Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/493

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


« >09 ECC LESIA CARPE ritia præcipuus doctor haberetur, multorum A lites fumma industria usus, composuit. Fun- • ctusest auditoris officio in concilio Constantien- si, illoque pro tribunali sedente, lecta est citatio Petri de Luna, qui se Benedictum papam XIII. dicebat. In Gallias vero destinatus a pontifice, maximam regis gratiam & benevolentiam promeretur. Epsscopus dein Aquinas electus anno 1420. transfertur ad ecclesiam Spoletanam 1424. die IV. cal. Julii, demum ad hancCarpentoractensem 11. Aug. Romæ vivis exemtus, jacet in ecclesia S. Mariæ Majoris cum hoc epitaphio : Hic requiescit corpus bona memoria domini Jacobi decamplo episcopi Carpen— E toratensts, qui obiit anno Domini MCCCCxxrv. die… mensts Novembris ; pro cujus anima qua requiescat in pace, hac capella inhonore B. Maria, prout ipfe in suo testamento reliquit, pro domino capellano fundata, & dotata esu L X V. SAGAX. Sagax de Comitibus nobilis Romanus ; ex qua gente multi cardinales, an. 14.26. Carpen- toratcnsem rexit ecclesiam ; unde assumtusest , ad Spoletanam eodem an. 1446. m. cal. Junii, obiitquean. 14.4.8. L X V L B A R T H O L O M Æ U s. Bartholomæus Viteleschus episcopus Corne- tanus, huc tranflatus an. 144.7.11. idus Julii, eo- demque an. 12. cal. Aug. iterum ad Corneta- nam rediit cathedram : ita habent acta con- sistorialia. LXVII. GuilleLmus VII. Guillelmus Soibertiex episcopo Ucetiensi factus Carpentoratensis, Petro Albanensi episco- 1>o siedis apostolicæ legato, sanctarum mu- ierum Mariæ Jacobi, Mariæ Salome, & Mariæ Cleophæ corpora e terra educenti, & in ca— _ psam cypreisinam immittenti, cum tredecim aliis præsulibus adfuit 4. Decembris an. a nati v it. D. 1448. ex tab. Montis-maj. LXVII I. GEORGIUS II. Georgius cognomento d’Ornone, primo episcopus Ucetiensis an. 1449. ut scribit Ughel- lus, deinde Carpentoratensis, post tres regiminis annos obiit. LXIX. M 1 c H A E L. Michael Anglicus ordinatus anno 1452. v. calDj cembris, anno 1457— interfuit Avenio— £ nensi concilio sub cardinali Fuxensi. Legit tamen D.Edmundus Martenne Stephanum, non Michaelem, in codice, ex quo illud concilium editurus est. LX X. Julianus II. Julianus de Robore Savonensis, Sixti IV. nepos, ledem hanc obtinebat an. I473.exepi- scopo cardinali Sabinensi ab eodem Sixto creatur Ostiensis 1483. inde ad apostolicum thronum sub vectus Julii II. pontificis nomine anno I503. Consulcnda sunt quæ supra diximus de NTORACTENSIS. 910 eo in A venionensibus archiepiscopis. Sed longe plura leguntur in historia pontificia. c LXXI. FREDERICUS. L Fredericusde Saluces Ludovico I.marchio ne Salutiensi, & Elssabetha Paleologa Monfer- ratensi parentibus, ex prænobili& vetusta stirpe natus : decanus coslegiatæ ecclesiæ Salutia- rum, ejus primus antistes an. I4SI. a quibus- dam male asseritur ; ad hanc enim cathedram primo assumtus est Johannes Antonius Roboreus Julii II. affinis. Sabaudiæ ducis quoque a consiliis exstitit Fcdericus, necnon abbas B. Mariæ de Stapharda in Pedemontio. Carpento- ractensem vero administravit ecclesiam anno 1476. & I48I.de quo FranCsscus-AugustinuS ab Ecclesia in historia Pedemontana. LXXI I. PETRUS V. Petrus de Valetariis patria Genuensis, Sixti IV. & Julii II. asiinis, ab eodem Sixto anno 1482. ad siedem Carpentoratensem promove— ■ tur. Anno 1507. dicitur palatii domini papæ prælatus domesticus. Anno 1513. rector & gubernator comitatus VenaiiTini instituitur ; anno vero sequenti 1514. a Leone X. prolegatus Avenionensis creatur ; quo munere per aliquot annos functus obiit. LX XI I I. J A C O B U S II. Jacobus Sadoletus, Mutina oriundus anno 1478. patre Johanne Sadoleto juris civilis & pontificii cognitione insigni, qui prima adolescentia filium, in quo capessendarum omnis generis litterarum specimina elucebant, sedulo curavit imbuendum liberalibus omnibus artibus & disciplinis.præceptore usus Nicolao Leo- niceno, sub quo philoiophiæ tyrocinium fecit, cum jam Græcas, Latinasque linguas epprime calleret. Romam profectus, in Oliverii Carastx ’cardinalis contubernium admissus, tunc doctif- simis viris innotuit juvenis ; præsertim vero Petro Bembo, qui una cum Sadoleto nostro, inter eruditos viros quorum opera pontifex a scri- bendis epistolis uteretur, a Leone X. deligitur. Eam quidem functionem adeo feliciter obivit, ut nemo ætate sua scribendi facultate, & elegantia antiquos magis æquasse videatur. Erat enim multis titulis doctus, nempe theologus, orator, philosophus, poeta, & in omni scien- tiarum genere excellens. Cum autem ab omni cupiditate sacerdotiorum esset alienus, tametsi valde gratiosus pontifici apud cum plurimum posset, ea semper repudiavit, donec profectus voci causa ad Lauretanam Virginis ædem, vacante tum Carpentoractensi eCclefia, ei ultro non postulanti imo aliquandiu recusanti commendata est a Leone X. an. 1517. qui tamen eum Romæ retinuit. At post Leonis pont. tran- situm curia abscessit, statim Carpentoractem migrans magna ubique gratulatione exceptus in diœcesi. A Clemente VII. invitus iterum ac- cerfitus fuit, quem, cum eum impense diligeret, ejus votis obsecundavit, ne ultra triennium a sua ecclelia abesset. Komx vero intimam pontificis amicitiam & familiaritatem sibi promeruit,