Epigrammata (Lutatius Catulus)

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search

Fragmentum I

Aufugit mi animus; credo, ut solet, ad Theotimum
  devenit. Sic est, perfugium illud habet.
  Quid, si non interdixem, ne illunc fugitivum
  mitteret ad se intro, sed magis eiceret?
  Ibimus quaesitum. Verum, ne ipsi teneamur
  formido. Quid ago? Da, Venus, consilium.


Fragmentum II

Constiteram exorientem Auroram forte salutans,

 cum subito a laeva Roscius exoritur.
 Pace mihi liceat, caelestes, dicere vestra:
 mortalis visus pulchrior esse deo.