Gallia Christiana 1715 01/Addenda huic tomo

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Gallia Christiana - T. 1 (1715)
Addenda huic tomo (col. 1325-1330)

A D D E N D A HV I C TOMO. I.T N præpositis Albiensibus reponendum esse 1 Armangaudum Moiseheti ex codice ms. venerabilis viri N. de Lessene canonici fancti Martialis Lemovicensis, me monuit noster D. Jacobus Boyer ; quippe qui præfuerit capitulo l anno 1331. Sicque collocandus est inter Petrum de Rossono, & Isarnum Brifli. In præpositis autem Mimatensibusadde Ma- genfredum de quo in instrumentis p. 203. II. Inter abbates Moifliacensis cœnobii, ultimo loco Johannem Franciseum d’Estrades commemoravimus ; cui longiorem adprccati fuimus vitam. Aliter Deo optimd maximo vi- sum est, nam die 10. mensis Maii hujus anni 1715. ex hac vita migravit in suoPaciacensi prope Parisios secessu. III. Agendo de ecclesia Ruthenensi pag. 195. locuti fumus de Arisitcnsi quondam epifcopatu in pago Ruthenensi, & comitatu Arne- liensi. Ameliensis episcopus nomine Guido legitur in charta Petri Aniciensis episcopi, qui anno 1167. de ejus consilio, necnon Ademari Xantonensis, & Raimundi Uzeticensis episco- porum, dedit Pontio abbati Casæ-Dei ejusque successoribus, canonicam unam & dignitatem in sija ecclesia. Hæc referens noster D. Claudius Estiennot ait hunc Guidonem episcopum fuisse Ameliæ vulgo Milhau in Ruthenis ; hoc est Arisitensem. At exstinctum tot a feculis episcopatum hunc nequaquam putamus tunc resuscitatum fuisse. Quærenda est itaque alia sedes Guidoni. IV. Col. 84. in Johanna-Ludovica d’Arpa- jon abbatissa Veteris-muri adde, obiit an. 1700. Regina Rigaud de Serezin nominatur a rege Christianissimo die 14. Augusti anni 1700. adhuc- que iji7 D D E que præest optima abbatissa. A V. Coi. 218. ad Gilbertum tricesimum-sex- tum ep. Ruthenensem legitur ad marginem de Cantabrio, cujus loco legendum de Contobon. Ibidem E. 1.5. pro Cantabrio legendum Con- tobrio. VI. Ex amplillima D.Edmundi Martcnne collectione brevi tempore lucem visura, syno- dus habita est apud Nobiliacum anno 1290. cui adfuere ex provincia Bituricensi R. Ru- thencnsis episcopus, B. Cadurcensis, &c. sed subodoramur errorem hoc loco irrepsisse ; constat enim tunc Raimundum episcopum fuisse Cadurcensem, ut fatebitur quisquis at— g tenderit ad ea quæ de ipso scriplimus. Itaque errante amanuensis calamo scriptum est B. pro R. Hujus Raimundi tempore in urbe Ca- durcensi Carmelitæ admittuntur, & moniales ex instituto sanctæ Claræ. VII. In abbatibus Conchensibus omissus est Raimundus, qui in sesiione 38. concilii Basi- leensisanno 1439. III. cal.Novembris habita, fuit institutus in electorem futuri papæ opponendi Eugenio IV. & cum multis aliis cardinalibus, episcopis, abbatibus, decanis, &c. ingressus est conclave. Electus est autem Felix V. seu Amedeus olim Sabaudiæ dux. Forte tunc apud Conchas erant duo qui abbates sese dicebant ; unus qui Eugeni i quarti, alter qui concilii Basileensis partessequebatur. V11L Col. 269. in serie abbatissarum sancti Saturnini Ruthenensisomissa estChristina de Noailles, quæ anno 1705. monumentum cum epitaphio posoit sorori suæ abbatisiæ Luminis- Dei, diœcesis Cadurcensis, qua in inscriptione edita col. 19 ;. designatur per titulum abbatissæ monasterii. Deesse nomen hujus monasterii suspicabamur ; at postea didicimus Ruthenis ab-T batiam sancti Saturnini non alio quam mona-1 sterii simpliciter nomine significan. IX. In Guidone Vabrensi episcopo ordine tertio col. 279. addere potuissemus eum fuisse silium Ebuli VIII. de Ventadorio, & Margaritae de Bcllo-joco, ipsumque fuisse etiam episcopum CameraCensem, ex Baluzio hist. Arver- niæ domus, p. 287. X. Col. 309. in Aqui-Sextiensibus archiepi- scopis, addendum anno 1112. habitum esse hac in urbe concilium, cui adfuerunt Petrus metropolitanus, Leodegarius Aptensis & Ge- rardus Sistaricensis episcopi. Aderat quoque Fulco præpositus Aquensis ; ex schedis Mar-r tennianis, quæ nunc prælo subjiciuntur, quas-1 que prius videre non licuerat. Hæc autem optime conveniunt tempori quod his præsulibus astignavinuis. XI. Petrus Fabri quadragesimus-quintus episcopus Rcgensis, adruit synodo Aptensi anno 1365. unde refelluntur qui eum ante annum 1362. volunt aut mortuum esse aut cessisse. XII. Raimundus de Castellana præpositus ecclesiæ Forojulicnsis adest eodem anno 1365. die 13. Maii præfato concilio Aptensi ut procurator Raimundi Forojul. episcopi. XIII. In episcopis Forojuliensibus col. 445. addendum est Andream — Herculem Tornus I. N D A. 1318 de Flcury episcopum abdicasse hoc anno 1715. designatumque esse abbatem sancti Basoli diœcesis Remensis ; ejusque locum in ecclesia Forojuliensi accepisse nominatione regia in vigilia Epiphaniæ N. de Castellane archiepi- scopi Aqui-sextiensis vicarium generalem. XIV. ln episcopis Sistaricensibus col. 492. agendo de Petro episcopo cognomento de Ala- manone, diximus eum obiifleanno Ijoj. pro- tulimusque testimonium libri viridis ; at in codice ms. Fratrum Prædicatorum T0I0S. ubi dantur quoque huic Petro anni 13. episcopatuS ab anno 1292. legitur tamen ejus obitum contigisse anno 1304. Aquis in Provincia post festum sitnctæ Mariæ-Magdalenæ ; & paulo post celebratum ibidem capitulum provinciale, cui adfuerat. Utri codici, ecclesiæ Sistari- censis, an Dominicanorum Tososatum fidem adhibere debeamus valde incertum. XV. In Arelatensibus episcopis agendo de Johanne de Rupe-cavardi C0I.580. plurima Ici- tu digna siint omissa quæ nuper nos docuit ami- cus noster D. Raybaud ; confirmant autem hæc quæ ibidem de hoc diximus archiepiscopo. Non ita pridem incidit vir doctus in commentarios seu Pchedas Bertrandi Boiiisset civis Arelatensis, quibus complexus est quæque notatu digna gesta sunt sive in urbe sive in tota Provincia ab anno 1372. ad 1414. hoc est ætate sua. Iu vero loquitur de Johannis ar- chiepiscopi morte & quidem vernacula lingua ; II an mil tres cent quatre vingts dtx huich a troge de Septembre mori monjsur Johan de Ro- thachoart Arcivesque d’Aries ; e mori en lo luoc de Villanova prop. d’Avignon, e dormi ad Chasu troses de Vdlanova. Item mort que fon madama Maria maire dei Rey Loys pres tota la desu puelha laqual a trobet en IArcivejcat d’Aries, laqual despuelha valie plus de quinge mille esu cuts ; e aqueo per tot de fach comma parenta que era de Sobredich Arcivesque. Hoc est anno 1398. die 13. Septembria obiit Dom. Johannes de Rochechouart Arelatensis archiepiscopus in loco de Villa-nova prope Avenionem j quiescitque apud Cartusianos Villæ-novæ. Post ejus vero mortem domina Maria Bsesensis mater Ludovici regis* sibi accepit ejus spolium, hoc est quidquidipsius sup- pellectilis erat in palatio archiepiscopali, tan- quam ejus consanguinea. Hoc autem pretium quindecim millium scutorum excedebat. Mortuo Johanne Benedictus XIII. al. Petrus de Luna retinuit in manu Pua fructus & reditus hujus ecclesiæ, cui vicarium generalem & administratorem dedit Arduinum episcopum Andegavensem. Hac provincia non est defunctus per se Arduinus, sed sijo loco Ste- phanum de Langlade præpositum Arelaten- sem constituit. Hæc eruuntur ex actis publicis confectis mense Octobri 1399. 24. Aprilis, & 11. Januarii an. 1400. ac 5. Julii anno 1401. Anno 1402. die 29-Augusti Arduinus non arat amplius administrator Arelatensis, sed Guillelmus Masiiliensis episcopus, ut liquet ex præsen » tatione ad quandam capellaniam facta a Blan’ PPpp j 319 A D D 1 qucta Baucete vidua nobilis Johannis de ViUe— I mur. Anno 1403. mortuum esse Guillelmum episcopum Massilicnsem diximus, quo anno Benedictus XI11. suum vicarium generalem in ar- chiepiseopatu Arclat. præposuit Philippum abbatem S. Salvatoris Anianensis, uti probatur ex investitura quam dedit Guillelmus Glause sacrista & davarius nobili viro Hugoni Ri- caut, scilicet manerii in urbe Arelatensi : Act. ’o die m. sunii M. CCCC. III. sede pastorali * vacante, pro sancttssimo in Christo patre & domino domino Benedicto divina favente gratia, suero- sancta Romana & totius universalis ecclefia sum— I mopontifice. Idem abbas Anianensis adhuc vicarii gene- ralis papæ in administratione archiepiscopatus Arelatensis munus obibat anno 1404. ut testantur instrumenta hujuS anni ab incarnatione, data die 12. Junii, die 13. Novembris,). Decembris, & 24. Januarii. Paulo post Benedictus contulit archiepisco- patum Artaudo, jamque die 5. Martii hujus anni possessionem Arelatensis ecclesiæ obtinebat ; uti liquet ex chirographi cautione in gratiam Michaelis Martini pharmacopolæ facta in palatio archiepiscopali, ipso Artaudoarchiepi— ( lcqpo praesente. XVI. In Johanne MixonoTelonensi episcopo, addendum est eum vitam produxisse saltem ad annum 1496. ex placito parlamenti, quo condemnatus Guillelmus de la RoChesoucaud die 7. ad quasdam impensas pro lite ipsi solvendasj hoc instrumentum vidit Carolus d’Hozier. XVII. In episcopis Avenionensibuscol. 825. diximus Petrum Girardi usque ad annum 1382. nullaecclefiastica dignitate insignem fuisse, id- que probavimus ex Diario Johannis Fabri Car- not. episcopi. At vero in episcopis Mitnatensi- bus coi. 98. loquimur de Petro Gerardi episcopo qui sedem hanc obtinebar anno 1367. quem I dicimus transiatum esse ad ecclesiam Avenio- nensem. Hæc autem videntur invicem pugnare. Quo pacto enim Petrus Gerardi caruit ec- desiastica dignitate quavis, saltem insigni, us- que ad an. 1382. si jam anno 1367. erat episco- pus Mimatensis, & anno sequenti transierit ad ecclesiam Avenionensemt Ista difficultas non potest sijlvi nisi dicendo duplicem fuisse Petrum Gerardi aut Geraldi. Unus fuit præpositus ad- ministrationi ecclesiæ Avenionensis anno 1368. ab Urbano V.quem dicunt ejus fuisse patruum. Tuncque vacavit sedes Mimatensis transiatio- ne hac, eamque, id est ejus proventus occupavit idem Urbanus papa ; idcirco episcopiS urbis E Mimatensis annumeratus a pleri lique. Alter Petrus Geraldi rexit quoque Avenionensem ecclesiam, verum sub alio papa, nimirum sub Clemente VII. seu Roberto Genevensi, qui pro vero siimmo pontifice habebatur in Galliis. XVIII. Inepiscopis Vasionensibuscol.934. commemoravimus Benedictum de Paganostis. Juxta vitam Hieronymi Savonarolæ icriptam a Johanne-Francssco Pico Mirandulæ&Con- cordiæ principe, hic Benedictus fuit delectus 1 N D A. X330 a papa ad exauctorandum Savonarolam ante mortem, quam passusest laqueo suspensiis die 23. mensis Maii anno 1498. XIX. Sape usi fumus historia genealqgica regiæ domus Franciæ & majorum ejufdem domus & regni Franciæ ministrorum ; cujus quasi auctorem laudavimuS N. dominum du Fourny, qui alteram hujus operis editionem accuravit longe emendatiorem, multisque novis accesiionibus ditatam ; ut visiim sit quasi novum opus ex ipsius prodire manibus. Attamch primus operis architectus fuit pater AnselmtiS ex ordine Augustinianorum discalceatorum*

XX. In Gallia Christiana Fratrum Gemellorum sit mentio cujtssdam abbatiæ puellaris quam appellant Descrtum, & Gallice la Deferte s de qua etiam in nuntiis publicis, legitur eam fuisse datam die 11. Augusti anni 1701. Hæc abbatia debetur Claudio Roberto qui nonnullas alias in sija Gallia Christiana sinxit. Ceterum qui Cadurcensem lustraverunt diœcesim nostri DD. Edmundus Martenne ac Ursinus Durand accurati exploratores de hac abbatia nihil rescire potuerunt. Consiiluimus quoque multos in pago Cadurcensi diu commoratos, vel etiam ind ! genas, qui perinde ignorant hunc lo-
cum. AdhibuimuS præterea censum omnium beneficiorum, quæ in hac diœcesi decimas aut veteres aut novas a clero Gallicano impositas persolvunt, quibus in indicibus nullum vel ignobilius sacellum omittitur t attamen de parthe- none hoc ne verbum quidem occurrit. Inde- 3ue liquet sictitiam esse hanc abbatiam, nisi per lam intelligatur parthenon dictum Lumen- Dei, Gallice Letme, qui etiam appellatur Eremus ; de quo suo loco egimus. Apud Manuest 
am nostro ævo conditum est monasterium virginum Cisterciensium de quo loquimur col. 89o.Quæpræest huic monialium cœtui jam abbatissa auait, etsi fortasse locus ) in abbatiam non sit creatus. Hinc abbatiis diœ* cesis SistaricensiS hoc cœnobium annumerare distulimus. In Ausciensibus præsiilibus, ubi Dracoaldum commemoravimus vigesimum octavum episcopum, potuissemus Mabillonii nostri subjicere conjecturam ; qui videlicet tomo III. Analectorum pag. 138. censet Dracoaldum episcopum, cujus meminit Bertichramnus Cenomanorum episcopus in sub testamento, fuisse Aus- ciensem antistitem, uti probat nota margini libri addita. Bertichramni verba hæc sunt : Villas vero quas dato pretio de Dracoaldo episcopo * comparavi… ubi pradictus pontifex suit occisus, &c. Certe ætas Dracoaldi episcopi Ausi : ien- sis convenit satis tempori quo S. Bertichramnus < suum condidit testamentum, ante mortem, quæ contigit anno 615. Hæc sunt quæ in toto qui prodit in lucem tomo I. Galliæ Christianæ retractanda bona side nobis visa sunt ; in quibus nulla quæ a vero aberrarent corrigenda nobis fuere, ut judicabit æquus & benevolus lector ; sed nonnulla addenda, quæ jam dicta magis ac magis confirmant.