Jump to content

Nullum Fastum simulata Modestia intolerabiliorem esse

E Wikisource
 EPUB   MOBI   PDF   RTF   TXT
Nullum Fastum simulata Modestia intolerabiliorem esse
Saeculo XVIII
editio: incognita
fons: incognitus

 
Nil exstitisse credo taediosus,
           Quoque magis stomacho
     Queat moveri nausea,
 
Servile quam si, quale crebo cernitur,
           Insimul & tumidum,
     Sibique dissidens genus,
 
Se continentis & modestae mimica
           Mentis habere notam
     Putavit histrionia.
 
Quod nescit ipsa, quodque nescitum suis
           Cernit opesa cohors
     Mirae choragis gloriae,
 
Periculosum ceteris cunctis opus,
           Seu vetitum penitus,
     Audaxque tentamen vocat.
 
Sibique mox nitore pinguis ingeni
            (Pingua cuncta nitent)
     Et nube frontis perplacens,
 
Ac si cathedra sit tribunal Aeaci,
           Considet ipsa gravis
     Iudex in audaces viros,
 
Non acquiescentes iis, qui scilicet
           Lampada tradiderint
     Dis approbantibus sibi;
 
Aut forte si quis municeps in hanc tribum
           Blanditiis veniat,
     Posthac honorum perticeps.
 
Quid iam veremur? Veritas mersum caput
           Democriti puteo
     Tantis ministris efferet:
 
Ni mox relabens, Orphei coniux velut,
           Implicitum doleat
     Coenoque & algis pluribus;
 
Quam non amari, non, ut aiunt, expeti,
           Laudibus at caveae
     Levis studeri, dixeris:
 
Quam non amare Virginem tales procos,
           Quisquilias solitos
     Iactare, deieraveris.
 
Opes requirit illa Mentis, & simul
           His aliisque eatum
     Prudenter utendi modum.
 
Mihi magister, censor est summus mihi,
           Nil tumidae vitio,
     Nil Mentis angustae parans;
 
Gestumque quid, non quo loco, vel cui viro,
           Tros Rutulusve fuat,
     Hoc debeatur, pensitans.
 
Hic est modestus; hic Virtutis improbe
           Non habitum Vitio,
     Sacrumve nomen induet,
 
Iudex severus seriusque, scenici
           Diffugiente procul
     Pudoris arrogantia.