Jump to content

Pagina:Werkecarlf03gausrich.djvu/187

E Wikisource
Haec pagina emendata est

inde ut in art. 2. concludimus, Y cum y identicam esse, quoties y quoque sit functio algebraica integra ordinem n non transscendens, aut saltem ipsius y vice fungi posse, si y in seriem secundum potestates ipsius t progredientem conversa tantam convergentiam exhibeat, ut terminos altiorum ordinum negligere liceat.


8.

Iam ad eruendum integrale ∫Yd⁡t singulas partes ipsius Y consideremus. Designemus productum

(t−a)(t−a′)(t−a″)(t−a‴)…(t−a(n))

per T, fiatque per evolutionem huius producti

T=tn+1+αtn+α′tn−1+α″tn−2+etc.+α(n)

Numerator fractionis, per quam, in parte prima ipsius Y, multiplicata est A, fit =Tt−a; numeratores in partibus sequentibus perinde sunt Tt−a′, Tt−a″, Tt−a‴ etc. Denominatores vero nihil aliud sunt, nisi valores determinati horum numeratorum, si resp. statuitur t=a, t=a′, t=a″, t=a‴ etc.: denotemus hos denominatores resp. per M, M′, M″, M‴ etc., ita ut sit

Y=ATM(t−a)+A′TM′(t−a′)+A″TM″(t−a″)+etc.+A(n)TM(n)(t−a(n))

Quum fiat T=0, pro t=a, habemus aequationem identicam

an+1+αan+α′an−1+α″an−2+etc.+α(n)=0

adeoque

T=tn+1−an+1+α(tn−an)+α′(tn−1−an−1)+α″(tn−2−an−2)+etc.+α(n−1)(t−a)

Hinc dividendo per t−a fit

Tt−a=tn+atn−1+aatn−2+a3tn−3+etc.+an+αtn−1+αat(n−2)+αaatn−3+etc.+αan−1+α′tn−2+α′atn−3+etc.+α′an−2+α″tn−3−+etc.+α″an−3+etc. etc. +α(n−1)