Jump to content

De laudibus divinis

E Wikisource
 EPUB   MOBI   PDF   RTF   TXT
De laudibus divinis
1490 - 1500
editio: incognita
fons: incognitus

Carmina

I. De mundi creatione, ad Antonium Panhormitam.

[recensere]

Hoc coelum, quaeque obliquo distincta meatu
            sed certa ferri sidera lege vides
telluremque suo libratam pondere, circum
            quam cingit rapidis Enosigaeus aquis,
 5spirantisque avium tractus fusumque superne,
            qui cuncta aetherio temperat orbe, Iovem,
Antoni, Deus e nihilo, Deus omnia fecit
            et formam rebus iussit adesse suam.
Ipse sua voluit coelum splendescere luce
 10            et terras caecae noctis habere vicem
accendique diem claro de lumine solis,
            solis et auratum mane redire iubar
alternisque atrae lucem concedere nocti
            temporaque hinc spatiis ire coacta suis,
 15bissenisque vagum complevit mensibus annum,
            ut tamen in partis quattor omnis eat.
Namque, ubi sol nostro languens sese eripit orbi
            frigidaque hibernis terra madescit aquis,
saevit hiems incana gelu, riget horrida bruma,
 20            tum tellus fetu concipit aucta suo;
ast, ubi vicinos sol ipse recurrit ad ortus
            excursu et parili noxque diesque ruunt,
terra suas ostentat opes et divite gemma
            vestit pampineas vitis opaca comas
 25ludit et in pratis varium ver, ludit et aestas
            torrida et ipsa suas sedula curat opes.
Haec frumenta manu legit, haec et in horrea condit,
            quae mox versa rotis parca colona terat;
hinc cedente die longe et crescentibus umbris
 30            autumnus pleno fert sua poma sinu
ac Bacchum plenis docet exspumare lacunis,
            sordida dum celeri sub pede musta fluunt.
Sic statuit pater ipse hominum rerumque creator
            annua perpetuas munera obire vices,
 35quin etiam spirare suis de partibus orbis
            ventos et patriis nomea habere locis.
Namque ab Hyperboreis aquilo volat iinpiger antris,
            excitat oppositas umidus auster aquas,
Eoos ciet eurus equos, at initis ab orbe
 40            Hesperio zephyrus lenia flabra movet.
Idem etiam occultos alia ad convexa vapores
            sustulit ac terrae vertit in auxilium,
unde cadunt imbres et matutina pruina
            et grato sitiens rore madescit humus.
 45An non et summo decurrunt vertice rivi
            et cava muscosis fontibus antra sonant?
unde sitim pecudesque feraeque armentaque sedent,
            temperet et riguum coerula lympha solum.
Quando aer quoque nimbosis inclusus in antris
 50            cogitur in laticem frigore, et inde fluit,
nequa igitur mundi regio vacet, implet et undas
            piscibus; hi campo liberiore natant
ac gregibus variis ingentia regna frequentant
            nullaque squamigera gente lacuna caret.
 55Alitibusque auras celebrat, quibus indit et alas
            et corpus penna versicolore tegit;
induit et virides frondenti gramine colles
            et nemora arboreis velat opaca comis,
communem et statuit victum e felicibus agris
 60            pomaque frugiferis ducit ab arboribus,
quo varios usus homini pecorique avibusque
            praestent ac vitae munera certa ferant.
Et iam quadrupedes fetus, obnoxia morti
            corpora, plumosos edideratque greges,
 65tum Deus humanos effingere molliter artus
            membraque de tenui ducere coepit humo.
Cunctaque formarat studio perfecta magistro
            quaeque artem referant artificemque suum;
mox auram aetherio de fomite fundit in illuni:
 70            «Vive, ait, et proprio membra labore fove».
Arcanae mox partem animae de mente profunda
            libat et erecti spirat in ora viri :
« Dux, ait, haec hominum generi sit et ipsa magistra,
            et sua constituant hac duce seque regant,
 75hac validas ponant urbes, hac iura notarint,
            hac coetus pariter iustitiamque colant,
coniugium ac thalamos discant ratione magistra
            servare et casta religione focos,
atque artis tractare bonas et munera coelo
 80            digna, et qui factis nomen ad astra ferant ».
At postquam immemores recti coelestia dona
            vertere in facinus perniciemque suam,
immemoresque boni spreta pietate fideque
            admorunt proprias in sua fata manus,
 85grassati et patrium in iugulum, caedesque suorum .
            miscuerunt Stygio pocula tincta lacu,
inque virum saevit coniunx, in pignora mater
            (pro scelus), ac miscet fasque nefasque furor;
haec pater ut celsa miserans prospexit ab arce,
 90            sisteret ut sceleri criminibusque modum,
progeniem in terras summo demisit Olympo,
            quaeque hominis gereret munia quaeque dei.
Haec coeli secretaque et inenarrabile patris
            consilium explicuit, quae bona, quaeve mala,
 95quae vitanda homini, quae vitae forma sequenda,
            quaeque bonos maneant praemia quaeque malos;
denique mortem obiit, vitae dum consulit ipsi,
            atque suo in coelum sanguine fecit iter.
Quo magis admiranda Dei clementia summa est,
 100            cui fumet quicquid terra Sabaea ferat,
quicquid Arabs. Date tura focis costumque cremate,
            et date cum multa turea dona prece,
Pieriosque adhibere modos et carmina dignum est,
            Antoni, quae te gloria prima manet;
 105Hyblaeo cui rore madent et labra, cui amnis
            Castalius pieno gurgite fundit aquas,
Nisaeique haerent insigni fronte corymbi
            et coma Pieria fronde revincta viret,
felicemque animum pascis pietate fideque,
 110            nilque tibi vera est religione prius,
quodque decet bona cuncta deo iustumque piumque
            ascribis, nostrae sed mala nequitiae.

II. Hymnus ad divam Mariam.

[recensere]

Quisquis ades, dic laeta. Dies hic festus agatur,
                in lucem qui te, diva Maria, dedit.
Luce sacra ponant venti, mitescat et aer
                aequoraque irato murmure nulla sonent;
 5pacem agitent elementa: iubet Deus. O mihi dulcis
                gratia, laudandae sis comes ipsa deae,
sis, Aurora, comes sacrae praenuntia lucis,
                praeferat et roseas Lucifer ipse faces.
Tu Tyrios redimite sinus, tu, magne sacerdos,
 10                sacra cane et sacris ora resolve modis;
et pius assistat circum chorus et bona dicat
                in numerum sancto verba canenda die.
Ipse ego, quod possum, tanti natalis honores
                voce feram et patrio carmine digna canam :
 15« Te nascente hominum melius nil saecla tulere,
                ut nato maius nil peperere tuo;
quaque die genita es, illa lux candida primum
                fulsit et e tenebris clara reluxit humus.
Tunc magni concepta dei secretaque pandi
 20                coepere et vatum certior esse fides;
tunc laxae patuere fores, tunc limen Olynipi
                panditur et coeli libera facta via est
interdicta prius, quod summi edicta Tonantis
                spreverit anguineo femina virque dolo.
 25Salve, sancta parens Christi, salve, inclyta virgo,
                unica sollicitis spesque salusque reis;
tu miseris rapido iactatis aequore nautis
                e coelo aspirans aura vocata venis,
tu pressis longo populis belloque fameque
 30                prospicis et pacis dona benigna refers,
tu fessis tranquilla quies gratumque dolenti
                solamen, teque est auspice triste nihil.
Per sacros uteri fetus castumque cubile,
                perque dei Genius quae tulit ore tibi,
 35per dulces nati lusus pueriliaque ora,
                perque sinus, e quis lac Deus ipse bibit,
per te, quae solita es vota exaudire precantum,
                te rogo, per nomen, casta puella, tuum:
da pacem, dea, da fessae requiescere genti
 40                et nos a saevis eripe turbinibus».

III Hymnus ad divum Ioannem Baptistam.

[recensere]

Felicem, quae prima novo te lumine vidit
            nascentem Eois fluctibus orta dies,
felicem quaecumque tibi dedit ubera nutrix,
            et, qua reptasti, terra beata, puer,
 5quique tuos primi monitus hausere loquentis
            et quorum infuso corpora rore lavas;
sed longe ante omnes fortunatissima mater
            et quo nec toto est maior in orbe parens.
Nam quid ego de te primum mirerve canamve?
 10            Quive meo fuerit primus in ore sonus?
An quia divinos partus Christumque canebas,
            quique deo esset honos, quaeque paranda via?
An quod felicem terris agnumque hominemque
            atque salutiferum dicis adesse Deum?
 15Vel quod Iordanis dominum lavis amne beato,
            fiuxit et e manibus mystica lympha tuis?
Hoc ego de te ausim, proles divina, loannes,
            quod tibi veridico praestitit ore Deus,
femineo neque conceptu neque matris ab alvo
 20            maiorem tete saecla tulisse virum.
Tu nobis ades, o hominum princepsque paterque,
            o qui rore tuo crimina nostra lavas.

IV Hymnus ad Virginem Dei Matrem.

[recensere]

Quae tellus extrema tuos, sol, exserit ortus,
            quae tegit occasus ultima terra tuos,
qui Rhenum patriaeque bibunt Maeotidis undam,
            Phoebeisque urit quos plaga fusca rotis,
 5te cuncti, regina deùm, metuuntque coluntque
            et celebrant nomen, diva Maria, tuum.
Te vasti metuunt fluctus, te nubila coeli,
            Aeoliique edam carceris antra timent;
te nascente die, te, sol dum conditur undis,
 10            omnia te meritis laudibus accumulant.
Namque tibi secreta dei mandata per auras
            candidus augusto nuntius ore tulit
progeniemque Deura coelesti concipis ortu
            conceptum et nono sidere virgo paris,
 15cuique sacri reges coeli nova signa secuti
            aurum et Panchaeo munera odore ferunt.
Atque, ubi nostra sua delevit crimina morte
            et maestam insonti sanguine tinxit humum,
vidisti e tumulo mira prodisse figura
 20            veraque pacifero verba referre sono
scandentemque patris mox ad coelestia tecta
            sublimem et dextra parte sedere deum.
Tum sacer e summa diffusus spiritus arce est
            et tua divinus corda replevit amor.
 25Hinc terris erecta tuis ascendis Olympum
            aurea sidereo vertice serta gerens,
cui liquidi circum cantus thiasique deorum
            et sonat aurato pectine pulsa chelys.
Fatidici occurrunt vates castique parentes
 30            et tibi tum coeli regia tota vacat;
ipsa patris natique sinu gestata corusco
            inter mille deum numina prima micas,
qualis ubi oceani nitiduin iubar extulit undis
            inter sidereos candida luna choros.
 35Iam coelum sublime patet, iam despicis aethram
            lucida sub pedibus sidera cuncta premens,
stellantis cum iura capis consortia mundi
            et datur humani cura patrocinii
coneiliasque Deum nobis facilemque precando
 40            efficis et populis prospicis usque tuis,
prospicis et pacis rebus rerumque quieti,
            ac mala in aerios cogis abire notos.

V Hymnus ad divam Mariam.

[recensere]

Ipsa meis assis numeris, dea, nec tibi festo
        quae damus, haec spernas munera parva, die;
parva movent superos dum sint et casta, moveri
        ipsa docent aris pendula dona tuis.
 5Dum canimus, fument Syrias altaria flammàs
        atque cavo resonet tibia multa tholo.
Iam nova progenies coelo ventura supremo
        legerat ipsa uterum, virgo pudica, tuum;
ergo alto delapsa polo vox nuntia castos
 10        fecundatque sinus insinuatque Deum,
et quem non spatiis immensus colligit aether,
        non totum coeli circuiere novem,
hunc tu virginea conceptum mater in alvo
        fovisti externo post paritura solo,
 15non Tyrio subnixa toro spondave nitenti,
        cui tenue hospitium vix casa parva dedit,
cui stramen tenero dedit incunabula et ipsa
        arida vix primos praebuit herba toros.
At coeli partum ingentem atque ingentia mundi
 20        pignora monstrarunt sidera luce nova,
luce nova emicuit coeli decus, aurea flavo
        aurora insolitum fudit ab axe diem;
quin matutini sonuere per aera cantus.
        duxerunt placidos numina et ipsa choros.
 25Astabant natum circa matremque ministri
        et nato et matri sedula turba favet;
illa plus solito fulserunt sidera nocte
        splenduit et solito clarior orbe dies,
non pelago incumbunt venti, non aere nubes,
 30        pax coelo est, terris pax quoque, paxque mari est.
Ipsae etiam infernis laetatae in sedibus umbrae
        quique pii vates haec fore prodiderant.
Per te igitur, divina parens, humana salutem
        senserunt, per te ianua aperta poli est,
 35affari et coram licuit Dominumque Deumque,
        atque subisse hominis membra videre Deum.
O votis spes una piis, o dulce levamen,
        praesidium et miseris, diva Maria, reis;
in cuius gremio vagivit parvulus infans
 40        arrisitque pio dulcis in ore Deus
blandaque materno suspendit brachia collo
        figens divinis oscula sacra genis
et modo carpebat nitidis alimenta papillis
        infantique tuum lac bibit ore Deus
 45et modo blanditias puerili expresserat ore
        inque sinu grata membra quiete levat.
Tu pia, tu virgo non ulli obnoxia culpae,
        non ullum casto pectore crimen habes.
Ergo tu praesens nostris succurre periclis,
 50        subsidium et fessis prospera rebus ades,
aspice nos, facilisque veni pede, diva, secundo
        et populi exaudi vota precesque tui :
sit bellum pestisque procul, pax candida nobis
        assit nec fructus terra benigna neget.

VI Hymnus ad Christum redemptorem.

[recensere]

Annua iam redeunt patriis solemnia sacris
            et sanctum referunt tempora certa diem.
Luce bona simul et pueri innuptaeque puellae,
            et simul assidua femina virque prece
 5solemnes celebrate aras atque ore favete
            omnia et aeterno sint operata Deo.
Prodeat in Tyria spectandus veste sacerdos
            et chorus ornatas prodeat ante fores,
velatique comas, albenti et tempora lino
 10            decantent laudes, maxime Christe, tuas.
Te sors dura hominum generis, te cura laborum
            immitem subigit mortis obire vicem ;
dum trunco affixus cuneo et traiectus aeno
            sensisti geminum vulnus utraque manu,
 15sensisti fixas ferrato stipite plantas
            horruit et capiti spina cruenta tuo
et cava mortiferum senserunt ilia ferrum,
            vulnere manavit lympha merumque tuo.
Cumque sitim cuperes nostra sedare salute,
 20            torpuit arenti fellis in ore sapor
atque inter geminos crudeli sorte latrones
            Iudaeae pateris iurgia saevitiae;
donec defesso decedens spiritus ore
            clamavit: «Quid me deseris, alme pater?».
 25Hinc manes Stygiosque lacus, loca taetra silentum,
            infernique subis limina dura fori;
inde pias animas et coelo digna secutas
            eximis et superum munera ad alta vocas.
Tertia lux aderat, roseo cum laetus Eoo
 30            surgis, mox victor sidera clara petis,
consortemque capis patrio cum numine curam
            dextra tenens, dextro conspicuusque loco.
Hunc igitur precibusque piis studioque fideli
            placemus, nostro det veniam sceleri,
 35det pacem, mala cuncta procul morbosque famemque
            pellat et hostiles det superare manus.

VII Hymnus ad divum Franciscum.

[recensere]

Nimboso quisquis speculans de monte sacerdos
            Francisci felix rura nemusque tenes,
divinumque colis tam sancti carceris antrum
            parvaque at ingenti tecta habitata viro
 5hic, ubi nudus, inops, saxo vix tectus adeso
            hiberno statuit sub Iove ferre nives,
humana expertus quantum patientia posset
            duraque paupertas propositumque tenax,
atque inter silvas, atque inter lustra ferarum
 10            efferat ut nomen, maxime Christe, tuum,
cum volucres cinxere virum pia verba sonantem
            auritae ante pedes et stupuere ferae,
huc aures adverte, neque haec mea dicta, sacerdos,
            despice, veridica quae tibi mente feram.
 15Non auro splendente domus gemmisque superba,
            nec quae Puniceo lana colore rubet,
non centum versata iugis felicia campi
            iugera, nec Cresso palmite dives ager,
aut gregis innumeri fetus, aut merce Sabaea
 20            Niliaco rediens litore piena ratis,
nec tam quaesiti multo sudore triumphi
            subditaque imperiis oppida mille tuis
felicem efficient, quamvis numerosa parentem
            stirps obeat plenas exhilaretque domos,
 25quam laeta et sanae paupertas conscia mentis,
            paupertas forti regna decusque viro,
qua vel Achaemenios luxus regnumque Phraatis
            exsuperat vestri gloria magna patris;
cui saevi cessere ignes, victusque refugit
 30            qui capit assiduo pectora nostra dolo,
scilicet et fraudes et noxia crimina vicit
            eiecitque animo turpe nefasque suo,
qui variis mandata Dei virtutibus implens
            inclyta militiae signa decusque ferat,
 35labentemque aciem Christi pietate fideque
            sistat et hostiles ense refringat opes.
Salve igitur, patriaeque parens duxque optime gentis,
            quae sacra pro Christi nomine bella gerit;
macte animo, Francisce, gravem qui primus in hostem
 40            irruis et Christi numera victor obis,
vulnera ludaico qui quondam illata furore
            excipis et pretium est hoc tibi dulce datum,
haec gestata tibi sunt laurea serta triumpho,
            haec spolia, haec gentes, haec tibi currus eunt.
 45Desino, nam levius Libycae numerentur arenae
            ocius et medio quae salit alga mari.

VIII Hymnus ad divum Dominicum.

[recensere]

Sol oritur, venit ecce dies; cape tura, sacerdos,
            cultaque divino carmine templa sonent
araque Tyrrheno niteat vestita paratu,
            fumet odorato myrrhaque tusque foco.
 5Vos castas adhibete preces, nam castus et ipse
            Dominicus; casto sint sacra casta viro,
in quo num pietas an iustae conscia mentis
            simplicitas, dubium est sit prior, anne fides;
cuius inhaeserunt umeris labentia Petri
 10            culmina et immoto corpore sistit opus,
optimus assertor Christi, sed quo neque maius
            Hesperia aut melius Corduba docta dedit.
Ac veluti numero stellas comprendere non est
            quantaque in oceani litore arena iacet,
 15sic neque Dominici laudes aequare canendo,
            concipere humano nec queat ore sonus.

IX Hymnus de Christo ad Paridem Ferrariensem.

[recensere]

Quod varios pelagi casus coelique procellas
            exsuperas, nanti quod data terra tibi est
oceanique minas et saeva pericula vincis
            ac sospes patrio redderis Eridano,
 5haec, Pari, non ars ipsa hominum aut sollertia praestat,
            non labor, at summi cura paterna Dei.
Quantula enim nostra est industria? Cede periclis,
            cede mari, Christi ni pia dextra iuvet;
ille regit nostros cursus auramque ministrat
 10            sollicitaeque offert litora tuta rati.
Quare, age, ture pio flammisque liquentibus aras
            ipse adole et piena fumet acerra manu,
adstet conspicuus Tyrrhena in veste sacerdos
            et peragat palriis mystica sacra modis:
 15«Pax homini; tibi, Christe, decus, tibi gloria soli,
            vera Dei proles, verus et ipse deus;
te colimus, tibi divinos largimur honores
            et nomen felix ducimus esse tuum.
Tu casus, du damna levas; tibi munera terrae,
 20            et tibi se fontes, se tibi debet aqua ».
Bis igitur placare Deum superosque memento
            et sua cum pura solvere vota prece.
Nil auro divis opus est, sed mente fideque;
            haec nos una homini copulai, illa Deo.

X Alfonsus Calabriae dux divo Georgio trophaeum erigit ob superatos ad Hydruntem Turcas.

[recensere]

Haec tibi capta manu Turcaeo ex hoste, Georgi,
            dedicat Alfonsus, quae tibi vota refert;
arcumque et pharetras ferrato et pondere clavas
            ensesque et clipeos telaque abacta viris.
 5Accipe, bellorum deus armorumque magister,
            annua quae aurato munere persoluam.

XI Idem Alfonsus ob recuperatum regnum Neapolitanum ac rebus procerum compositis.

[recensere]

Alfonsus dicat haec victor tibi, dive Georgi,
            quod patri et patriae libera iura refert,
quod post compositos proceres, quod pace recepta
            et regni et patriae munera constituit.

XII Ad amicos Hierosolymam proficiscentes.

[recensere]

Nec mihi Judaeas urbis Solymumque recessum
            nec spes Bethlemium est posse videre larem,
quaeque meo prima est animo mentique voluptas,
            Turcaico certe est omnis adempta metu.
 5Quod possum, cum prima novo se lumine tollit
            aurora et terras detegit orta dies,
tum lucem lucisque iubar solemque saluto,
            haec loca quae curru lustrat obitque suo ;
illius et radios veneror, qui rura nemusque
 10            et fontem Christi dulciaque arva vident
felicemque locum, iacuit quo rector Olympi,
            et quam divino sanguine tinxit humum,
hic ubi crudeli traiectus brachia ferro est,
            fixit et immeritos cuspis adacta pedes,
 15hausit et immeritum latus heu ferratile telum,
            diluit et fusus crimina nostra cruor.
At vobis, qui longa, viri, tranare paratis
            aequora et in Phariis sistere vela vadis,
dirigat audacem cursum zephyrosque ministret
 20            Christus, cui parent sidera, terra, fretum,
victoresque Palaestina vos sistat in arce
            et patrium redigat sub dicione solum.
Tunc ego sidereosque duces victriciaque arma
            et parta insigni laude trophaea canam ;
 25ipse Deus mihi carmen erit, Deus inclyta ducet
            signa et cedentes proteret ense globos,
ipse alto invectus curru sternetque ruetque,
            dum cadat effosso flens Saladinus equo.
Haec ego; vos agite ite, viri, pugnate frequentes,
 30            et spolia Assyrio ex hoste referte domum.
 

XIII Hymnus ad divum Augustinum Carthaginiensem.

[recensere]

Det monstra infelix tellus Massyla, det angues
            et Libycas pariat Punica terra leas,
arescant sitiente solo Nasamonica tesqua,
            funditet et nullas glaeba Libystis aquas,
 5dum tamen, Augustine, tuos non deneget ortus,
            laeta sit et partu Cinyphis ora tuo;
unde illi invideant et felix Lydia et arva,
            quae rigat auriferis lucidus Hermus aquis,
invideat latis audax Germania terris
 10            dives aquis, populis dives et ipsa suis.
Nil etenim, Augustine, tulit tete Africa maius,
            cuius ab ingenio creverit alma fides.
Per te religio Christi stetit integra, per te
            divinae legis mystica operta patent;
 15tu secreta Dei pandis, tu tradita patrum
            et verum et pietas manat ab ore tuo.
Et pater et patriae princeps et maxime rector,
            accipias voces, dive benigne, meas.

XIV Hymnus ad divum Benedictum.

[recensere]

Huc ades, o Benedicte, meos neu despice cantus,
            huc ades, Orphea dive canende lyra.
Ure puer costum Assyrium redolentibus aris,
            ure et odoratis plurima tura focis.
 5Digne senex populi precibus votisque potentum,
            digne senex, arae cui sacra mille parent,
mille canant: « Pater euge, pater Benedicte », tibi omnis
            turba chorusque omnis cantitet: «Euge pater».
Hic vel mille aras tibi, maxime Christe, dicavit,
 10            mille arces, mille et moenia, mille tholos,
primus et hic Italae posuit sacrarla genti
            et clausit sacros moenia in una choros;
huic et saevities concessit barbara et hostis
            armatus miti victus ab ore viri est,
 15totque virum ductor et tantis inclytus actis
            prostratus geminos corruit ante pedes.
Quid maius radians vidit sol? Et tibi plausit
            Christus et e coelo nuntia signa dedit.
Instaura iam tura, puer; cane, sancte sacerdos;
 20            ingeminent laudes tympana pulsa novas.