Nullis Certe Verbis

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search


VENERABILIBUS FRATRIBYS PATRIARCHIS, PRIMATIBVS, ARCHIEPISCOPIS, EPISCOPIS, ALIISQVE LOCORVM ORDINARIIS GRATIAM ET COMMVNIONEM CVYM APOSTOLICA SEDE HABENTIBUTS


PIVS PAPA IX.

Venerabiles Fratres, Salutem et Apostolicam Be¬
nedictionem. Nullis certe verbis explicare possu¬
mus, Venerabiles Fratres, quanto solatio, quantae-
que laetitiae Nobis fuerit] inter maximas Nostras
amaritudines singularis ac mira vestra, et fidelium,
qui Vobis commissi sunt, erga Nos et hanc Apo-
stolieam Sedem fides, pietas et observantia, atque
egregius sane in eiusdem Sedis iuribus tuendis, et
iustitiae causa defendenda consensus, alacritas, stu¬
dium et constantia. Etenim ubi primum ex Nostris
Encyclicis Litteris die 18 Junii superiori anno ad
Vos datis, ac deinde ex binis Nostris Consistoria-
libus Allocutionibus cum summo animi vestri do¬
lore cognovistis gravissima damna , quibus sacrae
eivilesque res in Italia affligebantur, atque intelle¬
xistis nefarios rebellionis motus et ausus contra le¬
gitimos eiusdem Italiae Principes, ac sacrum legi-
timumque Nostrum et huius S. Sedis principatum,
Vos Nostris votis curisque statim obsecundantes ,
nulla interiecta mora, publicas in vestris Dioecesi¬
bus preces omni studio indicere properastis. Hinc
non solum obsequentissimis aeque ac amantissimis

 

vestris Litteris ad Nos datis, verum etiam tum pa¬
storalibus Epistolis , tum aliis religiosis doctisque
scriptis in vulgus editis episcopalem vestram vo¬
cem cum insigni vestri ordinis ac nominis laude at¬
tollentes, ac sanctissimae nostrae religionis iustitiae-
que causam strenue propugnantes, vehementer de¬
testati estis sacrilega ausa contra civilem Romanae
Ecclesiae principatum admissa. Atque ipsum prin¬
cipatum constanter tuentes, profiteri, et docere glo¬
riati estis , eumdem singulari divinae illius omnia
regentis ac moderantis providentiae consilio datum
fuisse Romano Pontifici , ut ipse nulli civili pote¬
stati unquam subiectus supremum Apostolici mini¬
sterii munus sibi ab ipso Christo Domino divinitus
commissum plenissima libertate, ac sine ullo impe¬
dimento in universum orbem exerceat. Atque No¬
bis carissimi catholicae Ecclesiae filii vestris imbuti
doctrinis, vestroque eximio exemplo excitati eosdem
sensus Nobis testari summopere certarunt et cer¬
tant. Namque ex omnibus totius catholici orbis re¬
gionibus innumerabiles paene accepimus tum eccle¬
siasticorum tum laicorum hominum cuiusque digni¬
tatis, ordinis, gradus et conditionis Litteras etiam
a centenis catholicorum millibus subscriptas , qui¬
bus ipsi filialem suam erga Nos, et hanc Petri Ca¬
thedram devotionem ac venerationem luculenter con¬
firmant, et rebellionem, aususque in nonnullis No¬
stris Provinciis admissos vehementer detestantes ,
Beati Petri patrimonium omnino integrum invio-
latumque servandum, atque ab omni iniuria defen¬
dendum esse contendunt ; ex quibus insuper non
pauci id ipsum, vulgatis apposite scriptis, docte sa-

 

pienterque asseruere. Quae praeclarae vestrae, ac
fidelium significationes, omni certe laude ac prae¬
dicatione decorandae, et aureis notis in catholicae
Ecclesiae fastis inscribendae ita Nos commoverunt,
ut non potuerimus non laete exclamare « Benedictus
Deus et Paler Domini nostri Iesu Christi , Pater mi¬
sericordiarum et Deus totius consolationis, qui con¬
solatur Nos in omni tribulatione nostra. » Nihil enim
Nobis inter gravissimas, quibus premimur, angustias
gratius, nihil iucundius, nihilque optatius esse poterat
quam intueri quo concordissimo atque admirabili
studio Vos omnes, Venerabiles Fratres , ad huius
S. Sedis iura tutanda animati et incensi estis , et
qua egregia voluntate fideles curae vestrae traditi
in idipsum conspirant. Ac per Vos ipsi vel facile
cogitatione assequi potestis quam vehementer pa¬
terna Nostra in vos, atque in ipsos catholicos be¬
nevolentia merito atque optimo iure in dies au¬
geatur.

Dum vero tam mirificum vestrum, et fidelium
erga Nos et hanc Sanctam Sedem studium et amor
Nostrum lenibat dolorem , nova aliunde tristitiae
accessit causa. Itaque has Vobis scribimus Litteras,
ut in tanti momenti re animi Nostri sensus Vobis
in primis denuo notissimi sint. Nuper quemadmo¬
dum plures ex Vobis iam noverint, per Parisienses
ephemerides , quibus titulus « Moniteur » vulgata
fuit Gallorum Imperatoris Epistola, qua Nostris re¬
spondit Litteris, quibus Imperialem Maiestatem Suam
omni studio rogavimus, ut validissimo suo patro¬
cinio in Parisiensi Congressu integram et inviola¬
bilem temporalem Nostram et huius Sanctae Sedis


ditionem tueri, illamque a nefaria rebellione vin¬
dicare vellet. Hac sua Epistola summus Imperator
commemorans quoddam suum consilium paulo ante
Nobis propositum de rebellibus Pontificiae Nostrae
ditionis provinciis Nobis suadet, ut earumdem pro¬
vinciarum possessioni renuntiare velimus , cum ei
videatur hoc tantum modo praesenti rerum pertur¬
bationi posse mederi.

Quisque vestrum, Venerabiles Fratres, optime
intelligit, Nos gravissimi officii Nostri memores haud
potuisse silere cum huiusmodi epistolam accepimus.
Hinc, nulla interposita mora, eidem Imperatori re¬
scribere properavimus, Apostolica animi Nostri li¬
bertate clare aperteque declarantes, nullo plane mo¬
do Nos posse eius annuere consilio, proptereaquod
instiperabilcs praesefcrat difficultates , ratione ha¬
bita Nostrae et huius Sanctae Sedis dignitatis , No-
strique sacri characteris, atque eiusdem Sedis iu-
rium, quae non ad alicuius regalis familiae succes¬
sionem, sed ad omnes catholicos pertinent, ac simul
professi sumus, non posse per Nos cedi quod No¬
strum non est , ac plane a Nobis intelligi, victoriam ,
quae Aemiliae perduellibus concedi vellet, stimulo
futuram indigenis, exlerisquc aliarum provinciarum
perturbatoribus ad eadem patranda, cum cernerent
prosperam fortunam quae rebellibus contingeret.
Atque inter alia eidem Imperatori manifestavimus,
non posse Nos commemoratas Pontificiae Nostrae
ditionis in Aemilia provincias abdicare , quin so-
lemnia, quibus obstricti sumus, iuramenta violemus,
quin querelas motusque in reliquis Nostris provin¬
ciis excitemus, quin catholicis omnibus iniuriam



inferamus, quin denique infirmemus iura non so¬
lum Italiae Principum, qui suis dominiis iniuste
spoliati fuerunt, verum etiam omnium totius Chri¬
stiani orbis Principum, qui indifferenter videre ne¬
quirent perniciosissima quaedam induci principia.
Neque praetermisimus animadvertere, Mui es talem
Suam haud ignorare per quos homines, quibusque
pecuniis, ac praesidiis recentes rebellionis ausus Bo¬
noniae, Ravennae et in aliis civitatibus excitati ac
peracti fuerint, dum longe maxima populorum pars
motibus illis, quos minime opinabatur, veluti atto¬
nita maneret, et ad illos sequendos se nullo modo
propensam ostendit. Et quoniam Serenissimus Im¬
perator illas Provincias a Nobis abdicandas esse cen¬
sebat ob rebellionis motus ibi identidem excitatos,
opportune respondimus, huiusmodi argumentum ,
utpote nimis probans, nihil valere: quandoquidem
non dissimiles motus tum in Europae regionibus ,
tum alibi persaepe evenerunt; et nemo non videt,
legitimum exinde capi non posse argumentum ad
civiles ditiones imminuendas. Atque haud omisimus
eidem Imperatori exponere, diversam plane fuisse
a postremis suis Litteris primam suam Epistolam
ante Italicum bellum ad Nos datam , quae Nobis
consolationem, non afflictionem attulit. Cum autem
ex quibusdam imperialis epistolae per commemo¬
ratas ephemerides editae verbis timendum Nobis esse
censuerimus, ne praedictae Nostrae in Aemilia pro¬
vinciae iam essent considerandae veluti a Pontificia
Nostra ditione distractae, iccirco Maiestatem Suam
Ecclesiae nomine rogavimus, ut etiam proprii ipsius
Maiestatis Suae boni utilitatisque intuitu efficeret,



ut huiusmodi Noster timor plane evanesceret. Ac pa¬
terna illa caritate, qua sempiternae omnium saluti
prospicere debemus, in Ipsius mentem revocavimus,
ab omnibus districtam aliquando rationem ante
tribunal Christi esse reddendam , et severissimum
iudicium subeundum, ac propterca cuique enixe cu¬
randum ut misericordiae potius quam iustitiae ef¬
fectus experiatur.

Haec praesertim inter alia summo Gallorum Im¬
peratori respondimus, quae Vobis, Venerabiles Fra¬
tres, significanda esse omnino existimavimus, ut Vos
in primis, et universus catholicus orbis magis ma¬
gisque agnoscat, Nos, Deo auxiliante, pro gravissimi
officii Nostri debito omnia impavide conari, nihil—
que intentatum relinquere ut religionis, ac iustitiae
causam fortiter propugnemus, et civilem Romanae
Ecclesiae principatum , eiusque temporales posses¬
siones ac iura, quae ad universum catholicum orbem
pertinent, integra, et inviolata constanter tueamur
et servemus, nec non iustae aliorum Principum cau¬
sae prospiciamus. Ac divino Illius auxilio freti qui
dixit in mundo pressuram habebitis , sed conjidite t
ego vici mundum (loan. c. 16. v. 33.), et beati qui
persecutionem patiuntur propter iusliliam (Matth.
c. 5. v. 10.), parati sumus illustria Praedecessorum
Nostrorum vestigia persequi, exempla aemulari, et
aspera quaeque et acerba perpeti, ac vel ipsam ani¬
mam ponere, antequam Dei, Ecclesiae, ac iustitiae
causam ullo modo deseramus. Sed vel facile conii-
cere potestis, Venerabiles Fratres, quam acerbo con¬
ficiamur dolore videntes quo teterrimo sane bello
sanctissima nostra religio maximo cum animarum
detrimento vexetur, quibusque maximis turbinibus



Ecclesia , et haec Sancta Sedes iactentur. Atque
etiam facile intelligitis quam vehementer angamur
probe noscentes quantum sit animarum discrimen
in illis perturbatis Nostris provinciis, ubi pestiferis
praesertim scriptis in vulgus editis pietas, religio,
fides, morumque honestas in dies miserrime labe¬
factatur. Vos igitur, Venerabiles Fratres, qui in sol¬
licitudinis Nostrae partem vocati estis, quique tanta
fide, constantia, ac virtute ad religionis. Ecclesiae
et huius Apostolicae Sedis causam propugnandam
exarsistis, pergite maiore animo studioque eamdem
causam defendere, ac fideles curae vestrae concredi¬
tos quotidie magis inflammate, ut sub vestro ductu
- omnem eorum operam, studia, consilia in catholi¬
cae Ecclesiae et huius Sanctae Sedis defensione,
atque in tuendo civili eiusdem Sedis principatu ,
Beatique Petri patrimonio , cuius tutela ad omnes
catholicos pertinet, impendere nunquam desinant.
Atque illud praesertim a Vobis etiam atque etiam
exposcimus. Venerabiles Fratres, ut una Nobiscum
fervidissimas Deo Optimo Maximo preces sine in¬
termissione cum fidelibus curae vestrae commissis
adhibere velitis, ut imperet ventis et mari, ac praesen-
tissimo suo auxilio adsit Nobis, adsit Ecclesiae suae,
atque exurgat et iudicet causam suam, utque cae¬
lesti sua gratia omnes Ecclesiae et huius Apostolicae
Sedis hostes propitius illustrare , eosque omnipotenti
sua virtute ad veritatis, iustiliae, salutisque semitas
reducere dignetur. Et quo facilius Deus exoratus in¬
clinet aurem suam ad Nostras, vestras , omnium-
que fidelium preces, petamus in primis, Venerabi-



les Fratres, suffragia Immaculatae Sanctissimaeque
Dei Genitricis Virginis Mariae, quae amantissima
nostrum omnium est mater et spes fidissima, ac
praesens Ecclesiae tutela et columen, et cuius pa¬
trocinio nihil apud Deum validius- Imploremus quo¬
que suffragia tum Beatissimi Apostolorum Principis,
quem Christus Dominus Ecclesiae suae petram con¬
stituit, adversus quam portae inferi praevalere nun¬
quam poterunt, tum coapostoli eius Pauli, omnium-
que Sanctorum Caelitum, qui cum Christo regnant
in caelis. Nihil dubitamus, Venerabiles Fratres, quin
pro eximia vestra religione ac sacerdotali zelo, quo
summopere praestatis, Nostris hisce votis postula¬
tionibusque studiosissime obsequi velitis. Atque in-
terirn flagrantissimae Nostrae in Vos caritatis pignus
Apostolicam Benedictionem ex intimo corde profe¬
ctam et cum omnis verae felicitatis voto coniun-
ctam Vobis ipsis, Venerabiles Fratres , cunctisque
Clericis, Laicisque fidelibus cuiusque Vestrum vi¬
gilantiae commissis peramanter impertimur.

Datum Romae apud Sanctum Petrum die 19
Ianuarii Anno 1860.

Pontificatus Nostri Anno Decimo-
quarto.