postulationibus, ac prae oculis habens cau sas , rationesque ab ipsis expositas , dum imminuit festos de praecepto dies, non solum permisit, ut

(1) Urban. VIII. Constit. a Universa per orbem » ibid. Septembr. 1612.


populi servilibus operibus vacare possent, verum etiam indulsit, ut ipsi ab obligatione audiendi Sa crum essent exempti. Ubi enim haec benigna San tae Sedis Indulta in lucem prodierunt, statim plu rium regionum parochi existimantes, se hisce diebus ita reductis solutos esse ab obligatione peragendi Sacrum pro populo, obligationem ipsam implere plane neglexerunt. Hinc porro invaluit consuetudo, ut earumdem regionum parochi commemoratis die bus sacrosanctum Missae sacrificium pro populo ap plicare cessaverint, nec defuere qui eiusmodi consue tudinem tueri ac defendere non dubitarunt.

Nos igitur de spirituali universi Dominici gregis Nobis divinitus commissi bono vel maxime solliciti, ac non parum dolentes, ex huiusmodi praetermis sione fideles illorum locorum populos maximis spi ritualibus fructibus privari, tanti momenti negotio occurrere statuimus, cum praesertim noscamus, hanc Apostolicam Sedem docuisse, parochos diebus festis etiam reductis debere Sacrum pro populo celebrare. Et sane quamvis Romani Pontifices Decessores Nostri enixis Sacrorum Antistitum petitionibus , ac variis pluribusque fidelium populorum indigentiis, et gra vibus rerum, temporum ac locorum rationibus per moti festos de praecepto dies imminuendos censue rint,ac simul benigne concesserintutpopulihisce diebus servilia opera libere exercerent, quin Sacrum audire de berent, tamen iidem Praedecessores Nostri in hisce In duitis tribuendis integram inviolatamque legem esse voluerunt ut scilicet praedictis diebus nihil in Ecclesiis unquam innovaretur quoad consuetum divinorum offi ciorum ordinem et ritum, utque omnia eo prorsus modo


peragerentur, quo antea peragi solebant, cum enun ciata Urbani VIII Constitutio {dene vigeret, qua festi de praecepto dies servandi fuerant praescripti. Ex quo parochi vel facile intelligere poterant, se illis diebus minime expeditos esse ab obligatione 'appli candi pro populo Missam, quae potissima ritus pars est, anim o praesertim reputantes Pontificia Rescripta eo plane, quem prae se ferunt, sensu esse omnino accipienda, et illa strictissimae esse interpretationis. Accedit etiam, ut haec Sancta Sedes in plurimis pe culiaribus casibus de buiusmodi parochorum onere consulta haud omiserit per suas praesertim Congre gationes sive Concilii, sive Fidei propagandae, sive Sacrorum Rituum, sive etiam per Sacram Poeni tentiariam saepissime respondere et edicere, parochos eidem oneri esse obnoxios applicandi pro populo Missam illis etiam diebus, qui de festorum ex prae cepto dierum numero fuerant sublati.

Itaque rebus omnibus maturo examine perpensis, atque in consilium adbibitis nonnullis Venerabilibus Fratribus Nostris S. R. E. Cardinalibus Nostrae jCon gregationis Tridentinis Decretis tuendis interpretan disque praepositae, hanc Vobis, Venerabiles Fratres, Enyclicam Epistolam scribendam esse censuimus, ut certam et'constantem normam legemque consti tuamus ab omnibus parochis sedulo diligenterque ob servandam. Quamobrem hisce Litteris declaramus , statuimus atque decernimus, parochos, aliosque om nes animarum curam actu gerentes sacrosanctum Missae sacrificium pro populo sibi commisso cele brare, et applicare debere tum omnibus Dominicis, aliisque diebus , qui ex praecepto adhuc servantur,


tum illis etiam, qui ex imius Apostolieae Sedis in dulgentia ex dierum de praecepto festorum numero sublati, ac translati sunt, quemadmodum ipsi ani marum curatores debebant, dum memorata Urbani VIII Constitutio in pleno suo robore vigebat, ante quam festivi de praecepto dies imminuerentur , et transferrentur. Quod vero attinet ad festos translatos dies id unum excipimus, ut scilicet quando una cum solemnitate divinum officium translatum fuerit in Do minicum diem, una tantum Missa pro populo sit a parochis applicanda, quandoquidem Missa, quae prae cipua divini officii pars est, una simul cum ipso of ficio translata existimari debet.

Nunc vero paterni animi Nostri caritate illorum parochorum tranquillitati prospicere volentes, qui ob assertam consuetudinem memoratis diebus Missam pro populo applicare omiserunt, eosdem parochos ab omnibus quibusque praeteritis omissionibus Aucto ritate Nostra Apostolica plenissime absolvimus. Et quoniam non desunt animarum curatores, qui pe culiare aliquod reductionis, uti dicunt, Indultum ab hac Apostolica Sede obtinuere, concedimus, ut ipsi huiusce Indulti beneficio perfrui pergant iuxta tamen conditiones in Induito expressas, et donec parocho rum officium exercuerint in paroeciis, quas in prae sentiarum regunt et administrant.

Dum autem haec statuimus, et indulgemus, in eam profecto spem erigimur fore, Venerabiles Fra tres, ut parochi maiore usque animarum studio et amore incensi huic obligationi applicandi Missam pro populo diligentissime ac religiosissime satisfacere glo riantur serio considerantes uberrimam caelestium prae


sertim munerum, ac bonorum copiam, quae ex hac in cruenti, divinique Sacrificii applicatione in chriatianam plebem eorum curae commissam abunde redundat. Cum vero Nos minime lateat, peculiares casus con tingere posse, in quibus pro re ac tempore aliqua huius obligationis remissio parochis sit tribuenda, sciatis velimus, ab omnibus Nostram Concilii Con gregationem unice esse adeundam ad huiusmodi ob tinenda Indulta , illis dumtaxat exceptis, qui a No stra Congregatione fidei propagandae praeposita pen dent, cum opportunas utrique Congregationi contu lerimus facultates.

Nihil plane dubitamus, Venerabiles Fratres, quin pro eximia vestra episcopali sollicitudine omnibus et singulis vestrarum Dioecesium parochis, nulla in terposita mora, sedulo manifestare velitis quae in hisce Nostris Litteris de eorum obligatione applicandi pro populo sibi commisso sacrosanctum Missae sa crificium suprema Nostra auctoritate confirmamus, ac denuo constituimus , volumus, praecipimus , et mandamus. Ac persuasissimum quoque Nobis est , Vos maximam adhibituros esse vigilantiam, ut ani marum curatores hanc etiam sui muneris partem diligenter impleant, ac studiose observent quae a Nobis in hisce Litteris statuta 1 atque sancita sunt. Optamus autem ut harum Litterarum exemplar in Tabulario episcopalis cuiusque vestrum Curiae per petuo asservetur.

Cum autem, Venerabiles Fratres, probe noscatis, sacrosancto Missae sacrificio magnam fidelis populi contineri eruditionem, ne intermittatis unquam, pa rochos praesertim, aliosque divini verbi praecones.


et eos quibas demandatum est munus erudiendi Chri stianum populum, monere, hortari ut fidelibus po pulis tam sancti tamque admirabilis Sacrificii ne cessitatem, praestantiam, magnitudinem, finem, fru ctus studiosissime et accuratissime exponant expli cent , ac simul fideles ipsos excitent, inflamment, quo eidem Sacrificio ea qua par est fide , religione ac pietate frequentissime intersint, ut divinam mi sericordiam , et omue , quo indigent, beneficiorum genus sibi comparare queant. Neque desinatis om nem operam et industriam impendere, ut vestrarum Dioecesium Sacerdotes ea morum integritate, gra vitate, eaque totius vitae innocentia, sanctitate emi neant, quae illos omnino decet, quibus unis datum est divinam consecrare Hostiam, ac tam sanctum , tamque tremendum perficere Sacrificium. Quocirca omnes sanctissimo Sacerdotio initiatos etiam atque etiam monete, urgete, ut serio meditantes mini sterium , quod acceperunt in Domino, illud impleant, et continenter memores dignitatis, ac caelestis po testatis, qua praediti sunt, virtutum omnium splen dore, ac salutaris doctrinae laude refulgeant, sum maque animi contentione in divinum cultum, divi nasque res et animarum salutem incumbant, ac seipsos hostiam vivam et sanctam Domino exhibentes, et mortificationem Iesu in suo corpore semper cir cumferentes puris manibus, et inundo corde placa tionis Hostiam rite offerant Deo pro sua ac totius mundi salute.

Denique nihil Nobis gratius, Venerabiles Fratres, quam hac etiam uti occasione, ut iterum testemur, et confirmemus praecipuam, qua Vos omnes in Do


mino prosequimur, benevolentiam, ac simul Vobis addamus animos, ut maiore usque alacritate per gatis omnes gravissimi pastoralis vestri muneris partes strenue ac sedulo obire , et intentissimo studio di lectarum ovium saluti incolumitatique consulere.

Pro certo habete, Nos paratissimos esse ad ea omnia libentissime agenda, quae ad maiorem Vestram ac Dioecesium vestrarum utilitatem procurandam conducere posse noverimus. Interim vero caelestium omnium munerum auspicem, ac, studiosissimae No strae in Vos voluntatis testem accipite Apostolicam Benedictionem , quam intimo cordis affectu Vobis ipsis, Venerabiles Fratres, cunctisque Clericis, Lai cisque fidelibus cuiusque vestrum vigilantiae commis sis amantissime impertimur.

Datum Romae apud Sanctum Petrum die 111 Maii Anno MDCCCLVIII. Pontificatus Nostri Anno Duodecimo.