Gallia Christiana 1715 01/Avenionensis

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Gallia Christiana - T. 1 (1715)
Ecclesia Avenionensis (col. 793-892)

GALLIA CHRISTIANA IN PROVINCIAS DISTRIBUTA- PROVINCIA AVEN1ONENSIS, cujus metropolis Avenio. VENIO ad Rhodanum in sinistra ripa inter amnes Sulgam * & Druentiam*, metropolis nova, provinciis regni Francorum, cujus olim portioerat, inclusa, nunc Romano paret pontifici. Civitas antiquisiima est Cavarum, quorum nonnulli eam caput suisse existimant. Inter opulentisiimas Galliæ Narbonensisurbes tertium obtinet locum apud Melam. Idem & Ptolemaeus Avenionem coloniam Romanam appellant ; uti etiam legitur in nummo Galbæ. A Plinio inter oppida Latina, i’eu jure Latii donata censetur. Stephanus urbem hanc Græcam suisse & ditionis Massiliensium docet. Adhuc tempore Gregorii Tur. studia Græcarum litterarum Avenioni viguisse ipsesatisdocet, cum ait Domnolum oblatum sibi episcopatum hujus urbis recusasse, rogasseque Clotnarium regem, ne permitteret simplicitatem suam inter senatores fophisticos, ac judices philosuphicos fatigari. A venionis & Avennicæ urbis frequens est mentio apud eundem Gregorium Turonicum, Fredegarium & alios veteres rerum Francicarum scriptores. Et quidem post imperii Romani casum, a Burgundionibus primum occupata est, deinde a Gothis, quibus devictis transiit ad Francos victores, sub quibus a Guntramno capta est, sed postea Sigiberto restituitur. In procella Saracenorum ab his expugnata est : irrumpentes (ismaelitæ seu Saraceni) Rhodanum fluvium, infidiantibus infidelibus hominibus, sub dolo & fraude Mauronto quodam cum fociis suis, Avenionem urbem munitissimam ac montuosum, ipfi Saraceni collecto hoflili agmine ingrediuntur i illifque rebellantibus ea regione vastata, uti legitur in anonymo ad calcem Gregorii Turon. At recuperatur a Carolo Martello, qui eam succendir. Juris tandem fuit regum Arelatensium > deinde comitis Tososani, Melgoriensis, Provincia^ For- calquerii, donec seculo XII. asserta in libertatem, a consulibus regi cœpit. Ad id alludens Julius Cæsar Scaliger in descriptione urbium, ita canit : Vivendi ratio cum libertate recepta, Efficiunt utfis altera Roma tibi. Templa, forum, celfo subducta palatia ccelo, Magna hac i te plus estdtctre posse tuam. Post hæc pactis nonnullis conventionibus cum principibus Alfonso & Carolo simcti Ludovici regis fratribus anno 1251. eorumdem si : potestati tradidft, ac deinceps partim Gallicæ, partim Sicu- læ ditionis fuit, donec anno 1290. donatione propter nuptias Margaretæ, Carolus II. Neapolitanus rex integram pleno jure obtinuit. Tandemque anno 1348. a Clemente VI. pontificii juris facta est emtionis titulo a Johanna Neapolis regi na, Provinciæ comitissa comparata pretio octoginta millium florenorum auri ; quo etiam sedem sancti Petri transtulit Clemens V. & alii summi pontifices post ipsijm ibidem sederunt, usque ad Gregorium XI. qui Romam rediit. At ipso mortuo duo electi sunt pontifices, unus qui Romæ, alter qui Avenioni sedit. Hic modo papa legatum habet cum ampla & siiprema jurisdictione non solum in urbe, sed etiam in toto comitatu Vindas- ■ ». c ino *. Situ amœniffima est A venio ; nam clivo rupis satis leni allidet, agrumque ejus alluunt Rho7, y ECCLESIA AVENIONENSIS. 796 danus, Druentia & Sulga, amnis celebris Petrarchæ carminibus. Utramque Rhodani ripam ponS viginti trium arcuum conjungit, a Benedicto puero, ut aiunt, non sine miraculo constructus. Septem sunt urbis portæ, totidem ecclesiæ parochiales, monasteria virginum, palatia & collegia, seugym- nasia. Florentiffima enim academia instituta est Avenioni a regibus Siciliæ, Provinciæ comitibus, quam confirmavit & privilegiis donavit Bonifacius papa VIII. an. 1303. & alii deinceps pontisices, ii maxime qui apud Avenionem cathedram suam potuerunt ; qua ex re facta est huic universitati acceffio maxima. Ejus historiam descripfit & ad nos humaniter misit vir doctiffimus D. Bemardus ecclesiæ metropolitanæ canonicus, anno 1712. Quod spectat ad ecdesiam primariam, ejus patrona est S. Maria dicta de Domnis 5 multis & quidem exquisitispicturis decoratur, & pretiosisiima ditata est ornamentorum & vestium sacerdotalium supellectile ; quæ a Carolo Magno imperatore restaurata, ut ferunt chartæ donationis Lu- dovici Pii, canonicis Regularibus* diu postea commissa est ab Urbano II. inter quos ipse Al- phonsiiS Arragonum rex, Provinciæ comes voluit cooptari, uti testantur tabulæ publicæejustlem ecclesiæ. Regularem illum statum usquead Sixti IV. pontificis tempora 1485. capitulum servavit, quod hic papa in seculare traduxit, concesse canonicis amictu rubeo, cardinalium instar. Ea vero ecclesia in metropolim novam instituta fuit ab eodem Sixto IV. papa, non a Julio II. ut vult Au- bertus Miræus, cum antea subderetur Viennensi, & dein Arelatensi. Huic metropoli tres sub- jiciuntur episcopatus, videlicet Carpentoratensis. Cabellicensis & Vasionensis. De abbatiis diœ- cesiS Avenionensis sieorsim agemus infra. Sed nihil antiquius habemus, quam historiam Avenio- nensium episeoporum & archipræsulum omni diligentia texere, cui operi manum jam adhibuerat vir darisiimus Henricus Suarez, juris utriusque doctor, quando nostri Sammarthani hanc jpsiim spartam nacti adornare sategerunt. Anno 1660. Noguierius edidit librum deepiscepiS Avenionensibus. Quid vero nostro labore ad hanc historiam accesserit æquus doctusque lector judicabit. EPISCOPI AVENIONENSES. I. S. R U F U S. SAncti Rufi primi Avenionensis episcopi Ado Viennensis, Beda, Usuardus, martyrolo- gium Romanum die I2.Novemb. Ferrarius & alii permulti auctores meminere. Celebratur festum ejus in hac urbe 14. Novembris & in ca- thedrali ecclefia siimma veneratione coluntur ejus reliquiae. Habet vero Valentiæ monasterium nominis siii & ordinis, seu congregationis celeberrimæ Caput, cujus olim sedes erat extra muros Avenioncnses & adhuc superest. II. S. JUSTUS. In tabuliS Avenionensis ecclesiæ nudum hujus episcopi nomen reperitur, secundusque locus ei tribuitur in præsulum serie. Ejus tumulus visitur in basilica sancti Rufi cum inscriptione. III. S. A M A T1U s. S. Amatius episcopus erat eo tempore quo Alamanni, Chroco duce, irrumpentes in Galliam, Galliæ maxime Narbonensis multas urbes expugnaverunt, quarum episcopos aliosque Christianos in fide constantes martyrio coronarunt ; ut nos docet fragmentum vetustisiimi codicis AvenionensiS ecclesiæ, inventum inter sichedas Dom. Polycaepi dela Riviere eruditis- simi asoetæ ordinis Cartusiensis, qui diu vixit in monasterio Villæ-novæ prope Avenionem. Ex hoc monumento plane aureo, ut ipse vocat D. Polycarpus, cujus transsumtum ad nos misit vir darisiimus D. de Remerville de S.Quentin de episicopis Aptensibus, & de tota Gallia Christiana optime meritus, multa seitu dignisiima didicimus de variis Galliarum ecclesiis & episcopis. Integrum damus inter instrumenta. Quod ipe- ctat ad sanctum Amatium, legimus anno tertio ejus episcopatus, Avenionem obsessam esse ab Alamannis ; cumque videret sanctus antistes urbem diutius non posse rcsistere barbaris, qui jam plurimas urbes potentiores & munitiores expugnarant, hortatus est siios, ut alacriter ad mortem sesi : pararent. exemplo tot sanctorum episcoporum, quos gladius hostilis sustulerat, S. Privati apud Gabalos, Avoli apud Albam *, Sexti apud Valentiam, &c. quos leges loco indicato : Et nos fimiliter ftantes pro vera pietate, oblatam mortem invicto & alacri animosufeipia- mus, inquit S. martyr, immortales Deo gratias agentes, quod digni habemur pro recta fide & nomine Domini nojlrifesu Chrifii hac omnia pati, & hujusmodicausasanctis inaterna gloria annumerari. Pergit scriptor narrare S. Amatium paulo post gladiis barbarorum jugulum præbuisse, & cum martyrii laurea, comirantibus fere omnibus, tum ex clero, tum ex plebe Ayenionensi, ad Deum evolasse. Id autem factum notatur tertio ejus pontificatus anno ; idcirco illum auspicatus est anno circiter Christi 310. juxta sententiam illorum qui Alamannorum irruptionem contigisse anno 312. volunt. Sed sortaste citius id contigit, quod expendimus in quadam nota ad vetus monumentum siipra laudatum. Certe ad mentem scriptoris qui hoc vetus monu » - mentum siiæ lucubrationi adtexuit, id contigit ante annum 281. Hoc tempore diruta est eccle- sia, quam postea Debo episcopus restituit & M Cum a regula exorbitastcnt canonici, B. archiepiscbpus Arelatensis > & P. AVenionensis episoopus > conscnricnte Rostagno prrpœ » Bto & aliis canonicis, condiderunt statuta pf roforrndotiuno tiClosuAA-uuioimounfii, quibus przdpiuntur quz ad exactam discipliuam regularem fpcctaQt. Hxc legimus inter fragm. D. Claudii Estiennoc, tom » X. „7 ECCLESIA AV consecravit, uti legitur in instrumentis. J IV. METIANUS. Unus est ex illis strenuis orthodoxæ fidei confeflbribus&defensoribus, qui advcrsiis Saturninum Arclatensem episcopum Arianæ per- sidiæ reum insurrexerunt circa annum 356. ip- sumque anathemate percusserunt ; subseripsit enim epistolæ episcoporum provinciæ Viennensis, ea de causii scrjptæ contra eundem Saturninum. Hujus epistolæ jam meminimus in Era- dio Arausicano episcopo. V. D E B o. Hic præsiil exegit sibi monumentum æreperennius, auro pretiosius, templum sancti Pauli a Vandalis dirutum superioribus annis, restaurando. Id factum notatur anno 433. ad quod pium opus cives non modicam pecuniam subministrarunt. Post triennium Debo in magna epi scoporum, clericorum & populorum frequentia ecclesiam hanc coIssecravit siub sanctorum apostolorum Petri & Pauli patrocinia VI. Maximus. Hic episcopus alius est ab illo Maximo qui tertius est m imcriptioneepist.Bonifaciipapæ I.ad episcopos per Gallias & septem provincias con— < sti tutos ; ubi agitur de Maximo Valenti næ civitatis episi : opo variis criminibus accusato, an.419. Sed is est qui subseripsit epistolæ synodicæ præ- siilum Galliæ ad S. Leonem papam anno 451. cum Rustico, Venerio, Constantino, Armentario, Floro, Sabino, aliisque antistibtiS, ex antiquo mantsscripto codice Johannis Sava- ronis. Ipsi & aliis episcopis provinciarum Arelatensis & Viennensis inscribitur epistola 109. ejusiiem S. Leonis, qua controversia de divi- sione provinciarum, inter Arelatensem & Vien- nensem ecclesiam est composita. Idem Maximus an. 45j. Cedit judex in concilio III. Are— £ latensi, ubi agitata est causa Fausti Regensis episcopi, cum abbate & monachis Lirinensibus, ac composita. VII. SATURNIUS, al. SATURNINUS. Saturnius interfuit concilio Romano anno 465. & in ipsiuspræfatione ubi enumerantur episcopi qui ad illud convenerant, legitur ; SS. Saturnio Avenioncnsts provincia. VIII. J U L I A N u s. Julianus subseripsit synodo Arelatensi anno 475. celcbratæ. Ad eum scripsit Apollinaris ] Sidonius. Eundem esse putamus, qui misit ad concilium Agathenseanni 506. Pompeium pre- fbyterum, qui loco ipsius consensit & subscri- psit, ubi appellatur episcopus de Avennica civitate. Huio episcopo nostri Sammarthani præmit- tuntquemdam Donatum, cujus nudum nomen exhibent, assignantque ipsi annum 480. qui si admittendussit, debet postponi Juliano, quem ostendimus anno 475. jam præfuisse & Apollinaris Sydonii coævum ruisie ; & inter duos cognomines episcopos medius collocari. At huE NI O NENS IS. 798 jus Donati episcopatus, nullis testimoniis confirmatur. Delemus quoque ex catalogo episcoporum Avenionensium Salutarem qui misit luo nomine Palladium presoyterum ad concilium Epaonen- se 517. si quidem decepit similitudo nominum, & pro Aventica, lectum est Avennica civitatis. Certe habitum est concilium Epaonense in regno Burgundionum i nec convenerunt ad illud nisi episcopi regni Burgundiæ. At A venio regni erat Gothioi. Qui ergo huc acceffisset ? Venire autem debuit Aventicus apud Helvetios episcopus, qui ad Burgundicum spectat regnum. IX. EUCHERIUS. Nomen Eucherii episcopi subscriptum legitur concilio Arelatensi IV. habito anno 524. In actis quidem hujus concilii editis, nomi na sedium episcopalium reticentur. At in vetustss- simo conciliorum codice manusi : ripto, qui est Cartusiæ Portarum, nomina hæc alibi deside- rata revelantur hoc pacto : casarius in Christi nomine Arelatensis episcopus, &c. Contumeliosus de Regenst civitate episcopus, &c. Phila- grius…… Cabellica civitatis episcopus, &c. Pratextatus….. ecclesta Aptensts episcopus, &c. Eucherius in Christi nomine Avennica ecclesta episcopus consenst&subscripst. Adhuc convenit tu- cherius ad concilium CarpentorateIsse an. 527. X. ANTONINUS. Devictis Gothis Avenio Francis paruit ; dein- deque Avenionenses præsiilesad concilia in veteri ditione Francorum coacta coeperunt venire, aut vicarios mittere. Utrumque præstitit Antoninus, al. Antonius ; adfuit enim &subsori- psit concilio Aurelianensi IV. an. 541. sic enim legitur in codice manuscripto Murbacensi conciliorum : Antonius Avennicus consenst &subscri- pst. In quinta vero synodo Aurelianensi ejus vice Marinus presoyter subscripsit an. 549. Anno autem 554. accessit ipse ad concilium V. Arelat. Antoninum putamus esse illum episcopum Avennieasts civitatis, quo migrante, hoc est mo- riente, Chlotarius rex voluit Domnolum sancti Laurentii apud Parisios abbatem ad hanc cathedram provehere. Sed dignitatem episcopalem tunc deprecatus est S. Domnolus, causatus suam simplicitatem convenire minime civitati Avenionensi, in qua tot erant senatores sophi- stici ac judices philosophici. Id vero actum an. 581. refert Gregorius Turonicus. S. Domnolus paulo post successor datus est S. Innocentio Ce- noinanensi episcopo. Sedes vero Avenionensis illo recusante data est Johanni qui sequitur. XI. Johannes I. Synodo Matisconensi II. celebratæ an. 585. consensit & subscripsit hic episcopus per w/Jl sum suum & vicarium. Haud diu postea praefuit ; anno enim 587. jam cesserat locum alteri, qui nimirum hoc anno sepelivit S. Cæsariam mortuam in loco eremi Motjtis Andaonensis, secus Avenionem sexto idus Decembris, uti legitur in ejuldem virginis epitaphio, quod refert Baronius tomo VII. XII. 7 ? 5 ECCLESIA A X II. S. VA2 t h S. S. Valens qui duxerat uxorem S. Cæsariam virginem, consensit ut post conjugium in virginitate perseveraret, ac vitam duceret eremiticam. lpse vero raptus est ad episcopatum, & paulo post funus castissimæ suæ conjugis cu- . rare coactus est, anno videlicet 587*. Hunc enim annum defignant omnes characteres in epitaphio sanctæ Cafarix notati j quod hactenus marmori incisum veteri charactere Valentis ætatem redolente cernitur apud sanctum Andream prope Avenionem, eo in oratoriolo ubi Cæsaria vixisse & poenitentiam egisse per— 1 hibetur. **

  • Menflibus & geminis concludens tempora vita, Vivit in aternum nullum moritura per avum. Issa Valens fierifletu manante rogavit, jura fla cerdo tu flervans nomenque jugalis. OBIIT BON. m. CæsARIA MEDIUM NOCT. D. DOMINICO INLUCISCENTE VI.IDUS DECEMB. QUADRAGIES ET VI. P. C. EXSILII JUNTORIS VCC *. ANN.XII. REGNI DOMNI CHILDEBERTI REGIS, INDICTIONE QUINTA. Eodem an. 587. Se 592. mentionem fieri S. Valentis in diptychis ecclesiæ docent nostri Sam- marthani. Id negat Henricus Suarezius, con- tenditque nullibi Valentem reperiri episCopum. Attamen marmor sepulcrale ae quo iupra, probat clare ipsius pontisicatum. Quousque vero pervenerit, nobis incompertum. XIII. D TN A M IUS, Verisimile credimus quod D. Polycarpus de 11 Riviere se legisse asserit in tribus codicibus manu exaratis, Dynamium factum prelbyte- rum Massiliensem, post magnas quasgesserat in j , Galliis præfecturas, anno 605. fuisse creatum episcopum Avennicensem, quo in munere exactis pie viginti duobus annis ad cœlum migravit. Dynamius patricius Galliarum & rector provinciæ Massiliensis, post Guntramni regis obitum amotus fuerat ab hac præfectura, jubente Childeberto rege. Id factum jam fuisse anno $96. docet epistola 6. libri VI. sancti Grc- goriipapæ. Postea Dynamius piis operibus se le addixit, nec mirum si vir tantæ nobilitatis, qui insuper divitiis affluebat, quas in eleemo- synis effundere sollicitus fuit, electus fuerit ad episcepatum. Tales enim clerus & populus eli— j gere satagebant ubi se dabat occasio, ut eorum bonis ecclesia ditaretur. Lege infra quæ ex D. Polycarpo fumus relaturi. Mors Dynamii anno 627. adlcribi debet. XIV. S. M AXI M U s. Is creditur esse episcopus a quo sancta Rusticula parthenonis sancti Cæsarii Arelatensis ab- batilla accusara est apud Chlotarium regem, quod occulte fictum regem Childebertum nomine nutriret, uti refert Florentius preibyter, qui sanctæ virginis vitam scripsit i de qua Ma- billonius tum in actis SS. ord. sancti Benedicti, Tomus I. V E N I O N E N S I S. Soo L tum in annalibus ad annum 613. quo tempore sedebat Maximus. Ceterum quod Maximus accusaverit innocentem virginem, ipsius non obcst sanctitati, deliquit enim errore facti, & si quid culpæ fuit, quod facilius quosidam populares rumusculos exceperit, totum poenitentia diluit. Ut siinctus colitur & in majori eccle* sia ipsius asservantur reliquiæ. XV. E m u N d u s. Emundus primum abbas fuit Andaonensis.uc aiunt, seu S. Petri Montis-majoris prope Arelatem, & postea assumtusest ad regendam Avenio- nensem eccksiam, quod eruit Franciscus No- guerius ex veteri inasee manu exarato abbatum Montis-majoris. De hoc episcopo feliciter e tenebris eruto gratulatur Noguerio CaroluS Cointius, qui tamen ab illo dissentit, in asiignan- dis episcopatus Emundi annis, negatque extendi ab anno 630. ad 645. At incertus est quo anno ingressus sit, quove exierit. Ipsum tamen anno saltem 644. cessisse locum alteri putat, cui < assentimus. X VI. S. M A G N U S. 1 Magnus præsertim notus est ex filio Agrico- lo quem præceffit in episcopatu. Utrum vero in professione vitæ monasticæ ejus præcursi>r fuerit, aut socius, uti asserunt nostri Sammar- thani, non audemus affirmare. Aiunt ipsum patria fuisse Avenionensem, & quidem ex illustri familia. In synodo Cabilonensi sub Clodo- veo II. an. 644. subscripsit Magnus episcopus, ’ quem Cointius autumat esse Magnum episco— ( pum Avenionensem, sixiisseque docet usque < ad an. 660. secutus scriptorem vitæ S. Agricoli ’ cujus mox verba ipsa referemus. Et quidem in * codice Cartusiæ Portarum legi in subseriptioni- bus : Magnus episcopus ecclefia Avennicensis, asseverat D. Polycarpus de la Riviere. Festus dies ejus celebratur 18. Augusti. Sequentia carmina olim legebantur in muro prope ecclesiam san* cti Agricoli. Vir pius & flanctus re magnus nomine Magnus Infignem genuit religione virum Agri colum flanctum genuit pietate nitentem s Sunt ergo sancti filius atque pater » Vos igitursancti fili genitorque beati Pro nobis mijtris ambo rogate Deum » XVII. S. A G R ICO L U S. Agricolus filius Magni Avenionensisepiscopi ex Gandaltnida, spretis carnis illecebris & tabentis fleculi oblectamentis, relictaque patria Ave- nione cum annum decimum — quartum ageret Lerinum secessit, circa annum 64.1. ut placet Cointio ; alii ejus conversionem ad triennium disserunt. Post annos sex-decim hoc in monasterio siumma morum integritate, vitæque sanctitate transactos, coactus est a patre archidia- conatus officium gerere in ecclesia Avenionensi, cui Magnus ejus pater præerat. Ad hoc archi- diaconi munus assumtum A gricolum anno 657. putat Cointius. Denique anno Domini flexcen- tejimosexagefimo, sancto patrijanctus filiusibea— 6 to Magno beatus Agricolus, in episoopalifledeflue- E. e e 8oi ECCLESIA A cessor communi omnium calculo declaratur, inquit scriptor vitæ sancti Agricoli. Id factum vivente patre, sedemque sponte cedente ibidem legitur. Additur que sanctum episcopum in gratiam filii, præaia, possestiones, feuda, denique sua omnia, templo beatissima Virginis Dei-para• liberali donatione teftamento concepto conse crasse. Jpuibus peractis non multo interjecto tempore ma- tura Dfo & mundo beata illa anima, mifera istius vita vinculis exoluta ad coeleste pramium XIV. cal. Septembris evolavit. Sedit S. Agricolus ab anno 660. ad annum 700. officio pastorali sollicite defungens, & forma factus, non solum gregis, sed etiam alio— ; rum pastorum. De ipso tamen nihil singulare notatum legimus, præterconstructionem eccle- siæ de qua ita vitæ scriptor : Factum efi ut unica non posset omnes capere bafilica ( aucto scilicet maxime sidelium numero.) Ipttamobrem pius pontifex propriis sumtibus aliam intra muros suffit adificari ecclesiam pancialem….. ad quam egregios operarios monachos non paucos ex coenobio Lerinenji curavit acciri i quod ex regulari ordine suavissimum quemdam fructum voluptatis acciperet quibus & abbatem prafecit, & pradia liberaliter assignavit…… Peracta sunt hac Theodorici regis tempore, Sergio summo pontifice, ( circa annum Domini fexcentefimum nonagefimum. Quando sibi mortem imminere sensit pius præsul, testamentum sicripsit, quo ecclesiam luam heredem ex asse reliquit. Servos siios libertate donavit. advocatoque clero & populo de succcssore eligendo illos admonuit. Quem vero sibi liibrogandum postulaverit infra dicemus. Nec multo post venerabilis senex sensit adventantem Dominum, in cujus beneplacito con- quiescensssumma animi corporisique quiete dormienti similisanimam reddidit Creatori, quarto nonas Septembris, anno Domini septingentesi- mo, initi pontificatus quadragesimo, Childe-’ berto 11. Francorum rege, Sergio I. summo pontifice. Ita scriptor vitæ apud Barralem in chronologia Lirinensi. Sepultus est in ecclesia Dei-paræ, in sacello S. Petri, eo in loco qui nunc capella Rosurii nuncupatur. Quæ verba a probant recentem esse scriptorem vitæ S.Agricoli a Barrali datæ, quod quidem jam subodo- rabar ex multis loquendi modis, hoc in opere usurpatis, quæ sane antiquitatem minus sitpiunt. Exstat ecclesia collegiatis apud Avenionem, ejus nomine & titulo insignita.Ipsius festum tanquam patroni celebrant AvenioneIsses die 2. Sept. « De fide hujus auctoris suspicionem injicit privilegium Grasol- lensts monasterii quod edidit Mabillonius tomo I. annal. p 698. Huic privilegio dato a Petruino Vafioncnfi episcopo fubfcribit -Arelatensis metropo’itanus, cum omnibus suis sustr aganeis, cx quorum numero tunc erat Avenionensis episcopus. Tempus con- ccfli privilegii refertur ad annum x. Thcodcrici regis, quo sode- bat S. Agricolus ; respondet enim hic annus, Christi scxcenttfimo octogefimo quarto. Attamen nullus Agricolus fubsoriptus huic privilegio legitur ; unde suboritur fufpicio fuppofitionis. At minime certum est nomina episcoporum qux leguntur ad calccm Grafcllensts privilegii, effe suffra ganeorum Arelatensis archi- episcopi, potius quam aliorum vicinorum praesulum ; nec id astent Mabillonius, nifi cx mera conjeftura. Praeterea post Wolber- tum quem putamus fuiise arcbicpiscopum Arclatensem, quia sob- scnpsit primus, legitur.Agltctts episcopus, qui forte idem cst ac Agricolus Avenionensis ; nam facile potuit mutari r. ini. quz duc Ittcræ sunt liouidx & valde affines, & cx factus cst uA&UHlHs f ENIONENSIS. 8oz XVIII. S. VEREDEMUS. Veredemus prope urbem in eremo vitam angelicam claramquemiraculis ducebat, quando eum sibi successorem delegit S. Agricolus, approbantibus clero & plebe, an. 700. Igitur a solitudine anachoretica vocatur ad sollicitudinem pastoralem, qua ex omnium voto optime defunctus per annos 22. senex & granaævus migravit ad Christum die 17. Junii, anno 722. quo die Avenionensis ecclesia eum colit ; uti Arelatensis, Aptensis, Caepentoractensis, Tricastinensis & Cabellionensis, teste Noguierio. Ejus reliquiæ in majori apud Avenionem eccle> sia siervantur. Vitam ejusdem habes apud Benedictum Gononum in vitis PP. occidentis. Ejus epitaphium ita legitur in ecclesia Avenionensi : VEREDIMIUS XRI. FAMULUS H1C EAUSAT IN PACE, QJJA VIXIT PLUS MI- NUS LXI. AN. DEPOSITUS XV. KAL. JU- LIAS EPISCOP. SUI XXII. INDICT. V. XIX. Johannes II. Veredemo subrogatur Johannes, quem No- guierius per annos circiter triginta præfuifle docet numerandos ab anno 720. cui non assen- timur. Hujus præsijliS tempore, Saraceni, proditione Mauronti ducis, qui eos accersivit, Avenionem urbem munitissimam & montuosum, ut loquitur continuator chronici Fredegarii p. 3. c. 109. occuparunt. At contra eos CaroluS Martellus misit fratrem siium Childebrandum, qui urbem expugnavit ac succendit, hostibus in servitutem redactis. Id putant accidisse anno 732. Obiit Johannes anno circiter 750. Notat vero Carolus Cointius longum interpontisicium post hujus episizopi mortem. XX. ALFONSUS. Alfonsi episcopi notantur tantum introituS & exitus. Nam coepisse episcopatum anno 760. legitur, &anno 765. e vim migrasse. XXI. JOSEPHUS. Josephus vir in sacris scripturis, ’insynodiciS canonibus & in ritibus ecclesiasticis apprime versatus, Francssco Noguierio & Carolo Coin- tio, anno 765. in Alfonsi mortui locum suc- cesiit ; & quamvis usque ad annum 794. præ- fuerit, nihil pene de illo novimus. Inter epi- scopos quos Carolus Magnus rex ad Stepna- num papam misit, quique concilio Romano ad- versus Constantinum pseudo — papam interfuerunt anno 769. unus occurrit nomine Joseph, cujus sedes tacetur. At cum eo tempore nullus esset in Gallia episcopus alius hoc nomine notus, verisimile est ipsum suisse episcopum Avenio- nensiim. Ei Noguierius annos novem supra vi- ginti tribuit in episcopatu, qui idcirco absolvitur anno 794. XXII. HumberTus, al. HimbeRTus. Noguierius Josephosi.iccessorem dat Amicum, ex instrumento dubiæ fidei non solum Sammar- thanis fratribus, sed etiam Cointio, qui No> « o ; ECCLESIA AV guierii opinionem refellit, & prorsus evertit. Certe exploravimus vetera omnia monasterii Anianenns instrumenta, & in his nulla na- cti fumus vestigia solemnis dedicationis, cui Ami* cus cum plurimis aliis præsulibus interfuisse dicitur. Itaque Josephum in episcopatu sequitur Humbcrtus, qui jam sedebat anno 795. Dicitur subscripsisse donationi Wigonis GerundensiS episcopi, in gratiam congregationis sancti Ste- pnani, qux continetur in tabulario ecclesiæ Are- latensis. Anceps cst Cointius uter Humberti & Josephi episcoporum, ecdesiam sanctæ Mariæ a Saracenis eversam restauraverit. Ab Humber* to basilicam sancti Agricoli traditam fuisse cle—. ricis, & deinceps clericos habuisse, non monachos, ab ipso siancto Agricoloinstitutos, scribit CointitiS, nullo teste aut testimonio prolato. Obiit Humbertus anno vigesimo supra octingen- tesimum. XXIII. RAGENUTIUS. Inter Humbertum & Ragenutium admiserunt Sammarthani & Nogœerius Remigium & Fulcherium, decepti privilegiis a Ludovico imperatore utrique concedis ; quæ non esse Lu- dovici Pii, sed Ludovici filii Bosonis infra ostendemus. Porro Ragenutius accepit plurima bene— < ficia a Goscelino comite, cujus chartam infra damus A. Subscripsit concilio Valentinensi III. anno 855. Plura ae illo rescire non licuit. XXIV. HILDUINUS, Vel ALDUINUS. Hic episcopus ex variis quibus adfuit aut sub- scripsit conciliis maxime notus est. Etenim sedit in concilio TuUensi 11. apud Tusiacum anno 860. sub die XI. calendas Novembres. Intererat etiam conventui optimatum & præsulum habito eodem anno, meaio Februario, ex Hinc- maro Remensi. Adhuc vita potiebatur an. 876. quo habitum est concilium Pontigonense, mense Junio. XXV. RoTFREDUS, Vel RATFRIDUS. Anno 875. Cabiloni occasione ordinationis Adalgarii Æduorumepiscopi, habita est synodus, in qua concessum est Tornutiensi, alias Trenor ch i en si coenobio privilegium insigne, quod a Gnxjselinus uxor me* OXs 6* filii mei Arnnfius & Guillelmui, donnmm Deo & occlefio sum&a Dei genttricti Md- rU de Donis » confit*#* efi in Avemtic* civitnte, ecclefinm s*n£U M nrin, fit* efi m comitntu Avcnnico, i* vili* qui dicitur de Joncctriis, cum nitoribus illic consecrntii, decimi I, ptimiciis, nbUtionibus, cimileriis, tertii cultis tfr incultis, & nliis omni- but qutb *d tps*m ecclefinm pertineto videntur 9 qu* nobis jure obvenit pnrentum nofirorum, & quocumque ibi bnbemus proprio bnreditntis, ut e* om*i* ex nunc & deinceps omni tempore toennt & pojfidennt in perpetuum cnnonici & clerici prosuntes & futuri t quntenus pius Dominus interceffione ejusdem bentijfimo metris su*, &sAn&otum omnium & presntorum cnnonicomm & clericorum orntionibus, veninm nobii pecenminum nofirorum Urgiri dignetur. Atium Avenione in domo bnfiUc* ejusdem bent* M *rie de Donis ndjncente t idibus Otiobris, nnno irenmntimis Dominico o&in- fentefimo quinqungefimo tertio, gloriofifimo domino nofiro Lothnrio tmpernnte decimo tertio, inditiiono prtmn, m mnnu domini Rnge- xutii reverendi episcopi. j*. Signum Gnujsclini comitis, epuiboc dmumsecit <jp fir-a movit mnnu su*. Ego Od* subscripft. t Arnufii filii ejus. ■f Ego Guillelmus filius ejus subscrtpfiœ f Ego Goffredus nepos ejus jubscripfi. Signum Morini, StgnumTetri de Joncnrins. SignumPontii Jmberti. Signum Alisnrii Jordnni. Pontius ennouicus rogntnssuri* pfit, in nomine Domini feliciter 9 & su^scripfit. * TonMsL 1 N I O N E N S I S. B04 sua subscriptione munivit Ratfridus Avtnionen. fium episcopus, ita enim legitur in actis concilii. Ex qua subscriptione nonnihil difficultatis oriatur. Cum enim constet Hilduinum adhuc ea. thedram Avenioncnfcm tenuisse anno 876. quJ fieri potuit ut Ratfridus ejus successor interfuerit concilio Cabilonensi anni 87$. At quod sub- sCripserit hujus concilii canonibus & decretis continuo non probat eum huic episcoporum coetui adfuisse. Constat enim plurimas fubscri- ptiones appositas fuisse conciliis, diu post eorum celebrationem in’signum & argumentum con- sensus. Ceterum memoratur hic episcopus in Tricasiinoconcilio ll.anni878.ubiactione III. legitur : Pofl hac libelli porrecti suntsummo pontifici & sancta synodo, quorum super Hincmaro ar- chieptscopo unus erat, alter vero super Boljrido Avenionensi episcopo. Hincmaro… data sunt inducta ad respondendum. Botsuedus ibidem non est inventus. Quid querelarum libellus contra Rot- fredum oblatus haberet, nos latet. Num quod sedem Avenionensem invasisset, vivente adhuc episcopo, fcilicet Hilduino ? Unde facile fieri potuisset ut ipse adfuisset synodo Cabilonensi anni 875. & Hilduinus Pontigonensi anni 876. At putamus nihil aliud libellum continuisse, præ* ter querelam Walesredi Uceticensis episcopi, pro ablata sibi villa sive ecdesia parochiali sedi suæ subjecta, de qua Johannes papa VIII. meminit epist. 122. qua videlicet mandat ut con- troversia hæc desiniatur ab archiepiscopis Arelatensi & Narbonense Anno vero sequenti Rot- fridus sedit in frequenti cœtu episcoporum & optimatum, apud Mantalam celebrato, in quo regis nomen aclatum est Bosoni ibidem corona redimito. D. Polycaepus de la Riviereab anno 893. us. que ad 916. inducit quemdam Haimonemepi- icopum, nullis certis argumentis. Sane ab anno | 89S. usque ad 916. Avenioni sedisse Remigium aut Fulcherium manifestum est. ltaque si detur locus huic Haimoni, non potest extendi ejuS episcopatus, aliunde valde incertus, nisi ad annum 898. aut ad summum 907. XXVI. R E m 1 g 1 U s. Hujus episcopi meminerunt Sammarthani fratres, Noguierius, &c. ad annum 822. rati quoddam privilegium Remigio episcopo Ave- nionensi concessum a Ludovico imperatore, esse Ludovici Pii filii Caroli Magni. At nunc in consesso est apud eruditos privilegium hoc , & aliud de quo infra loquemur, esse tribuen- — da Ludovico imperatori filio Bosonis, quem jam diximus coronatum fuisse in regem Provinciæ & Burgundiæ, ab episcopis Mantalæ congregatis anno 879. Ne vero actum agamus, suf- nciat nobis indicare Honoratum Bouche in hist. Provinciæ, præsertimque Carolum Cointium, qui ad annum 822. refert privilegium de quo cst conrroversia, illudque invictis argumentiS Erobat minime convenire Ludovico Pio, de- erique alteri Ludovico Bosonis, ut diximuS, filio. Summa præcepti hujus est imperatorem Ludovicum rogatum esse ab Hugone comite & Theutberto sideli suo, ut Remigio Avenionenst Eeeij 8os ECCLESIA AI episcopo concedere dignaretur villam Bittori—. tam * sitam in comitatu Avenionensi, seu etiam
medietatem de descensii Rhodani. Annuit pius princeps diplomate dato XVII. cal. Junii, indictione xv. anno 9. regni Ludovici piisiimi impe- • ratoris. Actum Vienna feliciter. Gernerius* notarius recognovit ad vicem Alexandri archican- eellarH. Vienna urbs, quæ sedes erat regum Provinciæ seu Burgundiæ, Hugo comes & Theutbertus commemorati, quos coævos fuisse Ludovici imperatoris Bosonis filii multæ probant chartæ illorum temporum, Alexander archi- cancellarius, hæc omnia præceptum istud adjudicant Ludovico Bosonis nato. Porro annus nonus ejus regni, si computemus ab anno 890. quo in concilio Valentino nomen regis ei delatum est, octingentesimus est ac nonagesimus octavus ; & eo tempore Remigius jam erat episcopus. At si numeremus annos regni hujus principis, a sumto imperio, annus nonus imperii ejus inchoati anno 898 *. erit annus 907. Est aliud præceptum ejusdem imperatoris pro nostro Remigio, cui rogante Theutberto comite dedit, & ecclesiæ B. Mariæ, quamdam infulam subtus Avenione sitam, quæ determinatur ex una parte Rhodano, discurrente ex altera Sorgilione. Warnerius notarius ad vi— ( cem domini Alexandri archicancellarii recognovit. Datum XIV. cal. Novembris, anno vn. regni Hludovici piijfimi AugujH, indictione XI. Actum Vienna &c. Integrum præceptum edidimus in probationibus. Datum, est an. 905. Christi, si per annos regni Ludovici, anni imperii, ut putamus, intelligantur. XXVII. FULCHERIUS. Hic episcopus, uti ejus decessor, ex praeceptis ejusdem Ludovici imperatoris nobis innotuit. Primum est, quo ei tribuit ecclesiam sancti Genesii & alias, Hugonis ducis & comitis glo— j riosi, Bosonis ejus fratris, & Rostagni( Arelat.) archiepiscopi precibus obsecundans. Idem War- nerius recognovit ad vicem Alexandri archiepiscopi archicancellarii. Datum II. nonas Aprilis anno xIi. imperante Hludovico piissimo imperatore indictione xIv.* qui characteres chro- nologici annum Christi 910. defignant, siinsti- tutæ a nobis chronologiæ insistamus. Proindeque Fulcherius ab hoc saltem anno factus est Avenionensis episcopus. At in testamento ejusdem F ulcherii, alio modo componuntur anni imperiiLudovici cum annisChristi ; quippe annus XI11. ejus imperii respondet anno ; Christi 916. indict. Iv. Quæ ratio numerandi annos imperii ejusdem principis, servatur in alio ipsius diplomate pro eodem Fulcherio epi- scopo, ubi annus 910. Christi xv. cal. Septembris, est decimus-septimus imperii Ludovici indictione vm. & primus annus imperii Ludovici siimitur ab anno 903. Sane noster D. Ed- mundus Martenne, qui plurima hujus imperatoris inspexit diplomata, observavit in illis mul- a In chronico Reginonis,.Anna ineurnttionii dcccxcviit. inter Ludovtcurn & Berengtriurn tn Itnlin plurima congrejstonet fiunt »,.novifflme Ludrvtcui B ereng trium fusstt, Bomtm ingredi- tur > Mbi n Jummo ponltfict wronttui impertior tppelltiurl ENION ENSIS. 806 tiplicem rationem computandi ipsius imperii annos, inchoando illud modo ab an. 898. modo a 901. modo a 903. Iraque securius erit & certius observare annos incarn. Dom. ubi asiignantur. Fulcherius an. 916. testamentum condidit, ex quo multa discimus ad eum spectantia 2uæ summatim referemus. Hic episcopus elc- tus est suggerente Augufialis projapia principe Bofone. Statimque adiit Rostagnum Arelaten- siem primatem ; ut ab ipso ordinaretur. Rosta- fnus mortuus erat an. 914. proindeque electio ulcherii facta est saltem hoc anno, & quidem nominatur in instrumento electionis Pontii Arausicani episcopi hoc ipso tempore. Simul aperuit Fulcherius quod in animum induxerat, episcopatus oneri succedens, nimirum siiis facultatibus relevare & nobilitare Avenionensem ecclesiam, quam barbarica vastatio & depræ- datio maxima ex parte mundialibus attriverat copiis. Quod vero præconceptum erat animo implevit scripto testamento, quo legat B. Mariæ &S.Stephano totam hereditatem suam, scilicet ecclesiam sanctæ Mariæ, in comitatu Avenionensi, vicaria Vallerica cum prelbyte- ratu suo, alodum in eodem loco, in eadem villaquæ dicitur Fornis. Item ecclesiam inhonorem sanctæ Mariæ, S Johannis & S. Baudi- lii dicaram ; item aliam in honorem sanctorum martyrum Cosmæ & Damiani, super ripam Rhodani in prolpectu castelli, quod nominatur Liris-, quas regia mun ; sicentiaper testamentum assecutus fuerat, uti & multas alias possesiiones quas infra recenset. Actum publice Avenione civitate anno ab incarnatione Domini DCCCCxvI. indict. IV. VI. nonas Maii in die Afctnfionis Domini, xm. anno imperatore filio Bosonis. Huic instrumento post Fulcherium sublcripsit Rai- nardus Cavallionensis ecclesiæ episcopus. Alia munificentissima dona ecclesiæ suæ a Ludovico imperatore procuravit, usus praesertim precibus Bosonis comitis & ropinqui Augusti, cui cum nostro præsule magna intercede, bar amicitia ; in hisabbatiolamsancti Ruffi, & ecclesiam S. Juliani, cum territorio Capisti- niano, in comitatu Avenionensi. Quæ omnia cum sublata fuissent huic ecclesiæ, imperator restituit. Datum eji hoc praceptum Vienna anno DcccCxx xv. cal. Septembris anno imperii domni Ludovici*xvn. indictione VIII.’Ubboldus- notarius ad vicem Alexandri archicancellarii recognovit. Hic subsistendum, neque enim plura de Fulcherio nobis occurrerunt. XXVIII. FLORENTIUS. D. Polycarpus qui hunc episcopum eruit ex tabulario S. Andreæ, dicit ipsum fuisse consecratum anno 919. instante Ludovico imperatore ; obtinuisse a Carolo Francorum rege diploma pro sua ecclesia, & anno 921. ad eundem regem scripsisse, cum Uticensis comes aliquod castrum munivisset, in ecclesiæ Ave- nionensis detrimentum
quæ vetera monumenta penes se haberi monet idem doctus Car- tusianus. « Corruptæ videntur hujus praecepti cbronicse now. Cerre non tot anai dantur huic imperatori. 8o7 ECCLESIA A XXIX. RANgEFRIDUS. Rangcfridum S. Ægidii monachum abbatemque suisse, ac in hoc monasterio alsidue orationibus, jejuniis, disciplinis, & observantiis vacasse docent indices a Polycarpo de la Rivierevisi. Memoratur in litteris Bosonis regis an. 944. indict. 11. IV. idus Maii ; & post quinquennium subscribit litteris Gausredi comitis & uxoris ejus Alburgæ : Act. Aversione anno incarn. DCCCCXLIX. pridie cal. Julii ind. VII. regnante Bosone… Signum Rangefridi episcopi, &c. Notat D.Polycarpus instrumentum hoc affer vari in thesauro Cartusiæ, ubi ipse Deo famulabatur. ldem Ragensridus laudavit chartam quan- dam Lanfredi ejusque uxoris, pro monasterio S. Laurentii prope Avenionem, XI1. cal. Augusti an. 951. quam legesis in historia hujus parthenonis mox subjicienda. XXX. LANDRICUS. Landricus episcopus Avenionensis nominatur inter episcopos provinciae Arelatensis, qui- bus inscribitur quoddam commonitorium episcoporum Burgundiæ, anno circiter 955. scriptum, ut videre est tomo IX. conciliorum. Dedit aut restituit canonicis S. Stephani, hoc est majoris ecclesiæ, molendinos duos, & quidquid in vineis, in campis, in decimis, in sua diœcesi ipsis injuste abstulerat, charta data calendis Aprilis an. 576. XXXI. VERNERIUS. Vernerii memoria eruitur ex veteri monumento an. 976. Subscripsit donationi ecclesiæ S. Verani de Valle-clusa, quam Walcaudus I episicopus Cavallicensis contulit Massiliensi S. Victoris monasterio an. 979. indictione VI1. Testis legitur in charta Theuderici Aptensis episcopi instituentis duodecim canonicos inecclesia sua, II. nonas Augusti, an. 991. indict. iv. regnante Chuonrado rege Alamannorum, sieu Provinciarum. Ejus tempore destructum Andaonensi : S. Andreæ monasterium restauratur, ut nos docet Eldebertus episcopus in litteris infra commemorandis. In schedis D. Po- lycarpi occurrit Eldebertus Avenion. episcopus, ex donatione, inquit, facta monasterio S. Andreæ an. 1002. indict. xv. mense Aprili, E miramur chartam hanc fugisse diligentiam nostrorum exploratorum. Quidquid iit vacat lo- cus huic episcopo inter Vernerium & Petrum. XXXII. PETRUS I. An. 1002. subseripsit cuidam donationi fa- ctæ monasterio Montis-majoris, & Archinri- o abbati, ab Amalrico Aquensi archiepiscopo, ejusique canonicis, qui monachis dimiserunt & induiierunt decima ecclesiarum Puarum. ita quidem, inquit Amalricus, ut ab hac die nemo nostrum, vel successores nojlri habeant licentiam ullomodo calumniandi… Petrus episcopus fancta Jedis Avenionensis, qui tunc prasens aderat jusu ejus ( Amalrici archiepiscopi) firmavit. Juravit subjectionem, reverentiam & obedientiam ’ENIONENSIS. 808 i Arelatensi ecclesiæ $ ex sacramentali episcopo- rum in capitulo Arelatensi, quod laudat Honoratus Bouche. XXXIII. Hi L D E B E R T U S vel Eldebertus. Hic præsul ann ? 1006. beneficum sie ostendit monachis, qui in cœnobio S. Andreæ & S. Martini in monte Andaone siiper flumen Rhodani Deo famulabantur ; ipsis enim cessit XI. calendas Octobris, ecclesiam S. Petri in comitatu Avenionensi, in Alieraco minore ; ex instrumento quod exstat tomo VIL spicilegii. Partem in hac donatione habuerunt Rostagnus vir nobilisiimus cum uxore siia Beletrude, ac eorum filii Patronus clericus, Bertrannus> Rostagnus, æque ac parentes in monachos benevoli. Eldeberto episcopo, & aliis cum Burgundiæ tum Aquitaniæ præsiilibus, scripsit Benedictus V111. ut tuendo Cluniacensi monasterio adverfus Willelmum de* Bello-joco alios- ve dynastas operam darent, strenueque si : gererent. Attigit præsul hic annum 1033. quo videlicet stibseripfit testamento Gausredi comitis Avenionensis. Hic Gaufredus ejusque frater Bertrandus, comitatum inferioris Provinciae possidebant, hoc est partem Provinciæ a Druentia & Verdone fluviis, ad mare. Qui an. 1033. dederunt ecclesiæ Avenionensi partem quartam de Infula Mayranicas. Vide Bouxum tom. II. p. 63. XXXIV. SENIORETUS. Post Hildebertum hic locus videtur danduS Senioreto, ex tabulis monasterii Montis-majoris. In his enim legitur Bertrandum comitem Forcalquerii & Venaisiini, ecclesias Aloan- ni in Avenionensi comitatu, castriTarasconen- sis territorio, cum mansionibus quinque, hortis & oglatis, qui ibi siint, conlentiente episcopo Senioreto de Avenione & canonicis, & Berengario judice, Montis-majoris monasterio donasse : Actum in comitatu Avenionensifecundo idus Aprilis, regnante Domino nofiro Jesu Chrislo. S. Bertrandi comitis. Gausridus comes voluit. Ro- fi agnus Porcellitusfirmat. Porro ex Bertrandi & Gausredi comitum laudatorum ævo & Ave- nionensium præsiilum sierie, conjicit qui hæc eruit ex veteribus rabulis, Senioretum Ave- nionenses infulas accepisse circiter an. 1035. Honoratus Bouche vero qui hoc Bertrandi laudat diploma, id ad annum 1037. refert. XXXV. BENEDICTU s. Eum promisisse obedientiam ecclesiæ Arelatensi coram Rajambaldo archiepiseopo, docet Honoratus Bouche. An. 1038. quatuorecclesiæ’ suæ canonicis religiosam vitam ducere volentibus concesiit ecdesiam S. Justi & S. Ruffi, haud procul ab Avenione, ubi ordo canonicorum Regularium S. Ruffi exordium habuit. An. 1040. idibus Octob. adstitit Benedicto. papæ IX. ecclesiam sancti Victoris Massil. consecranti, uti fidem faciunt ejusiiem papæ lit— : teræ quas videsis in Pontio Massil. episcopo. Eo—’ dem an. consirmavit donum factum a Macha— 1 E ee iij So, ECCLESIA AI/ rio cive Avenionensi, omnium videlicet quæ / possidebat in villa Junanarum, cœnobio sancti Andreæ. Obtinuit a Conrado imperatore præceptum, ut episcopo non liceret bona eccsesiæ alienare, citra canonicorum consensum, anno xn. imperii Conradi, indict. VI. XXXVI. RoSTagNUS I. Berengarius comes in Charta qua dat Clu- niaco pontem Sorgix, sic suos filios recenset Rostagnum episcopum, Berengarium, Rai- mundum, Willelmum, Leodegarium. Itaque Rostagnus episcopus Avenionensis, qui primus hac in serie rccensetur, filius erat nobiliffimo— j rum parentum Berengarii comitis & Gerber- gæ. Ceterum perperam cognomen ipsi est inditum de MaijUia, quasi * cx genere vicecomi- tum Massilia prognatus esset, nam id pernegat Henricus Suarelius, & in accurata defcriptio- m generis vicecomitum Massiliensium quam habemus benesicio V. C. Lud. Ant. Ruffii, nul- lus locus reperitur sive Rostagno nostro, sive Berengario ejus patri. Rostagnus subscripsit chartæ cujusdam donationis factæ monasterio Montis-majoris a Lamberto judice anno 104.0. indictione vm. ( Memoratur in confirmatione doni facti sancto Victori apud Massiliam, scilicet condaminæ de Forcalquerio, in comitatu Sistaricensi anno 1044. Ipse cum canonicorum consensu dedit ex rebus ecclesiæ Avenionensis, ecclesiam S. Mariæ apud Juncarias.Andaonensi S. Andreæ monasterio, Ermengardo abbate congregationem hanc tunc regente, scilicet an. 1050. Triennio elapso monachis Montis-majoris, quorum tunc abbas erat Rolannus, munificum le ostendit, quibus cesiit ecclesias S. Victoris & sancti ■ Johannis in castro Bucco. An. 1063. cum patre, matre, fratribusque concedit ecclesiam Pontis Sorgiæ Cluniacensibus ; quod Willel- mus comes, ejusque frater Josfredusconfirmarunt. Instrumentum Almodis comitissæ, quo donat Cluniaco abbatiam S. Ægidii an. 1066. de quo vide in Raimbaldo Arelatensi archiepi- scopo, hujuspræsulisnomenpræfert. An. 1076. subscribit chartæ Almodis comitissæ ejusque filii comitis Ruthenensium &c. qua S. Ægidii abbatia conceditur S. Hugoni abbati Clunia- censi. Missas facimus multas donationes, aut a Rostagno factas aut comprobatas. An. 1074. composuit cum S. Hugone abbate Cluniacensi, de quibusdam litigiosis. Eo sedente HugoDien- sis episcopus Gregorii VII. legatus concilium , Avenioni celebrat, an. 1080. ubi Sichardus invasor ledis Arelatensis depositus est, & electus in ejus locum Gibelinus. Ibidem quoque Lantelmus creatus est archiepiscopus Ebred. Hugo episcopus Gratianop. & DeuderiusCa- vellicenlis ; ex chronico Virdun.Hugonis Flaviniae. De tempore mortis Rostagm nihil certi habemus. In necrologio S. Andreæ secus Avenionem, notantur quatuor episcopi Ave- nionenscs hoc nomine insigniti, quorum unus obiit xvI. cal. Martii, alter m. idus Julii. Alius t Monet D. Polycarpus cognominari Rostagnum Sthtno t ia antiquis indicibus. ? E N I O N E N S L 8jo 11. cal. Julii. Is vita excellit an. 1209. Quartus denique & ultimus m. nonas Septembris. At unicuique sui obitus diem asiignare arduum’ est. In schedis D. Polycarpi invenio quemdam Laugerium an. 1075. Aven. episcopum, qui mense Januario quædam dedit monasterio S. Andreæ, ex ejusdem loci chartario, inquit Polycarpus, quæ si constent ( certe qui tabularium Andaonensi : curiose explorarunt ex nostris chartam hanc non observarunt) necesse habemus dicere, tunc fchifma fuisse in hac ecclesia ; quippe quæ duos simul habuerit episco- pos. XXXVII. ALBERTUS. Albertus seu Arbertu^ ex chartario S. An-, dreæ nobis innotuit, ubi videlicet leguntur hæ’ litteræ : Notum jit omnibus… quod ego Arnal- dus Guillelmi de Roca-maura, eum eonjtlio domni Arberti Avenionenjis episcopi, atque Rostagnipra- pojiti… dono monajterio S. Andre a &c. anno MLxxxI. Male autem asiignatur indictio 2. Testis legitur in donatione comitis Tolosæpro cœnobio S. Andreæ Avenion. cujus authenticum sieu autographum in ipso S. Andreæ tabu- . lar io asservatur ; ejusque exemplar in Urbis seu Villæ-novæ cartul. legitur autem apud Catellum in hisu comitum Tolosanomm lib. 2.0.1. Hoc diplomate RaimunduS comes Tolosæ dux Narbonæ, marchio Provinciæ, consirmat Petro abbati S. A ndreæ quidquid olim donatum & collatum fuerat a suis antecessoribus ; videlicet Podium Andaonense, ubi supra ædisicatum est monasterium S. Andreæ, & villam adjacentem ; & aliam villam de Angulis, &c.quæ vide in probationibus. Hoc in diplomate testis est ex parte abbatis Albertut Avenionensis epi* scopus. Datum est diploma anno incarnationis J Domini 1088. Mortuus erat Albertus aut epi- scopatum abdicaverat an. 1094.. constat enim hoc anno Gibelinum archiepiscopum Arela- tensem curam geffisse episcopatus Avenionensis vacantis, ex ejusdem lineris, quibus plurima confert canonicis ecclesiæ Avenionensis in claustro sine proprio viventibus. Hoc enim tempore quidam canonici majoris ecclesiæ viam regularem amplexati sunt ; quod infra uberius demonstrabimtiS. XXXVIII. ARBE RTUS. Quandiu Gibelinus Arelatensis metropolica- . nus Avenionensem ecclesiam post Albertum ’administraverit, quove tempore Arbertus fuerit subrogatus, huc usque incompertum. Exstat ejusdem charta, qua Rostagno præposito & canonicis sub regularis vitæ disciplina degentibus plurima confert ; scilicet ecclesiam S. Marthæ apud Tarasconem, S. Agricolae de Lupera, & S. Pauli de Palude &c. Desunt chartæ huic notæ chronologicæ ; sed eam datam fuisse saltem anno 1096. ante concessum iis- dem canonicis ab Urbano II. privilegium an. eodem xvn. cal. Octobris, existimamus.Nam Urbanus papa 11. consirmat iis canonicis ecclesiam S. Marthæ apud Tarasconem, S. Agri- colæ de Lupera, & S. Pauli de Palude. At ea, ii ECCLESIA A dem sunt quæ Arbertus ipsis contulerat ; proin— A deque præcesiit charta Arberti privilegium Urbani II. Præterea privilegium Urbani papæ II. inscribitur Silvestro præposuo ; charta vero Arberti, Rostagno, qui pratpositura tunc fungebatur. At Rostagnus nobis videtur anteponendus Silvestro ; eit enim in chartis mentio Rostagni præpositi circa annum 1087. præsertim in tabulano Andaonensi. Opponi tamen potest Arbertum annum millesimum centesimum appellare quartum lui episeopatus ; unde con- sequens foret ipsum cepisse episcopatum anno tantum 1097. At si annum quartum completum interpretemur, intelligimus quartum hunc 1 annum pertinere ad annum Christi 1096. ArbertuS Avenionensis episcopus interfuit guerpitioni factæ inter Raimundum Nemausen- sem episcopum & Pontium abbatem Caste-Dei, an. 1099. ut ostendemus su Raimundo. Anno 1100. dedit abbati & monachis S. Remigii Re- mensis, ecdesiam & villam S. Remigii m Provincia sitam, anno siii episcopatus quarto, sub- scribunt Gibelinus archiepiscopus Arelatensis, & Rostagnus præpositus. An. 1101. Rostagnus Berengarii pater Berengarii episcopi Foroju- liensis, ejusque uxor Hermensendis, ac filii Berengarius episcopus, Gaufridus vicecomes, 1 Bertrannus, Raimundus, & Petru$ Berengarius, donarunt fratribus canonicis in majori ecclefia Avennicæ urbis constitutis, potestatem in omnibus molendinis certi loci, & jus ac dominium quod habebant super aquam— Sor- gtam, a loco qui dicitur Videna. usque Rhodanum, & usque in urbem Avennicam. Chartam dedimus in probitionibus Forojuliensibus. > An. 1107. cum Gibelino archiepiscopo Arelatensi confirmavit & laudavit electionem Berengarii ascetx S. Ruffi in episcopum Arausica- num. Quo etiam anno indictione xv. quædam dedit Lirinensibus monachis, teste Berengario Forojuliensi episcopo. Hoc ipso anno mense Julio a Pafchali II. judex delegatus cum Girardo Engolismensi, Eustachio V alenrino, & Gau-
terio Magalonensi episcopis, litem de cella Gordanica in gratiam Anianensium, contra Casæ-Dei monachos desinivit. Arbertum attigisse annum 1116. pene demonstrat charta quædam Casæ-Dei, qua Gal- terus episcopus Magalonensis, dedit Stephano de Mercorio abbati Casæ-Dei tres ecclesiaS, de quibus in Galtero Magalonensi, rogatu L. Vivariensis ( Leodegarii) & A. Avenionensis (Arberti) hoc ipso anno. Imo etiam fere per- suasijm habemus Arbertum vitam produxisse in # A venionensi cathedra ulque ad annum 1118. tabulis Montis-majoriS nos doceritibus Fulco- nem Aquensem archiepiscopum, & Petrum Montis-majoris abbatem, de quibufclameccle* siis contendentes, ad concordiam revocatos, præsentibus G. ( Guidone) B. ( Berengario) Arausicano, A Avenionensi, mense Martio prædicti anni. At vero per A. Avenionensem, proculdubio intelligendus est Arbertus, minime vero Leodeganus Arberti successor. Idem proculdubio est ac Aripertusadquem Callix- tuspapa II. scripsit epistolam quæ habetur in r E N I O N E N S I S. tabulario S. Andreæ, & in alio codice MS- quem vidit D.Polyc. de la Riviere 5 in ea sic legitur
Callsssus episcopus servus &c. venerabs—’ li fratri Ariperto Avenionenji episcopo &c. Dat, Laterani per manum Hugonis S. R. E. subdiaconi tari, pridie nonas Aprilis indict. I. incarnationis MCxxIII. pontificatus anno v. Hoc anno Arbertum interiisse verisimile videtur. In necrologio S. Remigii Remensis, ad diem 4. Martii legitur : Anniversarsum Arberti episcopi Avenionensis qui dedit nobis ecclefiam S, Martini fisam in villa S. Remigii, in Provincia, XXXIX. LAUGERIUS, al. Leodegarius. Laugerium a Leodegario distinxerunt Sammarthani, at idem est prorsus episcopus, qui modo Leodegarius, modo Laugerius appellatus reperitur. Leodegarius episcopus Avenionensis adfuit concilio Viennensl an. 1124. ex schedis D. E. Martenne. An. sequenti in charta Gantelmi &c. filiorum Constantiae pro Petro abbate S. Andreæ, vocatur Laugerius, & an. 1129. in donatione ecclesiæ S. Thomæ quam BernarduS episcopus Arelatensis cesiit Hospi- , talariis Jerosolymitanis. Eodem anno in ejus- ’dem præsentia Adalax Avenionensis & Forcal- queriensis comitissa cesiit nepotibus suis siliiS filii fui Willelmi comitis ; videlicet Bertranno & Guigoni omnem suum honorem, & totius Provinciæ potestatem atque dominium, retento tantum usufructu de suis dominicaturis. Ipsi & 1 confulibus Avenionensibus Willelmus comes Forcalquerii concedit plenum potestativum, ut acta vocant publica, quod nepotes Guillelmi Guillelmus comes & Bertrannus confirmarunt, an. 1206. IV. nonas Junii. An. 114.0. Leodega- riusprotulit sententiam pro suis canonicis, co* ’ram Petro Gratinelli Vapincensi episcopo. Ejus depositio (sic obitum vocant) notatur in necrologio S. Andreæ ad diem XI11. Octobris. In scnedis D. Polycarpi de la Riviere memoratur epistola Innocentii papæ II. ad Leodegarium episcopum Avenionensem & præpositum, Da* ta VI. sdus Iulii anno xn. ejus pontificatus, unde consequens est Leodegarium vixisse usque ad anuum 1142. X L. GAUFRIDUS I. Gausridi episcopi Avenionensis nomen oc- ’currit in sacramentali, seu clientaris fidei juramento Wilselmi domini Castri Montis-Dra- conis, quod præstitit Raimundo Arelatensi ar- chieoiscopo an. 1143. VI11. cal. Junias, præ- sentibus cum Gausrido, Guillelmo de Sa- brano priore S. Saturnini, Hugone Arelatensi decano, Willelmo Porcelleti, & aliis, ut constat ex codice archiepiscopatus, quem panchar- tam appellant nigram. Anno uso. Raimundus Barcbinonensis comes & marchio Provinciæ, pro servitiis sibi, filio, nepotique suo exhibit, donat ipsi omne dominium in villa de Verche- riis. Adfuit an. 1152. IV. cal. Januarii, tranfla- tioni S. Trophimi ab ecclesia S. Honorati, in majus templum, cum Raimundo archiepisco* po> er nardo Arausicano, Berengario Vasto* li3 ECCLESIA A\ nensi, & Petro Massil. episcopis. Eodem an. pacis/ fuit sequester cum eodem Raimundo metro- politano, inter canonicos ecclesiæ Arelatensis, & fratres templi Jerosolymitani, pro coemeterio juxta eorum oratorium. An. 1153. Pontius Aqui-sextiensis archiepiscopus composiiit litem inter hunc episcopum ejusque canonicos, uti jam diximus. Ipse Gausridus hoc eodem anno a sede apo- stolica delegatus, dirimit litem inter S. Remigii Remenlis & Montis-majoris monachos, pro ecclesia S. Martini altercantes ; quo in negotio ususest consilio Durandi abbatis S. Ruffi, & Stephani canonici sancti Ruffi quondam Viennensis archiepiscopi. An. 1154. composiiit litem E inter Alfandum Cavallionensem episcopum, & Pontium abbatem S. Andreæ ; quod judicium exstat tomo VII. spicilegii p. 207. An. 1157. Fredericus imperator dictus Æno- barbus privilegium concessit Gaufrido*, quem laudat ob singularem fidem, principemque appellat. Hoc autem diplomate invejlit episcopum Avenionenscm, de omnibus regalibus jive pojsesu Jionibus vel juflitiis, accepto ejus hominio, ubi enumerantur quæ ad Avenionensem tunc pertinebant ecclesiam, scilicet villa episcopalis infra muros AvenioneIsses, insijla subtus Avenionem &c. quæ in litteris imperatoris legi queunt. C Eodem tempore scripsit idem Fridericus Augustus clero, consulibus, militibuS, & populo apud Avenionem, ipsis commendans Gaufri- dum, quem arctius amplecti & fovere, ac honorare constituerat : simul jura, libertatem dignitatemque populi asseruit alio diplomate, quæ omnia damus in probationibus. Ipse epis- copus, cum videret cives inter se disiidentes.eos ad concordiam cum consulum consensu revocavit an. 1158. An. 1162. die 25. Julii interfuit coronationi Friderici imperatoris. Pars magna fuit transactionis an. 1166. inter canonicos ec- clesiæ Arelatensis, & Fredolum abbatem mo-1 nachosique Maflilienses, dissidentes invicem pro ecclesiis S.Honorati & SS. martyrum Sergii & Bacchi ; cui controversiæ sinienaæ cum episcopo Avenionensi, Raimundus archiepilcopus Arelatensis, operam navavit. Vide inter instrumenta ad ecclesiam Arelatensem spectantia C. XVIII. pag. 99. col. 2. Obiisse legitur die 2. Januarii ex S. Andreæ necrologso ; sed quo an. ignoratur. An. 1167. alius in si : de Avenionensi nobis occurrit episcopus ; an vivente adhuc Gaufrido, dubitamus, quia anno 1173. adhuc recurrit episcopus nomine Gausridus, forte E idem, qui aliquandiu cathedram cesserit. XLI. PETRUS II. Hoc loco ponere episcopum nomine Petrum cogit pactum initum an. 1167. inter Ildefon- sum Arragonum regem, ducemque Provinciæ, & Hugonem comitem Ruthenensem, pro vice- comitatu de Carlades, quod habetur spicilegii tomo X. ibi enim legitur : talem amicabilem eompositionem feci, inquit UdefoIssus, consilio & voluntate Hugonis Tarragonensis archiepiscopi, 4 Qui cum mult s archicpisoopis & aliis praelatis VcfoDlioncm oonvcucrat ad imperatoris nuptias. E N I O N E N S IS. 814 . Raimundi Arelatensis archiepiscopi, & episcopo- rum Guillelmi Barchinonensts, Petri Avenionensis, Petri Casarauguflani &c. X L I I. G A U f R 1 D Us II. Gausridus sive idem qui Petri decessor fuit, sive alius, annocentesimoseptuagesimo tertio si.ipra millesimum testis fuit in transiactione facta inter Raimundum de Bolena archiepiseo- pum Arelatensem, & filios Petri de Lambesco, de qua jam locuti siimus in Guillelmo Hugone Tricastinensi episcopo. Forte is est’Wajridus quem Sammarthani Fratres arguunt a nonnullis introduci post Gausridum : nam Walfridus idem est apud veteres ac Gualfridus, ex quo fit Gausridus. Iidem doctiflimi viri Gaufrido subjiciunt Raimundum quemdam, quem dicunt notari in chartophysacio Avenionensi, ad annum 1174. Certe sinoc anno sederit Raimundus, annum in episcopatu non complevit, quando constat eodem anno alium suisse episcopum. XLIII. PONTIUS. Pontius anno 1174.’memoratur in charta Flandrinæ, qua vendit agrum quemdam. Post annos quatuor testis fuit an. 1178. in diplomate Friderici imperatoris, pro Arelatensi ecclesia ; & in alio ejusdem principis pro ecclesia Diensi Robertoque ejus episcopo. Eodem anno menfe Aug. Fridericus imperator laudata prius ejus prudentia, constantia, fidelitate, ejus tutelæ committit Judæos in civitate Avenionensi manentes. Præterea, siia munificentia Fridericus imperator conceffit Pontio ejusque successoribus portum & plena jura portus in flumine Druentia, ut legitur in hujus principis diplomate. An. 1179. bullam protectionis & confirmationis prædiorum ac bonorum omnium obtinuit ab Alexandro III. papa. Hoc vero anno cathedram reliquit alteri, morte, ut putamus raptus. Sub pontificatu Pontii ingens moles pontis Rhodano impositi ædisicari cœpit, an. 1177. hortatu juvenis pastoris ovium nomine Benedicti *, quem Deo afflatum fuisse non immerito credunt, coluntque Avenionenses ut sanctum. Ejus corpus incorruptum repertum est an. 1670. quasi recens exstinctum & postea transiatum in ædem sicram Patrum Cælestino- rum, ab archiepiseopo Hyacintho Libelli, fe- ria 2. Paschæ an. 1674. XLIV. PETRUS III. An. 1179. mense Martio Alexander papa III. celebravit concilium Romæ in basilica La- teranensi, quæ vocatur Constantiniana, quo ex omnibus Galliæ provinciis convenerunt frequentes episcopi ; maxime vero ex Arelatensi provincia interfuisse leguntur Raimundus me- tropolitanus, Fulco Massil. Pontius Cavallicen- sis, Petrus Avenionensis. Willelmus Tricasti- nus, & Petrus Tolonensis. Nullibi autem quam in hac patrum Lateranensis concilii recensio- ne, occurrit nobis Petri hujus Avenionensis mentio. < Vulgo cum appellaat $.’Reneat. XLV. tiX ECCLESIA A V XLV. RosTAgNUsII. l Rostagni nomen primum legitur in charta jurium, ut vetera habent instrumenta Ponto- nagii anni *i 185. Legitur tamen in abbatibus S. Andreæ an. 1182.Rostagnum episcopum quamdam controversiam finiisse inter Guillelmum abbatem & Raimundum Gaufredi. Adstitit Imbcrto ( ah Umberto) Arelatensi metropoli- tæ S. Marthæ apud Tarascum ecclesiam consecranti i, an. 1187. Legitur sundasse aliquod ordinis Grandimontensis cœnobium Pro asserenda civium libertate multa utiliter constituit, deditque litteras in quibus plurimæ immunitates iplis conceduntur an. 1198. Obiit 11. cal. g Julii anni 1209. nisi sit mendum in hoc ipsius epitaphio : ROSTAGNI EPISCOPI AVEN. EPITAPHEUM. Rore fluens teli, terra pinguedine plenus Prajul Roflagnus clauditur hoc tumulo. Illi langa manus, vultus recti…. Cordis ad obsequiumgratia, lingua placens. Militibus miles, miseris miseratio, clero Clericus, ad populum vir popularis erat. Dives enim

Dona parans populis plurima jura dabat. Si numerare velim qua gratia contulit illi, Non mihi sufficient littera, lingua, dies. Anno M C c 1 x. 11. cal. Julii. XLVI. Gu I L L E L M U s. Guillelmus cognominatus de Montiliis anno 1189. gerebat munus præpositi ; quo tempore Udefonsus rex Arragonum ei & ecclesiæ Avenionensi amplum privilegium concesse, de quo agemus in prepositis. Electus est episcopus, sal* tem an. 1207. ex diplomate pro Bermundo abbate S. Andreæ, facto menle Septembri hujus anni in prasentia domni Guilelmi electi Avenion. Creditur sedisse in synodo Avenionensi cele— j- brata hoc anno mense Septembri ab legatis apostolicis, & archiepiscopis Viennensi, Arelatensi, Ebredunensi & Aquensi, cum episco- pis XX. quod potiori fortasse jure dicitur de synodo eodem in loco acta an. 1210. Eodem anno juratorum urbis consilio statuit ut aqua Durantiæ deduceretur ad usum moletrinarum ; composuitque cum Bermundo Aquensi archi* episcopo dilsidium inter nobiles ac cives, ut ooservavit doctiflimus Suaresius. An. 1214. testis fuit homagii comitis Lkestriæ & domini Montis-fortis pro castro Belli-Cadri, necnon sacramenti, quo promisit solvere M. archiepi— j scopo Arelatensi mille marchas argenti boni & legalis, ex tab.’archiepiscopatus Arelatensis. Cum Guillelmo episcopo Avenionensi praesentes fuerunt P. abbas S.Ægidii, R. præpositus, B. de- u Chana qua constituitur a confulibus urbis taxa pro ponto- aagio, data legitur anno mclxxxv. mcnsc Januario M. 1.R0- fttssni cpiscopi. b juxta quemdam ecclesiæ titulum metricum. Viginti novies, suptern cum mille relapfis. Anno poftrcmo nobis pater bospita Chrifti. Mille ducentis transuftis, minus ut tribus Mnis Imberturprasul Ro/lagno pressula fecum > Iu prima Junii consucrat ecclesiam. s Lib. Albo laudato in GalL Ch. sr. Sam. to. I. p. 78. coi. a, Tomui L i N I O N E N S I S. 8rtf canus, & P. præcentor Arelatensis. Cum ora esset controversia inter Arelatensem ecclesiam & monasterium Montis-majoris pro paludibus exsiccatis > concordiæ arbiter & sequester constitutus est Guillelmus noster, instrumento dato anno 1215. Sub ejus testimonio data est charta B. ( Bertrandi) Cavallicensis epi- scopi, & M. ( Michaelis) Arelatensis archi- Sjiscopi, pro Andaonensi monasterio an. 1216. ie 1. Augusti. Eodem anno Bermundus Cornuti Aquensis archiepiscopus, & Guillelmus episi : opus Avenionensis dominium castri de Miro-mari, sententia siia Monti-majori ad- scripserunt, adversus R. de Baucio, qui illud sibi vindicabat, decretis tamen eidem R. de Baucio ducentis solidis. In necrologio S. Andreæ obitus ejus notatur die 18. Novembris, sed quo anno incompertum. Post ejus mortem diu cathedram vacaUe verisimile est, videlicet propter Albigensium hæresim in urbe grassan- tem, ob quam per septennium subjecta fuit interdicto & excommunicationi, uti mox dicturi fumus. XLV II. Pe TRUs I V. Huic episcopo testimonium perhibet Tride- ricus Augustus in diplomate, Dilectis &c. archiepiscopis, Arelatensi & Aquenst, &c. directo in gratiam cœnobii Montis-majoris, & Guillelmi abbatis : testes recensentur Sifredus Mogunti- nensis, Hugo Leodicensis, & Petrus Avenionensis episcopus. Dat. Cremonæ die 25. Novembris an. 1225. indict. xnI. XLVIII. NIcoLAUs. Nicolaus de Corbeia post longum interponti- sicium episcopus constituitur, quod quomodo factum sit, ita narrat Nangius ad annum 1226. Ludovicus* rex Francia, & omnes Cruce-fignati.. apud Avenionern urbem, in vigilia S. Barnaba ( apoji. pervenerunt. Erat autem illa civitas a sep-. tennio excommunicationisuppostta, propter hareti- cam pravitatem ; quam rex & barones flatim ob- Jidentes… usque ad fejium assumtionis… ipsum Jibi subjiciunt, & ibidem quemdam monachum Cluniacensem episcopum flatu erunt. Anonymus de gestis Ludovici VIII. observat vigiliam S. Barnabæ hoc anno incidifle in feriam Iv. Pentecostes, & monet Avenionern fuisse tunc urbem fortissimam, & quafl inexpugnabilem, sed post expugnationem, ad mandatum legati apoflolici, & rege imperante fossata implentur, trecenta domus turrales, qua in villa erant, & omnes muri circumquaque folo diruti aquantur. Villa absolvitur, & legatus inducit in eam multas bonas & laudabiles conflitutiones. Magifler vero Nicolaus de Corbeia monachus Clu- niacenfls in ipsius loci episcopum consecratur. Id Anonymus refert ad annum 1226. cum Guillelmo Nangio. Hallucinantur autem qui Nicolao de Coroeia præmittunt quemdam Petrum de Corbario factum episcopum i quo sedente Ludovicus Francorum rex octavus Avenio- nem expugnavit. Nimirum nullus ab annis septem erat, ut vero propius videtur, apud Ave- nionem episcopus. Propterea statim ac a rege 817 ECC LESIA AV & a Cruce-signatis expugnata est hæc urbs, de A dando & consecrando sedi vacanti episcopo, tum rex, tum legatus serio cogitarunt. Ceterum hic episcopus ordinis Cluniacensis, cujus alumnus orat non immemor, ecclesiam Rtdolii* (prioratus est ejusdem ordinis) an. 1230. cum Petro Meldensi episcopo consecravit. X L I X. BERNARDUS I. Bernardus non invenitur in actis publicis ante annum 1233. « quo Alberonus dominus Montis-Fr ini ei fidelitatem juravit : hominium quoque praestitit Guascus de Lauduno filius Bertranai, pro castro de Leers. Anno vero 1234. transiit Cum HenricodeSpingno.præsen- te B. Rostagno præposito. An. 1236. cum disceptaret contra Calvariam abbatem S. Andreæ, ac Berengarium ejusdem cœnobii monachum & priorem de Liraco, tandem a litigantibus electi simt judices, qui pridie idus Maii ejusdem anni decernunt ad hunc prioratum pertinere loci de Liraco villam, sirmantias, justitias, &c. Denique an. 1238. idem Bernardus episcopus mense Septembri, obtinet a Friderico imperatore confirmationem privilegii Friderici im- 5>eratoris Gaufrido olim episcopo concesse Pau- o post diem siium obiit. L. BENEDICTUS I. Benedictus subrogatus est Bernardo paulo post ejus obitum ; quippe hic anno 1238. mense Septembri adhuc præerat ; & ecce mense Decembri insequenti Benedictus præsens est, pridie nonas ejusdem mensis, quando sacra- mentum fidelitatis præstatur Johanni archiepiscopo Arelatensi, ex S. Stephani tabulis. De hoc episcopo plura reperire non licuit. LI. Z o E N. Post Benedictum in vulgato catalogo ponitur’ L. episcopus, quem sub Innocentio papa IV. præniisse aiunt, ut probatur ex quadam hujuS pontincis bulla pro Monte-majori, in qua memoratur, & ex alia ipsimet inscripta, qua ei præcipitur, utpersuam diœcesim promulgari curet absolutionem comitis Tolosæ, qui siinctæ sedi reconciliatus suerat precibus regis Francorum, meIsse Januario an. 1. pontificatus ln- nocentii 1V. Summus hic pontifex an. 1243. cathedram S. Petri conscendit. At hoc tempore episcopus Avenionensis erat Zoen, ut plurimis testimoniis stimus demonstraturi. Quapropter pro certo habemus designatum per litteram L. episcopum non alium esse quam Zoen, cujus prima nominis littera Z. in bullis Innocentii posita sola, & minus accurate forsim essormata, siimta est pro L. maxime cum divinari non posset, Jpjod nomen signisicaretur per Z. pauca enim unt, eaque apud nos pene inusitata, quæ per hanc litteram inchoantur nomina > multa vero e contrario, quæ per L. incipiant. Sed quid juvat de iis divinare & augurari, cum omnino a Etfi fone anno 1231. jam scderct, ut ^uibuQam placet. •NIONENS IS. 81S constet Innocentii IV. tempore non aliumepi- siæpum sedisse A venioni, quam Zoen. Sane noster D. Edmundus Martenne asse—’ verat plurimis in chartis Zoen episcopum a si : deprehensum ab an. 1242. An. sequenti occurrit insignitus titulo legati apostolicæ sedis in veteri instrumento Moiisiacensi. Eodem an. legitur in charta CamoniS. Denique hoc anno idi- bus Martii mandatum dedit M. abbati Appa- miensi, ut restitui curaret abbati Lesatensi plurima bona usiirpata. Itaque ipse est quem Innocentius IV. designat in siia bulla inscripta Illustribus feminis &c. quam damus in probationibus, ubi dicit willelmum comitem post longas infestationes MontiS-majbriSmonasterio illatas^ropter castrum Pertusum, illud per manum non L. sed Z. Avignionensu episcopi præ- dicto monasterio in morte siia restituisse. Ut quæ spectant ad Zoen episcopum prosequamur, an. 1244. idibus Aprilis scripsitad abbatem Appamiensem, ut liti inter episcopum Tolosanum & abbatem Lezatensem, pro collatione ecclesiæ parochialis sancti Cbristophori de Bolbejlre, sinem imponeret ; quod tantum an. 1248. fer ia VI. inrra octavas Pentecostes factum est, quo tempore collatio hujus ecclesiæ abbati adjudicatur. Eodem an. hic episcopus adsuit concilio Valentino. Triennio elapso cum non potuisset adesse synodo Insi]lanæ, provinciæ a relat. misit qui se excusatum haberi rogaret, ac in concilio vices siiaS ageret ; ubi emendandum quod legitur in actis concilii : Dominis joan. Avinionenji, S. Vastonenst etiam episeopis, nam pro fonn. legendum Zoun vel Zoen. Eodem anno 1251. Alfonsiis Pictaviæ comes & Tolosæ, & marchio Provinciæ, nec-non Carolus comes Andegaviæ, Provinciæ, & For- calquerii ac marchio Provinciæ & dominus , Arelatis, promiserunt Zoen episcopo, quod quandiu tenerent civitatem Avenionensem, exstirparent & exstirpari curarent in ea & ipsius districtu hæreticam pravitatem 5 siniulque multa constituerunt episcoporum Avenionensium utilitati & dignitati conducentia, quæ videsis in ipso diplomate. Anno 1254. præfuit ut sisdis apostolicæ legatus Albiensi synodo, jussu S. Ludovici coactæ. Hoc episcopo prassente anno 1260. cal. Novembris Ifhardus de Ponteves filius Isiiardi de An- travenis de Agouto, fidem clientelarem praestitit Carolo comiti Andegavensi & Provinciæ, pro tertia parte civitatis Aptensis, & castro de Agouto, fecundum libertates & honores quibus domini de Simiana uti consiieverant. Si actis cujusisam concilii Avenionensis habiti anno 1270. fides debeatur, Zoen episcopus ejusdem ecclesiæ ipsi aderat. Nihilo tamen minus, alius tunc ecclesiæ præerat Avenionensi, ut infra probabimus. Forte Zoen non exsipecta- vit mortem, ut episcopalem thronum relinqueret, sed eum cessit alteri, ut sibi vacaret, retento tamen episcopi titulo. Sed huic conjecturae obstat quod lego ipsum obiisse anno 1263. &sepul- tum suisse m æde B. Mariæ. SI9 ECCLESIA A 5 LII. BERTRANDUSII. " Sedisse legitur anno 1264. Certe anno 1265. Clemens papa IV. Bertrando roganti ut canonicorum ecclesiæ siiæ numerus adaugeretur, quia facultates ad sustentationem triginta siiffi- cerc poterant, annuit libenter, eaque de re bullam dedit primo siiipontisicatus anno, 11. cal. Decemb.Expletopolteain hujus ecclesiæ regimine uno anno vel altero Bertrandus transiatus est ad sedem Valentinensem epistola data non iS Julii pontisicatus an. m. Cum sederet Ave- nioni Beatrix regina Siciliæ & comitissa Provinciæ &c. siii testamenti ipsum instituit cxse— j cutorem cum archiepiscopo Aquensi & tribus aliis episcopis ; vide Spicileg. tom. VI. p. 480. L I 11. RobERTUS I. Ad Robertum cognomento de Vcctia electum Avenionensem scripfit epistolam Clemens IV. pro —consirmatione ipfius electionis datam Viterbii VI.cal. Augusti anno m.pon- tisicatus. Exstat in tabulario Boni-passus illius præsiilis transactio cum Alfanto priore Cartusiæ nujus loci, præsente Giraudo episcopo Cabel- licensi, pro juribus in portu fluminis Durantiæ aliisve possessionibus, de quorum dominio inter eos vertebatur 1267. 6. id. Aug. Ejus obitus po—. nitur 9. die Martii in nccrosogio m S. sancti’ Andreæ AvenionensiS. LIV. RAIMUNDUS I. Morem gerimus iis qui ante nos catalogum epilcoporum Avenionensium scripsere, admittendo cum ipsis Raimundumquemdam, cujus nomen legitur in veteribus membranis Ave- nionensibus, anno 1271. L V. RoBERTUsII. Hic episcopus litigare coactus est cum Guillelmo de Gonessa senescallo Provinciæ ; sed ad j sopiendum hoc dissidium Karolus I. rex Siciliæ & comes Provinciæ adhibuit consilium Alani Sistaricensis episcopi an. 1272. die 22. Junii, ex archiviS Boscaudunensis abbatiæ Eodem anno egit cum magistro militum Templi pro sacello quodam ædisicando. De illo meminerunt adhuc tabularia Avenionensis ecclesiæ anno 1278. quo etiam anno pridie calendas Junii decretorio judicio sinem imposuit controversos inter Petrum abbatem S. Andreæ, & homines de Thoro, de Theudone, & de Junqueriis, una ex parte ; & Giraudum Amici domiccllum de Thoro, & de Castro— p novo ex altera. Anno 1281. * annectit eccle- siam B. Mariæ de Angulis, mensæ abbatis S. Andreæ, VI1. idus Decembris, & ecdesiam S. Veridimi sitam in territorio castri de Podio- alto, mensæ monachorum. In ejusdem monasterii necrologio legitur mortuus die 17. Junii. Anno 1279.celebrataestsynodus apudAvenionem cui non nisi per vicarios adfuit, uti notant ipfius acta. L VI. BENEDICTUS III. Benedictum Avenionensi ecclesiæ præfuisse anno 1288. legimus ; nec occurrit nobis unde jd vel insiciari vel affirmare possimus. Tomus I. ’ENIONENSIS. « to L LVII. ANDREAS. Andreas de Languisello, genere Nemausen- sis, frater germanus Bernardi Arelatensis archiepiscopi cardinalis Portueosis > & Bertrandi NemausensiS antistitis ; ex scheda m S. anni I292. 16. cal. Septembris, in sacello episcopali Avenione, admisit Marquesium de Mandago- to monachum S. Andreæ, in priorem ecclesiæ S. Salvatoris de Torcularibus. Hoc anno plurima donavit monasterio S. Catharinæ Ave- nion. Bertrandum Raimbaudi in abbatem S. Andreæ ex camerario electum Confirmat, &

ad osculum pacis recipit VI. idus Martii anni 1294. LVIII. BERTRANDUS III. Bertrandus sortittiS cognomen Aymini, episcopus ex præposito eligitur anno 1300. promi- sit fidelitatem Roberto regi, ejulque primogenito filioCarolo, nullo facto juramento, re- cognovitque lp ab ipsis tenere & possidere castrum de Novis, & territorium de Agello, &c. die 5. Decembris anno ab incarn. 1309. Hoc loco Claudius Robertus Guillelmum de Mandagotoepiscopum ponit in siia Gallia Chri- stiana ; sed perperam, quamvis opinionem hanc ’amplexus sit vir doctissimus Johannes Columbi e societate Jesii.De hacquæstione in archi- episcopis Aquarum-Sextiarum egimus ; hanc enim sedem aliquandiu obtinuit Guillelmusdc Mandagoto. LIX. J A C o B U S I. Jacobus vulgo deOsse dictus/ed verius deEu- sa, Cadurcus, de cujus genere inquisivimus in Forojul.episcopis, cum in adolescentia egregiam suam indolem Petro Ferrerio archiepiscopo Arelatensi, CaroliSiciliæ regis & Provinciæ co* mitis cancellario probasset, ejulque cura & ope sublevatus, præstantem operam doctrinæ studiis navasset, creatus suit episcopus Forojulien- sis ; & mortuo Ferrerio, factus est ejus loco a Roberto Caroli regis filio cancellarius, deinde a Clemente papa V.Avenionensis episcopus an. 1310. 4. cal. Septembriscreatur, quam cathedram obtinebat anno 1312. ut probant quædam recognitiones ab ipso hoc anno receptæ. Cardinalis Portuenses factus est hoc anno 1312. 10. calendaS Decembris sabbato quatuor temporum Adventus. Denique anno I3I6.disiiden- tibus inter se cardinalibus post obitum Clementis V. de electione pontisicis, post interpontifi- cium duorum annorum & quatuor fere men- sium, tandem renuntiatus est papa Lugduni, ( num i sie ipsi », & quidem siiaaente Nea- polcone Ursiho cardinale, ut vulgo dicitur, non inquirimus) & VI1. idus Aug. coronatur ibidem in cathedrali, assumto nomine Johannis ejus nuncupationis vigesimi~secundi vulgo dicti Fuit is parvus quidem corpore, sed magnuS animo, virtute, & scientia, cujus gesta in pontificatu fusius prosecuti siint Ciaconius in vitis pontisicum.Spondanus tomo I.aimaLecclesiasu &c. Animam reddidit in palatio Avenionensi nonagenario parum major, pridie nonas DeS2, E CC L E S I A A V ccmb. 1334. sepultusque est in ecclesia cathe—. drali Beatæ Mariæ de Domnis, magna funeris pompa. Fuit autem bonarum litterarum studiosus, qui academiam Cadurci in patria lua instituit. Tantam porro siimmam auri in aerario reliquisse traditur, quantam nullus ante eum pontifex coacervaverat ; præcipuc ex reserva- t ion ibus fructuum primi anni omnium eccle- siarum vacantium, in opus, ut asserebat, Terra Sancta, qua uti in animo habebat contra ceteros hostes ecclesiæ > adversus quos juris ecclesiastici acerrimum defensorem sisse præ- buerat. LX. J a c o B U s II. Jacobusde ViaJohannis papæ XXI Lex sorore nepos, patria Cadurcenns, nobili genere ortus erat.In necrologio PP.Prædic. Cadurc. legitur
Obiit nobilis dominus D. P. de Via baro & dominus de Vslamur, ac Calvineti, obiit anno Domini M°. ccc°. xxxvn0. in fesso beatorum martyrum Nazarii, Celst & Pantaleonis. Et fuit fundator brachii cccltfia dextri chori. Is forte fuit pater Jacobi & Arnaldi eius fratris, de quo infra. Jacobus vero avunculo suo ad cardinalitiam dignitatem provecto, sede Avenionensi per promotionem hanc ( ut tunc mos erat) vacante, < creatus est episcopus.Multis in instrumentis nomen ejus legitur, ubi semper dicitur electus tantum, scilicet an. mcccxIv. quoquædam ec- clesiæ suæ documenta renovari ab Guallardo Arelatensi archiepiscopo curavit ; mcccxv. & McccxvI. quo Johannes XXII. idjbus Decem- brisfacobo tlecto dedit bullam pro unione ecclesiæ parochialis de Castro — novo mensæ episcopali. Eodem anno creatur presbyter cardinalis SS. Johannis& Pauli titulirammachii, in prima promotione a Johanne XXII. facta. Sed elapsis sex circiter mensibus obiit VI11. cal.Julii anni 1217. & in cathedrali B. Mariæ Avenionensis ecclesia terræ mandatus est. LXI. ARNALDUS. Arnaldus de Via Jacobi frater, ei suffectus est, cum esset præpositus Barjolensis & proto- notarius apostolicus. Eodem vero anno & tempore creatus est ab avunculo diaconus cardinalis tituli sancti Eustachii. Miramur vero tot huic episcopo facta tribui j nimirum eCclesiæ parochialis S. Agricoli erectionem in collegiatam, ædes episcopales pretio comparatas, fundationem Cartusiæ Boni-passus, & ecclesiæ B. Mariæ de Villa-nova, institutis ibi decano & canonicis : quando constat Johannem papam minime pastum esse Avenionensem ecclesiam episcopum nabere alium præter se ab anno 1318. ad 1334. quo obiit. LX I I. Jo H A N N E S PAPAXXII. Igitur Johannes papa anno 1318. episcopatum Avenionensem si.iæ cameræ reservavjt, constituto ibi vicario generali Galbertode Valle— Mcldensi.Anno vero septimo Cui pontificatus, qui respondet anno Christi 1321. Guasbcrtum episcopum Massil. camerarium suum vicarium generalem in spiritualibus &remporalibus, pro EN ION EN SIS. 8zz hujus ecclesiæ administratione creavit. Anno 1322. Geraldus de Campinulo( « /.Campo-melio) vicarius pro domino papa in episeopatu Avenionensi reperitur ; quo administrante concilium apud sanctum Rufum prope Avenionern celebratum est anno 1326. mense Junio, ut legere licet in ipsiusactis, quæ exstant ad calcem no- titiæ ecclesiæ Diniensis, editæ a celeberrimo Petro Gassendo. Fundator habetur Cartusiæ Boni-passus. LXIII. J o H an n es III. Johannes dictus de Cojordano, mortuo Johanne papa XXII. renuntiatur episcopus Ave- monensis, & tanquam hujus ecclesiæ præsul hominia quædam recepit annis 1336. & 1340. Anno 1537. die 5. Decembris celebratur concilium trium provinciarum in monasterio sancti Rufi, cui præsuit Gualbertus Arelatensis archi- episcopu, ; adfuere’archiepiscopi Ebredunensis & Aquensis, cum trium provinciarum episcopis, inter quos recensetur noster Johannes Avenionensis. Ipsius tempore Benedictus papa XII. facta permutatione acquisierat palatium episcopale ad sedem Romanam applicatum, & a fundamentis ædisicavit, ac mirabiliter ampliavit, magnum in illo thesaurum expendens, inquit scriptor vitæ secundæ hujus pontisicis. lpso mortuo Clemens VI. ejus successor, Johannem Avenionensem episcopum ad sedem Mirapicensem transtulit, reservata sibi provi- sione ecclesiæ vacantis ; quod tamen anno tantummodo 1348. factum credimus. Hoc anno idem papa comparavit a Johanna regina Neapolitana Provinciæ comitissa, consentiente Ludovico de Tarenta ejus viro, civitatem Avenio- nensem cum suburbiis & toto territorio, ac confinibus, pro octoginta millibus florenorum auri de Florentia bpni & legitimi ponderis. Instrumentum venditionis factum est die 19. Junii anni 1548. Hallucinantur autem qui hac in vendr- tione putant comitatum Vindasdnum comprehendi, de quo ne verbum quidem in toto leg-- tur instrumento. Sane ab anno 1228. comitatus ille penes summos pontifices erat, ex conditionibus pacis inter sanctum Ludovicum Francorum regem & comitem Tolosanum Meldis initæ. Tempore Johannis episcopi Clementem VI. nosocomium Avenioni construxisse legimus juxta Campum-Floridum, quem etiam acquisierat ad mortuorum sepulturam. Quo circiter tempore monasterium monialium ordinis lardi Dominici ( vulgo Hispaniam vocant) fundavit Petrus cardinalis sanctæ Praxedis. LXI V. CLEMENS PAPA VI. Translatoad sedem Mirapicensem Johanne de Cojordano, Clemens papa VI. prius dictus Petrus Rogerii, servavit sibi episcopatum Avenionensem quem per vicarios administravit usque, ad annum 1352. quo pontificatum & vitam amiiit. LX V. I N N O C E NTI US PAPA VI. Innocentius VI.vocatus ante summum ponM ECCLESIA A V tisicatum Stephaniis Alberti, exemplum secu* / tus antecessorum suorum Clementis & Johannis, ecdesiam Avenionensem sibi retinuit, ab anno saltcm 1353.20. Dec. cx schedis D.Po- lycarpi de la Riviere, usque ad mortem, hoc est usque ad annum 1362. cujus in ca gubernanda vicarii generales fuerunt, Stephaniis Tolosanus, & Reginaldus primum Palentinus, deinde Ulixboncnsis * episcopus, cœnobium Cartusia- norum, Vallis-benedictionis dictum, apud Villam- novam fundavit. Ejus tempore aucta est diœ- cefis novo monasterio virgmum ordinis sancti Benedicti, apud Tarasconem anno 1361. de quo vide in abbatiis. p LXVI. ANGLICUS*. Anglicus Grimoardi Gallus, patria Mima- tensis, frater Urbani papæ V. non fratris filius, ut Onuphrio, Ciaconio, Marianæ, aliisve placet, patrem habiiitGuillelmum Grimoardi dominum de Grisaco, quem ex veteri scheda, pensionem sexcentorum siorenorum auri a rege Francorum accipere vetuit ejus filius Urbanus papa, matrem vero Feliciam Monserran- dam. Factus canonicus Regularis in San-Ruf- fensi Cœnobio, prior S. Petri Diensis ejusilem ordinis evasit, quo sacerdotio potiebatur quan— £ do Urbanus V. ipfius frater contulit ei Avenionensem episcopatum, anno 1. fui pontificatus, seu anno Christi 1362. die lunæ duodecima Decembris. Tum ad sacrum collegium cardinalium eundemassumsit die XIV. cal. Octobris anni 1366. dato sancti Petri ad Vincula titulo, quem postea mutavit factus episcopus Albanen- sis. Scriptor prior is vitæ Urbani V. hæc ejus pia opera notat : In Avenione, inquit, ajolo adificavit monasterium cum officinis & habitationibus necessariis pro monialibus de Furnis ord. S, Bcn. qua prius erant ab extra collocata in loco campestri & aperto… In Aptensi etiam civitate a Jolo adificavit, & etiam dotavit monasterium j moni alium ord. Cist. & in Montepessul. collegium canonicorum Regul.sub nomineS.Rufi, &c. Multum laudatur ob justitiam & sanctitatem ab auctore vitæ siincti Petri de Lucemburgo. Legatione sedis apostolicæ in Etruria, Umbria, Campania, totaque serme Italia functus est. Ad Petrum quoque Castella : regem cognomcntc Savum missus, pacem cum eo pro sede aposto- lica certis icit legibus. Idem constitutus est pa- f » æ vicarius generalis in temporalibus per lta- iam, potissimum Bononiæ ; quas provincias magna integritate & probitate morum obivit. Quod Ipectat ad res ab eo in Avenionensi ec- clesia gestas, quarum nonnullas jam attigimus, I ex testimonio scriptoris vitæ Urbani V. anno 1564. obtinuit a Carolo imperatore diploma quo cuncta suisprædecessoribus indulta privilegia confirmantur. Anno sequenti facultate cudendi monetam donatur ab eodem principe, addito principis titulo & aliis perquam honorificis. Eodem anno misit procuratores ad concilium Aptensi : Hodonem Notarii * prapositum & Stephanum Salayrnis decanum ecclesiæ Vil- n Male a Ciaconio & Frifonio Angelicus, nam insuo testamento cardinalis hic so /jngliGum perfpicuc vocas. EN1ONENS1S. . læ-novæ. In castro de Barbentana, quod oppidum est in Provincia ditionis episcopi Avenionensis, turrim præaltam erexit. De sacrisædi- siciis & fundationibus jam dictum est siipra. Porro in schismateorto post mortem Grcgo- rii XI. partes Clementis VII ; secutuscst usque ad mortem, ut liquet ex ejus testamenti tab.quo videlicet palam profitetur si : Clementem VII. agnoscere pro vero pastore & capite ecclefia. Illud autem testamentum proximus morti scripsit, obtenta jam pridem ab Urbano V. & postmodum a Clemente VII. licentia, forsitan quia religiosam vitam professus erat. Hoc testamento scripto die xr. mensis Aprilis anni 1588. indictione XI. prassente Arnaldo Guillelmi abbate de Luco diœccsis Oloronensis &c. sepeliri voluit in sancti Rufi asceterio, ubi a pueritia fuerat institutus, & religiosa veste indutus, locumque dcsigna vir ante majus altare, ubi in miisis solemnibus diaconus & subdiaconus stare solent. Testamenti fui exsecutionem demandat PetroCorsino Porruensi, alias Florentino, &Gui- doni Prancstino, alias Pictaviensi, episc « >pis cardinalibus, aliisque ejusdem sacri collegii, sive presbyteris, sive diaconis. His cardinalibus addiait adjutores Gtiillelmum Vilate abbatem siincti Andreæ, Audebertum de Sado prapositum Tolofanum, Petrum Olivarii canonicum Aquensemsijum damerarium, & Pontium Lo- berie praepjsitum Tolonensem. Heredes reliquit San — Russensiis collegii Montis-pcssulani, quod ipsie sundaverat * > ubi etiam sepulturae traditus est, quamvis aliter testamento cavis- set. Ad meliorem vero vitam migravit Avenione anno 13S8.die I8*.Aprilis. Eum antipho- nas & sicra quædam opuscula elucubrasse tradit Ughclkis. Exstant in bibliotheca Colber- tina statuta ab ipso edita pro ecclesia & diœcesi Avenionensi. LXVII. U R B ANU S PAPA V. i Hic papa, non secus ac superiores pontifices, Avenionensis ecclesiæ administrationem ad sie revocavit, post transiationem Anglici adepi- scopatum Albanensem, ut liquet ex ipfius bulla edita a Gariello parte II. historiæ episcoporum Magalonensium. In hujus autem ecclesiæ ad- ministrationeUrbanusufusest Arnaldo Alberti Auxitano archiepilcopo siuo camerario, qui an. 1366. occurrit cum nis titulis : Auxitanus episcopus domini papa camerarius, episcopatus Ave- nionensis sub regimine prasati papa in spirituali- bus & temporalibus vicarius auctoritate apostoli- ca deputatus, Eodem anno Arnaldus pro hac diœcesi edidit constitutiones synodales. Philippus Caballola episcopus Cabalicensis, postea patriarcha Jerosolymitanus, tandemque cardinalis, rector quoque fuit & administrator civitatis Avemoncnss anno 1567. Utrum in soiritualibus sicut in temporalibus, ignoramus. Collectam in Germania, ubi nuntius apostoli- cus fuerat, magnam pecuniæ siimmam in hujus urbis operibus & munitionibus impendit. Postea fuit ornatus Romana purpura ab Urba- # Hoc testamentum amplisti-num legimus inter excerpta histo » rica D, Claudii hsticanocum. IX. apag. 31 >. ad 351. F f f iij 8zy E C C L ES IA A V no V. anno 1368. At de Philippo alibi commo— A dius dicemus, nimirum in Cabellicensibusepi- scepis. LXVI II. FAIDITUS. Faiditus de Agrisolio Lemovix, de cujus genere jam diximus in Raimundo de Agrisolio, Faiditi juxta nonnullos patruoepiscopo Ruthe- nensi, qua in sede successor ei dattiS est Faiditus, inde tranflatus est ad ecclesiam Avenio- ncnsemanno circiter 1368. Anno lyy^. Faiditus Avenionensts episcopus nominatur testis in quodam instrumento edito a Baluzio inter proba— B tiones historiæ domus Arverniæ, & post ipsum Ademarus de Agrisolio marescallus Romanæ curiæ, frater Faiditi*. Hic anno 1383.mense Novembri regebat officium* camerarii collegii cardinalium, pro Guillelmo cardinali de Agri- folio, quem Clemens VII. legatum miserat in Germaniam. Eodem anno, die 23. Decembris factus est cardinalis presoyter tituli simcti Mar- tini in Montibus. Neque vero post cardinalis dignitatem assumtam, dimisit episcopatum { nam ex diariojohannis Fabri episcopi Carnut. anno 1386. die 5. Januarii fecit homagium regi &reginæ Sidliæ astcuti sui pradeeessores fecerunt. Attamen circa illud tempus recellit ab hac £ administratione, & locum dedit sequenti. Diem obiit anno 1391. sepultusque est in ecclesia B. Mariæ de Domnis, ex hac inscriptione parieti affixa : Fayditus de Agrisolio Gallus, episcopus Avenionensts a demente VII. in sua obedientia pres- byter cardinalis creatus tituli SS. Silvefiri & Martini in Montibus. Obiit Avenione VI. Octobris m. ccc. xci.ibidemquesepultus. Fundavit pro si : in ecclesia Rutnenensi annuas preces duodecies in anno, lingulis videlicet mensibus persolvendas. LXIX. PETRUS V. Petrus Girardi in loco simcti Symphoriani Castri diœcesis Lugdunensis, fontibus lacris ba- ptisatus, ut ipse in testamento suo anni 14.10. ait, anno 1382. nulla adhuc ecclesiastica dignitate eminebat ; hoc enim anno die decima Februarii Johannes Fabri Carnotensis episco » pus in siio diario de eo loquenS, illum nude nominat magistrum Petrum Girardi. Postea Lodo- vensis suit episcopus & Aniciensis. Quod ipe- ctat ad Avenionensem episcopatum, aiunt legi in ipsius Petri codicillo, illum administra* 4 Vir claristimus Carolus d’Hoficr mihi copiam fcdc suæ lucu, brationis de hoc genere nobili ; cx qua discimus Faiditum de Agri- folio habuiste duos FratreS, Aimarum militem dominum Fontanarum & Tudelx in Lemovicibus, qui erat marefcallus curic Komanz anno 1364. de quo diximus in Raimundo de Agrisolio Ruthencnst episcopo, & adhuc fupcistes erat anno 1378. & Guil~ lclmum qui fuit Caesaraugustanus archicpiscopus & cardinalis. Nepotem habuit alterum Guillelmum Urbano V. a sccretis & commentariis, postea cardinalem. ; patrueles vero Raimundum dc Agrisolio abbatem sancti Johannis Angcriacensts & cpisco- pum Ruthenenscm, ac Petrum episcopum Claro-montanum, Ucc* ticnfcm VabrenCem. b Faiditus Avenionensts episcopus regens officium came rari anis collegii cardinalium pro Guillelmo muli S. Stcphani in Celio monte cardinal, rerognolcir quod Savaricus olim sancti An- dreae, tunc vero Mastiliensts abbas, pro parte stii communis/er » vttti, in quo przfato collegio tenetur ratione dicti monasterii jsandi Andre », 30. florenosauri ipisolyi fecit 17. Nor. 1383. dictione vi. E N I O N E N S I S. 8z6 tionem nactum esse Avenion. ecclesiæ, ejusique ■ vere suisse pastorem & episcdpum. Autumat autem vir clariss. Stephanus Baluzius in notis ad vitaS paparum Aven. Faiditum ab ea recessisse ** anno circiter 1386. tuncque suffectum ei Pe— 1 trum, qui fortasse hanc sedem retinuit usque ad annum 1390. Ejus testamentum vidimus 1 conditum anno 1410. quo legat multa eccle- siis Avenionensi & Aniciensi, variisque prioratibus, quibus potitus fuerat. Instituit vero in ecclesia Avenionensi annuas preces, pro quibus dedit capitulo ducentos florenos auri currentis. In eadem ecclesia siicristiam obtinebat ex pontisicia diipensiitionc, ut ipsi ; testatur. Ceterum loquens de illa ecclesia Avenionensi, nusquam dicit se ipsi præfuisse tanquam episcopum. At non legimus tabulas posteriorum testamentorum ( nam plura alia condidit usque ad annum 1413.) in quibus id forte est additum. L X X. CLEMENS PAPA VII. Clemens VII. ante occupatum pontificatum Roberrus Genevensis anno 1390. die 2. Julii tenebat episcopatum Avenionensem, ex ejuf- dem bulla edita apudÆgidium Bellameram in commentario ad decretum Gratiani ; at paulo post > illum dimisit in gratiam ejtssdem Ægidn. Sed prius hanc ecclesiam in Commen- dam dederat cuidam Simoni, quam revocavit quando Bellameram ad hanc sedem provexit. LXXI. ÆgIDIUs. Ægidius de Bellamera, de quo abunde alibi loquemur, revocata commenda ecclesiæ Avenionensis, quæ Simoni de Cramaud hoc pacto cedere debebat, factus est sedis hujus episcopus ex Aniciensi, bulla Clementis VII. data anno 14. ejus pontificatus, Christi mcccxc. mense . Augusto. Hujus episcopi tempore Petrus de ’Luna dictus a suis Benedictus XIII. cum jam fere per quinquennium inclusiis & obsessus in palatio Avenionensi teneretur a Gallis, duce Boucicaudo marescallo Franciæ, qui urbem ex consensii civiom ingressus erat ; demum die 12. Martii anni 1403. inde clam eductus, schis- ma quod prope diem exstinctum iri putabatur, suscitavit ; ita ut etiam Galli rursiim ipsi procumberent, Aurelianensi duce potifsimum fautore. Maxime vero in Hisipania pestem illam (sic schifma merito appellamus) diu fovit ; quæ etiam post ipsius mortem grassari aliquanto tem- i pore non cessavit ex Cataloniæ angulo. His vero perturbatiflimis temporibus non parum detrimenti passa est Avenio, ut etiam pons & domus plurimæ conflagraverint. Interimde Ægi- dio nihil pene occurrit in actis publicis. Anno MccccI. die 9. Junii ejus officialis bullam Nicolai papæ IV. datam VI. cal. Augusti, pontificatus anno 1. se vidisse testatus est, qua ordo fratrum Prædicatorum ab omni jurildictione solutus siinctæ sedi immediate subjiciebatur. Quando ex hac vita discesserit noster Ægidius, a nobis ignorari ultro fatemur ; nam qui volunt eum humanis rebus exemtum fuisse anno 1398. hal- lucinatos esse jam demonstravimus. Qui elogium funebre inscripsit hujus viri tumulo, A ve« 17 ECCLESIA AV nione in majori B.Mariæ ecclesia, dicit eum no— / luisse cardinalatum *, quo poterat ornari. Attamen Claudius du Vergier episeopus Vaurensis, strripsit hunc præsijlcm fuisse cardinalem. Hic antistes pro suo tempore fuit doctisiimus, scripsitque decisiones Rotæ, in decretum & decretales, in concilia, de benefici is, de foro competenti. De eo incerte & obscure scripserunt plerique auctores, quod cum sarpe confundant cum Ægidio Aiscclini. LXXII. GU I D o I. In Gallia Christiana Fratrum Gemellorum tres continua serie ponuntur episcopi post Ægi— p dium de Bellamera, qui Guidonis nomen serunt ; unicum vero ex tribus facit Claudius Ro- bertus, quem Guidonem de Bosichagio appellat. Hoc etiam cognomine insignitur Guido I.apud Sammarthanos, qui dicunt eum an. 1411. præ- suisse, quando schismatici, qui duce Roderico de Luna nepote Petri de Luna, loca munitiili- ma urbis Avenionis invaserant, palatium episcopale, ecdesiam majorem, turrem pontis, ad deditionem coacti sunt die 22. Novembris. Additur hunc episcopum anno 1416. subscripsisse testamento Petri d*Acigne senescalli Provinciæ. Anno 1418. indictione XI. die 21. Maii Guido C episcopus Avenioncnsis in remotis agebat, ob eccleuastica negotia, maxime quæ ipectabant ordinem eremitarumS. Augustini, ut legimus in codice biblioth. Colbertinæ. LXXIII. GUioo II. Guido Spissami patriam Avenionem rexit ut epiIcopus, annis 1420. & 1423. Construxit sacellum simcti Johannis — Baptistæ in ecclesia B. Mariæ de Domnis, in quo jacet. LXXIV. GUIDo III. Guido de Russilione ex illustri apud Delphi— p nates familia, & stirpe dominorum du Bou- chage anno 1423. die 9. Junii nominatur in testamento Guillelmi de Russilione marescalli provinciæ Dclphinatus. Sedebat adhuc anni$ 1426. & 1429’. quo anno fundatur in urbe collegium sancti Nicolai, cui unita est abbatia de Furnis, ut videre est in hac abbatia. L X X V. MARCUS. Marcus de Condolmeriis Venetus, ex fami » lia plebeia, sed antiqua, quæ patriciis annumerata est, Gabriele Condotmerio adsummum pontificatum evecto, qui Eugenii IV. nomen E assumsit, ab eodem multis ornatus est dignitatibus, quarum prima forte suit episcopatus Avenionensis, cui addita est ejusdem urbis præfe- ctura. Etenim epistola Eugenii IV. adJohan- nem Castellæ & Legionis regem, data pridie calendas Februarii anno 2. ejus pontisicatus, Christi vero 1432. nos docet hoc tempore eum fuisse A venionensem episcopum & gubernatorem. Et quamvis tentassent Basileensis concilii patres, Marcum inde expellere, misso Al- fonso sancti Eustachii diacono cardinali, qui urbis & totius comitatus Vindasi : ini præfectu- a 6* Banm* tofila* firoSl. ENIONENSIS. 818 ram nomine concilii gereret, manicrunt A venio & comitatus in itione pontificis. Marcus postea factus est Alexandrinus patriarcha.tunc- que dimissum ab eo episcopatum Avenionensem putamus. Certe in præsati Eugenii papæ epistola, qua eum instituit apostolicæ ledis legatum adversus Saracenos in inliilis Cypri & Rhodi, ncenon in Ægypto & Syria, præsecit- que claffi contra hos Christiani nominis hostes instruendae ; nulla fit mentio episcopatus Ave- nionensis s sed in iuscriptione epistolæ Marcus appellatur Alexandrinus patriarcha, ad quam dignitatem ex Gradensi conscenderat sede. Da* ta est epistola an. MCCccxLIv.xIv.pontisiea- tus Eugenii, calendis Januarii. LXXVI. A L A N U s. Alanus de Coetivy ex nobili & antiqua inter Armoricos prosapia, parentes habuit Alanum * IV. dominum de Coetivy & Catharinam du Chastel, fratres vero perillustres Pregentem ma- rescallum & marispræfectum, Olivariumquc comitem Talleburgi, summumque Aquitaniæse- nescallum. Ipse primum Dolensis episcopus, deinde Corisopitensis fuit. Jamque Avenionensis ecclesiæ potiebatur anno 1440. quo videlicet Eugeniuspapa 1 V.ipsi & Zanoni episcopo Bajo- censi præcepit ut poenas in quodam edicto syno* dali. cujus initium a verbo Mospes ducitur, contentas, sumerent de schismaticis, qui in Provincia, Delphinatu, Aquitania Christi tunicam sicindere annitebantur. Avcnioni palatium episcoporum propriis sumtibus ædisicasse dicitur. Sacra purpura ornatus est a Nicolao papa V. anno 1448. accepto simctæ Praxedis titulo. Anno sequenti iterum Dolensi ecclesiæ præsc- ctus dicitur sub titulo administratoris perpetui. Attamen quando Raynaldus de ejus promotio* ne ad patrum purpuratorum collegium loquitur, eum appellat Dolensem episcopum ; quasi ad hanc ecdesiam jam rediisset ante indutam purpuram. Anno 14.56*. 23. Martii., præfuit concilio apud Avenionem celebrato, tanquam legatus a latere, cum Petro cardinali de Fuxo legato Avenionensi *. Alanus dictus cardinalis AvenionensiS, non solum Calixti III. electioni adsueratsscd etiam plurimum promoverat, intercedendo quominus Bessarion cardinalis Nicænus eligeretur : ^uast, inquiebat, deessent in eeelesta Latina qui papatum gererent, ex Gobelino. Ea fortasse de causii Canixtus eum legatione Galliæ & Britan- niæ cohonestavit, misitqueadChristianisiimum regem Carolum VII. anno 1455. ad expeditionem contra Tureas, qui nuper Constantino- polim expugnaram « sollicitandam. Et quidem regem facile ob magnam facundiam qua pollebat, in eam adduxit sententiam ; sed morte pontificis superveniente, effectum habere non potuit magnus ille belli apparatus. Electioni quoque Pauli II. interfuit Alanus, ut scribit Jaco- bus cardinalis Papiensis lib. 2. commentariorum & epist. 310. ac tempore Sixti IV. succes- « Frisonus in Gallia purpurata dicit ejus patrem soiste Pregentem Franciz polemarchum & thalastiarcbam, dominum deTaille* bourg, macremquc habuiffc Mariam de Laval dominam de Rais, 819 ECCLESIA AV1 foris Pauli, Sabinense sacerdotium in Italia s ipsi obvenit. Romæ fato functus est anno 1474. Julii 22. ætatis 66. sepulassque apud siinctam Praxedem primum suum titulum, marmoreo tumulo qui epitaphio sequenti exornatus est, conditus. SEDENTE SIXTO IV Alanus episcopus Sabinensis E. R. cardinalis, nobilissima in Britonibus Coetyvorum gente natus, illujlri legatione ad Gallos pro fide functus s cujus vita exemplum virtutis, actiones autem priva— 1 tirn & publice falutares suere, hoc monumento conditus ejl. Vixit annos l.xvi. menfes vili, dies XV. M. CD. LXXIV. Præsijl fuit non modo claritate generis, sed doctrina & integritate morum iniignis, cujus cum laude meminerunt Ciaconius, Gobelinus libro 2. commentar. Pii II. Onuphrius, Garim- bertus, Ferdinandus Ughellus in Italia sacra sub episcopis Sabinensibus, Bertrandus Argen- NIONENSIS. 830 træus in historia Britanniæ, & permulti alii. Habuit autem hic cardinalis in urbesi.ia & diœ— < cesi vicarium generalem Pontium episcopum Vasibnensem, qui ipsius jussu anno 1458.. 7. die Septembris iub majori altari cum celebritate recondit corpora beatorum Magni & Agri- coli in æde ejuldem Pancti. Hic desinunt episcopi Avenionenses, quorum ultimus fuit noster Alanus, hacecciesia ad metropolis dignitatem evecta, paulo post Alani mortem. Sed antequam de archiepiseo- pis agamus, fateri cogimur deesse superiori catalogo duos episcopos ; nempe cum tres tantum Rostagnos recensuerimus, unus præter- missus fuit ; nam in sancti Andreæ necrologio quatuor hujus nominis episcopi annotantur, ut jam monuimus in Rostagno I. sed quo ponendus sit loco non est in promtu divinare. Alter qui nobis excidit est Petrus de Agrifolio, de quo in necrologio Casæ-Dei : xv. cal, Augufii convivium in anniverfario Dom. Petri de Agrifolio quondam episcopi Avenionensis. Quo vero ordine reponi debeat, non facile est aicere. ARCHIEPI SCOPI AVENIONENSES. I. JULIANUS. ANno millesimo quadringentesimo septua- gesimo quinto Sixtuspapa I V.voluit Ave- nion. ecclesiam novo titulo metropolis insigni- re, quæ tandiu Romanorum pontificum holpitio nobilitata fuerat, ldcirco juffitCavallicensem, Carpentoratensem & Vasionensem episcopos novo metropolitano esse obnoxios. Diploma Sixti IV. hac de re datum est Romæ apud Panctum Petrum, anno incarnationis Domi- nicæ 1475. XI. cal. Decembris, pontificatus Sixti anno 5. Exstant quoque litteræ pontisi- ciæ ad præfatos episcopos Cavallicensem, Carpentoratensem, & Vasionensem, quibus eos absolvit a jurildictione Arelatensis archiepiscopi, subditqiie Avenionensi. Primus autem qui nomen archiepiscopi gesserit, fuit Julianus Roboreus. Is Savonæ in Liguria natus an. 1444. ex Raphaele de Ruvere Sixti IV. summi pontificis fratre, & Theodora Manerola, a patruo ex episcovo Carpentoratensi presoyter cardinalis sancti Petri ad vincula creatur anno 1471. deinde factus major pœnitentiarius ecclesiæ Romanæ, ac demum ex Sabinensi Ostiensis episcopus evasit anno 1483. Eundem post erectam in ecclesia Avenionensi sedem me- tropolitanam Sixtus IV. ipsi præfecit, & legatum simul instituit anno 1476. quin etiam addidit legationem siedis apostolicæ in regno Fran- ciæ, ceterssque Gallicanis & adjacentibus provinciis. Hic palatii archiepiscopalis partem & turrim in Capite pontis Rhodani æaisicari curavit ; collegium vero vulgo dictum de Ruvere, instituit anno eodem 1476. die 22. Augusti, ex historia academiæ Avenionensis, auctore D. Bernardo ecclesiæ metropolitanæ canonico. Ipsi quoque tribuitur mutatio facta canonicorum Regularium in Seculares, quod Johannes Columbi ad annum 1481. refert. Defuncto Pio papa III. subrogatus est 111. cal. Novembris, anno 1503. contra Alexandri VI. con- silium, qui ab eo esse cavendum dixerat, ut olim Sylla, a male præcincto puero Julio Cæsa- re, ad Juliani nomen alludens, & quasi præ- sagus nominis, quod pontifex factus assumtu- rus erat ; nam Julius II. dictus est. Ceterum nostri non est instituti res ab eo gestas in pon- tisicatu referre. Cum ante adeptam supremam hanc dignitatem, totum se Gallum ostendisset, in sijmmo honorum fastigio constitutus, Lu- dovico XII. regi Christianisiimo sese ostendit infensisiimum. Postquam urbem, orbemque per annos novem & aliquot menses, bellis implicuisset ac turbasset, obiit, utinam in pace. Ejus corpus sepulcro illatum est in basilica Vaticana. 11. A N T o n 1U s. Antonius Flores nobilis Hispanus, subvectus est ad Avenionensem præsulatum an. 1504^- cellum archiepiseoporum in basilica Deiparæ Virginis ma nifico opere condidit. Sub Julio II. papa antecessore, Lateranensi concilio adfuit annis 1512. & 1513. III. ORLANDUS. Orlandus, cui cognomen de Caretto vulgo tribuitur, quique ex marchionibus Savonæ & Finalii ortum duxisse dicitur, recensetur inter archiepiscopos, qui adfuerunt sestioni VII. concilii Lateranensis habitæ anno 1513. die 17., Junii. Item scflioni IX. anno 1514. & scflioni X. anno 1515. Aliud illi cognomentum datur 1 in tabulis sancti Andreæ de Villa-nova prope Avenionem ; ibi enim legitur Francum de Gentilibus « 3i ECCLESIA A1 Gentilibus vicarium generalem Orlandi de Ru~ j vera archiepiscopi Avenionensis, Antonio Ægidii præsentato a Pancti Andreæ abbate, vel abeleemosynario contulisse ecclesiam sancti Johannis de Salvaterra. die 6. Martii anni 1527. Vix enim credi potest duos arcluepisco- pos Avenionenses in usitatum Orlandi nomen succesiive gessisse tam brevi tempore, & quidem priorem, qui certe præerat anno 1515. cogno men habuisse de Caretto s Alterum vero de Ru- vera, anno 1527. IV. HIPPOLYTUS. Hippolytus de Medicis cardinalis sanctæ Pra-1 xedis, & Umbriælegatus, archiepiscopusMontis — Regalis, qui Romana indutus est purpura anno 152^.a patruo Clemente, Avenioni sedebat sub annum 1527. Ad Carolum V.cæsarem missus est de latere legatus, eumque Bononiam usque comitatus, cum prius inaugurationi ejus adfuisset, ln Pannonia quoque eundem imperatorem bellum adversos Turcas fortiter gerentem secutus est, ut exercitus legatus ; ubi cum Pelectis decem millibus stipendiariotum, & fortissimi ducis, & pii antistitis munia implevit. Anno vero primo pontificatus Pauli III. quem ex patrui voluntate in papam eligendum cura— q vit, an. salutis 1535. in agro Fundano deccffit. Corpus summo omnium ordinum luctu sepultu- ræ traditur Romæ in ecclesia S. Laurentii in Damaso, cujus cippus tali epitaphio exornatur : H1P P OLITO MEDICI Cardinali, sancta Romana ecclesta vicecan- ceUario, eximii corporis, ac ingenii, fortunaque muneribus exornatissimo. £ ! su cum ab tanta rarissimarum virtutum tndole ad Leonis X.Clemcntife que VII. patruorum pontificum gloriam contendit, acerbissima mortesurripitur, an.sulutis MDxxxv. j idtb. Augufiii atat. XXIV. HujusHippolytiMedicei vitam amplo quidem ac præstanti elogio prosecutus est Paulus Jovius ; quem longe omnium eruditi ingenii nobilitate, decore vultus, & illustri vitæ splen- dore florentissimum appellat : alibi a Sadoleto cpiscopo, cui amicitia conjunctissimus fuit, bonitatis, prudentiæ, liberalitatis, magnificentia :, benefseentiæ, excelsi animi titulis celebratur. ls namque supra ætatiscaptum qui annos 24. non excessit, ante omnia optimas artes adeo callebat, & poesim, sic ut Virgilii secundum Æneidis librum in Etruscum sermonem verterit, & Hippocratis colloquia, ab arte medica in usum bellicæ dssciplinæ transtulerit. De cujus cardinalis laudibus plura Garimbertus lib. IV. hi st. cap. 4. Lellius, Guicchardinus, Victo- relius, Ughellus in additionibus ad Ciaconium, aliique qui de Medicea familia scripserunt plurimi. V. A L EXA N D E R I. Alexander Farnesius Romanus, cardinalis Ostsensis, Petro Aloysio Parmæ &Placentiæ duce patre, matre Hieronyma Ursina natus an. Tomus L E NI ON ENSIS. 1520. ex antiquis & nobilisiimis familiis quæ principem locum inter Romanas obtinent, cum a puero indolis optimæ dedisset argumenta, litterarum studiis Bononiæ incumbens, a Clemente VII. ecclesiæ Parmensis administrator constitutus est, ab avo pontisice maximo Paulo III. cardinalis diaconussiincti Angeli creatur, mox sanctæ Romanæ ecclesiæ vicecancellarius. Avenionensi vero urbi præfcctus est anno 1535. & a Carolo imperatore anno 1556 archiepisco- pus Montis — Regalis postulatur. Hinc lanctæ Mariæ Majoris archiprelbyter, patriarcha Hierosolymitanus, Herbipolensis ecclesiæ in Germania præpositus, basilicæ siincti Petri archi- presoyter fuit. Sub Julio III. papa ecclesiæ Vicensis administrator, sub Pio IV. cardinalium preibyterorum princeps, episcopus Sabi- neniis, Tusculanus, Portuensis, Osliensis & Veliternus, collegiique siicri decanus exstitit. I ta per singulos harum dignitatum gradus ascendit, ut quantumvis majorum stemmate clarus, nobilitas tamen illi unica & sola virtus esse potuerit. Quantæ fuerit auctoritatis, gravissimæ ab eo obitæ legationes testantur. Nam & ado- leicens, ut ait Ant. Sanderus in elogiis cardinalium, an. 1541. ad Cassarem & Gallorum regem qui Lutetiam convenerant mittitur, ut utrique pontifids nomine gratularetur. Pro pace etiam inter eundem Carolum & Franciscum I. concilianda, pontificius legatus multum laboravit. Atque ut erat magnanimus, in illo acri ac periculoso contra Protestantes in Germania bello, cum duabus legionibus Italicorum militum, & mille cataphractis equitibus, Octavio fratre militiae duce, Farnesiuscardinalis auxilio Cæsiari sijpervenit. Fuit præterea Avenionensis & patrimonii ecclesiaftici legatus, Siciliæ, Arrago- niæ, Lusitaniæ, Poloniæ, imperiique Romani protector. Anno 1551. ceffit archiepiscopatum Avenionensem in manu JuliiI 11. qui eum contulit Annibali, qui sequitur, servata nihilominus Alexandro omnimoda admimstratione, xvn. cal. Julii. Inter alia quæ pluribus in locis ædisicia, monasteria, templa, magnifico sum- tu princeps iste excitavit, recensetur augustis- simum illud in urbe patribus Soc. Jesii profelTis, quod a fundamentis erexit.Obiit vero singulare hoc ecclesiæ, gentisque Farnesiæ ornamentum Romæ 1589. VI. non. Martii, & hac in basi- lica quam nomini Jesii nuncuparat, sepulturæ mandatur. Ejus cum elogio meminere Ciaco- nius, Petramellarius, Ughellus, Sanderus, aliique historici. VI. A N N I B A L. Annibal de BozzutoJohannis Bozzati.vel Buz- zati S. M. in Porticu diaconi cardinalis consan- guineus ; protonotarius apostolicus, Bononiam prolegatusan. 1548. siub Johanne Maria cardinali de Monte legato missus est ; & hoc anno Julius III. papa, eundem Avenionensi ecclesiæ præfecitdimimone cardinalis Farnesii accepta anno 1551. Hunc unice dilexit Paulus IV. ac tanti Fecit, ut inter eos patres electus sit, quorum consilio pontifex maximus ad majora totius ec- clesiæ negotia uteretur. Tandem ex cameræ Ogg sn ECCLESIA A1 apostolicæpræside a Pio IV. papa factus cardi— J nal is sancti Silvestri, anno 1565. pridienonaS Octob. in suburbio Chiaiæ vivere desiit, cum jam ab anno 1560. cardinali Farnesio archi- episcopatum restituisset. Ejus corpus Neapoli in mctropolitana ecclesia prope chorum, sepulcro marmoreo conditur cum hoc elogio : ANNIBAL BOZZVTV S. Patricius Neapolitanus ex familia annos ante ccccx. cardinalitia. Orator ad Carolum V. Cas. Aug. anno atatis sua xxvI. summis de rebus a pa~ tria missus, Bononienstsprolegatus a Paulo III-pont- rnzx.praposttusiarchiepiscopatuAvenionenst asulio III. decoratus s bis vacua fede, primum fulti III- deinde Marcelli II. cui charus imprimis fuit faticano & Conclavi prafectus. Rerum omnium ma~ x imarum, deligendorumque universa ditionis ec- clejiastica magistratuum potestate, clericatu etiam camera apojiolica gratuita Pauli IV. liberalitate honestatus s demum a Pio IV. presbyter cardinalis tituli sancti Silvestri creatus > intra septem menses dolore calculi, fal. an. 1565. atat. XLIV. menfe 8. die 4. ex hac vita ereptus est.Fabridus Box>x, utus frater ex testamento hares C. L. P. VII. ALEXANDER. AlexanderFarnesius cardinalis iterum rediit ad metropolis Avenionensis regimen, anno circiter 1560. retinuitque ad annum 1566. quo iterum cessit sequenti. VIII. FELICIANUS. Felicianus Capitonus ordinis Servorum, Alexandri resignatione, bullas accipit archiepilco- patus a Pio V. m.nonas Aprilis anno 1560x0- demque anno synodum celebravit, statutaque condidit, uti & anno 1568. * Librum edidit de Jubilæo anno 1576. quo ultimum vitæ diem clausit. Hoc cenotaphium Copesini in ecclesia parochke, Narniensis diœcens, habet in qua fuerat natus : M AGISTRO FE LICI ANO. Capitono Narnienft, oriinis Servorum Beata Maria Virginis, archiepiscopo Avenionensi, a Pio V. pontif Opt. Max. creato. Contionatori eloquen- tijjimoyCarolo IX. Francorum regi gratiss. In omni virtutum & disciplinarum genere eruditiss. qui adversus haresos egregium volumen scripjit tan- quam de ecclesta bene merito. Fr. Projperus Bon- combius facra theol. doct. posuit an. fal. 1611. IX. G E O R G I U S. Georgius de Armaniaco cardinalis tit. S. Nicolai in carcere, Tolosanus, Ruthenensis, V abrensis, Lescariensis, demum mortuo Ca- pitono Avenionensis antistes 1577. antiquisii- mo genere comitum Armaniacensium ortus 4 Anno quoque 1569. Avcnione celebratum est concilium provinciale, cui præter cardinalem a Borbonio archiepiso. Roto- jnas* legatum Avcnionenscm, adfuerunt Christophorus Scorus cpiscopus Cayallic. Jacobus Sacratus ep scopus Carpcntoract. & Ginllelmus episoopus administrator Vastoncnfis b cujus acta 63. titulos conuncnc.H’/}* imiwfit, Avtno EN ION ENSIS. 834 erat.* In aula Francssci I.regis diu versatus, Romam orator mittitur, ac ejusdem patrocinio inter purpuratos patres allectus fuit araulo III. papa I4.cal. Jan. 1544. Deinde collega factus cardinalis Borbonii veteris in legatione Avc- nionensi 1565. dimissa Tolosiina ecclesia, ob aeris salubritatem ibi senectutissuæ domicilium fixit. Anno 1579. synodum celebravit ; Rotam Avenionensem instituit, patres Minimos in urbe fundavit ; Pœnitentes quos S. Georgii vocant dotavit : ac demum vir fuit humanitate & liberalitate insignis, litteratorum fautor, & munificentissimus patronus. His virtutibus quibus vicinos demereri nunquam destitit, magis quam armis, pontisiciam ditionem ab hostibus & hæreticonim incursione tutatus est ; quamvis ut clariss. Thuani verbis utamur, indignam gratiam pro tantiS meritis consecutus, ut Guillelmum episcopum Tolonensem, cujus fidei siimmam legationis commiserat, ad papam delatum, quod in Navarri & Protestandum partes inclinaret, a ficariis quasi ante oculoS jussu pontisicis in juriose peremtum viderit ; quod feni jam annis essœto, sed adhuc naturali robore vigenti, mortem accelerasse dicitur, quæ incidjt Avenione 5. nonas Junii ætatis 85. anno I ; 8<.In majori urbiS templo S.Mariæ & sacello archiepiscoporum, ubi sibi vivens monumentum exstruxerat, sepultus est.Monitos tamen volo lectores, quantum ad ea quæ supra retulimuS & descripsimus ex Thuano, Henricum Suare- sium, cujus doctas observationes in historiam Avenionensium præsulum jam sape laudavimus, contendere Thuanum nac in parte falsum & hallucinatum esse : negat itaque Guillelmum episeopum Tolonensem obtruncatum esse ; eum autem qui confossus est dicit fuisse dominum de Patris non vicelegatum Avenionensem, sed auditorem. X. Dominicus I. 1 Dominicus Grimaldi patriciuS Genuensis, Johannis Baptistae Montaldei domini Palatini comitis, & Magdalenæ Palavicinæ filius ; abbas Montis^ma joris, triremi um S edis A postolicæ Pio V. pontifice in pugna navali ad Naupactum adversos Tureas commissarius generans anno 1571. Savonensis primum, dein Cabellicensis antistes, tandem creatus est Avenionensis ar- chipræsul anno 1585. sed pauca leguntur ab ipso facta in episcopali administratione. Tantummodo celebravit synodum anno 1590. per suos vicarios. Vice-legatus quoque, & totius pontificias militiæ in hac provincia Avenionensi præsectus generalis fuit. Idem anno 1589. in legatione Gallicana, Henrici cardinalis Caie- tani assessor & socius, maxima laude dignus est b Filius erat Petri de Armaniaco filii nothi Caroli comitis Ar- maniaci ex Margarita de Clain, cui pat r litteris suis datis dic ii.Maii 1486. contulit facultatem gestandi fcutum gentilitium > & dedit cognomen gentis. Aliis litteris datis eodem anno dic l. Octobris donavit & quindecim scutorum millia, quorum loco dynastiam de Caustade ci conccflit. Ex hoc Petro genitus est Georgius cardinalis, ut probat ejufdcm Petri testamentum quo lpsum instituit hcredem.Hæc instrumenta in tabulario de Albrcco aflervantur, ex ejus inventariofafto anno 1667. quod exstit in bibliorhcra Colbert. Ibidem habetur instrumentum venditionis dynastiæ scu baromae de laCaustadc factæ a Georg.o cardinali pro 1$. millibusfcucis aureis, 16. Aprilis anno 158 « qnamacquiso vh Jacobus de Villcmur prior B. M. Dcauratx apud Toloigm. 8jj ECCLESIA / 3uod hæreticos e comitatu Venaisino al. Vin-, asdno fugaverit. Bellica enim virtute praestabat, ut probavit castri Minerbæ expugnatio. Obiit vero 1592. jacetque Avenioni in ecclesia metropolitana. Nepotem habuit ex fratre Johanne Jacobo sancti Felicis * in regno Neapolitano barone, Hieronymum cardinalem Grimaldum, archiepiscopum Scleuciensem, Urbani VIII. pontincisad Lud. XIII. Francorum regem apostolicum nuntium, postea Aquarum — sextiarum archiepiscopum, de quo jam egimus. XI. F R A N CISCUS-Ma R IA. Franciscus* Maria TaurusiusPolitiani He— 1 trurix oppido natus, pronepos fuit cardinalis Antonii ae Monte, nepos autem Johannis magni magistri Jerosolymitanæ militiæ.qui Julium III. Iummum pontisicem habuit patruum.Congregationi Oratorii nomen dedit adolescens, sub disciplina S. Philippi Nerii, deinde genera* lis præpositus electus, Neapoli Oratorium fundavit. Illum Romam Pius V. vocavit, & cardinali Alexandrino nepoti in Hispaniam, Galliam, Lusitaniamque prosicssenti, itineris S. » - cium allegit. Reversus, ad solita pietatis officia denuo rediit, & a Clemente VIII. Avenio- nensis præsul invitus renuntiatus est 1593. nec. multo post cardinalis tituli S. Bartholomæi in( IIssula 1596. Qui novus amplisiimæ dignitatis gradus, temperato viro, sijmmaque virtute exornato, nihil dedit novum, nisi ut majore auctoritate prodesse pluribus posset. Annis 1594. & 1595. celebravit synodos, in quibus fecit statuta. lnde ad Senenlem archiepiscopatum trans- latusdie 15. Septembris H97. post Ascanium Piccolomineum, hanc ecclesiam ad decem annos mula cum laude administravit. Merito ut Taurusuum Baronius, virum apostolicum vocet, divini verbi ducem, ac cum prisua atatis patribus comparandum. Defuncto Clemente VIII. j in iis comitiis in quibus Leo XI. ad sedem S. Petri ascendit, parum suit quin Taurusius ob egregias dotes pontifex crearetur. Tandem cum Senensi archiepiscopatui renuntiasset, in gratiam Caroli Burghesii, etiam purpuratus ad Oratorium secesiit, ubi brevi fato functus, sepelitur in ecclesia Vallicellana, ac in eodem monumento, ubi magnus ille cardinalis Baro- nius non ita pridem tumulatus fuerat. Cenotaphio hoc epitaphium insculptum : DEO 0 P T. M A X. Francisuo Maria Taurufeo Politiano, & Casuri j Baronio Sorano, ex congregatione Oratorii S. R. E. cardinalibus, ne corpora disjungerentur in morte, quorum animi divinis virtutibus insignes in vita conjunctissimi suerant s eadem congregatio unum utrique monumentum posuit. Tauru/ius vixit an. LXXXHI. mensus IX. dies XIV. obiit 3. idus Junii M. DC. VIII. Baronius vixit annos LXVIII. mensu VIII. obiitjridie cal. Julii. M.DC. VI l. Taurunum cardinalem qui priores tomos annalium Baronii Italice reddidit, laudarunt ipse Baronius, Andreas Victorelltispræstanti elogio apud Alf. Ciaconium, Petramellarius, Ant. Galonius in vita S. shilippi Nerii, Jac. Fuli- Tomus I< V E N I O N E N S I s. S36 fatus in vita Roberti Cardin. Bellarmini, & erd. Ughellus Italiæ sacræ tomo 1. in episcopis Senensibus. XII. JoHANNEs-FRANCisCUS. Johannes FrandscuS Bordini Romanus, pre- Ibyter congregationis Oratorii, e Cabellicensi episcopatu ad Avenionenses infulas vocatus est 1597. Hujus tempore regina Franciæ Maria Medicæa in urbem recipitur anno Jubilæi 1600. & P. Cæsar de Bus nobilis Cabellicensis, congregationis doctrinæ Christianae Avenione institutor claruit, qui 1607. Aprilis 15. ipso die Pasirhæ ad meliorem vitam transiit, sepultus in æde S. Johannis Baptistæ. Bordinus lynodum celebravit die 25. octobris anni 1606. Author fuit insignis operis vitarum pontisicum Romanorum teste Baronio in notis ad martyrologium, ac mortuus est anno 1609. XIII. FR ANCISCUS-STEPHANUS. Fr. Stephaniis Dulci, patria Urbevetanusre- ligiosam vitam in ordine Fr.Prædicatorum professus est : cumque bonis in litteris apprime esset eruditus, philosophiam & theologiam publice docuit in clarioribus ordinis sui conventibus, sicque assecutus est magisterii gradum.Deinde monasterio B.Mariæ super Minervam in urbe Roma præpositusest ; quo in munere datis coram Paulo V. papa plurimis doctrinæ siiæ argu. mentis, ab eodem pontisice ad officium inquisi- toris de scientia & aliis dotibus necesiariis promovendorum ad episcopatum deligitur, illoque tanta laude est defunctus, ut ipse dignisiimus ab omnibus episcopali cathedra judicaretur. Itaque vacante archiepiscopatu Avenionensi, ad nane sedem subvenitur anno 1609. quo exeunte Avcnionem venit, & ordinum omnium applausu & gratulatione stsscipitur in siio solcm- m ingressu anno 1610. Mortuo Ferrerio archi- episcopo Urbinate prolegato Avenionensi, in ejus locum lussectus, istud munus per aliquod tempus, cum summa probitatis & religionis fama geflit ; atque interim Ludovicum XIII. Justum Galliarum regem excipit magnisice in civitatem 1622. Maii 17. dum in Occitaniam contra rebelles proficisceretur.Anno 1623.000- sensit ut moniales a visitatione B. Mariæ dictæ, in urbe reciperentur, ut liquet ex litteris de earum fundatione datis, quas retulimus in probationibus. Tandem Stcphanus noster, cujus morum dulcedo apprime cum nomine & • stemmate gentilitio conveniebat, triste siii dcfide- rium Avenionensibus reliquit anno 1624. XIV. MARIUS. Marius Philonardus Romanus, Philippi cardinalis tit. S. Mariæ de Populo, & Alexandri epiIcopi Aquinatis frater, Scipionis ac Brigidæ de Ambronis nobilis Anagninæ filius, & Flaminii Philonardi cardinalis episcopi AquinatiS nepos, ex basilicæ sancti Petri canonico, utrius.

? ue signaturæ referendario, & S. Rom. eccl, nquisitionis assessore, archiepiscopus creatur m Hoc erat ejus stemma d : zutnltf rtbnirntbl dit wbu DmcS 4’tr^ent dlwid Itbmptojsd dt suHc* Gggij » 37 ECCLESIA AVI anno 1624. die 16. Septembris, prolegatus dein— j de Avenionis & in comitatu V indascino fuit. Anno I64I.moniales B.Mariæ de misericordia apud Avenionem receptæ sunt, in domo S.Ma- riæ Magdalenæ, seuS.Georgii, de quarum instituto vide supra in Ludovico Bretel Aqui-Sex- tiensi archiepiscopo. Postea ad Uladiflaum IV* Poloniæ & Sueciæ regem nuntius apostolicus ab Urbano VIII.papa delegatus 1643. Sequenti anno 1644. Romæ deceffit meIsse Augusto. XV. BbRNARDUS II. Bernardus Pinelli Pinella gente apud Ligures illustri natus, ex Clerico regulari congregationis Theatinæ, ab Innocentio X. papa ar- chiepiscopatu donatus est, desinente an. 1644. &Avenionensis vicelegationispræfectura, anno sequenti. Mortalitatem exuit I8.Jan « 1646. Inter alia conspicuae hujus stirpis decora fuerunt, Dominicus cardinalis Pinellus episcopus Ostiensis sacrique collegii decanus ; ac Johannes Vincendus patricius Genuensis, vir singu- laris eruditionis, & bonarum artium studioiiffi- mus ; cujus vita conscripta est a Paulo Gualdo Vicentino. XVI. CÆSAR. < Cæsar Argelli Bononiensis, antea auditor generalis civitatis & comitatus Avenionensis, Federico Sfortia vicelegato, designatur antistes anno 1647. hoc anno Romæ consecratus 12. Maii ab ipso cardinali Sfortia. Paulo post ab lnnocentio papa X. pallio cohonestatus, civitatem suam adiit, sed brevi tempore ponti- sicatum gesiit ; nam cum fortuito casu prolapsiiS fuisset in palatio archiepiscopali, interiit 30. Julii 1648. ætatis 74. celebri funeris pompa corpus elatum est, magno vicekgati, canonicorum, magistratuum urbis, omniumque Ordinum religiosorum luctu : & ante majus altare B. Mariæ de Domnis sepultum. XVII. DoMINICUs II. Dominicus Marini Romanus, paterno genere ex familia Genuensi patricia Marina, materno vero Justiniana vetustæ nobilitatis oriundus, ex vicario generali apostolico Ordinis Prædicatorum ab Innocentio X. Pont. Max. electus est Avenionensis archiepiscopus anno 1648. die 18. Octobris ; bullas obtinet anno sequenti Martii 1. Consecratur autem Romæ in basilica monialium S. Sixti religionis Dominicanorum, die Aprilis XI. ejusdem anni Dominica in Albis, i Johanne Jacobo cardinali Panzirolo patriarcha Constantinopolita- no, assistentibus dominis Spinola archiepisco- po Materano, & Petro Francssco Philonardo præsule Anagnino ; cum prius ex decretocon- sistorii suisset pallio donatus ab Hieronymo cardinali Columna. Urbem suam ingressus est sdemniter eodem an. XI. Julii Fundavit propriis sumtibus in Universitate Avenio- nensi anno 1651. cathedram lectoris in sa- cra facultate theologica, ubi quotannis perpetuo prælegi S. Thomam Aquinatem præcepit ; quod statim ad bonum commune studio- N I O N E N S I S. 838 forum incoeptum est. Hic episcopale palatium tonitru deformatum » ampliandum & instaurandum curavit ; ac perlustrata diœcesi, ecclesias collapsas morumque disciplinam se- dulo restituit. Sepulcrum S. Maximini & beatarum Magdalenæ &Marthæ Tarascone, sacello exornato decoravit. Synodum celebravit anno 1668. & obiit die 20. Junii 1669. ætatis 76. sepultusque est in ecclesia metropolitana, in monumento affabre elaborato cura & ex- pensis rectorum Montis-pietatis, quam bonorum omnium heredem instituit. Doctrinæsiiæ laborumque fœtum reliquit eximium in sum- mam D. Thomæ IV. tomis distributum editis Lugduni anno 1668. XVIII. A z o. Azo Ariostus Bononiensis, ex auditore ca- meræ apostolicæsit archiepiscopus Avenionen » sis a Clemente papa IX. postulaturque Romæ die 9.Septembris anni 1669. Ibidem paulo post, videlicet die 22. ejusdem mensis ordinatur &episcopali manu consecratura cardinali Altini, collaborantibus episcopis Senogalliæ ac Vasionensi. Possesiionem adeptus est die 29.Sep- tembris eodem anno, simulque vicelegati ofli- cium ipsi demandatum est. Suppetias liberaliter tulit capitulo in constructione chori novi, & in ornando templo, paratus ad plura facienda nisi eum mors præripuisset die 18. Novembris anni 1672. Idatum est ejus corpus communi archi- episcoporum tumulo, ante majus altare. XIX. HYACINTHUS. Hyacinthus Libellus Tiphernas ord. S. Dominici, sacri palatii magister a Clemente X. electus est succedor A zonis, simulque insigni- tus dignitate vice-legati. Possesiionem vero ecclesiæ Iuæ accepit die 21. Februarii an. 1673. Non in theologia tantum, sed in omni quoque Pcientiarum genere fuit versatisiimus, ut luculentus est testis vir Cl.Pertuysius ecclesiæ metro- politanæ archidiaconus, qui ab annis fere 30. archiepisCoporum Avenionensium est vicarius generalis. Huic doctiflimo viro multa debemus, maxime vero siipplementum ad Galliam Christianam Fratrum Sammarthanorum ab an. circiter 1656. quantum ad archiepiscopos, præ- Eositos, legatos & prolegatos Avenionenses.Sub oc antistite Clemens X-concessit canonicis hujus ecclesiæ usiim lineæ tunicæ brevioris, quæ vulgo appellatur rochet&. choralis trabeæ vulgo , chape coloris rubei, per totum annum, quam antea in hyeme tantum gestabant, a tempore quo canonici statum regularem deseruerunt. An. 1674. secunda feria Paschæ, transtulit corpus S. Benedicti, * quo auctore pons constructus est siiper Rhodanum. Post XI. annos & menses octo Hyacinthus morti succubuit die 23. Octobris anni 1684. Jacet in sacello quod ipsemet constrtixerat propriis & quidem magnis sumtibus, dioavitque Christo resiIrgenti. XX. AuxANDEr II. Alexander ex comitibus de Monte-catino Ferrariensis ordinis Cartusiani, cujus erat pro 8„ ECCLESIA A curator generalis, subrogatus Hyacintho ab Innocentio papa XI. ecclesiæque Avenion. ■ possessionem acuit die XI. Junii anni 1686. Is ab eodem pontifice duo impetravit, primum ut ar- chiepiscopi Avensonenses minime posiint praeveniri a legatione Avenionensi, in collationibus beneficiorum seu sacerdotiorum, quæ in qua- tuor mensibus ordinariis competentibus vacarent ; alterum quod officia solemnsora celebrare valeant archiepiscopi in ecclesia metropolita- na, absque ullo ex parte prolegatorum impedimento. Tribus duntaxat annis &quatuor mensibus præsuit, & die 8. Octobris anni 1689. migravit ex hac vita, donatusque est communi archiepiscoporum sepulcro. XXI. LAURENTIUS. Laurentius Fliscus Genuensis, ex gente inter quatuor reipublicæ illustriores non insima ; post gestam præcipuarum ecclesiæ Romanæ provinciarum præfecturam, ex sacrx congregationis Rituum secretario creatus est archiepi- scopus Avenionensis ab Alexandro papa VIII. poUeflioneque hujus ecclesiæ donatus est die 5. Septembris, anni 1690. simulque sit vicele- gatus. Is moniales sub titulo Verbi incarnati Arausioneab hæreticis pulsas excepit ; quibus ædes dedit apud Rupem-mauram. Domum apud Avenionem divo Carolo dicaram erexit yENlON ENSIS. &4o i in clericorum seminarium, accersitis ex Pari* siensi S. Sulpicii seminario presuyteris, qui illud regerent ; in quo non solum hujus diœcesis, sed etiam aliarum vicinarum clerici ad pietatem & doctrinam ecclesiasticam informantur. AClemente papa XI. missus est nuntitiS extra** ordinarius ad regem Christianiflimum Ludovi- cum Magnum pro negotio pacis Europæ toti procurandæ. Paulo post ad Genuenlem sedem transiatus est 13. Junii anno 1705. post administratam Avenionensem in siimma pace per annos quatuordecim & novem menses. Denique creatus est S. R. E. cardinalis. XXII. FRANCISCUS MAURICIUS. Laurentio Flssco siuccessor datus est Francis- cus-Mauricius Gonterius, patricius Taurinen- sis, ex Caballiaci marchionibus ; qui cum plurimas S. Iedis apostolicæ provincias gubernas- set, soretque decanus consultorum Romanorum, a præsato Clemente XI. papa, ad Avenionensem thronum provectus esu cujus posses* sionem adipiscitur die 27-Septembris anni 1705. moxque prolegatus renuntiatus est. Ab eo palatium arcbiepiscopale statim restauratur, & quod longe majoris est momenti, ecclesiæ disci— piina, populus verbo pasi : itur& exemplo, pau- peres, præsertim ægroti eleemosynis recreantur ; eccleliis digni præsiciuntur ministri. PRÆPOSITI AVENIONENSIS ECCLESIÆ. I. T"3 Ontius I. Balde an. 1038. ex præposito factus primus abbas fancti Ruso de quo vide in serie abbatum S. Rufi. II. Rostagnus I. præpositus erat Avenion. circa annum 1080. quo vivebat Albertus I. Avenionensis episcopus. Hic cœpit vivere intra claustrum, & regulariter cum nonnullis sociis ex eodem capitulo. III. Silvester ad quem Urbanus papa II. bullam direxit an. 1096. IV. Rostagnus II.sub Arbenoepiscopo memoratur in variis chartis, sied præcipue anno 1099.1105. H08.& 1109. VideCh. XXVII. pag. 146. col. I. Forte idem vero est qui præces- sit Silvestrum, & aliquandiu feriari voluit a præpositura. V. Amblardus præpositus reperitur in variis chartis sub Arberto & Leodegario episcopis. VI. Pontius II. an. 1117. VII. Isnardus anno 1.140. memoratur in sententia Leodegarii episcopi, pro suis canonicis. VIII.Guillelmus de Reali an. 1187. forte idem ac ille Guillelmus, cui & ecclesiæ Avenionensi Ildefonsus rex Arragonum, comes Barchinonensis, & marchio Provinciæ, dedit privilegium, quo canonici & clerici hujus ecclesiæ, necnon ecclesiarum B. Martbæ de Ta- rasoone, de Laurata ( Laurade)de Barbentana (B/ » r£rnM » r)immunes constituuntur a cavalca- tis, quistis, pedaticis, albergis, denique ab omni fcrvitio. Datum Aquis sub anno incarnationis 1 Domini m c LxxxIx. ex Noguerio p. 62. Refertur que a Bouxo Iib. 9. fect. 11. §. v. p. 172. Adhuc memoratur an. 1205. in quadam ordinatione Radulsi legati Innocentii papæ pro stabilienda disciplina in monasterio Montis-majoris. Postea Guillelmus fuit episcopus, cognominaturque de Montiliis. IX. Petrus I. de Aramone jam an. 1210. Ibla tamen prima nominis littera designatus, anno 1212. testis venditionis consirmatæ in gratiam Guiilelmi abbatis Montis majoris, scilicet ecclesiæ de Graveson. Idem annis 1215. I. II. llI IV. V. VI. VII.9* & 1223. X. B. * Rostagnus 1232. adsuit hominio 3uod B. Avenionensi episcopo reddidit Guascus e Lauduno pro castro de Liers. Reperitur etiam 1238. in Gallia Chrilt. frat. Sammarth. XI. Guillelmus II. de Montiliis, notatur ab an. 1245. ad 1253. XII. P. Præpositus defunctus an. 1253. XIII. Rostagnus III. Cavellerii in charta Roberti episcopi 1272. 1273. XIV. Petrus II. Ricani 1291. interfuit electioni Bertraodi de Lauduno abbatis S. Andre æ, erat etiam præpositus I294. XV. Bertrandus Aymini primum præposituS I295. inde episcopus creatur an. circiter 1300. XVI. Rasolus præpositus 1305. idem haud dubie ac Roelus præpositus ecclesiæ Avenion. qui cum aliis ejtssdem ecclesiæ ministris Commissus a Jacobo Aven. episcopo ad examinandam electionem fratris Berengarii de Coyrano monachi S. Andreæ in abbatem ejusiiem mo< G g g nj » 4t ECCLESIA AI nasterii factam per compromistum die 18. Aug. 1311. & a toto capitulo concorditer approbatam confirmavit, 28. Sept. ejusdem anni. XVII. RostagnuS IV. de Mesiiaga, eligitur 1305. erat prior ecclesiarum castri de Barben- tana anno 1311. vivebat etiam 1314. 1315. 1316. XVIII. Gerardus de Lautrico ab an. 1319. usque ad 1328. XIX. Petrus III. Ricani 1328.1536. XX. Odo Monetarii 1363. 1365. & 1368. Vide in A nglico episcopo. XXI. Rostagnus V. de Codoleto anno 1396. XXII. Guillelmus Raimundus an. 1422. XXIII. Pontius III. de SadoaliaS de Sa- done ab an. 1438. postmodum Vasionensis episcopus nominatur. XXIV. Petrus IV. Alberti decretorum do- ctor electus an. 1470. XXV. Manaldus d Aure ex vicecomitibuS Asteriensibus 1490. forte idem qui circa hoc tempus legitur Tarbiensis episcepus. XXV L Georgius ssAmboise thesaurarius ecclesiæ RotomagensiS, ac præpositus Avenion. anno 1504. XXVII. AntoniuS I. de la Barre an. 1511. XXVIII. Johannes Petrus deGroffisTau- rinensis diœcesu 1513. XXIX. Antonius II. de Lasicaris de Tende episcopuS Regensi. & præpositus AvenionensiS 1520. XXX. Perrinetus I. de Revillasco regius consiliarius Taurini 1527. E NI ON EN SIS. 841 XXXI. AntoniuS III. Fartullius ex canonico ecclesiæ Avenionensis creatus 1547. XXXII. Perrinetus de ReviUasco per obitum Antonii regressus est ad præposituram, ac siedit ab an. 1535— ad 1585. XXXIII. Hieronymus Barrier alias Barre* rius 1583. obiit 1590. XXXIV. PranciscusSuarcz rector comitatus Venaissmi, consukor Pancti Officii ac præpositus 1592. Vivere desiit 1640. XXXV. Josephus-Maria Suarez coadjutor datus Francisco 1626. cubicularius a secretis Urbani VIII. pont. max. postea fuit V asionen- sisepiscopus an. 1633. XXXVI. Ludovicus-Maria Suares Fran- cssci coadjutor designatus 1634. qui ab anno 1640. 26. die Decembris usique ad 1653. dignitatem hanc ad ecclesiæ decorem tenuit ; ilque ex archivis ecclesiæ antecessorum catalogum delineavit, quem in nonnullis emendavimus & auximus. Obiit an. 1672. XXXVII. LudovicusGabriel de JarenteS ah de la Bruyere deCabanes, antea MelitensiS miles, ab anno 1672. præposituram tenuit, l uit vicarius generalis, comultor sancti Officii Avenion. ecclesiasticæque immunitatis acerrimuS defensor, episcopatum Caballicensem semel & iterum oblatum recusavit ; ad meliorem vitam transiit n. Octob. 1709. XXXVIII. ElzeariuS Francsscus des Achards de la Beaume consultor S. Officii primarius, ex canonico factus præpositus A venio* nensis 1709. ALIQUOT ILLUSTRES ARCHIDIACONI. I. T Ohannes de Broniaco, postea episcopuS J Ostiensis, & vicecancellarius cardina- 4 19- II. JohanneS Ruffi patriarcha Antiochenus 1426. III. Ludovicus de Pictavia episcopus Valent. & Diensis 1447. IV. Guillelmus de Stotavilla cardin. 1455. V. Guillelmus Bri^onetus cardinalis archi- episcopusNarbon. & Remensis 1497. VI. Dionysius Bri^onetuS episcopuS Maclov. cardinalis 1529. VII. Dominus Cardot episcopuS Monspe- liensis. LEGATI AVENIONENSES. I. i j* Ranciscus I. de Conzie, archiepiscopus ] L"’& primas NarbonensiS sanctæ Rom. eccses. camerarius, primus repetitur post dis- cessum curiæ & pontificum factus legatus Ave- nionensis, & constitutus an. 1418. Julii 27. gubernator, rector, sive vicarius civitatis Avenion. & comitatus Venaisini, aMartino V. pont. max. II. Alfonsus Carriglius Hsspanus cardinalis S. Eustachii, legatus Bononiæ, a concilio Ba- sileensi subrogatus est mortuo Francisco. Is vita excessit Basileæ 1434. ibidem sepultus. III. Petrus de Foix cardinalis Albanus, ar- chiepiscopus Arelatensis, Alsonso successe, 1455. An. 1456. 23. Manii, præfuit concilio provinciali apud Avenionem. hife universtt. Aven. IV. Carolus I. de Bourbon cardinalis & dux Borbonius, archiepiscopus Lugdunensu Petrum de Fuxo in legatione excepit 1465. V. Julianus de la Rovere cardinalis Ostiensis S. Petri ad Vincula nuncupatus, archiepi* scopus & legatus AvenionensiS 1476. & 1485. postea Julius 11. papa. VI. Georgius de Ambasia cardinalis Roto* magensis, sedis apostolicæ in Gallia legatus ; assumto ad pontisicatum Juliano legationem obtinuit 1503. VII. Robertus Guibe Brito dictus cardinalis Nannetensis episcopus Trecorensis, Redo- Densis, Nannetensis, & administrator Venetensu « 45 ECCLESIA A in A rmorica, legati quoque officium exercuit. an. 1511. VIII. FranciscusGuillelmus de Clcrmont Lodevc cardinalis, archiepiscopus Narbonen- sis& Auxitanus, an. 1514. erat legatus apud Avcnioncm, quo nomine conccssit centum dies indulgentiarum visitantibus ecclesiam Fratrum Prædicatorum Claromontensium in Arvernis. Litteræ hac de rc datæ sunt præsatoanno, die 24. menlis Martii, Leonis papæ X. an. 2. V ide in archiepiscopis Ausciensibus. Hoc munus gellit usquc ad 1541. IX. Alexander Farnesius cardinalis, Avc- nion. antistes & legatus 1541. X. Carolus II. Borbonius cardinalis archi- episcopus Rotomagensis, hanc præ secturam suscepitan. 1565. An. 1569. concilii provincialis acta, de quo supra, confirmavit ut lcgatuS. hifi. univerfit. Aven. XI. Octavius Aqua-viva d’Arragon, Johan- nis Hieronymi ducis Atriæ, & Margaritæ Piæ ducissæ filius ; præfectus palatiopapæ, obexi- mias animi dotes post prima Palatina munera, aGrcgorio XIV. pont. max. cardinalatus insi- gnibus tit. S.Georgiiin Velabro ornatur 1591. pridie nonas Martii, mox & legationem Ave- nionensem adeptus 1593. ea vero summisque

? ro repubiica Christiana ampliisimis muneribus * unctus est, demumque antistes Neapolitanus designatur, & ecclesiam sibi commissam, verbo, exemplo, ceterisque præstantisiimi episcopi virtutibus, ad extremum vitæ finem rexit.Se » pultusin metropolitana basilicacum marmorea mlcriptione. oCTAVio AgwAViVo. Arragonio cari, archiepiscopo Neapol. purpura & litterarum max. Gracarum ornamento. Ma\orum decora adepto qua fuerunt e repubiica Christiana in Pontificiis pracipue comitiis, atque J in Avenionensi legatione cum arderet provincia civilibus discordiis, arderent bello Gallia, strenue cuncta executo, in omni vita fingularem magni confilii, excelfi animi laudem promerito D. Francis- cus Aquavivus marchio Aquaviva ex D. Tharfia nepote duce Hadrianorum XI. pronepote P. Obiit An.salutis. MDCXH. Natus annos LII. XII. Cynthius Aldobrandinus cardinalis tituli sancti Georgii, Aurelio Passero & Julia Aldobrandina Clementis VIII. sorore natus, signaturæ justitiæ & majoris pœnitentiarii officium, ac etiam legationem Avenionensem ; consecutus 1601. Romæ mortalitatis debitum explevit 1. Januar. 1610. corpus inæde sancti Petri ad vincula jacet. XIII. Scipio Burghesius cardinalis sancti Chrysogoni, cognomine & stemmate gentilitio Burghesiæ familiæ donatus a Paulo V. Pontif. cujus nepos eratcx sorore, antea Scipio Caf- farellus nuncupatus, archiepiscopus Bononien- sis renuntiatur, postea Romanæ ecclesiæ major pœnitentiarius, legatus Avenionensis 1605. & episcopus Sabinus 1629. Romæ obiit 1633. die a. Octob. ’ENIONENSIS. 844 XIV. Ludovicus Ludovisius cardinalis tit- S. Mariæ in Transpontina siuictæ Rom. eccl, camerarius & cancellarius, brevium Signaturæ nræfcctus, archiepiscopus Bononicnsis, abbas Nonantulæ, Gregorii XV. papæ nepos, filius Horatii ducis Fiani aulæ-præfecti, & Laviniæ Albergatæ, Scipionis succesibr in legatione Avenionensi 1621. & die 18. Novembris 1632. ex hac vita migravit, sepulmsque est in æde metropolitana sianonicnsi. XV. Francisicus II. Barberinus cardinali* Portuensis, Florentinus, Urbani VIII. pont. max. nepos, Caroli Barberini ducis d’A reti & Constantiae Magalottæ filius, eccl. Rom. vice- cancellarius ac bibliothecarius, episcopus card. Sabinus, postea Portuensis > siicri collegii sub- decanus, & Annæ Hispanæ matris Ludovici XIV. Christianiflimi regis eleemosynarius major, antea Hifpaniæ, Arragoniæ, Angliæ, Sco- tiæ, Græcorum & Helvetiorum protector. In cardinalium collegium primus a patruo ad siim- mi apostolatus apicem evecto coeptatur 1623. VI. non. Octobr. insuper hoc anno Avenionensi legatione insignituseit. Sub pontificatu quoque Urbani papæ, totam negotiorum molem in curia Romana siistinuit ; ab eodem missus in Galliam legatus a latere 1625. & denuo in His- paniam precibus regis Philippi 1626. ad susci- f>iendame sacro fonte pontificis nomine, fi- iam Mariam Eugeniam, necnon ad concordiam inter duos reges, Galliæ & Hispaniæ, de controversia pro Valle-telina, & GenuensibuS terminanda. XVI. Antonius Barberinus cardinalis, patria Romanus, Francisici frater & Thaddæi Barberini principis Prænestini ducis de Monte- rotundo, almæ urbis Romæ praefecti, S. R. E. camerarius, signaturæ gratiæ ac brevium præfectus, archiprelbyter S. Mariæ Majoris, olim Franciæ ac Sabaudiæ protector, legatus pon- tisicius & militiæ Romanæ Iedis generalis, ab. bas S. Ebrulphi in Gallia, & episcopus Picta- vicnsis dcsignatus an. 1652. legationem Aven. obiit 1633. sub Urbano VIII. pontif. creatuS card. ex magno priore Jerosolymitano 1627. XVII. Camillus-Pamphilius NeapolitanuS cardinalis S. Mariæ in Dominica, Pamphilio Pamphilii & Olympia Maidalchini natus ; creatur Avenionensis legatus a patruo Innocentio X. papa 13. Decemb. 1644. in locum Antonii Barberini ; deinde fit sanctæ Rom. eccl, gubernator generalis, & abdicata purpura, nupsit 1647. Olympiæ Aldobrandina principi Rolsa- nensi, Clementis VIII. papæ pronepti, & vi- duæPauliBurghcsii, principis Sulmonensis filii. XVIII. Camillus Astalli, cognomento cardinalis Pamphilius patria Romanus, Familiæ Innocenti) A. pont. max. nepos aggregatus, ex clericocameræ apostolicæ, m purpuratorum collegium assumtusannoI65o.die 20. Septembris renuntiatus est A venionensis legatus eodem anno Novembris 21. quo munere sunctuS est usque ad annum 1657. posteaque sanctæ Rom. ecclesiæ generalis gubernator. XIX. Flavius tit.S. Mariæ de Populo S.R.E* prefbyter cardinaljS Chisius Senensis S. D. N. » 41 ECCLESIA AV Alexandri VII. ex fratre germano nepos, le-. gatus Avenionensis ab anno 16 57. usque ad annum 1668. XX. Jacobus S. R. E. prelbyter cardinalis Rospigliosiis Pistoriensis S. D. N. Clementis papæ IX. ex fratre germano nepos, legatus Avenionensis ab anno 1668. usque ad annum 1670. XXI. Palutius tit. SS. XII. apostolorum S. R. E.prcsoytcr cardinalis Alterius Romanus archiepiscopus Ravennensis S. D. N. ClemenENIONENSIS. 84* tis papæ X. nepos, legatus Avenionensis ab anno 1670. usque ad annum 1677. XXII. A ld er anus tit. S. Praxedis S. R. E. prelbyter cardinalis Cibo legatus Avenionen- sis ab anno 1677. usque ad annum 1690. XXIII. Petrus SS. Laurentii & Damasi tit. S. R. E. cardinalis Octobonus Venetus S. D. N. papæ Alexandri VIII. nepos legatus Avenionensis ab anno 1690. usque ad annum 1691. Nec inde alii fuere legati Avenio- nenses saltem usque ad annum currentem 1708. PROLEGATI AVENIONENSES. Lemens de Ruvere nepos cardinalis V j Tuliani de Ruvere legati Avenionen- fis, doctor aggregatus universitatis Avenionensis, postea primicerius anno 1501. tum episc. Mi- matensis, suit vicelegatus pro Juliano patruo suo legato, qui factus papa dictusque Julius 11. eum creavit cardinalem anno 1503. qua dignitate brevi potitus est, mortuus videlicet anno sequenti i ex hist. universitatis Aven. nondum publici juris facta. II. Francsscus de Stagno ep. RuthenensiS fuit vicelegatus Avenion.Tub Georgio de Am— ( bosia legato anno circiter 1507. quo ipsi dicavit Iibrum Symphorianus Campegius ; ex Antonio Bonal qui ejus vitam fatis accurate descripsit inter episc. Kuthenenses. Obiit an. 1529. Ip- fius meminit auctor historiæ universitatis Ave- nionensis jam laudatæ. III. Johannes-B. Palavicinus episcopus Ca- be-licensis, qui fuit cardinalis, functus etiam fuerat vicelegati Avenionensisofficio, exsche- dis quas ad nos de episcopis Cabellicensibus misit vir Cl. D. Gallier vicarius generalis capituli Cabellicensis anno 1708. IV. Alexander Campegius episcopus Bono— ] mensis Laurentii cardinalis magnæ existimationis viri filius legitimus, Bononiæ natus 2. Aprilis 1504. patri in episcopatu succeffit, an. 1541. & vicelegatus Avenionem profectus est 1542. præfuit autem usque ad 1544. Mortalitatem exuit 1554. 12. calend. Octob. sepultus apud S. Mariam Trans-Tyberim juxta Laurentium parentem, qui tam eruditione, quam legationibus ad Maximilianum Cassarem Hen- ricumque VIII. Angliæ regem gestis claruit. Legendus est Ferd.Ughellus Italiæsacræto. II. V. Antonius Trivultius Mediolanensis, Sca- ramutiæ cardinalis Galliæ protectoris nepos, nuntius apostolicus ad Venetos,.signaturæ justitiae præfectus, episcopus Tolonensis in Gallia ac prolegatus 1544. rexit ad annum usque 1547. Creatus cardinalis a Paulo IV. papa 1557.0 vivis ademtus est 7. cal. Julii 1559. VI. Camillus Mentuatus episcopus Satrianen- sis ab an. 1547. ad 1552. VII. Theodorus — Johannes de Clermont nobilis Gallus, episcopus Saniciensis ac prolegatus 1553. VIII. Jacobus Maria Sala episc. & comes VivariensiS administravit ab an. 1554. ad 1560. IX. Alexander Guidiccioniusepiscopus Lu- censis, Bartholomæi cardinalis nepos, an. 1560. Avenionem vicelegatus Alexandri card. Far- nesii profectuS est, ubi per duos annos munus iIlud incorrupte implevit. Fato functus est 1605. cum omnium fere episcoporum ltaliæ decanus haberetur, humatus in cathedrali sua. X. Laurentius Lanti episcopus Firmanus 1565. quo tempore Georgius cardinalis de Ar- maniaco Caroli Borbonu legati collega, Avenionem resedit tssque ad obitum an. 1585. XI. Cardinalis d’Armagnac tit. S. Nicolai incarcere Tolosiinus archiepiscopus, prolegatus Avenionensis sub Carolo de Borbonio cardinali tit. S. Chrysogoni, legato 1576. quo anno die 4. Feb. ejus litterarum benesicio Antonius Mayne permutavit sacristiam Croscien- sis monasterii pro prioratu S. Magdalenæ & S. Salvatoris de Turre les Btuvons. < XII. Guillelmus Blancus episcopus Tolonensis & prolegatus Avenionensis, moritur anno 1585. XIII. Dominicus Grimaldi archiepiscopus prolegatus ab an. 1585. ad annum 1589. E vivis excelsit Avenione 1592. XIV. Dominicus Petruccius episcopus Bisi- nianensis ad an. 1592. XV. Silvius Sabellus nobilis Romanus ar- chiepiscopus Rossanensis, deinde patriarcha Constantmopolitanus, rexit a mense Augusto 1592. ad mensem Junii 1593. quo anno Octavius Aquaviva cardinalis legatus accesiit. Creatur cardinalis tituli S. Mariæ in Via, aClemente VIII. 1596. postea Umbriæ legatus. XVI. Johannes-Franciscus I. Bordinusar- chiepiscopus & vicelegatus ab an. 1596. ad 1599. XVII. Carolusde Comitibus Romanus, Po- i lii ducis frater, cardinalis tit. S. Chrysogoni renuntiatur a Clemente VIII. 1604. episco- pus Anconitanus, & Avenione prolegatus ab an. 1599. ad 1604. vita functus 3. non. Dec. 1615. Polium in majorum sepulcrum defertur. XVIII. Petrus-Franciscus Montorius Romanus, Neocastrensis præsul ab an. 1604. ad 1607. XIX. Josephus Ferrerius Savonensis, ar- chiepiscopus Colossensis dictus, ac Urbinas 1597. vicelegatus ab an. 1607. Obiit 16. Martii 1610. XX. Franciscus — Stephanus Dulci archiep. Avenionenus « 47 ECCLESIA AI Avenionensis prolegatus ab obitu Ferrerii usque ad succesioris adventum. XXI Philippus Philonardus episcopus Aquinas post Flaminium patruum siium, vicelegatus Avenionensis an. 1610. ulque ad 1614. creatur cardinalis a Paulo V. 17. Aug. 1611. Romæ decessit 1622. mense Sept. XXII. Johannes-Franciicus II. de Bagny card. a Balneo, natus e vetusta Guidiorum a Balneo familia in Æmilia.parentibus Fabricio Montis-Belli marchione, Balneique comite, & Laura Columna Pompei Zagaroli ducis filia. Ab Urbano VIII. archiepiscopus Patra- Ccnsis eligitur, antea vicelegatus Avenionensis ab m. 1614. ad 1621. Extra ordinem nuntius Pedis apostolicæ in Gallia, deinde apostolicus cum potestate legati a latere ad Belgas & Burgundiones ; mox ab eodem pontifice purpura donatas est an. 1629. & episcopatibus Cerviensi ac Reatino. Romæ animam emisit 1641. Julii 15. in si.io titulo S. Alexii apud Aventinum montem. Erat frater Nicolai ex comitibus Guidis a Balneo Athenarum archiepiscopi, pontificis max. lnnocentii X. ad Ludovicum XIV. regem Christianiss. nuntii. XXIII. Guillelmusdu Broc Gallus, Fran- cisi : i domini du Nozet filius, antea auditor ( Rotæ, archiepiscopus Seleuciensis & prolegatus ab an. 1621. ad 1623. XXIV. Octavius Corsinus Florentinus, ca- meræ apostolicæ clericus, archiepisc. Tarsen- sis, nuntius in Gallia, ac vicelegatus per men- sem, 1622. die 25. Sept. Ex hac familia nobili apud Hetruscos Petrus cardinalis episcopus Portuensis, & Aimericus, ambo Florentini antistite ;, Andreas & Nersuls Corsinus Fesulani episcopi. XXV. Cosmade Bardis ex comitibus Vernii, Johannis & Lucretiæ Salviatæ filius, Ravennæ administrator sub Caictano cardinale, rector j Ac vicelegatus Avenion. ab an. 1623. ad 1629. episcopus Carpentoractensis in Gallia, demum Florentinus archiprassul 1630. expiravit in urbe 18. Aprilis die 1651. sepultus in æde metro- politana, cui successit Petrus Nicolinius. XXVI. Marius Philonardus Philippi cardinalis frater, archiepiscopus & prolegatus Avenionensis ab an. 1629. ad 1634. XXV11. Julius Mazarinus Romanus, utrius que signaturæ referendarius, extra ordinem missus nuntius apostolicus in Gallum ac prole- gatus ab an. 1634. ad 1637. nominatione Ludo- vici Justi XIII. regis Christianiss.creatur cardinalis ab Urbano VIII. papa 1641. 16. Sept. XXVIII. Fabricius de la Bourdaisiere Romanus, episcopus Cabellicensis, prolegatus a die 15. Octob. 1634. ad 1637. dum Julius Ma- zai inus euntium pontificium per aliquod tempus in Galli is ageret. XXIX. Federicus Sforsa Romanus ex comitibus Sanctæ Floræ, Alexandri ducis de Segni, principis de V almonte equitis torquati S. Spiritus & Eleonorx Ursinæ filius, Marii Sforsæ ducis d’Ornano frater, primum sedis apostolicæ protonotarius de numero participantium, utriusque signaturæ referendarius » Tomus I. E N I O N E N S I S. 84 « . vicelegatus, ac militiæ superintendens genera, lis ab an. 1637. usquC ad 1645. Postea adepisc. Ariminensem & Catanensem in Sicilia pro* motus fuit, & sacra purpura ornatus ab In- nocentio X. siimmo pontifice. XXX. Bernardus Pinelli vicelegatus anno 1645. idemque archicpiscopus Avenionensis, ut dictum est supra. XXXI. Laurentius II. Cursi Florentinus, marchionis Gursii frater, decanus protonota- riorum apostolicorum de numero participantium > referendarius utriusque signaturæ, vicelegatus & gubernator generalis civitatis & legationis Avenionensis, pro Innoc. X.papa, pontisiciæ militiæ hujus ltatus superintendens generalis ; Bernardo Pinello successor datus die ultima Julii 1645. usque ad diem 8. Octobris anni 1653. prolegatus Fuit. XXXII. Dominicus de MariniS ordinis Prædicatorum, archiepiscopus Avenionensis, ejusdem legationisprolegatus, acmilitiæ, &c. a die 8. Octobris 1653. ulque ad 5. Junii 1654. XXXIII. AugustinusFranciottuS Lucensis, utriusque signaturæ S. D. N. papæ referenda rius, archiepiscopus Trapezuntin. prologatu Avenionensis, ac militiæ, &c. a oie 5. Juni 1654. usque ad 15. Decembris 1655. XXX1V. Johannes Nicolaus abbas de Comitibus, baro Romanus, utriusque signatura S. D. N. papæ referendarius, prolegatus Ave nionensis & vicarius, ac militiæ, &c. a die 25 Decembris 1655. usque ad 29. Januarii 1659. a< postea S. R. E. cardinalis. XXXV. Gasoar Lasi : arisde Castellanex comitibus Vintimilliæ, abbas sancti Pontii, protonotarius apostolicus de numero participant. S. D. N. honorarius cubicularius, atque m utraque signatura referendarius, prolegatus Avenionensis, ac totius militiæ, &c. a die 29. Januarii 1659. usque ad 24. Septembris 1664. ac tandem ad episcopatum Carpentoractensem promotus. XXXVI. Alexander abbas Colunna, baro Romanus, protonotarius apostolicuS de numero participant, utriusque signaturæ referendarius, S. D. N. papæprælatus domesticus, prolegatus Avenionensis, totiusque militiæ, &c. ab anno 1664. usque ad 2I. Augusti 1665. XXXVII. Laurentius LomellimiS Januen- sis, utriusque signaturæ referendarhiS, prole- gatus Avenionensis & militiæ, &c. ab an. 1665. 21. Augusti usique ad annum 1670. XXXVIII. Azo Ariostus Bononiensis, archiep. Avenion. prolegatuS 1°. a die 12. Julii 1670. usque ad successoris adventum. 2°.a die 1. Aprilis ulque ad 18. Augusti 1671.30. a die 22. Februarii usijue ad diem 28. Augusti 1672. XXXIX. Horatius Mattheuspatricius Romanus, utriusque signaturæ S. D. N. papæreferendarius, prolegatus Avenionensis, ac militiæ, &Ck a 19. Julii 1670. ad 5. Aprilis 1671. & ab Innocentio papa XI. S. R. E. cardinalis creatus. XL. Petrus Barielinus Bononiensis, archiepiscopus Thebarum, post legationem extraordinariam & ordinariam in Gallia, vicelegatus Hhh s4P ECCLESIA AV Avemonensis, a 28. Augusti 1671. ad 26. Februarii 1672. XLI. Marcellus Duratius Januensis, utrius- que signaturæ S. D. N. papæ referendaritiS, secretarius apostolicus, archiepiscopus Calco- donensis & vicelegatus Avenionensu, a die 28. Augusti 1672. usique ad successoris adventum, quo tempore electus apud Lusitaniæ regem Huntius apostolicus, ac undem cardinalis creatur ab lnnocentio XI. XLI I.Hyacinthus Libellus TifernaS archi- episicopus A venionensis, a die ultima Maii 1673. uique ad 20. Julii ; & iterum vicelegatus a 17. • Augusti 1676. uique ad successoris ad ventum. XL1I1. Carolus Angussciola ex comitibus Angussciolæ, Placentinus utrhssque signaturæ referendarius, prolegatus Avemonensis, & militiæ, &c. ab anno 1673. die 20. Julii uique ad obitum 17. Augusti 1676. XLI V. Franciseus abbas Nicolinus, FIoren- tinus, utrhssque signaturæ referendarius, in civitate Avenionensi & comitatu Venaisiino pro S. D. N. papa vicarius generalis, & prolegatus, ac militiæ, &c. a Martio 1677. usique ad annum 168$. in quo electus archiepiscopuS Rho- diensis, sanctitatis suæ asiistens, & ad regem ( Lusitaniæ nuntius apostolicus nominatur 1. Septembris. tandemque ad regem Christianisii- mum Ludovicum XIV. apud quem mortuus est Parisiis. XLV. Baltazar Lincius Romanus, utrius- que signaturæ S. D. N. papæ referendaritiS, S. sedis apostolicæ vicarius generalis, prolegatus AvenionensiS, &ejusdem status superintendens generalis a die 12. Decembris 1685. uique ad diem 31. Julii 1691. qua ad pontisicatus cubiculi præfecturam ab lnnocentio XII. fuit evocatus, ac ab eodem postea S. R. E. cardinaliS Creatus. j XLVI.Laurentius Fliscus Januensis ex comitibus Lavaniæ, archiepiscqpus & prolegatus Avenionensu, ac ejusiiem status siiperinten- dens generalis a die 31. Julii 1691. usique ad 8. Aprilis 1692. ac deinde ad cardinalatum promotus a papa Csemente XI. X L V11. Marcus abbas Delphinus VenetuS, utriusque signaturæ S. D. N. papæ referendarius, vicelegatus Avenionensis, ac militiæ, &c. a die 8. Aprilis 1692. usique ad 26. Febr. 1696. qua ad Ludovicum XIV. regem Christianiffi- mum nuntius apostolicus Parilios profectus est, ■N IO NENS IS. Sj© ubi & S. R. E. cardinaliS renuntiatus ab Inno* centio papa XII. XLV1II. PhilippuS — AntomuS abbas Gual- terius, Urbevetanus, utriusque signaturæ S. D. N. papæ referendaritiS, Ianctæ sedis apostoli- cæ vicarius generalis ac prolegatus Avenionen » sis *& superintendens generalis armorum ejus- dem status, a die 7. Junii 1696. tssque ad 26. Julii anni 1700. qua nuntius apostolicuS ad re- g : m Christianisiimum Parisios missus, ubi a lementepapa XI. S. R. E. cardinalis factus. XLIX. Johannes-Baptista abbas CicciuS, Perusinus, in civitate Avenionensi & toto comitatu Venaisiino vicelegatus^ die 26. Julii 1700. tssque ad successoris adventum. L. Antonius FrancsscuS Sanvitali, Parmen » fo, in utraque signatura S. D. N. papæ reseren » darius, prælatus domesticuS, sanctæ sedis vicarius generalis, vicelegatus AvenionensiS, ac militiæ, &c. a die 19. Augusti anni 1700. usique ad 31. Maii anni 1703. qui postea cum siimmi pontificis Clementis XI. cubiculi præfecturam digniffime occupasset, archiepiscopus Urbinai factus est, ac Jie 22. Julii an. 1709. creatus est cardinaliS. LI. Antonius abbas BancheriuS, Pistorien- sis, in utraque signatura S. D. N. papæ refe* rendarius, protonotarius apostolicus ae numero participantium, in civitate Avenionensi, ae toto comitatu Venaisiino, sanctæ sedis apostoli- cæ vicarius generalis & vicelegatus, necnon mi* litiæ, &c. a die 31. Maii anni 1703. usque ad 8. Aug. anni 1706. Romæ an. 1708. sancti Officii assessor erat ; quo munere egregie functus le* gitur. LII. FrancisctiS Mauricius Gonterius, Pa* tricius Taurinensis, ex marchionibuS Cabal* liaci, archiepiscopus Avenionensis, si)lio pontificio asiistens, in eadem civitate & toto comitatu Venaisiino vicelegatus, &superintendcnSge> neraliS armorum, a die 8. Augusti anni 1706. tssque ad 4. Novembris. LUI. SinnibalduS de Auria PatriciuSJa~ nuensiS, in utraque signatura S. D. N. papæ referendarius, in civitate Avenionensi ac toto comitatu Venaisiino sanctæ Iedis apostolicæ vicarius generalis, vicelegatus, necnon militiæ ejuIdem status superintendens generalis, qui a die 4. Novembris anni 1706. summa cum laude & integritate provinciam hanc sibi demandatam administrabat adhuc anno 1708. « j ! ECCLESIA AVENIONENSIS. MONITUM. A longo tempore audieram doctissilnum virum D. Polycaepum de la Riviere Cartu- sianum, olim historiam Avenionensium præsu- lum elucubrasse, nactum feliciter veteres quos* dam codices. Hoc opus, etsi jam grandævum, annorum videlicet circiter octoginta, nondum e tenebris erupit ; sed ejus copiam habui ope viri doctisiimi & humanisiimi domini Raybaud Arelatensis, causarum in Provinciæ senatu patroni. Quapropter operæ pretium duxi nostriS præsulibus Avenionensibus » excerpta ex Poly- carpi opere * de primis Avenionensu ecclesiæ episcopis subjicere. Ceterum etsi non insiciar in codicibus ma- nuscriptis quibus usus est D. Polycarpus, quæ- dam insuta fuisse vetera monumenta ecclesiæ Avenionensis, ut quæ de sancto Amatio leguntur ; in plerisque tamen antiquitatem ecclesia- sticam minime sapiunt. Sed de illis satius est judicium docto & in veteribus monumentis explorandis perito lectori permittere. Ubi codices nihil lingulare continent ; suffi- cit nobis nomen episcop ; adscribere. I. S. Rufus. Hic episcopus Avenionensium fuit primtiS. 11. S. C A R U S. Ex vetustisiimo codice Johannis Savaronis ante annos quingentos scripto in folio oblongo & latitudine palmari, semiuncialibus fere litteris exarato, sic diserte de B.Caro insit : A beato autem Clemente papa recepit Gallia tunc stbi destinatos episcopos, Vienna Zachariam, Lugdunum Pho- tinum, Avenio Carum, Turones Gatianum, Pa— ■ risu Dtonsuum, Arelate Regulum, Massilia Restitutum, Geneva Paradotum, Ebroica Taurinum, qui in agro calestii disciplina fideliter & instanter laborantes, abundantem fructum vita, tam inse, quam in suis sequacibus colligere meruerunt, III. S. J U S T U S. IV. S. I G I L I U S. S. Igilius, vel Vigilituanno 134. ex codice Savaronis memorato, &ex manuscripto nostro antiquitatum Avenionensium, cujus appono verba : Mortuo Jancto justo Avenionenstum epi—’ Jcopo, Igilius vir per omnia laudabilis & beata vita, dsvina admonitus infpiratione Avenionem venit Vienna, factusque mox presbyter, clarus doctrina & eloquto, communi omnium confensu eligitur & assumitur in ejufdem orbata ecclejia pastorem, quam magna cumfanctitate & virtutum fama rexit ultra quadraginta annos. Quem vero Igilium vocat hic codex, alter doctissimi Savaronis, & fragmentum aliud S. Andreæ, Vigilium appellam ; utrumque nos m Titulus ejus est : Df primis Avtnimunsutdm tpisclepit ipsu fimHiffirIlia, evangeltca, pridicttionis txordto, *d Clemtnttm qtanbtirnb qsui sudt RomtndbAvtniQiHm t* fidit & qsutiivito Tomus L edimus, donec alicubi certius aliquid deprehendatur, nec interim omittimus signari illum a Savaroneo codice ad an. centesimum qua* dragesimum primum. Quinti ignoratur nomen. V I. E B U L U S. Ebulus anno 202. sive ut legit antiqua serieS l Santandreana Avenionensium episcoporum, Eubulus, de quo sic habet codex ante annos plus minus trecentos ab anonymo scriptore exaratus de rebus Avenionensibus : Sub fancti Victoris papa pontificatus stne, ecclefiam Avenicensem Ebulus epijcopus ab eo ordinatus & Romam* misu sus regere coepit s quem virtus &sapientia decorabat Jpecialts. Hicsexdecim annossuper menses octo sedit, & triennio ante mortem suam ad eremum se transferens, ibi Deo vacavit usque ad ultimum vita spiritum, substitutofibifohanne presbytero, quem fecum Roma abduxerat & morti proximus consecrarat… Forte Ebulus est ille ipse de quo Victor papa sub annum pontisicatus fui quintum loquitur epistola ad Desiderium Viennensem episcopum de tempore celebrandi Paschatis : Per tuam ergo fraternitatem, presbyteris Gal- liarum littera mittantur, ut obfervent Pafcha non cumfudais negatoribus Christi, fed cum fequaci- bus apostolorum pradicantibus veritatem Christi. Salutat te collegium fratrum. Saluta fratres qui fecum verfantur in Domino. Eubolus, qui epistolam fert Viennam, do collegio nostro, tecum vivere & mori paratus est ; quem suscipe in Domino Jesu Christo. Vale. 1 Postremo electus Deo pontifex A vennicen* sis Ebulus, cum studisse, ut inquiunt codiceS prænotati, ecclefiam suam rexisset annos frxde- cim & menses octo, & complativum ( verba sunt antiquioris ms.) vita dulcorem per triennium jam ferventissime degustasset\, ad civitatem suam relatus, clero & populo suo benedicens, fimul ac valedicens, facra communione fuscepta, ante S. Maria altare felicem Creatori reddidit animam, pridie idussuni, id est duodecima ejufdem mensu, juxta prodecessores suos tumulatus ad adem in Circo. VII. JOHANNES. 1 Anno igitur 219. cum adhuc viveret sacer Eubulus A vennicensis antistes, aulpicatum pontificatus fui annum primum Johannem presby- terum & cooperatorem ejus fidelem, in ecclesiæ A vennicensis sanctissima administratione affirmant tum codices memorati, tum veteres ta- bulæ S. Andreæ, recentesque quatuor aliæ, quas vidi, legi & in unum redegi ex variis mihi exhibitis sibris manuseriptis & diariis ejufdem civitatis. Memorant siquidem præsati codices Ebulum episcopum, cum infpiratione divina perpenderet suum instare exitum, Johannem venerabilem prefbyterum, qui Roma sc- Hhh ij Sj} ECCLESIA A • cum Avenionem missus a beato Victore papa j t advenerat, successorem sibi delegisse ac ordl- ’nasse, virum honestum & summa religionis, sub cujus provida dispensatione nequaquam ager ee- clesta Avcnicina (pinas & tribulos germinavit>fed in omni pace, chantate ac pietate, latius, latius- que frondes, fiores & fructus emijit timoris & amoris Dominijesu Chrtsti, ad omnimodam gentilitia superstitionis subverstonem, & prastantiorem Christiana devotionis, & veri Dei cultus amplitudinem & fplendorem, quo multi convicti & illustrati se totos ad Catholicam fidem convertebant, insunum idolorum cultum detestantes, & errorum portenta, scelerumquesuorum monstra ingenue & cum lacrymis recognoscentes. * VIII. ASTERIUS. M S. codex Savaronis vocat eum Æterium non Asterium. Liber meus scriptus, cui magis standum puto, eum appellat Alterium ; illum nunc audiamus : Ad pradecessores suos. inquit, confrpulto Johanne piissimo episcopo Avennicenst.i Asterius octavus ejusdern ecclesta cathedratus est pontifex, devotus, pacificus & inclitus antea fa- cerdos i ad quod ministerium idem Johannes episcopus illum persucros reliquos ordines laudabiliter conversutum in domo Domini, digne promoverat & pravideraf in episcopatu futurum successo- rem. Hicstatim ab initio fui muneris magno devo— v tionis affectu, ecclefiarn S. Andrea in monte An—. daonis supra Rhodanum (ubi jam insigne coenobium ordinis sitncti Benedicti) in gratiam Christianorum, qui relicta perfidia circumvicinis in locis dtvina legi nuper corda & colla sua subjecerant, construxit t in qua & post mortem, qua illi contigit anno 27. sacrisui regiminis, fepeliri voluit & requievit honorifice multis feculis. Anno ducentesimo quinquagesimo septimo, id est vigesimo septimo fui pontificatus, Asterius Avennicensis episcopus, vacans indt- stnenter orationibus & jejuniis, &supissstme se in montis Andaonis stlvam &specum, qua prope ec— £ clestolam sancti Andrea quam ille excitarat, erat recipiens ad intentius Deoferviendum, cum vita sua terminum adesse pracognovisset, clericos suos & cives prastaniiores ad Je vocans : Non ego, inquit, diu in præsenti vita manebo Vocat me Dominus & brevi, sed valida pulsatus aegritudine intra paucos dies ad eum emigrabo. Sepelite me, quasso, inecclesia mea montis Andaonis : & quod stiper est, fortes permanete in fide ; bellum enim in Christianos immane mox concitabitur, & præsertim ecclesiarum pastores & clerum exagitandos siiscipient perditionis filii. Ipse vero misericors Dominus vos benedicere E & protegere siia pietate dignetur. Juxta ergo mandatum suum per clericos suos & populum, luem ratiostfflme gubemarat, honorifice tumulatus est in prafata sua ecclesta montis Andeonis. Hactenus manuscriptus codex. IX. SECUNDINUS. Lucii 2. Galli d— Volus. imff. 4. Sublati innocentiflimi præsulis Asterii cathedram Secundinus Arelatensis prefbyter spectata : virtuti$(& doctrinæ Conscendit b Icdquam fENIONENSIS. 8, 4 l vix tenuit ultra septennium. Merces hæc fuit pietatis & famæ illius. Primus enim recensetur episcopus sanctæ Avennicensis ecclesiæ constitutus electione cleri & populi, id est prævia haud dubie morum inquiiitione. Quod vero rei præsentis est, anno 264. mense Junio Secundinus lectillimus episcopus Avennicensis, quem sua vinus ad sacram illam provexerat dignitatem, magno Christianorum luctu & ejulatu ex hac ad splendidiorem & beatarum mentium lucem excedit, & religiosiffi- mis exsequiis cum antecesseribus siuis in ecclesia Circi inhumatur.

D. PolycarptiS annotarat ad oram codicis, tabul. mm. Aven. episc. & codex Savaron, Verum postea verba hæc cancellavit. X. S. AmATIUS, velAmAN t 1 Us, vel A MATUS. Dicujs. faf » 4. Cullirniuuf. iu. De eo vide quæ diximus siipra. His quæ de- promsit ex veteribus codicibus adjecit D. Poly- carpus de la Riviere.Porro Amatium vel Aman> tium hunc esse de quo Aeacius loquitur lib. 1. de pasiionibus sanctorum, clarum est, dum sic ait
Celebratur etiam hoc tempore, id est sub Gallieni imperatoris persecutione, Amantius Aven- nica urbis episcopus passus cum aliis multis, qui furorem Alamannorum sunt pariter experti & occifi pro nomine Domini, gloriose martyrium consummaverunt. Nec dubitandum, ut arbitror, eundem illum omnino Amatium vel Amantium esse quem Avenionenses vulgo^wx-c^w* » nuncupare solent, & qui non longe ab urbe prope Durandam dicato templo (in quo sortasiis sacræ illius reliquiæ tot annos quieverunt) colitur adhuc & invocatur majori pietate quam cognitione & notitia illius vitæ, dignitatis atque martyrii. Ceterum ingenue fateor incognitum mihi esse Aeacium hunc a Polycarpo laudatum. XI.CæDICIUS. j EutychUuifuIa 7. Probi iotf. j. Tabulæ recentes eccl. Avenn. hunc in episcoporum censii haud ponunt. Sed præter elenchum Sanctandreanum, & indicem Savaro- nis, antiquior series ejuldem ecclesiæ præsii- lum eum digne recenset ac commemorat sub annum ducentesimum octuagesimu/n quartum, , quo prodit eum ecclesiam B. V. Mariæ a Chro- co eversiim, singulari pietate & magnis impendiis, ut clarior resiirgeret, a fundamentiS aggressum, quam post aliquot annos Constantinus Magnus S0I0 tenus eductam, in eam amplitudinem & pulcritudinemextulit, quæ merito laudari poterat & mira videri. Anno ducentesimo nonagesimo septimo, Cæ— 2 dicius antistes Avennicensis, post ecclesiam siiam magnis laboriosisque curis persiincte sex- decim solidos annos & aliquot menses administratam, sed nondum ruinis ejus a Chroco & Aliemannis tllatis bene restitutis, eximia tandem Dei ornatus gratia, temporariam (inquit Ms. codex) reliquit vitam, sempiterna ut cum angelit perstrueretur latitia, in beatorum omnium jucun_tss ECCLESIA AV i dissimam admissui fecietatem, & in exemplum L cunctis fidelibus ad imitandum datus, facerdo- tibus autem ad stricte religiofeque observandum acpradicandum. Aspirans autem in coelum, antequam Domino fesu fuum redderetspiritum, fene- Jlellam cella in qua quiescebatjujfit patefieri, & s felito oculos * lacrymarum profundens : O quanta, inquit, mala, quanta video certamina & tormenta pra parari ab impiis, dæmonum præva- lente nequitia, non huic tantum urbi & ecclesiæ nostræ, nonGalliis solum & Hispaniis, sed universopiiflimo orbi Christiano ! divinam imploremus & exspectemus misericordiam ; & stria* mus, fratres, neminem posse illiusresisterevo— j lunfati. luibus dictis feliciter in Domino obdormiens, coelorum arcana, eorum in omnem aternita- temfruiturus confertio, penetravit, quorum vitam & mores sanctifime expresserat in terris. De mense autem & die quo obiit idem B. antistes quæsitum frustra. Non enim refert idem codex s sed nec indicat elenchus Savaronis, nec est in serie Sanctandreana. XII. PRIMUS. MtrctUini ftpt a. Vioclct. & Mtxirnœ imf. 15. Fost Cædicii pontificis obitum electus est Primus Avenionensis episcopus anno 298. de • eo sic manuscriptus liber : Defuncto autem & fe pulto cum sanctis pradecessoribus suis in omni genere virtutum spectabili Cadicio episcopo, Aven- nicensi ecclefia regenda magno omnium consensu quatriduo post eligitur & ordinatur Primus venerabilis ejusdem diaconus, qui tot futura mox per- secuttonis tentationes, turbationes, calamitates, incendia & tormenta folus vel aquanimiter ferret, vel ab urbe Avennica, sua fingulari virtute, pietate & prudentia fi non omnino repellere, & arcere valeret, faltem ea pro Christo cives, suos & oves omnes doceret verbo & exemplo patientissime subire ac tolerate. Erat enim vir atatejam ma- turus & gravitate, numeris omnibus absolutut, crebris vigiliis assuetus, & frequenti inedia deditus, & assiduis vacans orationibus ; & qui non paucas quotidie pauperibus de patrimonio fuo erogabat eleemosynas. Nam & ex bonis suis hereditariis ecclefia nostra Domina B. Maria pradiola quadam & census perpetuos largitus est, propter qua egregia benefacta, laudem apud omnes & gratiam non vulgarem obtinuit, eoquc maxime quod rectus & integer fraternaque caritatis & domejlica concordia imprimis esset amans. Oblatam igitur cum suscepisset, compulsus magis quam sua sponte ductus, dignitatem, nec E ignarus esset, divino revelante fpiritu.quibus exagitandus esset fluctibus, & quantas pati haberet in episcopatu tribulationes, ad omnia tamen voluntariam fe Deo hostiam obtulit, primumque benedictione de more prius percepta a tribus episu copis, qui eum oleo fancto unxerunt, in conspectu totius populi, suorum tanta devotione tantoque lachrymarum fonte peregit, ut ficcis eum oculis faxea etiam corda videre non possent, fed & memor fcmper fuitistius quod ab Apostolo f criptum est de omni epijcopo & pralato : OmniS pontifex ex hominibus assumtus pro hominibuS constitui* EN IONENSIS. A tur, in his quæ sunt ad Deuni, ut offerat dona ac sacrisicia pro peccatis. In pace morte evocante Primum episcopum e vita emigrasse ex his verbis constat ; pius Dei sacerdos confessor & episcopus destgnatur, nota- ttirquc x/Zw ; mors ad annum trecentestmum fe- ptimum sub finem Nov.&sepulchrum in ade S.Petri, nondum perfecta primaria ecclefia beata nostra Domina Virginis Maria rcstauratione. Hæc loquitur codex. XIII. FRONTINUS. MorctUi pfipt 5. Cdnfiluuixi M, imp. I Frontinus in Italia Albæ natus illustribus & opulentis parentibus, & Romæ prelbyter factus, sed grassante immaniter Galerii Maximiani crudelitate ex Italia coactus fugere in Gallias veniens, cum sociis suis Avenionem incolendam elegit. Postquam per duos vel tres ad summum annos in ea privatam & abditam duxit vitam ; In tantam apud Avenionenfesdevenit existimationem & admirationem (verba sunt manuscripti) ut fecundum quodfamatenet, vacanti per obitum Primi venerandi episcopi, Aven- nicenst sedi, unanimi omnium voce ac postulatione cleri & populi fit ipse adferiptus prafectusque pon- ’tisex, honorem quamvis humilitate permaxima confiant er recufaret, & suam inopiam & imperitiam fufissimo lacrymarum imbre contestaretur. Sed pravaluit tum Dei voluntas, tum populi clerique pia devotio, qui eum ex cellula sua in sancta tractum, & in ecclefiam adductum festinantet & festivit er in sed e collocarunt episcopali & sacro perungi pontificatus oleo, ab episcopisqui convenerant, obnixe petierunt & obtinuerunt, eximio omnium cum applausu, & ingenti totius civitatis gaudio & exultatione. Ita tabulæ mantsscriptæ Aven. eccl. & catalogus Savaronis. Antiquus elenchusejusilem ecclesiæ, & si : - > ries Savaronis quindecim annis Frontinum episcopum fuisse referunt ; in ista tamen Pron- tinius non Frontinuwt in aliiscodicibus legitur. XIV. AVENTIUS. Silvtjlrifaftn. Ctofl »

» ti » iM. If. Post memorandæ virtutis episcopi Frontini decessum, Evantius presoyter insigni fervenS religione, unanimi cleri populique consensu decimus quartus in ordine præsicitur antistes sanctæ Avenionensu civitatis ecclesiæ

nono* ConstantianoDeiparæ virginis Mariæ’ templo quod exædisicari cœperat anno 316. J ultimam manum Aventius attulit, & ejus consecrationem pro muneris siii dignitate magno vicinorum pontificum, populique Christiani praesente cœtu, sexto-decimo calendas SeptembriS anno sitlutis trecentesimo vigesimo-septimo rite & splendide peregit ; idque testatum habemus, non uno, sed pluribus veteris notæ monumentis ejusdem consecrationis memoriam & altarium numerum exhibentibus in hæc verba : D E D1- CATIO NOVÆ £CCLESIÆ SANCTÆ MARIÆ AVENNICÆ A CONSTANTINO IMPERATORE MAGNIFICO OPERE RES- TAURATÆ ANNO DOMINICÆ INCAR- Hhhiij 8/7 ECCLESIA NATIONIS CCCXXVI. MENSE AUG. XVI. J CAL. SEPTEMBRIS ET TRIUM ALTARIUM IN EA ERECTORUM AB AVENTIO EPISCOPO… Obiit anno trecentesimovige- simo-nono & magnis exsequiis arca lapidea Te- pultus in eadem ipsa virginis Mariæ ecclesia. Dies mensisve obitus nobis incogniti. XV. REGILIUS, Vt/ REGINUS. Silvtftri foft 16. M. huf. 14. Regilius quem Reginium vocat SavaroniS index, sub initium pontificatus, ex veterum codicum fide, coemeterium inchoavitconstituitque in area insulæ Rhodani, quæ nunc in continen— j tem abiit, & in ea ecclesiam parvam eleganti opere & forma rotunda constructam quæ pro temporum varietate sæpe disjecta, sæpeque restituta, vestigia tamen latis illustria demum reliquit in æde illa amplisiima & cœnobio patrum Prædicatorum tantæ molis & elegantiæ, ut pauca sint alibi cum hoc merito conferenda. Testatur codex Avenionensem ecclesiam tantum ei merito debere, quantum aliis de ea optime meritis, ac propterca dignum exstitisse cujus nomen per multa subsequentia fecula cum honore ac revelatione recoleretur. Sepulcrum obtinuit in coemeterio insulæ Rhodani i in sacello a se exædisicato. XVI. METIANUS. Julii pupi ro. Con/Untii (J » Cuufiuutis htep. Io. A Regilii optimi præsulis morte die septimo Metianuspresuyter mculpatæ vitæ nec trivialis doctrinæ, rite legitimeque creatus, Avennicensis pontificatus capesse habenas, quas plus minus annos sex-decim tenuit. Interfuit concilio Sardicensi œcumenico a Julio papa convocato, eique subscripsit. Fides’autem quam mereantur commentarii & indices quos sequimur hinc patet, quod cum Metiano Avennicorum episcopo referuntur qui tunc laudantur sideliter & accurate in diversis tabulis succesiionum episcoporum plurimarum ecclesiarum Galliæ, quibus istiquj unaadsue- runt magnæ Sardicensi synodo præsidebant, hi quippe sunt Maximinus Treverorum, Veriffi- mus Lugdunensis, Valentinus Arelatensis. Interfuit etiam concilio Vasionensi anno 351. a Nectario Viennensis provinciæ primate coacto ex codicis nostri auctoritate. Obiit in pace idibus Martii, telluri magna cum pompa, sed non minimo cum luctu & netu suorum in divæ Dei matris virginis Mariæ æde ab Eradio Arausicensi episcopo, sibi ob morum sanctitudinem & singularem doctrinam ac si » dem incorruptisiimam mire caro mandatus. XVII. ANTISTIUS. I.ibtrii foft 1 ». Juliani imf. 2. Apud recentes tabulas Avenionensium episcoporum, nulla hujus Antistii antistitis mentio 4 Infirma prorsos ratio ad a (Terendam illorum indicum fidem : quast difficile fiicrit hos indices concinnantibus ex actis concilii Sardicenlis discere quinam Gallicanorum prziulum huic inter » fuiffcnt concilio Ceterum non negamus Metianum fuiste Avc- nionenfcm episcopum ; sed cx aliis monumentis ejus cpiscopacum depromimus. * VENIONENSIS. 95t reperitur. An vero descriptoris culpa & incuria prætermissus fuerit, incertum mihi, certum tamen eum prodi a vetustioribus, nec omitti in 1 elencho clarissimi Savaronis, & pervetustis indicibus Sanctandreanis, ex quibus ejus nomen descripsi. Ita substitutus Antistius inclito (verba sunt codicis nostri) Metiano, summo concivium suorum apparatu & finitimorum concurso Avennicensis ecclesiæ pastor est consecratus calendis Aprilis. Adveniente anno 372. Antistitis cum annos circiter decem præsuisset ecclesiæ, & illi sedula pietate & vigilantia profuisset, obiit mense Junio. XVIII. JUSTUS II. Dtmusu pupi 6. PulmtmUm & Ptltniij itrepp, 9. Justus anno trecentesimo septuagesimo fecundo sub finem Junii in defuncti Antistii locum concorditer est subrogatus. Habent eum indices S. Andreæ & Savaronis ; nominant etiam eum vetustiores tabulæ Avennicensis ecclesiæ, sed omnium disertissime eum profert & effert codex noster. Interfuit *anno 374. concilio apud Valentiam Segalaunorum ad Rhodanum convocato a Florentio Viennensi primate, eique subscripsit. In codice manuscripto conciliorum clariiiimi Savaronis, post Simplicium Augustodunensem, & ante Evortium Aurelianensem episcopos sanctitatis & doctrinæ fulgentissimis insignibus decoratos subscriptus apparet in hunc modum.* Ego Justus Avennica episcopus opto vos fratres in Domino bene valere. Manuscriptus codex testatur quod anno 3 87. Justus Avenionensis episcopus reliquias SS. Gervasii & Protasii a B. Ambrosio Mediola- nensi missas summo cum honore accepit & in basilica a se erecta collocavit. Potest hoc confirmari testimonio Gregorii Turonensis deglor. ( mart. lib. 1. cap. 47. qui agens de eorumd. SS. reliquiis ait : Ex hoc enim SS. martyrum Protafii & Gervafii a beato Ambrosio reperta reliquia affatim collecta per universum Italiam & Gallias sunt delata, ex quibus Justus AvennicensiS episcopus non parum habuit. Sedit Justus ex laudatis codicibus & indicibus annos octo-decim & aliquot menses & in bona senectute vitam undem clausit quarto nonas Octobris. XIX. STEPHANUS. Siri Cii pfipi 6. Vtltntrnini II, 15. TbdMkfii 11. De Stephani substitutione dubitationem omnem eximit, qui sic perspicue legitur codex : Morti ergo proximus venerabilis episcopus Justus sciscitatur a clero suo de digno successore : Stephanum prelbyterum ævo maturum, sapientem & bonum, & vitæ suæ individuum comitem, socium ac participem recte factorum suorum delegit » quem & post ejus transitum continuo omnis civitas pollulavit, & magno cum gaudio legitimis electum sustragiis in patrem & episcopum excepit, evexitquc in thronum. Verum (addunt quos sequimur commentarii) pau- 4 Interfuit quidem concilio Valentiuo I. episcopus Justus nomine, sed cujus eccleftx cstct, mkumc legitur. 859 ECCLESIA A1 lopost cum viri dignitas & omnium calculo pro— j bata virtus invidiam Lucerii diaconi, qui ab eo multa tulerat beneficia vehementer commoveret, docuit tandem pravi ingenii & prosun- dæ persidiæ homo, quod alter vere dixerat, beneficia eousquegrata esse, dum compensiiri possint. Cum enim m illum omnia quæ potuisset pius antistes jam & olim sacerdos, munera & dona plena manu cotsseruisset, non alium fructum quam acerrimum odium messuit. Fretus siquidem quorumdam iniquorum auxilio, & imprimis insolentis & Fastu pleni præfecti urbis auctoritate atque potentia, nequiffimas adversus eum calumnias, & diffieisumas delationes ] intendit, quibus siub prætextu reformandæ in meliorem statum Avennicensisecclesiæ, & as- serendæ reipublicæ libertatis, nihil non concepit & estecit, ut optimum pastorem de sede deturbaret, seque in locum eius subrogaret, populum & clerum ad hoc adhibita etiam vi militari compellendo. Unde & collecta non parva seditiosorum & Judæorum multitudine, præsectus urbis cum impio Lucerio ecclesiæ pa- rictes circumvallans, dat Stephano mandatum. ut exeat, adeoque minatur ni exeat, sie invitum illum exturbaturum : ut cum mansue* ussilnus ptæsul bellum ex inepinato ortum videret, deecclesia egrederetur, & Viennam ad Valentinianum imperatorem se reciperet. At populus clerusque univerfuS, cum neque minis, neque verberibus & incarcerationibus ad faci* norosum Lucerium cui a præfecto tradita fuerat ecclesia, recipiendum cogi posset, jamque præstanuores urbis cive$ > & sacerdotes k etiam in fugam dedissent, & Romam usque secuti ducem & antistitem suum ad imperatorem de scelerata iniquitate præfecti & Lucerii diaconi graviter, & cum lacrymis conquesti fuissent, misit continuo imperator V ienncnsem episcopum Nicetium, & præfectum prætorio Galliarum cum Ruffino comite, qui præfectum illum & diaconum exsilio mulctarent, ut ea malorum sentina e civitate Avennicensi exhausta, læta pax quam expulsio Stephani mi- tiffimi ep’sscopi excluserat, per ejus & optimorum civium ac sacerdotum reditum, undique assulgeret. Quod & contigit simul atque Ste- phanus auctoritate Valentiniani & opera beati Nicetii Viennensis episcopi in suam est restitutus ecclesiam.ejecto ejtssdem sedis turpiffimo invasore Lucerio. Ad postremum evoluto Christi anno qua- dringentesimo tertio, dum novus aperitur qua- dringentesimus quartus, vitæ siiæ tempus adimplet spcctatæ integritatis antistes Stephanus, Avennicensisque siiæ in ecclesiæ medio ante altare deponitur, post cujus obitum vacavit ea sedes per tres vel quatuor menses usque ad creationem seu potius intrusionem nequiisimi, 3uem nec codex noster, nec index Savaronir ignantur nominare. XX. N…. Zmmmmm faf » t. Aroodii IJœrorii hœf. io. Omnisphinge ac tripode obscurior sane no- bis est literulæ hujus interpretatio ; quid enim E N IO N ENS I S. BSo sibi hoc velit soliarium elementum N. quis dicet, nisi Œdipi conjectoris acumen ? sed nec indignitas viri visaest accuratiore, curiosiore—’ que indagatione digna, utpote quem intussum indicat Savaronis index, noster vero depingit rodex aterrimo carbone, infelicem illum & infamem prædicam, & qui malis artibus proditorie ac veteratorie agens.contra jus & fas omne, in summum se Avennicensis urbis sacerdo- tetn atque pontisicem extulerit, nefaria sub- nixus malorum quorumdam civium ac clerico* rum subventione. Fuisse tamen Lucerium illum de quo jam dictum siatis superius ad an. 391. in electione Stephani ( Cujus ipse sedem usurpare non timuit sacrilego aulu) suspiciunculam mihi faciunt duo hæc verba, proditorie ac veteratorie agens i quod scilicet dolosijs ille & am- bitiosus nomo, simulata quadam pietate, & fucata melioris vitæ larva contecttiS, deceptia multiS e clero & populo rursiis sub ovina pelle se lupus intulerit in urbem & sedem, de quibus fuerat ante dejectus & severiori censura condemnatus. Quod inter alias Narbonensis provinciæ urbes Avennicam ipsum civitatem barbara feri- , tas & infitiabilis avaritia sit depasta, quaS enu- ’merat divus Hieronymus in epist. adAgeru- chiamdata, ineam me trahunt sententiam praedicti codices tradentes nequisiimum illum’in. trusum potius, quam verum ejusuem civitatis episcopum a Wandalis paulo post justo Dei judicio ruisse cæsiim ; templumque divæ virginia Mariæ nihil impediente loci sanctitate flammiS deformatum, civibus fere omnibus ad unum crudelisiime enecatis, nullo neque ætatis, neque sexus vel dignitatis rcsuectu habito. Sanctæ Avennicensis ecclesiæ secundum in- > terpontisicium ab an. Christi 408. ad 414. p6pa p. Hmmhi iltepa 14. Tb^dqfii Ilo 1, XXI. Johannes II. hiep. 10. II, p. Johannis vigesimi primi in ordine antistitiS Avennicæ civitatis faustam felicemque electionem eodem anno contigisse tradunt indiceS antiqui tum ejtssdem ecclesiæ, tum S. Andreæ Montis Andaonensis & Savaronisssed paulo fu- sius codex noster, uthic demonstrandum venit. Eodem an. quo Ataulsus Gothorum rex Barcinone occisus est, Icilicet quadri ngentesimo decimo quarto post triste.gemendumque septem fere annorum inter pontisicium, mense Junio, Johannes spectatiffimusprelbyter ( regente imprimis Herote viro simcto episcopo Arela- tensi, qui a Constantio duce Honorii imperatoris, & populo Arelat. insons & nullis quam. vis insimulationibus obnoxius pulsiis • Avenio- ne degebat) ad episcopalem Avenionensem ecclesiam provectus est. Johannes an. 429. extremum clausit diem pridie calendas Augusti. Codex Savaronisqua. tuor-decim tantum annos ei in siede tribuit. At noster & catalogus Avenionen. antistitum ex Sanctandreana bibliotheca quindecim illi de- « Vide chronie Prolp. ad annum < ! ar , 6, ECCLESIA A putant integros, neque hunc annum præteriisse. veteres aliæ tabulæ indicant. Unde cuique manifestum reddi potest cum ille electus fuerit anno 414. mense Junio ab eisdem menti ; & anno si incipiatur numerari quindecim annorum periodus, ad hunc usque annum & mensem Julium eundem certisiime pervenire debuisse. Solus index Sanctandrea- nus notat eum conditum suisse in æde Deiparæ Virginis, quod & ratio flagitare videbatur, cum ipse eam magnis impendiis pristino restituisset splendori, relinquens in dubium plustie mirari m tanto opere diligentiam oporteret quam opes & munisicentiam. XXII. D E B o vel B E B o. fafi « . PbaMmuuli roSit, ». Mensis Augusti sub finem Debo vel Bebo, (utrumque lego in veteri libro & elencho San- ctandreano, quorum ductum sidemque sequor) ad vacantem pontificatus Avennicensis honorem delibandum communi cleri, populique as- sensii assumitur, nullis ante in ecclefia functus muneribus, sed tantum vetus urbis senator, & ætate jam gravis ob merita quibus apud om- nes erat clarillimus. Addit autem codex noster hunc a sancto Honorato sacris ordinibus, & pontificia unctione delibutum, ita moderate suum administrasse magistratum, ut moribus facilis affabilisque, venerabilis tamen omnibus ob rectam piamque vitæ antea bene institutæ rationem & caritatem quam in pauperes solito magis ac magisdemonstrabat, nemini quicquam exhibuerit unquam negotii vel ossenuonis, sed ubique in toto convetsationis decursii impressa pacis & mititatis vestigia reliquerit siincti cu- justjue operis indefessus amator. Koqo 433. (quod debemus codici Sanctan- dreano) Debo Aven. episcopus, templum siincti Pauli a Vandalis dirutum augusto impendio restituere parat, civibus non modicam m tam pium opus pecuniam subministrantibus. Id que fanum est quod ipsemet pontifex triennio post, non unius Pauli, sed Petri simul & Pauli dicavit honori. Ad ejus consecrationiscumulandam celeritatem, non solus beatus Hilarius A rela- tensis episcopus interesse dignatus est, sed & ipsi Marinus Arausiensis, Venerius Massiliensis & Aptensis Auxonius episcopi cum multis ec- clesiarum suarum clericis adesse voluerunt. Porro ad annum tantum quadri ngentesi- mum trigesimum septimum vitam Debonis episcopi Avenionensis propagatam fuisse docet nos index Sanctandreanus his verbis : quinto calendas Maii Debo episcopus, postquam sediset annos circiter octo, & utiliter admodum &gloriose rexisset episcopatum, obdormivit in Christo, sepul- tufque requiescit in ecclestasanctorum apostolorum, quam decenter construxerat, & cum magna so- lemnitate biennio ante consecraverat. Quibus consentientia codex Savaronis, & antiquiores tabulæ habent, annum præterea subjungentes hunc eundem electionis Julii episcopi ; sit igitur, ENIONENSrs. 8<rz XXIII. JULIUS. SixtifaflC. CMiœui ffS. 7. < Demortuo pie& Iancte Debone episcopo, mirabile profecto est filium ejus Julium ean* dem cathedram conseirantibus liberis omnium sussragiis conscendiste. Filium autem fuisse indices & codices memorati una omnes sincera fide loquuntur, produntque sexto post patris obitum die, ab Hilario Arelatensi, Augustali Arausicensi, & Portiano Cavallicensi episeopij sacro inunctum fuisse oleo& infulis decoratum. Dei utique providentia sic disponente, gravissimus ut dolor Avenionensium ex morte patris conceptus non parum leniretur & ingens re farciretur damnum per silium, in quo pater con- spici redivivus posset, non moribus tantum, sed & gradu ejusilem dignitatis. Summa namque vigilantia optimus parenS, seduloque curarat officio, dum adhuc senator esset, ut illum puerum, instar purisiimæ ceræ, siiis compoutum manibus in virum formaret omni ex parteper- sectum ; ac post creatus episcopus, pari labore atque industria, divitias spirituales ita in eum, divina adspirante gratia transtulerat, & fœ~ eundo germine feliciter propagarat, ut dum ad absolutum omnibus numeris virtutum exemplar eum studeret conformare, siiam in eo ipsifli- mam exprimeret, redderetque iisdem pietatis, modestiæ, doctrinæ, prudentiæ & gravitatis lineamentis efformatam imaginem, quam omneS semel inspectam siilpicerent, & aucto fœnore sibi restitutam de cœlo crederent. Julius anno 439. interfuit synodo apud Re- jos civitatem Provinciæ ab Hilario Arelatensi episcopo convocatæ, sieditque inter primos & post simctum Hilarium Arelat. Severianum Aquensem, & Audentium Gratianopolitanum episcopos, quartus in hunc modum subscripsit ; Egosulius Avenionensts •episcopus hisstatutisinterfui &subscripst die &consule suprascripto. Nec est quod ultra quis conjiciat cum Ba* ronio synodum illam Regensem ( constanter enim sic legitur in cunctis veteribus libris nondum typis excusis, non autem Regiensem, ut vulgo dici solet) collectam fuisse ab Hilario Narbonensi episcopo ; siquidem nusquam repentur Hilarius Narbonensis episcopus ulli præ- sedisse synodo Regensi vel Arausicanæ. Julius an. 449. intra paucos menses gravi morbo consumtus nonis Julii in beatam translatus est requiem, postquam sedisset duodecim annos & dies aliquot. Ita enim de illo loquuntur indices Sanctandreani & Savaronis ; quibus & addunt cum codex noster tum antiquæ tabulæ prassulum Avenionensis ecclesiæ, mente eum certisiimum fuisse corde devotum, affabilem eloquio, amabilem omnibus, patientia singularem, paternæ pietatis & ecclesiasticæ diS- cipiinæ observatorem maximum & sapientia summum. Eximie plaCuisse clero & populo mores ejus, &non fine magna sanctitatis opinione mundo a Fucum nobis facit Polycarpus, cum asterir Julium epi- scopum Avcnmcenscm sc dixiHe in subfcriptione. Nam tam ipfc quam om.ncs alii episcopi concilii hujus, in sobscripuonibus MIrimulaium nomca f « dis suæ. emigrasse so ECCLESIA Al emigrasse, probat inde codex noster, quodpri-1 mus visus est cum elogio tumulatus in æde ca- thcdrali sub inscripto lapide, qui continuo pedum attritu absumtus ante quadringentos annos. Hæc verba tamen adhuc repræsentabat. CONDI… HIC. PIETAS. AMOR. … JUBAR. INSIG… GRATUS… JULIUS. ECCLESI… LABORE…. … AD… CUM… LAUDE. T… Sed & lapis ille qui tum spectabatur, vel temporum diuturnitate exesus, vel hominum in— j curia neglectus, aut qua alia de causa defossus, vel ad usos alios transiatus, nunc eo loci non amplius visitur. XXIV. S. M A x I m U S. i »

»

»

» fafi 10. Mrroiti roSii t. XXV. S. D O N A T U S. X eoIuii papa 16. Mrmiff rrjii p. XXVI. S. SATURNINUS. Hilari papa Childerici regii 6, XXVII. ElOTHERUs ^r/EL EUTHERIUS Siffephcii papa S. rrjij 17. _ Elotherus ( ita nomen illius effert prisca se. rics cpiscoporum Avcnnicensium) vel Eleutherius ( ut legitur in Sanctandreano indice, & codice meo) doctrina, side, humanitate & honestate insignis, ejufdem ecclesiæ prelbyter, atque ideo liis virtutibus eo culmine dignior, quod nonnisi episcopatus apicem gradatim as- cendi ex Canone jubebatur. Quod autem is sit Eleutherius ad quem Sidon. Apollinaris scribit ut nullius certi idonei testis testimonium evincit, re tamen & temporis & locorum ratione facillime persuademur i • Tornacensem enim Eleutherium arbitrari, ut conjectat Savaro in episu 11. in lib. 6. Sid. id certe mihi, nec aliis probari potest, cum Sidonio longe posterior inveniatur idem Eleutherius Tornacensis episcopus, & nc- quidem ipsum hoc ævo pontificiam dignitatem capefllvisse exipsa temporum circumscriptione constet. Vcrosimilius est Sidonium ad Eleutherium Avenionensem episcopum laudatam epistolam scripfisse : his verbis Sidonius domino papa Eleutherio suosalut em.Legatur epistola Ccc^cnssudaum prasens charta commendat &c. Et valde utique pro meo sensii, quod ibi pro Judæo agit, nam refert Benjamin Tudelensis in itinerario, qui ante CD. annos scripsit, inter urbes qurJiidæorum synagogashabuerunt post eversionem Hierosolimitanæ urbis a Tito, Ves- pasiani imperatoris filio peractam, Avenionem non postremam fuisse, multosque illam tunc a Si cpnstarrt de Meutherio Avenionensi episoopo, rion rejice* rem » K D Polycarni conjetShiram, sed cum episcopatuffi Eleutheri astrranr tantum indices, qui certe rccenciores sunt, & unus ex akero desoripti videntur, nullam merentur fidem. Mirari praeter ? » fub-t Noguierum, & alios qui tam de Avenionensibus epir scr » pi$, quam 1 de aliis Provinciæ fcripfcrunt, nufqiam ridufc laudatos indices, qui ut ita dicam, ad manuntcraoc. Tornus L ENIONENSIS. » 64 habuisse Isi-aelitas sapientes ac divites, & familias etiam quasdam de domo David, & Ju- da, quas ipse Vespa sianus Cæsar in eam trans> ci tulerat, ubi & adhuc in lpem suturæ con- versionis tolerantur a summo pontifice. Codex noster eximiænotæ excellentem Elotheri Avenion. episcopi virtutem exprimit, cui succinit index Santandrelnus dicens, sub eo ecclesiam Aven. reviviscere incœpisse, quam instar feræ depastus fuerat Euricus Gothorum rex. XXVIII. JUL1ANUS*. Sjmuathipbfor. Ciani. 4 Avenion. cathedram post Eleutherum conscendisse septimo a morte ejus die concentuS habet antiquarum omnium tabularum ejusidem ecclesiæ, & indicum Savaronis, & S. Andieæ, nulla prorsus levitate variationis. Electum autem & inauguratum Octobri mense Julianum, auctor nobis est codex’accuratissmus ac gravissimus… Exeunte jam anno a suscepta dignitate decimo septimo, quarto idus Decemb. an. 515. extremum vitæ emittit spiritum, nervis su— j bito in stuporem actis & toto sensu deiiituto. XXIX. Salutax t s.y } Hermifda papa 9. ChilMerti regis III. la Adfuit synodo Epaonensi, cui subscripsit in hunc modum Salutaris Avennecensu : at in co- codice Pithœano legitur sic adnotatus, Salutaris civitatis Avento subscripsit, quod & pariter habent codices Remensis & Portarum. Ac TilianuS, Fossatensis, Corbeiensis & Lugdu- nensis, quos sequi mavult Sirmundus, sic aliter post omnium episcoporum subscriptiones : Peladius presbyter jussu domini Salutaris episc. j civit. Avennica * huic definitioni interfui & sulf (cripst… ut ex hinc viaeas ipsum primo interfuisse per se sanctæ synodo, & mox non adfuisse nisi per delegatum suum Palladium pre- Ibyterum. Sub anno quingentcsimo vigesimo tertio eum mortali vitæ miiisse nuntium, illud magnopere persuadet, & plane in certum datur argumentum, quod Eucherium omnes antiqui indices, Santandreanus, Avnionensis& Savaronis, codexque noster pervetustus, electum eo ipso anno, tertio decimo calendas Julii, & evectum ad Avenion. ecclesiæ pontisicatum pari side, & conspirante stilo consirmant. Itaque de Salutari nihil hic amplius, de Eucherio 1 vero hæc quæ sequuntur. XXX. EUCHERIUS. HurmiiscUpapA 10. C hi Ida serti io. Eucherius evoluto nondum suæ electionis an* no, Arelatensi quartæ synodo, octavo idus JuniaS interfuit & subscripsit, ut aperte patet ex codice vetustiffimo conciliorum Cartusiæ Portarum, in quo leguntur omnium illorum episcoporum synodo præfatæ civitatiS subCgnantium subscriptiones. u Julianum bunc admittimus, sod ex conciliorum testimonio, maxime AgJthcnsts anni 506. qur consulerc debuiflet D. Poly* carpus, potius quam attendere fabulis. i Legendum cstc Aventicu nou ^VriwisAsopra probanauf* 1 ii 80 ECCLESIA Al , Ex Portensi cod. ms. subscriptiones episco- ’L porum, qui quarto Arelatensi concilio interfuerunt. Casarius in Christi nomine Arelat. episcopus definitionem hanc sanctorum fratrum meorum, & meam relegi & subscripst. Notavi sub die octava idus funias, Opilione viro clarissimo consule. Contumeliosus in Chrijii nomine de^Regenst civitate episcopus consenst & scripfi. Philagrius in Chrijii nomine Cabellica civit, episcopus assenji & subscripst. Pratextatus in Christi nomine ecclefia Aptensts consenst & subscripst. Eu- cherius in Christi nomine Avennica ecclefia episco— j pus consenst & subscripst. Ambigi autem minime potest, hunc Avenionensem Eucherium alium ab Eucherio secundo Lugdunensi archiantistite fuisse. Probant hoc sublcriptiones fecundi Araufic. concilii degra- tia & lio. arb. post 5.annos habiti, ubi sic legitur : Eucherius in christi nomine Lugdunensis epijcopus ecclesta consenst & subscripjt. Et consequenter nullo intermedio, Eucherius in Christi nomine epijcopus civit. Avenionensts consenst & sub- scripji. Interfuit etiam an. 527. sub die octava idus Novembris concilio Carpentoract. & tertius subscripsit. Cum autem annos quindecim < in administratione siia sanctissima impendisset, patribus siiis est additus anno 537. & sepultus in ade Deiparæ Virginis. Quonam autem mense quotave die nobis non constat, at constat ex codice nostro perantiquo & indice Santan-, dreano, fuisse illum summe patientem, prudentem, & in erogandis eleemolynis maxime pium. Et quod instante jam resolutione sua triduo ante mortem suam præviderit, & sumta eucharistia ad altare ductus, ibi in pace Deo animam suam reddiderit, magno fui desiderio apud omnes relicto. XXXI. ERMENIUS. 1 I Silvtriipfipi i. CbiUtfarti 14. Ermenius, ait antiqum codex, pro Eucherio vita exuto paucis post diebus ordinatus & consecratus est a beato Cæsario Arelat. episcopo in ecclefia sanctæ Mariæ Avennicæ, genere quidem Burgundio, profeffione autem præ- positus sive abbas monasterii sanctæ CruciS Arelatensis. Neque dubium fane quin ad hunc Ermenium abbatem pertineant hæc verba Bo- nifaciipapæ II.epistola XIV.adeundem Cæ- sarium Arelat. (cripta an. 530. in consirma- tionem synodi A rausicanæ secundæ ; Per filium, i inquit, nostrum Armenium presbyterum & abbatem litteras tua fraternitatis accepimus, quibus credideras postulandum &c. quod vero A. in E. illius seculi scriptoribus de facili transiret, exigua admodum est observatio… Exeunte mense Decembri an. 547. ipse pius Ermenius, cum annos decem & dies aliquot quiete ac beate ecdcsiam suam administrasset, diem clausit extremum. Antiquior index Santandreanus, hæc de eo breviter & examuffim subjungit : Ermenius ex converstatione & regimine Arelaten- sts monasteriiid pastoralem cathedram Avenio- EN IO NENS IS. 866 nensis evectus ecclesiæ, prasul egregius, prudens, & pervigil fuit, divinæque gloriæ & beata Maria virginis Dei matris obsequiistudiosus. XXXII. ANTONINUS. Vifilii p*pt 9. CbiUt farti rtgit 3$. E terris educto Ermenio delectus est in ejus loco Antoninus doctus, strenuus, prudens, & ardens fide ac zelo, qui per id tempus in Arauss- cana ecclesia archidiaconus multo virtutum lumine radiabat, vide Sammarthanos. Antoninus cum jam quindecim & amplius annis de episcopali dignitate siia, virtutum & meritorum lumine radiadet, procurrente supra quingen- tesimum sexagefimo tertio, obiit, diem &men- sem antiquorum nemo docet. Vir, ait codex noster auctoritate Santandreani indicis sirmatus, propemodum laudum illius notatiuncula, egregia pietate præditus, mitis, castus, purus, & animo generosos, qui multa Avenione ædisicia sa- cra refecit, & mores clericorum siiorum nunc privatis monendo sermonibus, nunc yitæ suæ exemplis publicssque adhortationibus in melius commutavit. XXXIII. JoHANNES III. Jmjnms III. CUUrii rtgii J. Vetustiflimus codex noster docet ipsum Johan- nem, cum inter senatores civitatis Avennicæ, genere, virtute, prudentia, cura etiam & tutela rerum publicarum nobilisiimus emineret, uxorque ejus e vita nuper excesiisset, in pontificem a clero omni & populo, repente fuisse postulatum, siagitatumque aClotario Francorum rege, sanctæ ut Avenionensis ecclesiæ gubernacula suscipere cogeretur. Quæ postulatio tam justa digna regi visa, ut extemplo mandarit eum fecundum usus ecclesiæ pontificalibus exornari infulis, episcopumque sacrari per mctro- politanum suum venerabilem SapaudumAr- chimystam Arelatensem, qui præceptum regij magna cum animi alacritate & civitatis Avennicæ exultatione perfecit. Anno autem 590. Johannes vigesimo septimo fui præfulatus anno nondum decurso, mensis Julii decimo sexto, ad supernas evolat sedes : illatum volunt antiquæ tabulæ & index Santandreanus, ejus corpus multa cum veneratione templo Deiparæ Virginis ante princeps altare. XXXIV. N… Crogrnifaftt. Cluarli II. rogi, g. Quis fuerit Johannis successor nemo unus ex j vetustioribus recentibusque invenitur, qui vel 1 verbo illum nominet in omnibus historiis, ta— j bulis, diariis, brevibus, atque matriculis, sed nec mihi ea vis ut assequi poffim… Hunc tamen anonymum episcqpum Avennicæ civitatis condicio anno 600. suis non defuisse partibus, circa subditos ad virtutem & pietatem erigendos, cum seCuto proxime sexcentesimo primo anno e jus opera collegium canonicorum primum institutum est, sacris cultius splendidiusuue peragendis mysteriis, in ædequæ nostræ Dominæ de Donis nomen habet. Anno sexcentesimo vero quinto e terris eun867 ECCLESIA A5 ’dem episcopum morte sublatum fuisse, ex eo. clarum fit quod Dynamius presoy ter Massilien- ’sis, virtute & genere nobilissimus, creatus inau- guratusque Avenionensis antistes comprobatur quarto mensis Novembris. XXXV. DtNAMIUS. StHtiai fafa i. Clitorii II. rtSii it. Dc Dynamiosic habet index Savaronis. An- ho autem si.’xcentesimo quinto, urgente Theodorico rege Dynamius prefbyter Massiliæ, qui educatus suerat in aula Sigiberti regis, & ab eo patricius & præscctus provinciæ creatus, & qui post uxoris siiæ obitum Deo se totum voverat, sacerdotiique gradum conscenderat, 1 dives valde in agris & pecuniis, sed magispie- tate & eleemosynis inclytus ordinatur Aven- nicæ civitatis episcopus, in qua multas ecclesiaS ac monaster<a condidit, quibus dereliquit quæ « cumque habebat. Et cum sedisset annos viginti duos & mensis tres, obiit sancte, & sepultusest in basilica sanctorum Petri & Pauli in qua instituerat clauttrum monachorum… Ac demum eo etiam brevius ita Sanctan- dreanus catalogus : Hinc Dynamius prefbyter ordinatus est episcopiis an. 6oj. fuit autem de civitate Massiliæ, fanguine nonilis, sed multo magis religione, antea patricius & præfectu$< Malliliensu, dives & potens, regitqueecclesiam Avenionensem annis 22. & aliquot mensibus, facultates siuas omnes relinquens pauperibus & « cclesiis quas ædificaverat & sepultus est septimo Calendas Januarias in basilica sanctorutn apostolorum Petri & Pauli, in qua regulam mo- nachalem posuerat, inter singultus & gemitus suorum omnium, a quibus jure merito colebatur uc sanctus. Hæc index. Paulo fusiori & politiori stylo hæc omnia prosequitur vetus codex noster probatisiimæ fidei, ut refert subsequens epitapniuth Dynamii episcopi : ] 7u qui pergis, stste, & perlege quis fuit iste Prasul, hunor sudis Dynamius hujus & adis 1 Regibu, & populis fpectabilis & fpeeialis. De cuncti, gratus pro nomine patriciatus : Sed qui postremo cupiens fervtresupremo, Amplius haud heros, humilised mente sucerdos » Atque bonum verum liberphantafmate rerum Sectari, meritis Christi de munere mitis, Contentus mire, mox omnia jussit abire. Noster hinc dignus pastor pius atque benignus, Justitia cultor, fcelerumsupiens relerator, J Pacis Jervator, jpeculum gregis & surculator, Pra cunctis humilis, cunctis clarus, stbi vilis. .Quapropter plora, quia stendi jam venit hora. Sancta domus cum te dimtstt, qui te beate PervigiU cura curabat & memor ora. DhPOs. EST SUB DIE NONO CAL. JANUAR. INDICT. XV. ANNO REGNI D. N. CLOTAR1I xxxx. EPISCOPATUS XXII. VIXIT PL. M. LXXIIX. Exstant apud Venantium Fortunatum lib. 6. carminum vcrlus hi ad Dynamium MassilienP. Exspecto te noster amor venerande Dynami, &c. Quos leges ibidem. Tomus I. E NI O N E N S I S. M Exstat etiam epistola divi Gregorii Dynamin & Aureliæ per r rauciam & Galliam inseripta quæ sic incipit : Scriptorum vestrorum pagina le— 1 ctione percursu, &c. i XXXVI. O… * Hœrorii ftfo J. Clitorii II. roSii 1 Quid O. unica littera signisicet aut quem dc- signet nescio. Suspectam tamen non habeo, nec tanquam huic loco insertam temere, cum ia antiquis indiobus & pervetustis membranis uno veluti calamo videatur adscripta. E terris ergo cum mors in cœlum sijstulissec Dynamium, votis Iussragiisque electus O. pre-> lbyter ejusdem ecclesiæ creatus antiises. Egregia, inquiunt indices codexque antiquus, eunt morum comitaS, & dignitas corporis, & præ- stans doctrina condecorabant, sed magis illa singularis illustrabat munificentia in eos,…. ut pater pauperum vocaretur. Sub illo pariter rcperio Aviloncm quemdam < virum illustrem & prædivitem civitatiS Aven- nicensis, cum liberos nullos haberet, posse ffio- num suarum ecdcsias & monasteria heredeS fecisse. & villam Marzafcum cum omnibus beneficiis & juribus siiis per eundem O… episcopum obtulisse altari sanctæ Mariæ de DoniS anno Domini 630. calendis Septembris. Donationis hujus breviarium, præclarum siine vetustatis monumentum, apud me est cum multi$ aliis quæ deinceps laudaturi siimuS.. Cum jam undecim annis sedem Avenionen- Pem tenuisset O… obiit annosexcentesimotri- gesimo-nono, fuitque sepultus in cujusiiam monasterii ecclesia quam ipse nuper sub tutelari Deiparæ V irginis Mariæ nomine consecrarat, & rebus omnibus quæ ad divinum cultum religioso ritu peragendum opportunæ videbantur, instruxerat. XXXVII. R… Stvtrbti fdepA i. figit tn Electus R… Avennicensis antistes anno sexcentcsimo t rige fimo-nono, mense Julio, uc referunt veteres indices Sanctandreanus & Savaronis, rebus probe prospereque gestis præde- cessori siio non inferior fuit, quin & ecclesiam Iuam majoribus in dies auctam opibus, purioribus etiam cultibus voluit frequentari & honorari, exardeseentibus ad ejus exemplum canonicis & populo ad pietatem facto. Episcopum R… anno 654. pridie calendas Maii fatis ab— < sumtum ex vetustis tabulis cognoscimus, & corpus ejus non sine luctu suorum in æde Deiparæ Virginis juxta antecestorum tumulos ter- ræ mandatum. XXXVIII. S. MAGNUS. ( MaiYum 6. CUdUvii II, figit 7, Indices natum illum Avenione, ex illustri Albinorum familia, Albino patre patricio & rectore Provinciæ post Jovinum Iub Sigeberto rege Austrasiæ & Burgundiæ, ac demum Uceticensi episcopo, docent. Interfuit anno 656. concilio Cabilonensi sub 4 Clodoveo II. & ei subscripsit his verbis : Iii ij tc, ECCLESIA AV gnus episcopus ecclesia Avennicensts subscripst. Ita A enim diserte & vera plane scriptura refert liber Portensis reverendæ admodum vetustatis, & non ut profert editio vulgata Binii : episcopus ecclesta Attrebatensu tom. II. concil. gener, parte II. pag. 529. Magnus cum annum 12. pontificatus exples- set feliciter, obiit vigesimo-nonoAugusti anno 666. XXXIX. S. AGRICOLUS, vr/ AgRICO LA. Vitationi fofo 12. Clitorii III. regii J. Vide Sammarthanos. Codex autem noster hæc habet : Agricola in pace reddidit spiritum B placidissimum insomnum quast resolutus anno 700. tertia* die mensu Septembris cum esset annorum 70. ad cujus tumulum in ade primaria Avennica reposuum, crebro multi agrotisanitatem sunt con- secuti, & damonia supe ejecta, caco etiam visus est restitutus. Hæc codex. XL. S. VEREDEMUS, vel VEREDIMIUS. Sergii pupi 13. ChilMerti II, regis 3. Vide Sammarthanos. Exstat ejus epitaphium positum cura successeris illius Domni ad tumulum ejus in æde Dei Virginis matris Mariæ in hæc verba quæ leguntur etiam in codice Ania- nensi litteris Romanis : ENIONENSIS. 870 VEREDIMIUS XRI. FAMULUS ET • SANCTUS ECCLESIA AvEN. EPISC. Hic < PAUSAT IN PACE, QUA VIXIT PLUS MI- NUS LXI. AN. DEPOSITUS XV. KAL. JU- LIAS EPISCOP. SUI XXII. INDICT. V. XLI. DomNUS. Cregtrii II.fofo f. Cbilf triti II. regii l. Antiquis omnibus tabulis præteritus Domnus • nunc in lucem prodit benencio præsati codicis Anianensis & indicis Savaronis. Iste in hæc verba : Veredemiosancto fine deposuo Domnus eodem anno, nempe feptingentestmo vigestmo-seeundo, ex abbate monasteriisanctorum Petri & Pauli apostol. cleri ac populi calculo sublegitur, & sa- cratur ejufdem civitatis episcopus : sacerdos pra- clarus qui egregie rexit ecclefiamsuam & exemplo bona vita prasuit. Annum & diem pariter obitus Domni silent omnes tabulæ & indices. Fateor tamen veri prorsijs videri simillimum an. 743. mortuum, quo Savaronis & Sanctandreanæ nomenclaturae innominatum N. constituunt ejufdem sedis pom tisicem. Plura ex opere D. Polycarpi decerpere inutile judicamus, quando ex his paucis potest facile de eo toto judicari. ABBATIÆ ET VETERA MONASTERIA URBIS ET DIŒCESIS A VB N I O N B N S I S. DE VETERIBUS ABBATIIS QUAE NON AMPLIUS EXSTANT, CUm S. Agricolus Avenionensis episcopus ecclesiam urbis angustiorem esse cerneret ut tunc Christianos poliet capere, aliam construi curavit, cujus administrationem de-1 dit monachis Lirinensibus suis olim sodalibus ; ipsisque abbatem præfecit, ut jam diximus in Iancto Agricolo, post vitæ ipiius scriptorem. Hæc abbatia fundata septimo seculo a elinente, quandiu in hoc statu perseveraverit ne- scimus. Monasterium sancti Veraniin suburbio Avenionensi, vu]go suint Veron > monialium ord. S. Bened. conditur a Guigone comite Forcalque- rii anno circiter 1140. adjunctum ineunte seculo XVII. parthenoni sanctæ Praxedis in urbe Avenionensi ord. Dominicani. Hæ S. Ve- rani abbatissæ nobis occurrerunt. ] Tyburga abbatissa S. Verani ex moniali S. Laurentii Avenion. his verbis memoratur in necrol. S. Laur. IV. nonas Januarii obiit Willel- mus CarqueriussuaterTyburga abbatissa S. Verani monacha nostra. V. id.Jan. ob. Tyburga, abbatissa S. Verani, de Clareto. Item xvn. cal. Junii ob. domina Bertranda Caufrida monacha nostra & abbatissa S. Verani. ]n obituario vero monasterii S. Catharinæ Avenion. hæc de cœnobio S. Verani leguntur : vn. cal. Sept. obiit feror ifnarda priorissa S. Verani. x. cal. Nov. obiit domina Janivera de Monte- faleone abbatissa monasterii S. Verani. Monasterium B. Mariæ de Furnis juxta Po- dium-altum ad ripam Rhodani, vulgo nuncupatum Fours les-Pujault, monialium ordinis Be- nedictini duobus milliaribus ab Andaone cœnobio, & tribus ab Avenione distans, conditur anno 1238. a Calveria abbate Andaonensi & Mabilia de Albarono sanctimoniali, ut infra dicturi sumus. Firmavit & approbavit hujufce parthenoniS fundationem ac aotationem Innoc. papa IV. brevi dato Lugduni VI1. id. Septembris, pontificatus anno 3. Jam anno 1262. in abbatiam assurrexerat, in qua moniales ad annum circiter 1368. perseverarunt, quo ab piisiimo An- glico Grimoardi Urbani papæ V. rratre&epis- copo Avenionensi in urbem recipiuntur, quibus ea in civitate idem pontifex Avenion. coenobium construi jusiit, quod postmodum anno 1428. unitum est collegio cardinalis Ostiensis, dicto S. Nicolai, brevi pontificio Martini papæ V. Romæ x. cal. Febr. dato, & die 28. Julii ejusd. anni dictum collegium in realem hujus abbatiæ posieflionem inducitur. Huic autem parthenoni tum priorissæ tum abbatissæ præ- fuerunt. Domina Mabilia, seu Mabilta de A lbarone filia Petri de Albarone. Primum nupserat N. S7| ECCLESIA A1 Raimundo militi, e quo Berengarium Rai— j mundum militem suseepit ; demum vidua initium dedit Furnorum cœnobio, volente opemque ferenteCalveria abbate Andaonensi, qui & hanc ipsi cœnobio præsecit. Defuncta est in ipsis domus exordiis, testante veteri inscri- ptione quæ hactenus in marmore ad lævam ostii basilicæ insculptalegitur his verbis : t Anno ab incarnatione Domini 1238. pridie non. sunii obiit— domina Mabilia filia Petri de Albarono qua constituit ifiud monajierium feria 6. luna 1. In ipsu die sui passus est eclypfim. Hujus meminit necrol. Andaonense 11. nonas Junii his verbis : O&ir domina Mabilia priorissa de Furnis. ] Esquiva, de qua in necrol. S. Andreæ : XVII. cal. Nov. obiit Esquivapriorissa de Furnis. Alasacia obiit VI1. cal. Martii ex necroL An- daon. ubi abbatissa nuncupatur. Bertranda Roberta electa in abbatissam de Furno consirmatur a B. abbate S. Andreæ Avenion. IV. idus Nov. an. ab incarn. 1303. de qua sic habet obituarium Andaonense : Ix. cal. I ! br. depofitio Dom. Bertranda abbatissa de Furnis. Dulcia de Videna ex moniali de Furnis abbatissa electa consirmatur a Bertrando abbate S. Andreæ an. 1310. 3. Junii. Johanna abbatissa B. M. de Furnis 5. Jun. an— ( no Domini 154$. quædam permutat cum Bertrando de Moriez monacho S. Andreæ, &c. de facultate Armandi abbatis. Abbatia de Furnis apud Avenionem, suppressa abbatiali dignitate, traditur exsecutoribus testamenti Johannis cardinalis Ostiensis epi- scopi, ad fundandum ibi collegium, transiatis 3uæ supererant quatuor monialibus ad mona- erium S. Urbani papæ cum sui monasterii facultatibus. Vide chartam fundationis hujus collegii, quæ est xxvn I. in probat, col. 1. Monasteria quæ pristinum adhuc retinent statum lunt, ] Andaonense S. Andreæ ord. S. Benedicti secus Avenionem. S. Laurentii feminarum ord. S. B. in urbe. S. Catharinæ sem. ord. Cisterc. in urbe. S. Honorati Tarasconensis fem. ord. S. Benedicti, * de quibus sigillatim. NOBILE SS. A N D R E-Æ, M A R T I N I ET CæsakIÆ moNasteRIUM, in Monte* Andaone, vulgo S. Andri de Villeneuve lez.- Avignon. MOnachorum est ordinis Benedictini in. vertice Andaonis montis, ad ripam Rhodani, in suburbio Avenicæ civitatis, & ad sines Gothiæ suum. Quos authores, quove seculo initium habuerit haud satis scitur. Hoc solum constat ex litteris Hildeberti Avennicæ civitatis episcopianno mvI. datis, quod in præfato Andaonensi monte Concio inibi congregata multos monasticam vitam per annos duxerit ; sed a quibus postea diflipata fuerit penitus ignoratur. Hunc locum * Praeterea Johan. XXII. meminit monasterii ord. S. Clane apud Avenionem condiri, & abbaufsarura Alafiz de Sil vana, ac Bc- rengarix de CotVO post Alafix obicum electa. Kifa m Gtfierlo trchiep. ArSlxto EN1ONENSIS. 871 consecrarat pia vita sancta Cæsaria reclusa, quæ florebat sub Johanne Avenionensi episcopo. Obiit autem initio pontificatus Valentis ejus successoris, qui eam ibidem sepelivit an. 587. Demum vero anno circiter 980. ope Wamerii Avenionensis antistitis, Andaonensis domus e ruderibus assurrexit, cui monachos & incolas dedit. Exstat Spicilegii tom. Vll. p. 200. testamentum Girvini & uxoris Constantiæ, quo cedunt quidquid posiidebant in quibusdam pagis monasterio in honore sancti Andreæ & S’. Martini in monte Andaone constructo, ubi domnus abbas Martinus præesse videtur. Facta charta mense Novembri an. mvi. Anno 1024. mense Novembri ecclesiæ sancti Andreæ super- addita fuit basilica sacra sancto Martino, in cujus dotalitium Stephanus vir potens & Gar- sennis uxor ejus, ac hlii, mansum in Cavairaco villa, valle Anaga, comitatu Nemosense, & alii alia contulere. Dominium montis Andaonis & territorium adjacens, aliaque bene multa donaverunt comites Tolosani, unde & cœ- nobii fundatores appellantur in necrologio ad m. nonas Decembris. Et IV. nonas Decembris nobilium & potentum dominorum Raimundi ( tertii cognomento Pontii) comitis Tolosani, &ejus filii ( Guillelmi) fundatorum hujus monasterii mentio fit in antiquiori necrologio, sed recentiori manu. In Andaonensi monte olim delubrum Silvano sacrum exstitisse, innuit lapis altari sacelli sanctæ Cæsariæ deinde subjectus. Montem An- deonem reges Francorum muris & turribus munierunt in modum arcis, quæ Rhodano undi-

? ue alluitur, nisi qua Villam-novam attingit. Iuic autem cœnobio Warnerii præsulis opd restaurato præfuere hi abbates. SERIES ABBATUM. I I. Martinus anno 999. quo Gregorius papa V. confirmavit monasterium Andaonense & commutationem montis in quo situmest coenobium. In his pontificiis litteris patronis monasterii SS. Andreæ & Martino additur S. Mi- chael. Anno 1006. Heldebertus Avenionensis præsul cessit ecclesiam sancti Petri de Aleriaco minore ; exstant litteræ editæ Spicil. tom. VII. p. 197. & seqq. An. 1009. concesse Andaonensi cœnobio, cujus initia refert, confirmat idem Heldebertus. An. 1014*. Inguilrannus Ca- vallicensis episcopus ecclesias in monte Tozonis, monitu domini papæ Johannis, & supplicante confratre * suo domno abbate Martino, monasterio Andaonensi confirmavit ac omnino di- misit. Universæ carnis viam ingressus est 11. cal. Julii, ex necrologio Andaon. II. Rainoardus Martino sufficitur, quo regente Ricaus & frater ejusHugo, uxor Arne- radis, & filii Petrus ac Willelmus, ecclesiam S. Bartholomæi de Sonegos concessere an. 1024. Ecclefia fecunda dedicata fuit mense Novembri in honorem sancti Martini ; pro cujus ecclesiæ dotalitio mense Novembri Stephanus & uxor ejus Garsinnis, ac filii, dederunt mansum in villa Cavairaco, in valle Anaga & comitatu lii iij 873 ECCLESIA AI NemoPense, Rainoardo abbati. Sub ejus regimine monachum induit sanctus Pontius, postea abbaS, de quo infra. Obiit autem Rainoar- diiS II. id. Nov. ex necrologio. III. Raimundus* I.an. 1046. interfuit concilio Aresatensi, ut leges collect. Cossartianæ, tom. IX. IV. Ermengardus, quo sedente Rostagnus I. episcopus Avenionensis dedit ecclesiam de Juncariis an. 1050. Obiit VI11. caL Maii, ex D. Suares. V. Gaufredus Pelet abbas sancti Andreæ legitur in necrologio parthenonis siancti Laurentii AvenionensiS IV. cal. Aug. At quo tempore sederit cbartæ non docent. Eodem die in necrologio Andaonensi occurrit memoria Petri abbatis. VI. Rolandus annis 1059. & 1063. quoces- sitinfata, die ultima ApriliS, sic enim habet necrol. Andaonense.— 11. cal. Mati deposttio domni Rotlandi abbatis nostri. VII. S. Pontius cum patre & fratre Deo mancipatur in S. Andreæ monasterio, medio circiter seculo XI. ubi abbaSeligitur. Obiit die 26.Martiian.I087. Ejus vitam si : ripsit Raimun- dus monachus ejusdem loci, qui sub S. Pontii discipliua vixerat. Sed cum nihil in hac lucu— ( bratione notet scriptor, præter miracula, hæc pauca sijsticiant. Exstat hæc vita seculo VI. Benedictino, parte II. p. 493. cui noster Ma- billon. pro more doctas præmisit observationeS. Obiit sanctus Pontius IX. cal Aprilis. VIII. Petrus I. 108 7. mortuo Pontio abbas eligitur. Anno sequenti, Raimundus Tolosæ comes, dux Narbonæ, marchio Provinciæ po- dium Andaonense ubi monasterium ædifica- tum est, & villam adjacentem, sicut antecessores sui dederant, laudavit, consirmavitque Petro abbati. Anno 1096. Urbanum II. summum pontificem hospitio excepit in monasterio Andaonensi xi. cal. Augusti, in quo brevi apo- stolicoea quæ Raimundus comes T0I0S. asceterio S. Ægidii in valle Flaviana donaverat confirmavit ; itemque renovavit privilegia monasterii Andaon. Editum est hoc breve m uberrimi Spicilegii tom. V.pagg. 2I.&22. An. 1112. pepigit PetniS cum Geraldo Amici. Eodemque circiter tempore Rostagnus episcopus Avenionensis dedit ecclesiam sancti Remigii eidem abbati, qui basilicam demum S. Andreæ absolu- tam, idibusDecembris, al. Octobris, an. 1118. a Gelasio papa 11. corssecrari curavit. An. sieq. 1119. indict. XII. XI11. cal. Jan. diploma tuitionis ab eodem siimmo pontifice obtinuit. Anno 1125. indict. tertia 111. nonas Maii, Gantelmus, Petrus & Isnardus Constantiae filii, huic abbati quædam vendiderunt ; subscripsit Lauge- rius episcopus Avenionensis. An.denique 1132. £ato functus est IV. cal. Augusti, & ad limen basilicæ sancti Martini ex parte meridionali in fornice 1. sepelitur, in qua nactenus legitur : Pt- » D. Suarez Avenionensis Rainoardo fupponit Eminum, quem obuste dicit m. cal. Maii > & Lrmengaudo Gisonum x. cal. Novembris dcsonctum 6 Petrus excepit fandum Pontium ; n abbati ali dignitate, ut docet laudatus fcriptor, qui ait so ad scnbendam S. Pontii ruam fudsc ab ipso invitatum. ENIONENSIS. 874 i trus abb. Hunc e gente Alberti ortum esse notat necrologiumparthenonis S. Laurentii Avenionensis his verbis : Quinto idus Octobris obiit Petrus Alberti abbas sancti Andrea. IX. Geraldus de Podio-alto, vulgo de Pu- jault, c gente militum Podii>alri, Andaonensi monti vicina ortus, cui an. 1133. Arisonsiis comes Tolosæ, dux Narbonæ, &c. Andaonense Podium consirmavit, villam de Angulis & alia 3uædam cestit, quæ quidem iterato idem comes imisit annis 1140. &H42. An. 1143. breve obtinuit ab Innocentio papa II. in quo coenobii Andaonensis prædia enumerantur & Confirmantur. Anno 1147. petente eodem abbate Geraldo, concessa Andaonensi cœnobio privilegia bonaque recensiiit & firmavit Euge- nius III. Obiit demum an. 1154.c idibus ApriliS, qua die necrologium hæc habet : Depojitio domni Gui. de Podio-Alto abbatis nofiri s al. VI11. idus’Julii deposttio domni Geraldi monasterii sancti Andrea abbatis, X. Pontius II. de Clareto, al. de la Vero, abbaS jam anno 1154.legitur, quo Gaufredus Avenionensis episcopus composuit litem inter Alfandum Cavallionensis ecclesiæ episcopum, ejusque clericos una ex parte, ac Pontium monasterii S. Andreæ abbatem, ejusique monachos ex altera ; exstat Spicii, tom. VII. p. 207. Anno 1156. clientelaris fides ipsipræstatur pro

? arte castri de Koca-curba ab… & Hugone ratre ejus cum matre siia. Anno n 57. nobili ? domina Alafais de Roca-maura & Guillelmus ac Petrus filii dederunt stagnum de Podio-alto & alia prædia pro monachando Pontio de Ro- ca — maura, altero præsatæ Asasiæ filio. Anno 1160. Guillelmus Aptensis episcopus ecclesiaS siræ diœcesis consirmavit. An. 1164. ecclesiaS Pousillaci & sitncti Privati jure commutationis ecclesiæ de Cruas, a Raimundo episicopo Uti* > censi comparavit. Eodem an. 1164. GuillelmuS & Petrus de Roca-maura cum siia matre Aza- laicia, convenerunt Pontium abbatem, & monasterio contulerunt quidquid habebant in Ja- xia, in gratiam Pontii de Roca-maura fratris siii, qui ibidefn monachatus est, & deseruit matri & fratribus hereditatem suam. Vide tom. V111. Spicilegii p. 196. An. 1171. G. Calveti donavit Pe Deo & beato Andreæ in morte & in vita in manu Pontii abbatis, deditque vineas qualdam in clauso dicto Calveti. Sub finem hujus anni, morte sublatus est Pontius abbas v. calend.Sepc. qua die memoratur in necrologiis tum Andaonensi, tum parthenonis S. Laurentii Avenion. XI. Raimundus II. al. Trimundus 1171. & 1175. memoratur. Pleraque ædisicia regularia, firæsertim dormitorium ac refectorium opimante matre, aut a fundamentis construxit, aut restauravit. Anno 1175. Trimundus abbas quædam emit a Pontio Ebrardi & Bernarda uxore in territorio de Junqueriis. Anno 1176. pactum fecit de quodam fafcio in loco Junque- riarum. Hujus meminerunt necrologia tum S. Andreæ, tum parthenonis Pancti Laurentii t Guiraudus abbas mcnsc Deccmb. an. 1154. in charta Ansos Tolofz comitis, &c. castrum de Liraco ctctcAæ & prioratui hujus nominis largientis. » 71 ECCLESIA AI Avenionensis nonis Septembris. XII. Willelmus I. de Podio — alto Geraldi nepos, ex monacho Andaonensi decanuS, & ex decano abbas instituitur. An. 1178. ad ipsum breve direxit Alexander papa 111.Laterani, nonis Junii, pontisic.an. 19. quopossesiiones Andaonensi monasterio concessas enumerat & confirmat. Mense Aug. anni 1180. Knardus de Gargaja e proceribus Raimundi ducis Narbo- næ, &c. habitum religionis in monasterio sancti Andreæ sisscipiens, omne jus quod habebat in castro Podii — alti Guiilelmo abbati concesiit P* manum dicti Raimundi comitis, qui donationem hanc consirmavit diplomate quod l > habes Spicilegii tom. VIII. Anno 1182. con- troversiam quæ vertebatur inter ipsum & Rai- mundum Gaufredi de pignore Junqueriarum, Rostagnus Avenionensis episcopus terminavit. An. 1189. mense Maio, emit nonnulla a Gau- frida Multemoria relicta Isnardi Mataroni, in insiila quæ sita est juxta alveum qui dicitur Mota. Eodem anno Raimundus comes Tolo- sanus, &c. Bertrandum Jordanum filium Ber- trandi Guillelmo abbati pro monacho dedit, & omnia jura quæ ipse Bertrandus habebat in castro de Podio-alto. Anno 1195. mense Aprili quasdam cum Rostagno Avenionensi episcopo ( commutavit ecclesias de consensii R. præ- positi & canonicorum, &c. Migravit a seculo fdibus Aprilis, eodem anno ex necrologio.Jacet in claustri pane septentrionali in fornice ultima, in cujus lapide sepulcrali hæc verba leguntur : C de Podio-alto. XIII. Bermundus de Clausonne de sancto Ægidio an. 1197. mense Martio convenit cum B. P. & G. Blancadis fratribus, quod medietatem in obventionibus quæ contingerent molendino territorii de Junqueriis haberent. Anno Pequenti mense Maio a Rostagno de Parco tres solidos censiiales, quos ei Guillelmus abbas Bermundi prædeceflor dederat, comparavit ] pretio 70. solidorum Raimundensium novorum. An. 1202. quasisam ecclesias titulo permutationis accepit a Bermundo Cavallicensi epi- scopo. An. 1203. dedit Raimundo de Agouto, Valiis-siiltus dynastæ, podium sancti Martini, ad castrum construendum certis conditionibus. Anno 1207.1. Augusti obtinuit diploma a Raimundo Tososæ comite, ut justitias feu sirman- tias villæ de Thosijn monasterio restituerent Ge Amicus per se & successores luos, B. Cavallicensis episc. &c. testibus G. Avenionensi episc. P. abbate S. Guillelmi ( diœcesis Lodo- vensis in Scptimania) &c. Anno 1214. memoratur in quodam instrumento Bertrandi epi— * scopi Cavellicensis. An. 1216. dat licentiam xenodochii in villa de Thoro construendi, ea lege, ut cum consensii & voluntate abbatum S. Andreæ & prioris de Thoro constitueretur, & ip- sius admmistrator obedientiam promitterewan- quam monachus S. Andreæ. Et certe an. 1219. menseSept.ipsi obedientiapræstatur pro hoc xenodochio. Ad ipsum resi : ripsit Honorius pava III. & prædia Andaonensi coenobio concessa consirmavit brevi dato Viterbii 11. idus Dcc. pontisic. an. 4— Idem Bermundus dedit regi S. E N I O N E N S I S. . Ludovico medietatem totius justitiæ villæ sancti Andreæ, a quo in compensationem quatuor libras Turonenses singulis annis solvendas recepit, 1226. mense Sept. ex regio Carcass tab. XIV. Willelmus 11. Cepionis, seu Capio anno 1229. mense Aprili Audæ priorissæ monasterii siancti Petri de Podio AuraGcensi concedit ecclesiam siincti Carterii præsimte Amico episicopo Arausicensi. Eodem anno Campum- rotundum cœnobio suo vindicavit contra fra- tres hospitalis S. Johannis in Arausica. An.H3i. IV. cal. Nov. decimas territorii de Valergare- cuperat. Vivere desiit anno 1233. 11. non. Nov. & in fornice sateris claustri aquilonaris sepul- tus est, in cujus sepulcrali sapide hæc leguntur : W. Cepionis. XV. Calvaria, seu Calveria de Clausonne. Bermundi abbatis nepos, an. 1234. Cæciliæ sanctimoniali dedit ecclesiam lanctæ Crucis sitam in episcopatu Aptensi & territorio de Rossil- lono ad construendum puellarum monasterium, ut fuse leges io litteris cesiionis, quas habes in Spicil. tom. VII. sol 266. &seqq. Fur- ncnsi prathenoni quoque initium dedit an— 1259. Calvarii abbatis meminit sententia lata in ejufdem cœnobii gratiam a judicibus quos litigantes elegerant, Bermundus episcopus Avenion. abbas sancti Andreæ, ac prior de Liraco. Exstat in tabulario Rupis — fortis, dataque legitur pridie idus Maii anno mccxxxvi. Ejus tempore reditus adeo decreverant propter hostium incursiis, sterilitatem & Rhodani inundationes, ut ad expensas necessarias sufficere non possent. An. 1243. IX. cal. Augusti clien- telæ professionem excipit a Rostagno de Cada- leto, &PoncetodeCadaleto, pro Bofcairaria quam possident in insiila de rulveriis. Anno 1248. 11. idus Junii bona quædam recuperat a G. & Guiraudo de Bello — monte. Adno 1251. statuta conduntur ad instaurandam in monasterio siincti Andreæ disciplinam, quæ legeS tom. VIII. Spicil. pag. 236. An. 1257. Raimtin- dum de Auronis priorem S. Vigoris de Adano procuratorem suum instituit adecdesias sancti Petri de Cannona & sancti Laurentii de Gebar* dello Aqucnsis diœcesis repetendas. An. 1262. vel 1263. idibus Novembris fratri Raimundo contulit ecclesiam siancti Petri de Castelleto. Denique ad meliorem vitam demigravit VI. caL Maii, ex nccrol. XVI. Bertrandus Augerii an. 1259. idibus Januarii, quo Galburgis in abbatissam sanctæ Cnicis Aptensis electa fine ejus consensiI, ipsi> conquerente apud P. Aptensem episcopum, dignitati renuntiat, quam, approbante postea Ber- trando, resumit. Anno 1x63. idibuS Maii, quæ. dam cum Rostagno de Cadaleto permutavit Anno 1265. Guigoni Justanto ecclesiam sancti Petri de Castelleto Regensis diœcesis gubernandam tradit. Obiit v 111. cal. Dec. cx ne- crol. tum S. Andreæ tum S. Laurentii Aven. XVII. Rostagnus Rebelli ecclesias quatuor recuperat XIn. cal. Martii 1266. quibus statim regendis providit Raimundum de Vedena monachum, probante Raimundo Carpentora. ctensi episcopo. Ad ipsum Clemens papa IV, 177 ECCLESIA A breve rescripsit quo decedentibus vel cedenti-. bus clericis eccleuas monasterii habentibus, monachos posset issdem præsicere, nonis ApriliS, al. id. Julii, pontificatus anno 3. Vitam denique cum morte commutavit xrv. cal. Octob. XVIII. Petrus II. Gaufredi, an. 1269. VI. nonas Martii, insirmariæ Andaonensi ecclesiam sanctæ Aulariæ, */. sanctæ Eulaliæ Aurasicensis, uniri obtinuit a P. episcopo & capitulo Aurafi- censi. Eo sedente Bertrandus de sancto Martino monachus & decanus sancti Andreæ renuntiatur an. 1271. S. R. E. Cardinalis, postea vero archiepiscopus Arelat. de quo plura apud Sa- xium. Defunctus autem est PetrtiS Gaufredi IV. cal. Augusti 1271. de quo in necrologio hæc leguntur : Iv. cal.Jan. transtatio. domni Petri Gaissridi abbatis nostri. XIX. Petrus III. de Monte-Ursorio (Mon~ touster} ex abbate sancti Eusebii Aptensis, a Ber- trando Arelatensi archiepiscopo & Raimundo Avenionensi episcopo per compromitti viam ab- bas sancti Andreæ sub initium mensis Sept. anni 1271 *.eligitur ; cui electioni de se factæ ailensum præbuit pridie idus ejusdem mensis & anni. An. seq. id. Sept. quædam permutat cum Petro Audebertoprioreclaustrali. An. 1275. xVI. cal. Sept. sacramentum fidelitatis excipit a Raimun- do Isnardi de Thoro domicellopro castro de’ Thodone. An. 1277. cal. Maii Pontium Vitalem jurisperitum creavit judicem primarum appellationum in tota terra ipsius monasterii. An. 1282. IV. idus Aprilis transegit cum Ray- baudo Cote domino de Monte-bruno, ratione decimarum prioratus Bruni ab eodem toparcha debitarum. Eodem anno Iv. id. Februarii quædam statuit pro victualibus ipsius conventuS. An. 1285. XI. cal. Octob. fratrem Gaufridum de S. Michaele S. Andreæ monachum ecclesia sancti Christophori diœcesis Aptensis donavit. An. 1287. rectoriam S. Mariæ de VeruniS in j Aquensi archiepiscopatu fratri Jacobo S. Andreæ monacho largitus est. Memoratur & an. 1290. quo ecclesiam de Tolorencho fratri Ro- stagno Alfanti contulit. Hujus tandem deposi- tionis dies annotatur in necrologio m. idus Decembris. XX. Bertrandus de Lauduno e monacho & sacrista abbas electus, an. 1291. idib.Martii pepigit cum utroque consiile & hominibus castri de Podio-alto, luper ecclesia S.Veredimii. An. 1292. v. idus Julii cum Adamo senescallo Bel— 1 licadri & Nemausi nomine regis convenerunt ipsi : & monachi, quod associarent dominum regem in tota juriidictione civili & criminali quam habent in castro & villa dicti monasterii, & in villa de Angulis, &c. Rex vero associat abbatem & conventum in seudis, retroseudis, jurisdictione, pedagio, villæ de Tavellis & ejus districtu, & in seudis quæ habet in prædictis villis de sixncto Andrea & de Angulis. Actum an. Dom. MCCXCII. mensu Septembri. Subscribunt D. Petrus Audiberti prior claustralis, D. Petrus Alphanti decanus, Raimundus Boydone- rii, prior Rupis-fortis, Rostagnus de Aramone infirmarius, & multi alii. Humanis rebus exem* tus est 2. Martii an. 1293. ab incarnatione. ITEN1ONENSIS. 878 XXI. Bertrandus II. Raybaudivel Raim* baudi, an. 1294. VI. idus Maii, ex monacho & camerario Pancti Andreæ in abbatem electus, consirmatur ab Andrea Avenionensi episcqpo* Eodem anno 7. Decemb. territoriis sancti Andreæ & castri de Angulis de consilio virorum prudentum sines adscribit. An. 1295. Iv. cal. Octobris ad ipsius nominationem Rostagnuj Aquensis archiepiscopus admisit ad prioratum ecclesiæ de Ladaracha fratrem Bertrandum de Avenione sancti Andreæ monachum. Bonifa- ciuspapa VIII. confirmat ipsi privilegia monasterii xv. cal. Maii anno pontisicatus 2. An.

1297. xIv. cal. Decembris Bernardus Coner- tus abbas ValliS — bonæ diœcesis Grassensis, attendens quod per R. in Christo patrem Bertrandum abbatem monasterii sancti Andreæ Avenion. & conventum suum omnes defectus prædicti Vallis-bonæ monasteri valeant in melius reformari, illud subjecit monasterio S. Andreæ. Alterum a Bonifacio papa VIII. diploma tuitionis obtinuit, datum Laterani Iv. cal. Martii, pontificatus anno6. An. 1303. Iv. idus Novembris Bertrandam Robertam abbatissam de Furno confirmat. Hunc ipsum cum Iuo conventu Robertus primogenitus illustriS Jerusalem & Siciliæ repis, dux Calabriæ ac ejus in regno Siciliæ & in comitatibus Provin- ciæ & Forcalquerii vicarius generalis & sene- scallus in suam recipit protectionem, dato pra> cepto AquiS anno 1306.16. Martii, indict. iv. An. 1308. 7. Novemb. ratam habet electionem Raimundæ de Venasi
a in abbatissam sanctæ Crucis Aptensis, & 1310. 3. Junii electionem siororis Dulciæ de Videna in abbatissam de Furnis. An. 1310.8. Maii ipse & Guillelmusde No> gareto miles regis conveniunt & constituunt Guillelmum de Vitali legum doctorem judicem primarum appellationum in locis vicariæ , sancti Andreæ. XXII. Berengarius de Coyrano e monacho sancti Andreæ prior siuicti Christophori in diœ- cesi Aptensi ac sancti Bardulphi de Rupe-sorti, postea decanus, tandem abbas per compromss* sum electus 18. Aug. 1311. & confirmatus ab officiali, præposito, &c. commissis ad hoc ab epi- scopo Avenionensi 28. Sept. ejusdem anni, benedictionis munus de licentia vicariorum gene* ralium in ecclesia cathedrali intra missarum so- lemnia accepit a Petro Civitatis-novæ patriar* chatus Gradensis episcopo, Jacobo Avenion. episcopo in remotis agente : Actum die Dominica, 3. mensis Octobris anni præsati. Eodem an. 17. Octob-quædam emit a Guillelmo de Tavellis. Die 25. ejusdem mensis homagium excepit habitatorum de Thodone. An. 1314. Berengarius abbas & P. de Macherino miles regiS Franciæ, senescallus Bellicadri & Nemausi constituunt & creant ad annum Guillelmum Lamberti domicellum vicarium sancti Andreæ & ab eo fidelitatis juramentum recipiunt, prima die Januarii. An. 1316. die 21. Julii Ade- mario de Pictavis primogenito comitis Valen- tinensis & Diensis locumque tenenti Philippi regis Franciæ, in senescallia Bellicadri &Ne- mausensi recognoscit monasterium suum, & quidquid ECCLESIA A quidquid idem monasterium citra Rhodanum ; poflidet, esse in regno & de regno Franciæ, quamquam ea non teneat a domino rege, nec pro prædictis teneatur ei præstare homagium fidelitatis, &c. An. 1317. ad ipsius præsentatio- nem Pontius episcopus Cavallicenlis ecclesiam sancti Gervasii extra muros Cavallicenses contulit Guigoni de Coyrano nepoti præfati abbatis. Ædificavit sacellum sancti Christophori pone chorum, ubi videbatur nuper depictus flexis genibus & alba ac casiila indutus cum hac inscriptione : Dominus Berengarius de Coyrano, abbas tjlius monasterii qui stetit hanc capellam in romine Dei & stancti Christophori anno 1323. ex. quibus protrahendam ipsius vitam ultra annum J 1311. manifestum est.Pro ipsius anniversario faciendo Raimundus Chabaudi Bladerius vendit Tctro Massanguini monacho pitanciario sancti Andreæ 100. solidos Turon. censuales, quorum unus Turonensis argenti cum O rotundo valet sexdecim denarios. Actum cal Julii anno ab incarnatione 1322. XXI11. Rostagnus de Merindolio diœcesis A raulic. orior de Saltu & decanus S. Andreæ, factus postmodum abbas, citatur coram Hugone Quiereti milite, senesealso Bellicadri & Nemausi pro præstando regi fidelitatis juramento, ubi re- cognoscit monasterium sijum & ea quæ posiidet’ citra Rhodanum, esse in & de regno Franciæ, se tamen non teneri pro prædictis tacere regi homagium, &c. Actum in turri pontis Avcnio- nis 18. Martii 1327. Electionem Sanciæ Lau- gcri.v de Saltu in abbatissam sanctæ Crucis Ap- tcnsis fine consilio suo factam irritat primum, tum approbat, juramento ab omnibus moniali- bus recepto de scrvanda perpetuo conventione inter utrumque monasterium inita die 7. Aprilis anno ab incarnatione 1351. Interest capitulo generali monachorum Nigrorum seu Benedi- ctinorum provinciæ Arelatensis, Aquensis & Viennensis in prioratu deManuesca anno 1337. celebrato. Plura insuper ipsius meminerunt instrumenta ad annum 1340. quo moritur, post diem 2. Julii quo memoratur in donatione Petri Blavi S. Clementis presuyteri cardinalis. XX1V. Armandus, al. Arnaudus de Euse- ria, vel de Elzeria, vulgo de Lauziere, anno 1341 ab incarnatione, 3. Aug.ex abbate sancti Salvatoris Lodovensis, a domino papa Benedicto XII. Andaonensi cœnobio præfectus est. Prioratum sancti Petri de Torcularibus abbatis mensæ uniri obtinuit a Clemente papa VI. 13. cal. Julii anno pontificatus 2. An. 1343.24. No-. vembris Johanni episcopo Forojul. & rectoriJ comitatus Venaiscini castra deThodone& de Junqueriis recognoscit. An. 1344. homines S. Trinitatis fidelitatem illi juravere. An. 1546. ab incarnatione, 7. Augusti in remotis agebat, quo nimirum capitulo generali per vicarios lo- cumque tenentes interfuit. Ipso rogante Johannes Avenionensis episcopus ecclesiam de Issachiis annectit officio prioris claustralis die 18. Augusti 1347. Anno IJ50. interest benedictioni lsabellæ de Moresio primæ abba- tissæ Goriani. V icariis generalibus sedis Ave- nionensis vacantis anno Domini 1352.6. Maii Tomus I. /ENIONENSIS. 880 Jacobum de Veteri-monte prelbyterum præ- sentavit ad rectoriam perpetuam prioratm Si Veredemii. Obiit VI. idus Decembris, ex necrologio. XX V. Jaubertusde Livrone 26. Martii 1353. indictione VI. procuratorem siium generalem instituit fratrem Deodatum Jordani infirma- rium & cellerarium sancti Andreæ ad confirmandam quamdam venditionem. Non multo post factus est abbas Montis-majoris, tandemque corporali ægritudine oppressus, ultimo siio testamento elegit corporis fui sepulturam, una cum fratre suo, in monasterio S. Andreæ cui legavit quadringentos florenos auri ad emendos censos pro instituenda capella in ecclesia prædicti monasterii 15. Junii Ij6o. XXVI. Raimundus III. de Apcherio abbas S. Vi toni Virdun. in diplomate Innocenti ! papæ VI. dato apud Villam-novam vm. idus Julii, pontisicatus anno I. nuncupatur abbas S. Andreæ Avenion. hoc est an. 1353. Humania rebus valedicit nonis Septembri », necrologio teste ; sed quo anno incertum est. Certe Raimundus adhuc abbas præerat annis 1361, & 1362. 1. die Maii. XXVII.GuigoseuGuidodeVaffinhaco Rai- mundi Iuccessor memoratur an. 1362. 18. Junii. A n. 13 64-census al iquot comparavit a nobili viro A ndoy no de V asiinhaco magistro huss « ri. papæ. An. 1366. Guido de Prohinis miles senescalluS Bellicadri & Nemausi arbiter assumtus de decimis olivarum de Furno, eas ipsi decernit adversus homines castri S. Andreæ & Villæ — novæ. Anno 1367. 8. Februarii officio sieu benesicio infirmaris, prioratum B. Mariæ Montis — alti contulit. Anno 1369. 1. Febr. præcipit citari quemdam monachum suum sub excommunicationis pœna. An. 1372. indictione x. ultima die MaiI fidelitatem papæ juravit pro sie & monasterio sijo, quod ab ecclesia Romana pendere agnosi : it. Anno 1378. die 20. Novembris laudat emtionem cujusdam hospitii siti Villæ-novæ faciam a Guillelmo Audoardi. Memoratur & anno 1379.27. Nov.defunctus nonis Aug. ex necrol. XXVIII. Savaricus Christiani ex priore siancti Orientii Auxitanensis, sedis apostolicæ gratia sitncti Andreæ abbas, convenit cum omnibus possessiones habentibus in insiila nemoris Mejani, Argentoni & Mayranicis, ut ipsi habeant iter publicum latitudinis decem palmarum francum, veniendo de regno, & eundo ver- sus terram heredum Bertrandi Fulcaudi ; illi vero in compensationem prædicti itineris promittunt se assignaturos abbati infeodo sranco in allodio duos srancos auri. Actum penulti- ma Decembris, anno ab incarnatione 1380. Anno 1383. Deodatus Salifperii monachus & sacrista sancti Andreæ, a Savarico abbate ex- communicatus, de mandato Clementis papæ VII. absolvitur a "Willelmo sancti Vitalis cardinali judice & commissario pro causis personarum religiosarum. Hoc ipfo anno abbas nuncupatur MalGl. in charta Fayditi Avenionensis episcopi regentis officium camerariatus collegii cardinalium pro Guillelmo tituli S. Stephani Kkk 88r ECCLESIA A’ in Celiq monte cardinali, qua recognoscit Sava— j ricum olim S. Andreæ, tunc vero Maflilien- sem abbatem, pro parte siii communis servitii, quo ratione dicti siincti Andreæ monasterii erga præfatum collegium tenebatur, 30. flore- nos auri persolvisse 17. Nov. an. 1383. indict. 6. XXIX. Anglicus Grimoardi perpetuus monasterii siincti Andreæ administrator, &c. ordinat procuratorem sijum in dicti monasterii regimine Pontium Grimardi priorem deGara- nibodio Aquensis diœcesis, cum potestate omnia &singula faciendi quæ ipsemet facere pos- set 29. Maii 1383. Memoratur & anno 1384. 10. Decembris. XXX. Guillelmus III. Villate seu Vilate A nglico cedente factus abbaS, die 12. Decemb. anni ab incarnatione 1385. a nativitate 1384. vicarium siium generalem in spiritualibus & temporalibus constituit fratrem Johannem Pe- legrmi sancti Andreæ monachum & decanum. An. 1386. 1. Dec. capitulum generale habuit, in quo laudavit permutationem factam inter ipsum abbatem & conventum ex una parte, & priorem ac conventum Montis — alti ex altera. Unus fuit exsecutorum testamenti Anglici Grimoardi cardinalis Albanensis an. 1588. conditi die 11. Aprilis, ut legere est in collectione Ba- luz. ad vius paparum Avenionensium. In ipsius’ favorem Johannes tituli S. Vitalis de Murolio, & Petrus tituli sanctæ Sufannæ de Tureyopre- sbyteri cardinales arbitrorum munere functi, condemnant Alziarum Alberti militem, dominum de Thoro ad solvendos 10. Francos pro damnis quæ intulerat castro de Thodone 9. Nov. an. 1395. An. 1404.14. Junii ut judex & conservator privilegiorum S. Victoris Massil. a sede apostolica specialiter deputatus, nonnulla mandat in gratiam præsati monasterii. In acus concilii Pssanian. 1409. recensetur inter abbates qui procuratorem ad illud miserunt cum plena potestate. An. 1415.3. Apr. magister Rai— j mundus de Rosseto baccalaureus in legibus, prior prioratus de Thus his Aquensis diœcesis, Guillelmo abbati sancti Andreæ recognoscit pro annua pensione ratione dicti prioratus decem si>lidos TuroneIsses, & duas libraS ceræ. An. 1418. controversiam de boscagio Avenionensi quæ vertebatur inter conventum sancti Andreæ & canonicos B. M. de Villa-nova, ut commissus ab utraque parte, definit in gratiam monachorum. An. 14.25— indictione m.tan- quam regens officium pitanciariæ, dat ad novum a capi tum & in emphytheosim perpetuam Guillelmo Begonis unum casiile situm in loco de Tarascone. Eo denique defuncto x. calend. Octob. ex tabula funeraria, regimen habent cœnobii, non ut abbates, sed ut administratores, 1°. Pontius Saraceni, tum Jacobus Pele- grmi decanus, de cujus administratione bona certus Johannes qui sequitur eum absolvit, cum pacto nihil ulterius ei siissve petendi. XXXI. Johannes Vervm, seu de VervinS 1428. indictione vr. 23. Nov. XXXII.Odo Alamannusseu Alamandi an. 14.29. f. Aprilis antequam abbatiæ possessio- ncminiret, monachis fidelitatem inadmini- ENIONENSIS. « 8 » strando coenobium pollicitus est. Anno feq. indictione VIII. die 9. Septembris fratri Mal- liardo siio monacho, priorique de Saltu, prioratum de Guillestro Ebredunensis diœcesis gratificatus est An. 1437.17. Martii dat ad novum acapitum sive emphytheosim perpetuam quan- dam vineam Matthæo Leante habitatori Villæ — novæ, &c. Eodem anno decesiit IX. caL Novembris. Interea vero Jacobus Pelegrini de- canus resumit vicariarum abbatiæ generalem. XXXIII. PontiuS Saraceni Andaonis monachus & pitanciarius, quem post obitum Wil- lelmi de ViUate, coenobium administrasse supra diximus, exstincto Odone, a fratribus eligitur abbas, sed non pacisice sedet, cui tamen in commendatarium electo, an. 14.38.18. Febr. tanquam domino Avenionis habitatores recognoscunt se tenere sub directo ejus dominio & majori senhoria hosoitia sua lia apud Avenionem sub certis censibus annuis. Quod autem quiete minus sederit, argumento est recognitio facta Jacobo Pelegrini decano & vicario generali dicti monasterii 18. Martii 1438. Unde & in necrologio hæc de ipso leguntur, VI. non. Julii.* Deposttio domini Pontii Saraceni electi nostri monasterii, obiit anno 1448. XXXIV. Johannes de Borbonioanno 1438. 26. Decembris, prioratum de Monte-bruno Vapinc. diœcesis & camerariam monasterii S. Andreæ confert Johanni de Tologniaco monacho prædicti monasterii. Erat nothus Johan* nis ducis de Borbonio, electusque est cum Pontio Saraceno a 7. Andaonis monachis in abbatem, & asummo pontifice Confirmatus, causa cadente Pontio legitime tamen electo, & ab archiepiscopo Arelatensi jam benedicto anno 1438. Anno 1443.29.Decemb. prioratui sancti Petri deMajanis Aquensis diœcesis univit prioratum de Laureire. Paulo post eligitur episcopus Aniciensis, a qua siede tranlit an. 1444. ad archiepiscopatum Lugdun. Factus denique an. 1455. abbas Cluniae. XXXV. Zano de Cend protonotarius apo> stolicus, occurrit abbas annis 1450 & 1451. quo habebat vicarium generalem Johannem episcopum Trojanum 1452.1456. & 1460. XXXVI. Jacobus* Amanetus episcopus Papiensis, siincti Chrysanti (al. Ciuysogoni) prelbyter cardinalis vulgo Papiensis dictus, institutus a Pio papa II. idibus Augusti abbas Pancti Andreæ, insequenti mense possesiionem adit an. 1464. Jnterim vero Ludovicus Galliæ rex litteris Rothomagi datis fenescallo Bellicadri mandat, ut priorem & monachos siincti Andreæ, qui ab aliquo jam tempore fratrem Johannem de Rumilly al. de Tolororigniaco Cluniacensem monachum & priorem de Ru- milly, post Zanonis obitum in abbatem sibi elegerant, conservet in possessione regendi & percipiendi universos abbatiæ reditus, vacante sede, donec nova electio confirmetur, adversus cardinalem Papiensem hominem alienigenam, qui non obstante nupera senescalli prohibitione, ipsiis monachos allegata proviiione ejus- dem abbatiæ a summo pontifice, ut ait, impetrata, inquietabat. Datæ sunt regiælitteræ 28. .8, ECCLESIA A Jan. an. gratiæ 1465. Nihilominus vero memoratur Jacobus cardinaliS administrator abbatiæ S. Andreæ an. 1472. & 1477. Obiit idib. Sept. XXXV11. Petrus de Arpajone sedis aposto- licæ protonotarius, ex illustri in Ruthenispro » sapia toparcharum de Arpajone ortu$, Guil- lelmi cpiscopi Cadurc. & Gossridi Petrocoric. antistitum germanus I9.Martii anno 1479.vicarium suum specialem & generalem in spiri- tualibus & temporalibus abbatiæ sancti Andreæ constituit Johannem Nigaudi vel Nigan- di. Hoc ipso tamen anno 21. Octob. sedes vacare dicitur, quo Johannes Michaclis pitancia- rius ac vicarius generalis monasterii sancti Andreæ sede vacante, creat & constituit ejusdem monasterii camerarium J>hannem de sancto Johanne, in utroque jure baccalaureum, ordinis Cluniacensis, actu legentem in universitate Avenionis. Forte nimirum ægre a monachis admissus est Petrus de Arpajone, qui omen an. 1482.15. Maii per suum vicarium generalem Johannem Nigandi prioratum B. Mariæ de haltu contuli fle memoratur. Eodem anno 2. Decemb. Johannes de sancto Johanne monachus & camerarius sancti Andreæ, vkarius generalis abbatis in capitulo generali confirmat fundationem a fratre Girauao Piscatorii priore ( de LaoreiS in ipso monasterio Factam. An. 1495. indict. XIII. 20. Junii, constituit suosprocuratores ad impugnandas coram domino papa prioratuum uniones. Præfuit ad annum 1521. quo vivendi finem fecit Iv. idus Martii, teste necrologio. XXXVIII. Ludovicus ssAube alias de Ru- pemartina Avenionensis diœcesis, sacrorum ca- nonum professor & auditor sacri palatii aposto* lici Avenion. primum exstitit monachus Montis-majoris j tum prior sancti Petri de Aligno, deinde sancti Martini de Calismartio al. de Col- lis, e præcentore tandem sancti Andreæ abbaS j eligitur, ac bulla pontificia Leonis papæ X— data IX. cal. Maii anno incarnationiS 1521. pontificatus IX. consirmatur, in qua quidem decretorum doctor, & in academia Avenionensi cum laude docens appellatur, eique facultas retinendi prioratus conceditur. Anno 1537 1. Decemb. Franciseus Galliæ rex Paulo III. summopontisici per litteraSindicavitse respon- disse votis Ludovici d*Aube sancti Andreæ abbatis, abbatiam suam Francisco de Castellana nepoti, monacho & pitanciario ejusdem abbatiæ resignare cup ; encis, postulavitque ut eundem Franciscum avunculo dare successorem non p dedignaretur. An. denique 1539. die 2. Maii tabellam de pasiione Christi suis impensis confici curavit, atque in fata cesiit eodem anno Iv. non. mensiS Novemb. Plurima dona ipsi monasterio fecit, in quo & quatuor anniversaria fundavit : videlicet in qualibet feria sexta 4. temporum, necnon dedit capellam vestimentorum 450, solitorum auri, lta necrologium. XXXIX. Franciseus de Castellana sacrorum canonum professor, nepos ex sorore Ludovici d’Aube superioris abbatis, quo cedente in manibus regis, & ipso rege apd Paulum Tomus I. I E N I O N E N S I S » 814 A III— summum pontificem interveniente, bulla pontisicia Romæ apud sanctum Petrum data 2. cal. al. undecimo cal. Maii anno incarnationiS Dominicæ 1539. pontisicatus Iv. curam & ad- ministrationem abbatiæ suscepit. Anno seq. 15. Decemb. clientelare sacramentum regi exhibet pro temporalibus abbatiæ suæ bonis. Eodem anno 1540. menlæ abbatiali adjungi fecit prioratum de Tavels. Supellectilem faeram deinceps auxit, & regularia ædisicia nonnulla sar- ta-tecta fecit. Anno 1553. breviarium ad usum cœnobii fui Avenione typis mandari curavit. Anno 1557.17. Septemb. cum ad procuranda 3 sedis apostolicæ apud Carpentoractum negotia deputatus fuisset, ne suum, dum abesset, mo nasterium idoneo rectore careret, vicarium suum generalem & specialem instituit Audoi- num Moncalmum al. Odonem de Montenon £rædicti monasterii camerarium. Præerat ad- . uc anno 1559. ultima Julii ; ad quot annos incertum : hoc unum scitur quod obierit 11. die Aprilis al. 11. cal. ejusdem mensis, & quod sta- tim electus sit a fratribus in vacantis monasterii vicarium generalem Antonius Castelboni al. de Castroburcio, prior claustralis 12. Oct. 1566. XL. Claudius Page e vicario generali mo-
nasterii B. Mariæ de Valle-Richerii ordinis S. Benedicti, Bajocensis diœc. aPioV. papa, monasterio sancti Andreæ abbaS prasicitur an. 1567. 6. cal. Martii pontisic. an. 2. Præfuit ad annum 1572. quo Casari Brancasiio cesiit.reservatasi* bi annua pensione 250. librarum. XLI. Cæsar Brancasiius ( aliaS Abrahamus Lunelli, quandiu nimirum Judatis exstitit) recens ad sidem conversus, dimittente Claudio Page, Andaonis abbas instituitur brevi Gre- gorii XIII. dato Romæ Iv. cal. Januarii pontificatus anno 1. possesiionem adeptus 7. Novembris 1575. Vir erat doctisiimus, linguas 22. y callebat, qui & hebraicam Gilbertum Gene- brardum in cœnobio Montis-Alti Andaoni vicino & subjecto edocuit. Cardinali Georgio Ar- maniaco, aliisque sacri$ ecclesiæ principibus acceptisiimus suit, non vero monachiS qui eum hucusque Judaismum profiteri ita con- auesti sunt, ut Lutetiam Parisiorum accedere ato vicario generali, tandemque Johanni Si- cardo polemarchi de Ornano filiorum pæda- gogo sub annua pensione anno 1597. resignare compulsossit. Venetias deinde perrexit, quo dum iter ageret per Rhodanum & Avenionem, pallio faciem obduxit ne locum in quo tot probris affectus fuerat videre cogeretur. Peregre vero & antequam Venetias attigisset eum ferunt obiisse anno 1598. & quidem juxta nonnullos ad Judaismum regreflum. XLII. Johannes Sicardus clericus Ebredu- nensis diœcesis, polemarchi de Ornano gra- tiaad regimen cœnobii sancti Andreæ admittitur a Clemente papa hujus nominis octavo, bulla idibus Decemb. data anno incarnat. 1599. ejus pontisicatus VI11. Hic ipse sancti Andreæ insirmarius, & in spiritualibus ac temporalibus vicarius generalis jam admissus, post expressam regulæ sancti Benedicti profesiionem, abbatiæ possesiionem adipiscitur, facto de observandis Kkkij SSJ ECCLESIA AV privilegiis, statutis, ac prædicta ejusdem mona-, Iter ii regula juramento, VII. cal. Aprilis an. ab incarnatione 1600. In capitulo generali annise- Suentis 1601. 23. Februarii celebrato, quædam atuit ad officium divinum & morum conver- sionem fpectantia. Anno 1617. conventum patrum Recollectorum Villæ-novæ sub certis Conditionibus exstrui permisit. Anno 1604. claustra ruinæ proxima reficere senatus consul- to compulsiis est. Hoc autem circiter tempore congregationi vulgo dictæ Exemtorum nomen dederunt monachi sancti Andreæ, instante præscrtim fratre Petro Aymar decano ejusdem monasterii. Annis autem 1620. & 1627. præpositus generalis ejusilem congregationis D. Johannes d’Alibert effecit apud eofdem monachos ut monasterium siium congregationi S. Mauri nascenti unirent. Obiit Avenione anno 1634.ca’— Martii J. Sicardus abbas, & sepultus est in siiperiori parte chori juxta tumulum D. Ludovici d’Aube de Roque-martine. XLI1I. Francsscusdu Roure de S. Remeze e comitibus Pancti Remesii, & ipse unioni siincti Andreæ congregationi sancti Mauri incumbit ; abbas autem factus est ceffione Johannis Si- cardi anno circiter 1631. vel 32. rexitque ad an. 1634. XLIV. Johannes-Baptista du Roure de S. Remeze relignante fratre, & accedentibus litteris pontificiis ac regiis sit abbas regularis. An. 1634. quædam statuta de officio divino, refectorio communi, aliisque ad observantiam regularem spectantibus servanda proponit. Eo sedente tentata jam a pluribus annis unio S. Andreæ cum congregatione S. Mauri feliciter absoluta est, haua tamen sine gravibus domini Petri Ay- marpiissimi decani incommodis, qui tandem e. carcere liber egressus, una cum domino de Vi- gneaux Penatore, & aliquot e patribus hujus congregationis D. Petro Beziat S. Aniani priore, &c. in monasterii possessionem immittitur an. 1635. annuentibus demum, ac senatui Tolosano morem gerentibus abbate & monachis, coram reverendo patre domno Ambrosio priore & reverendi patris domni Gregorii Tarisse præpositi generalis procuratore an. 1637. neque vero multo post, refectorium ac dormitorium construi fecit D.Sylvester Perreciot prior ejusdem monasterii, anno scilicet 1646. Anno 1678. die 9. Augusti ceffit Josepho du Roure I fratris fui filio, retenta pensione. XLV. Joseph du Roure ex libera ceflione patrui sui sit abbas, & possesiionem abbatiæ nan- ciscitur anno 1678. at cum nollet vitam monasticam juxta regulam S. Benedicti profiteri, eam dimisit. XLVI. Ludovicus Francsscus du Roure regia schedula designatus abbas, adiit possessio- nem die 28. Febr. anni 1680. Adhuc præest. Abbatia S. LAURENTII, sem. ord. S. Benedicti. HOc monasterium virginum ordinis S. Benedicti in urbe Avenionensi, sub in vocatione SS. Laurentii & Theodoriti martyrum ENIONENSIS. 886 . conditum refertur ab Amelio Avenionensi comite, ejLssque conjuge, qui ibidem quicscunt. Certe sic lego in necrologio veteri sancti Laurentii
vi.idus Februarii obiit Guiburga confra- ternitatis nostra intteptrix. Lanfredus ejufque uxor Mabilis multa contulerunt anno95I.quæ siequenti charta recensentur : In Christi nomine, amen. Ego Lanfridus & uxor mea Mabilisprosalute animarum nostrarum, & filii nostri Amici, pro pramio nobis acquirendo celestis gloria, de rebus nostris aliquid in eleemo- stnam Deo & sancta Maria conferre cupientes, donamus, cedimus & transferimus in perpetuum sueris virginibus sub regulari beati Benedicti habitu Deo famulantibus, in monte S. Laurentii sucus Avenionem, terras omnes arabiles quas habemus inter ipsum montem & Durentiam, cum mansu de Albaredo, & vineis in valle, omni consuetudine folutis. Quod donum in prafentia reverendissimi patris Radonis electi Arelat. archiepi- scopi, & venerabilium dominorum Rangesuidi Avenionensis, & Heriberti Cavellicensts episcoporum & coram subsuriptis testibus in capitulo pradicta- rum virginum ad mandatum domna Maura abbatissa congregatarum publice fecimus, & mox super altare beata Maria ejusdem ecclesta detulimus ac deposuimus, videntibus cunctis qui aderant pariter & laudantibus, quorum hac sunt nomina-. Vir mundus vice comes, Asuherius, Esmera- dus, Bozo, Pontius, Hubertus, & pro parte virgi- num reverendissimus Rado electus, Arelat. Range- fridus Avenionensis, & Heribertus Cavellicensts episcopi,’Ursto praposttus s Pontius canonicus, Stephanus filius Sigaldi & Destderius. 1’tego Lan- ssridus cum uxore mea qui libenter, libere & absque ulla calumnia concedo & cedo in perpetuum, ut quiete ea omnia possideant & difponant abbatissa & surores prasuntes & sutura, velut propria. Sit vero anathema qui contra hoc testamentum venerit vel auferre aut inferre damnum aliquod lentaverit. Actum anno incarnationis Dominica nongen- testmo quinquagefimo primo indictione nona XI1. cal. Augusti regni Bosonis domini nostri xxv 11. Ego Rado munere divino electus humilis fancta Arelatensts ecclesta archiepiscopus fubsuripst &st- gnavi. Ego Ragenfridus humilis episuopus sancta Avenionensis ecclesta fubsuripst &stgnavi. Ego Heribertus Cavellicensts episuopus fubsuripst & stgnavi. Ego’Ursto praposttus fubsuripst &stgnavi. SS. Pontii canonici & ceterorum qui supra. Frodo diaconus rogatus fcripstt & subsuripstt in Dei nomine, Amen. Sequentes abbatissas ex vetustis ejusdem parthenonis monumentis eruimus. SE RIES ABBATISSARUM. I. Maura, de qua in superiori charta. II. Balda abbatissa anno 39. regnante Ro- dulfo rege, Christi 1035. subscribic chartæ Ar- chintrudis de Piscatoria Bitorricæ. Memoratur XVI. cal. Januarii, in nccrol. 8S7 ECCLESIA AV III. Forcoara an. 1105. ex schedis nostri D. Stephani du Laura. IV. Unarda absque ulla temporis nota, ut & sequentes, legitur in necrologio m. iduS Januarii. V. Laurentia consignata in necrologio v. cal. Februarii. VI. Stcphana VI. nonas Martii al. vr. idus. VII. Alasasia Vsoirola priorissa sancti Laurentii in abbatistam eligitur, sed vel pacifice non sedet vel demoritur statim electa, de qua necrol. xiI. cal. Aprilis obiit domina Alasusta priori(sa electa S. Laurentii. VIII. Anneta Cabastolevn. cal. Julii. IX. Ava IX. calendas Augusti. X. Aladcsia seu Alafacia xvI. calend. Nov. XI. Aicelina XI11. cal. Novembris. XII. Emma xm. calendas Decembris. XIII. MathildisI. anno 1163. pepigit cum Raimundo Arelat. archiepiscopo luper ecclesia de Castro veteri j ex D. Etiennot. XIV. Josccrandis præerat jam anno 1177. An. 1179. bullam protectionis obtinet ab Alexandro III. papa. Memoratur in necrologio 111. idus Septembris. XV. Mathildis II. 1180. componit cum R. Arelatensi archiepiscopo. Eullam protectionis ( H86. accepit ab Urbano III. & anno 1189. litteras ab Ildcfonso regeAragoniæ & comite Provinciæ, datas Taraseone, mense Januario. Commemoratur in necrologio XIV. cal. Julii, &4— nonas Januarii Petrus Guillelmus ejus frater. XVI. Basina quæ priorissa erat an. 1189.ex diplomate Ildefonsi regis, præerat abbatissa 1200. & 1215. Commemoratur in necrol. tum S. Andreæ tum S. Laur. Avenion. xvI. cal. Julii, & m. nonas Februarii Adalais ejus mater. XVII. Adalasia 1214.1216.1217. 1219. Ea— j dem forte est cum Alasaisia Malvesina egente Malivicini, quæ prioratum S. Verani circa hæc tempora contulisse reperitur. XVIII. R. 1241. cum I. archiepiscopo Arelatensi transigit. Eadem esse videtur cum R. Augeria abbatissa sancti Laurentii, quæ post Alasaisiam Malvesinam prioratum sancti Verani contulit. XIX. Agnes I. 1252. XX. Raimunda de Aramone ex priorissa S. Verani facta abbatissa S. Laurentii, ad eundem prioratum nominavit, post Adalasiam Malvicinam & R. Augeriam abbatisias. Anno ] vero 1x60. ad sedem apostolicamappellat, eo- quod turbaretur aut turbari timeret msiio jure ad dictum prioratum. Præerat adhuc 1277. 1278. 1287. In necrologio VI.calend. ApriliS con lignatur, Aladaifis uxor Isnardi mater Raimunda abbatissa nostra &xII. cal. Aprilis. nardus Augerii conversus noster frater Raimunda abbatissa. Ipsa vero in necrologio siincti Andreæ inscriby ; ur xIv. cal. Sept. XXI. Bcatrix I. de Aramone 1291. XXII. Bertranda 1. de Barjols i ; o6. 1307. 1322. 1328. Notatur in necrologio III. nonas Martii, ah 111. idus Aprilis. E N I O N E N S I S. 8&8 L XXIII J soanna Marciucurva electa nominatur 1332. XXIV. Tiburgis de Burboneobiisse dicitur anno 1339. calendas Maii ; at eadem videtur esse ac : XXV. Guiburga seu Gaburgis de Bulbone 1340-1344. & 1346. Ejus obitus ailignatur in necrologio IX. cal. Aprilis. XXVI. Beinhona de Beinhono 1346. XXVII. Beatrix II. Augeria, silia Guillek mi Augerii domicelli de Ponte Sorgia Avenionensis diœcesis, præerat 1350. 352. 1354.1^55. 1369.1389.1391.1397.1401.1402. j XXVIII. Bertranda II. Augeria 1402. XXIX. Catharina I.Brotinelle ex procuratrice facta abbatissa rexit annis 1403.1404. ad 1407. Occurrit in necrologio VI. cal. Octob. XXX. Agnes II. Giraude 1408. 1409, 1410. 1411.1413.1414.1416. 1417.1418. XXXI. Dulceta Hugolina sieu Dulcelina vel DussanaHugoline 1421. 1423.1426.1433. 1438. Obiit xv. calendas Januarii ex necrol. XXXII. Margarita 1. Astoauda vel Estoau- da 1440. & 1471. recensetur in obituario v. nonas Julii. XXXIII. Catharina II. de Ruspo seu dc Ruffb, utroque enim modo scripta legitur, reperitur 1478. 1479. Obiit vm. calendaS Julii 1488. In schedis D. du Laura ad an. 1488. notatur Margarita de Rueyio. XXXIV. Gilletta Estoauda 1488.1493. 1512. 1524. XXX V. Aslomanda obiit x. cal. Jan. 1527. XXXVI. Agnes III. sisu Annetade Seytre 1529.1537.1540.1553 1557. eadem forte est ac XXXVII. Anna Sentoris, cujus obitus ia necrologio ailignatur 4. cal. J inuarii 1564. XX X V111. Johanna de Thestin de Venas- que 1568.1569. ejus obitus in necrologio habetur XI. cal.— Feb. 1575. XXXIX. Catharina III. Bellona 1580. Obiit 1581. nonis Nov. ex necrol. XL. Anna de Merulis 1588. sub ejus regimine reformatur monasterium, & post ejus obitum qui contigit 1608. abbatissæ deinceps factæ sunt triennales. XLI. Emilia de Rouillas prima ex triennalibus abbatiflis. XLII. Diana I. de Beaulieu. XLIII. Eleonora de Serre an. I6i7-usque tertio iterum eligenda. XLI V. Camilia, seu Camilla de Revisasco, forte eadem cum Emilia de Rouillas, 1619. VI. idus Junii, exnecrol. Eleonora de Serre iterum electa 1602.1632. & 1635. Obiit anno sequenti, x. cal. Septemb. XLV. Maria de Moiroux electa die Mercurii 27. Augusti, & confirmata 1636. XLV I. Eleonora de Laurenti electa 26. Augusti 1639. XLV II. Lucretia de Rouillas de Barroux electa &consimata 27. Augusti 1641.ad 1645. XLVIII. Catharina IV. de laFare 1645. XLIX. Diana II. dela Salle delaGarde, 1648. & 1651. L. Anna de Pannisc. obiit abbatissa trienna- Kkkiij 13, ECCLESIA A’ lis anno 1658.111, cal. Jan. LI. Clara de Gay obiit 1666. LII. Margarita II.delaBeaume 1672. LUI. J.>hannad’Astres 1675. LI V. Margarita dela Beaume 1678. LV.MargaritaIII. de Guyon, obiit 11. Januarii 1691. LVI. Francisca de Ville-Franche deCau- mon, electa 24. Jan. 1691. LVI I.Catharina V. de Seitres de Caumon, 1654. LVIII.Catharina VI. de Guyon, 1700. LIX. Catharina VII.deSeitres 1703. LX. Margarita de Sade 1706. LXI.Gabnelisde Thesan de Venasque 1709. ABBATIA S. CATHARINX AvEN. ordinis Cisterciensis. Anctæ Catharinæ monasterium puellare ^5 ordinis CisterciensiS, quod nunc ordinario subest. conditum dicitur a Aoenepiisseno Ave. nionisprælule in ipsa urbe circa annum 1254. qui & aliu.l coenobium monialium, sanctæ Catharinæ sacrum apud Sorp in diœccsi Regensi a Fulcone antistite cœptumabsolvi curavit, & uti sedis apostolicæ legatus firmavit. Andreas episcopus Avenionensis bene multa ceffit monasterio sanctæ Catharinæ Avenionensu, quod tandem bellicis tumultibus aliisve injuriis male affectum restauravit Anglicus Grimoardi S. R. E. cardinalis, frater Urbani papæ V. & archiepiscopus Avenionensis. Eugenius IV. anno 1436 « nivit huic monasterio abbatiam sancti Verani, consentjente hujus loci abbatissa. Hujus autem parthenonis cum nobis chartas videre non licuerit, seriem abbatissarum perfectam dare non possumus, sequente ? vero aliunde ex- piscati fumus. ABBATISSARUM CATALOGUS. I. TT* Iburgis, Argeniæ filia, prima rexit cce- I nobium sanctæ Catharinæ an. circiter 1255. de qua necrologium sic habet ad xn.cal. Aprilis : Obiit domna Tibargis prima abbatissa ijlius monasterii sanctæ Catharina mccl… ubi necrologium Andaonense habet x. calend. Aprilis. II. S. de Massa abbatissa S. Cathar. Avenion. memoratur in necrol. ad XII. calendas Maii. III. N. de Puteo nonis Junii in obituario. IV. Anglina 1291. 12. cal. Januarii, cujus tempore Andreas episcopus Avenionensis excommunicationis sententiam vibravit in eos, qui monasterium alteri quam episcopo subj icerent. V. Gaufrida Missona 1308. 1309. obedien- tiam Jurat B. episcopo. VI. Jordana Matarona electa & confirmata 1316. 22. Maii obedientiam promittit Jacobo episcopo. VIj.Hugade Venafca 8. idus Octobris in necrologio memoratur. VIII. Anelpina de Lauduno nonis Decemb. •biit. ENIONENSIS. 89o IX. Cæcilia Cavalleria jam præerat anno 1346. & adhuc anno 1355. X. Ayglina de Blandiaco (de Blanzac) anno 1390. qua sedente, opem ferentibus Hugone de sancto Martiali & Anglico Grimoaldi card. Albanensi, basilica quæ modo exstat a fundamentis erecta est. Tandem benemultis cœnobio suo acquisitis obiit x. cal. Aprilis, ex D. Etiennot. XI. Anna de Lauduno fato fungitur 1456. XII. Antonia de Lauduno anno 32. suæ ætatis litterarum peritia insignis, eligitur 1456. ea satagente absoluta fuit & dedicata j ecclesia an. 1479. obiit Iv. cal. Sept. XIII. Gabrielis de Lauduno alias de Monte- Falconeanno 1482. Antoniæ sufficitur, & de- cesiit 1504. IX. cal. Maii. XIV. Antonia de la Fare electa 1504. recensetur in obituario vn. iduS Julii. XV. Anna deBaufremont ad an. 1565. XV I.Johanna de Tolon de saint Jale præfi- citur abbatissa an. 1565. XVII. Elena de Peruse ad an. 1609. qua defuncta deinceps ad triennium tantum electæ prasuerunt abbatissæ, quæ sequuntur. XVIII. Isiabella de Gaignon nobilis Aven. ab an. 1609. ad. 1612. XIX. Magdalena Benedicti ab anno I6I2.ad 1615. XX. Clara de Romieu ab anno 1615. ad 1621. XXI. Anna de Valavoire ab an. 1621. ad 1625. postea condidit monasterium S. Bernardi de Manosca monialium ordinis Cisterc. anno 1636. opem ferente parthenone sanctæ Catharinæ *, & assentientibus domino episcopo & toparchis de Manosca. Quod in tantum & tam brevi excrevit, ut modo 40. moniales & ultra, subreg imine abbatissæ domino famulentur. ) XXII. Clara de Romieu iterum eligitur 1634. & præest ad annum 1640. Ea regente Anna de Valavoire, & aliæquædam moniales sanctæ Catharinæ initium dedere monasterio sancti Bernardi de Manosca, ut modo diximus. XXIII. Catharina de Baculard * 1640. sexennio regit. XXIV. Anna Maria d’Eure de Paris gente DelphinatuS nobili nata ab anno 1649. ad 1652. XXV. Maria de Benedicti eligitur an. 1652. & quinquennio in regimine exacto moritur. XXV L Maria de Mont de Vergnes I665F. XXVII. Anna Maria de PariS 1672. XXV111.Maria de Lopes de Mont de Vergnes 1678. cujus regiminis annus nonus anno Christi 1680. coincidit. XXIX. Johanna Leugardic de Levieux, 1684. MONASTERIUM TARASC. S.HONORATI. MOnasterium illud fundatum fuit pro 30. monialibus, & una abbatissa, necnon 8. monachis Lerinensibus, ut docet sequens charta : 89t ECCLESIA AV Noti tia su ndationis huj us parthenonis. 7\ 7 Obitis vir dominus Rostagnus Gantelmi Nea- * • * polit anus stetit a partibus Caroli comitis An- degavensis & regis Sicilia. Cum autem occist fuere Franci invtsueris Siculis, ipfe cum familia Jua aufugit ad Carolum IV. cum uxore sua domina Philippe de Real, & filiis suis Rostagno, fa- cobo & johanne. Navim autem confctndentes multis jactati fuere periculis ; & tandem ad Insulam Lirinenfcm appulere. Invistt dominum abbatem & monachos dominus Rostagnus, & promifit Det ac abbati fe monasterium ordinis Benedictinis & ] instituti Lirinensis constructurum. Pergens autem ad regem nuntiavit ei qua acciderant j & quia bona jua amiferat, dedit ei rex castrum Rejnardi & Ejraquium & Romanium, qua possedit prafa- tus Rostagnus, sed monasterium non construxit ; at moriens pracepit filio suo ut faceret construere » fa- cobo videlicet Gantelmi qui uxorem duxit dominam Mariam de Bulbone, &ex ea fufccpit dominum Ichannem Gantelmi. Hic anno 1358— erat fe- nescallus Provincia, regnante regina fohanna filia Roberti regis Neapolitani, & nullos habebat liberos.’Unde & memorpracepti quod dederat dominus Rostagnus Gantelmi patrisuo, & quod pater etiam ipse jusserat moriens ut coenobium construere faceret, ipfe votis majorum suorum fatisfecit, & hoc monasterium adificavit anno 6. pontificatus domini Innocentii papa VI. &subjecit illud monasterio Lirinensi, in quo monasterio posuit 30. moniales sub regimine abbatissa & abbatis Lirinensis. Postea vero, hoc est anno 1364. construxit & aliud monasterium monachorum in ecclesta sancti Nicolai Tarascone, posuit in eo 20. monachos, quibus & monialsbus aqualiter dedit, & divistt omnia bona sua. Adjunctum fuitcœnobiumS. Nicolai mensae abbatissæ & monialium anno 1400. Abbatia verohæc modo exstat, ac subcst ordinationi abbatis Lerinensis. Aliam chartam de fundatione huius monasterii datam anno 1361. habes in probationibus C. XXIX. pag. 147. col. 1. Ex litteris Innocentii papæ VI. Johannes Gantelmi propositum avi Rostagni, & Jacobi patris, de fundandis quatuor capellaniis mutavit in melius, fundando & dotando monasterium sub regula S. Benedicti, ubi sub abbatissa degerent 30. moniales, quibus in spiritualibtiS mmistrarent 4. monachi monasterii Lirinensis, cujus loci abbati monasterium novum subdebatur. Diploma Innocentii exstat tom. XI. Fragmentorum hiss D. CL Estiennot p. 59. SERIES ABBATISSARUM. I— T) Eatrix de Alba de Rtipemartina, d ! Au- n be de Roquemartine, abbatissa regit ab anno 1558. ad an. 1390. quo nepti cedit. II. Gaucclina de Alba de Rupemartina al. E N I O N E N S I S. 891 Gantelma d’A libe 1390. & 1398. III. Scleta Isnardi ab anno 1398. ad 1411.

? iua sedente anno scilicet 1400. exstinctum uit coenobium monachorum sancti Nicolai, & monasterio monialium unitum. IV. Marquisia Gantclmia ab anno 1411. ad 1419. e familia fundatoris erat. Pro Marquisia nonnulli legunt Margaritam. V. Cæcilia AyCardir4I9. VI. Catharina de Sonabre al. Sommabre 1441.1449. VII. Delphina de Sabram449.1458. VIII. Pontia de Deovolente, Diulavol « /. Dieulovol expriorissa 1458. & 1465. IX. Tidola e nobilissima DD. comitum Vi- gintimilliensium stirpe orta, biennio paulo plus præfuit, sub qua sequens abbatissa legitur prio- rissa. X. Johanneta I. de Barbantane ex priorissa 1455. præest ab an. 1467. ad 1487. XI. Anna I. de Mont-saulcon 1487. memoratur in obituario sanctæ Catharinæ Aven. his verbis : 11. cal. Nov. obiit domina Anna de Monte falcone abbatissa monasterii sancti Honorati Taraschonis. XII. Isabellis d’Abeille aliter d*Arbeille. 1498.1515. XIII. Antonia de Cannisio 1525. quinquennio regit. XIV. Margarita * I. de Tornatoris 1530. XV. Jacqueta d’Aiguiere 1555. ad 1543. XVI. Scholastica Betonis, de Biton 1543. Obiit anno 1547. cujus elogium sicripsit pater Hilarion de Coste. XVII. Margarita II. de Clermont filia Bernardini deClermont ex Anna de Husson, 1550. ad 1554. sitque simul abbatissa sancti Cæsarii Arelat. XVIII. Anna II. de Beaufremont 1557. XIX* Margarita III. d’Arpajon ab anno * 577-ad 1598. XX. Anna III.de Clere ab anno 1598. ad 1628. XXI. Margarita IV. du Roure ab anno I618. ad 1631. XXII. Anna IV. de Maugiron ab anno 1631. ad 1638. quo nepti resignavit. XXIII. Francisca Silvia de Maugiron ab an. 1638. ad 1678. quo & nepti pedum di- misit. XXIV. Johanna II. de Maugiron anno 1678. mense Julio Iolemnem recipit benedictionem a domino de Grignan archiepiscopo Arelatensi designato. XXV. N. de Bresiieu designatur a rege Christianisseno, an. 1713. in festo omnium Sanctorum. Hactenus subest hoc monasterium ordinatio* ni abbatis Lirinensis, qui ipsum quolibet triennio vifi tat.