Jump to content

The seven great hymns of the mediaeval church/Dies Iræ/Tommaso

E Wikisource
(Redirectum de Dies irae)
 Dies Iræ Dies Iræ (Dix) 
I.
THOMAS DE CELANO

Dies Iræ, dies illa, dies tribulationis et anguſtiæ, dies calamitatis et miſeriæ, dies tenebrarum et caliginis, dies nebulæ et turbinis, dies tubæ et clangoris ſuper civitatis munitas, et ſuper angulos excelſos!—Sophonia, i. 15, 16.

I.

D IES IRÆ, DIES ILLA!
Solvet ſæclum in favillâ,
Teſte David cum Sybillâ.

II.

Quantus tremor eſt futurus,
Quando Judex eſt venturus,
Cuncta ſtricte diſcuſſurus.

III.

Tuba mirum ſpargens ſonum
Per ſepulcra regionum,
Coget omnes ante thronum.

IV.

Mors ſtupebit, et natura,
Quum reſurget creatura,
Judicanti reſponſura.

V.

Liber ſcriptus proferetur,
In quo totum continetur,
Unde mundus judicetur.

VI.

Judex ergo cum ſedebit,
Quidquid latet, apparebit:
Nil inultum remanebit.

VII.

Quid ſum, miſer! tunc dicturus,
Quem patronum rogaturus,
Quum vix juſtus ſit ſecurus?

VIII.

Rex tremendæ majeſtatis,
Qui ſalvandos ſalvas gratis,
Salva me, fons pietatis!

IX.

Recordare, Jeſu pie,
Quod ſum cauſa tuæ viæ;
Ne me perdas illâ die!

X.

Quærens me, ſediſti laſſus,
Redemiſti, crucem paſſus:
Tantus labor non ſit caſſus.

XI.

Juſte Judex ultionis,
Donum fac remiſſionis
Ante diem rationis.

XII.

Ingemiſco tanquam reus,
Culpâ rubet vultus meus;
Supplicanti parce, Deus!

XIII.

Qui Mariam abſolviſti,
Et latronem exaudiſti,
Mihi quoque ſpem dediſti.

XIV.

Preces meæ non ſunt dignæ,
Sed Tu bonus fac benigne
Ne perenni cremer igne!

XV.

Inter oves locum præſta,
Et ab hædis me ſequeſtra,
Statuens in parte dextrâ.

XVI.

Confutatis maledictis,
Flammis acribus addictis,
Voca me cum benedictis!

XVII.

Oro ſupplex et acclinis,
Cor contritum quaſi cinis,
Gere curam mei finis.

XVIII.

Lacrymoſa dies illa!
Qua reſurget ex favillâ.
Judicandus homo reus;
Huic ergo parce, Deus!

 Dies Iræ Dies Iræ (Dix)