I.
S
TABAT Mater doloroſa,
Juxta crucem lacrymoſa,
Dum pendebat filius.
Cujus animam gementem,
Contriſtatam et dolentem,
Pertranſivit gladius.
II.
O quam triſtis et afflicta,
Fuit illa benedicta
Mater unigeniti!
Qua mœrebat et dolebat,
Pia mater, dum videbat
Nati pœnas inclyti.
III.
Quis eſt homo qui non fleret,
Chriſti matrem ſi videret
In tanto ſupplicio?
Quis non poſſet contriſtari
Piam matrem contemplari
Dolentem cum filio?
IV.
Pro peccatis ſuæ gentis,
Vidit Jeſum in tormentis,
Et flagellis ſubditum.
Vidit ſuum dulcem natum,
Morientem, deſolatum,
Dum emiſit ſpiritum.
V.
Eia mater, fons amoris,
Me ſentire vim doloris
Fac, ut tecum lugeam.
Fac ut ardeat cor meum,
In amando Chriſtum Deum
Ut illi complaceam.
VI.
Sancta Mater, iſtud agas,
Crucifixi fige plagas
Cordi meo valide.
Tui Nati vulnerati,
Tam dignati pro me pati,
Pœnas mecum divide.
VII.
Fac me vere tecum flere,
Crucifixo condolere,
Donec ego vixero.
Juxta crucem tecum ſtare,
Et tibi me ſociare
In planctu deſidero.
VIII.
Virgo virginum præclara,
Mihi jam non ſis amara;
Fac me tecum plangere.
Fac ut portem Chriſti mortem
Paſſionis fac conſortem,
Et plagas recolere.
IX.
Fac me plagis vulnerari,
Fac me cruce inebriari,
Et cruore filii.
Inflammatus et accenſus,
Per te, Virgo, ſim defenſus,
In die judicii.
X.
Fac me cruce cuſtodiri,
Morte Chriſti præmuniri,
Confoveri gratia.
Quando corpus morietur,
Fac ut animæ donetur
Paradiſi gloria.
Stabat Mater and Mater Speciosa