Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/485

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


S93 ECCLESIA CARPENTORACTENSIS. 894 ECCLESIA CARPENTORACTENSIS. CARPENTORACTE Meminorum in provincia Narbonensi, inter oppida Latina recenset Plinius. In plerisque provinciarum notitiis attribuitur Viennensi Carpcntoractensium civitas. Fallitur tamen Josephus Scaliger, cum ait urbes Avenionem, Carpentoractem, Ca- bellionem, & Vasionem siistragatas olim fuisse Viennæ, antequam A venio in metropolim erecta fuisset a Pummis pontisicibus : etenim Arelatensi metropoli antea subjiciebatur, ut palam docent veteres notitiæ. Nunc vero Carpentoractensis episcopatus unus est ex his quos Avenionensi novæ metropoli siimmi pontifices subdiderunt. Carpenroracte urbs in comitatu Vindasi : ino, cujus videtur caput, posita est ad littus amnis quem Russam ( La Russe) appellant, qui in Sulgam ( La Sorgue) influit. Ecclesia cathedralis, quæ S. Sussredum episcopum suum ut patronum * colit, ha-, b.t capitulum duodecim tantum canonicis constans. In diœcesi, una tantum est abbatia puellaris S. Mariæ Magdalenæ dicata, & ecclesiæ plebanæ triginta circiter numerantur. Vindascenses & Carpentoractenses episcopos eosdem olim fuisse, communis est inter eruditos sententia > Vindascenses autem ita dictos, quod apud Vindascam tribus leucis a Carpenroracte diflitam sedere consuevissent. Vindasi : a eadem, ac Aeria Plinii, Avenionis & Arausionis vicina, juxta Hadrianum Valesium in notitia Galliarum, urbs est Gallice dicta Venasque, a. qua nomen accepit comitatus Vindasdnus (Venaifen.) Ceterum Johannes Columbi Vindascam habuisse Puum episcopum, alium quam Carpentoractensem, contendit ; fed minime probat : nam quod ait Bubulcum Vindonissæ episcopum, qui subscripsit Epaonensi concilio, fuisse Vindascensem præ- siilem, eodem prorsiis tempore quo Julianus præerat Carpentoractensi ecclesiæ, subscriptus quo- 3ue synodo Epaonensi, prorsiis negamus : Vindonum enim est’Windisch Helvetiorum, non Vin- asca Meminorum. Nec juvat objicere siolos episcopos Viennensis provinciæ adfuisse siynodo Epaonensi ; quando eos tantum ad eam vocavit S. Avitus Viennensis episcopus : etenim, ex subseriptionibus liquet Vivcntiolum episcopum Lugdunensem, Silvestrum Cabilonensem, Claudium Vesontiensem, Constantium Octodurensem episcopos ( ut interim de aliis sileamus) eo in concilio sedisse ; qui sane ad Viennensem provinciam minime pertinebant. Sed aliunde probamus Vindasi : am olim fuisse urbem episcopalem, habuisseque proprium episcopum, quo tempore Carpentoracte a proprio suo ep’sscopo regebatur idque luculenter demonstrat oratio S. Amatii Avenionensis episcopi, relata inter vetera monumenta ad ecclesiam Avenionensem suectantia : in qua videlicet recensens plurimos episcopos nuper pro Christo Domino morti addictos a Chroco Alemannorum duce, in his memorat Firmum apud Vindascam, & Valentinum apud Carpentoratam episcopos martyrii palma donatos. Post stragem ab his barbaris factam, credibile est ex duobus episcopatibus unum duntaxat conflatum esse 5 cujus diu sedes videtur fuisse apud Vindascam, ut tutiorem contra hostiles incursio- nes in loco edito sitam, & natura munitam. De Carpentoractensibus episcopis multa observavit vir illustrisiimus Josephus-Maria Suarez Vasionensis episcopus, ex cujus schedis ipsiusque gentilis Henrici Suarez plurimum profecisse ultro fatentur Fratres Sammarthani. Omnia de ipsas scripta probavimus, exploravimusque, ut certiora tantum retineremus, quibus adjecimus non pauca. EPISCOPI CARP E N T O RACT ENS E S. L S. VALENTINUS. IN illa communi Galliarum clade, quam Alamanni sub Chroco duce irrumpentes plurimis, maxime provinciæ Narbonensis, civitatibus intulerunt, Arausioni, Avcnioni, Arelati, &c. anno ccLxvI. vel cccxn. Carpentoracte quoque barbaris ceffit, ejusque episcopus nomine Valentinus martyrio illustri vitam finivit. Eodem pene tempore Firmus Vendascensis episcopus cruentam alaCriter pro Christo mortem perpessus est ; uti legimus in oratione S. Amatii Avenionensis episeopi, quam in documentis Avenionensis ecclesiæ dedimus. Quem successorem habuerit sanctus martyr Valtnti- nus in sede Carpentoractensi nos fugit ; idem- que dicendum de successore S. Firmi in cathedra Vindasdnal. In vulgato catalogo, cujus 4 Beatam Virginem praecipuam patronam putamus ; nam in diplomate Caroli regis Proyinciz, &c. dato anno 867. ecclesia major & episcopalis appellatur ecclefia S. Marix. Vide probat. C. 1. In litteris Aytardi cpiscopi pro fundatione capituli, patroni leguntur B. Maria, S. Petrus apost. & S. Sirfredus. b Domnus Pqjycarpus de la Riviere Cartustanus ex manusoripto codice Avennicr ecclesiæ docet Carpentoractenses & Vindascenses, sub imperatoribus Diocletiano & Maximiano, anno circiter 190. impcrrafse a Gaio papa episcopos ; Caiique seu Gaii pap » jufsu Pa- schalium Vienncnfcm, Italium Arelatcnscm, & Ladicium Avcnnicensom episcopos > ordinastc Scllium Carpentoractensibus, & Publium Vindaufcincnsibus. Nefcio utrum ad fidem Polycarpiani codicis debeamus admittere hos episcopos, m fastis Viennenstbus, Arelatcnfibus, fcc. prorsos incogaitos. Idem sentio de aliis a Polycarpo suppcditatis, Marcio Carpentoradcnfi, Macilio Vindau- scenst circa annum 303. Viviano, iupcrvcntorc, Dcstdcrxo f & Canstimo Vindauscnsibus, quos Polycarpus partim cx manusoripto auctoribus