Gallia Christiana 1715 01/Cabellicensis

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Gallia Christiana - T. 1 (1715)
Ecclesia Cabellicensis (col. 939-964)

ECCLESIA CABELLICENSIS. CAsELLIo seu CABALLIO in provincia Narbonensi, urbs Cavarum Straboni, re- censetur a Plinio inter oppida Latina, Pcu jure veteris Latii donata. A Ptolemæo CabeUia colonia in Cavaribus nuncupatur. A Stephano Cabellio urbs Majstlia ; quod ad Massiliensium rempu- blicam oertincret. In nonnullis veteribus notitiis legitur civitas Cabellicorum, vel CavaUicorum. Urbs est in monte Druentiæ proximo posita, in comitatu Vindascino, nuncsub archiepiscopatu Avenionensi, cum prius Arelatensi metropoli esset subdita. Ecclesiam cathedralem lnnocentius IV. curavit dedicari ad honorem B. Mariæ virginis, ut patet ex ejusdem litteris, quibus, visitantibus hanc ecclesiam in anni vectaria festivitate ejus dedica-. . tionis & per octavam, remittit unum annum & quadraginta dies de injuncta poenitentia. Nihilo • tamen minus hujus ecclesiæ simul patronus est sanctus Veranus (saint Vrain) episcopus. In ecclesia Cavallicensi capitulum constat 12. canonicis, præposito & archidiacono. Chara Ber- tranni episcopi, data anno mcch. in capitulo recenset tanquam dignitates B. præpositum, A.præ- centorem & B. siicristam. Ministrant præterea in eadem ecclesia decem clerici, beneficio ecdesia- stico insigniti, & duo curiones ad nutum amovibiles, octo choristæ cum musicæ magistro & præposito. In diœcesi duæ sunt abbatiæ ; una in urbe sancti Tohannis, vulgosancti Benedicti, quod ejusor- dinis sit, ubi moniales Deo militant ; altera extra urbem Sinanqua dicta, ubi monachi Cistercien- scs. De utraque siio ordine dicemus. Duo sunt capitula eu collegia canonicorum, scilicet Insiilæ, ubi siint octo canonici, & Oppedæ. In urbe sunt cœnobia (conventus vocant) fratrum Prædicatorum, Minorum Capucinorum, Carmelitarum discalceatorum, monialinm Cisterciensium, Ursulinarum & Carmelitarum. In aliis diœcesis locis, nimirum Irssulæ habitant Minores Capucini, Minimi, Clerici a doctrina Christiana dicti ; moniales sanctæ Claræ, Ursulinæ & Hospitalariæ. In territorio de Goulte siuntCar- melitæ B. Mariæ de luce (Notre-Dame des Lumitres.) EPISCOPI CABELLIONENSES. AD gesta vel etiam nomi na episcoporum Cabellionensium e tenebris eruenda, no- Iin Sammartbani sis candide fatentur usos esse si.hedisviri clarisiimi Henrici Suarez Ave- nionensis, & domni Odonis de la Mothe monachi Benedictini, e congregatione sancti Mauri. Nos doctorum virorum lucubrationes de hoc argumento, iterum ad incudem revocavimus, & ex variis veteribus instrumentis aut castigavimus, aut collaris undique accessionibus exhibemus longe auctiores, adjuti præsertim observationibus viri clarisiimi D. Gallicr vicarii generalis. I. S. G E N r A L I S. In diptychis ecclesiæ Cabellicensis primus episcopus notatur sanctus Genialis, cujus tempus assignatur ad annum circiter 322. potius ex conjectura, quam ex ulla certa ratione. II. J U L I A N U s five JULIUS. Adfuit hic episcopus concilio Rejensi coacto anno 439. omisse in conciliorum collectionibus. Consijlendus de eo Tillemontius tom.X V. commentariorum ad historiam ecdesiasticam.Idem memoratur episcopus anno 451. quo subscripsit , 4t ECCLESIA C A epistolæ synodicæ episcoporum Galliæ ad siin— A ctum Leonem papam missæ. Ipsi & multis aliis episicopis i nscribitur epistola quinquagesima secunda ejusdem sancti Leonis. III. PoRCIANUS. Porciani nudum nomen, ut repertum est a nobis, relinquimus ; nihil enim nobis occurrit unde illustraretur ejuS episcopatus, cui affigna- tur annus 459. IV. P HI L AG RIU S. Philagrius variis ex conciliis in lucem erupit ; subscripsit enim conciliis Epaonensi parocniæ 3 Viennensis an. 517. Arelatensi IV. anno 524’. Carpentoratensi anno 527. necnon Arausicano II. anno 519. V. PRÆTEXTATUS. Æque certa simt de Prærextato episcopo testimonia, iisdemque ex fontibus depromta.Nam ad Iynodum Aurelianensem V. misit Optatum abbatem, qui ejus nomine subsoripsit, an. 549. At Arelatensi V. ipse interfuit an. 554. ac Pa- risiensi 11. an. 555. nisi mavis cum Carolo Coin- tio fynodum hanc revocare ad annum 551. VI. S. V E R A N U S. * Sanctus Veranus ex pago Gabalitano ortus, ab Evantio Gabalorum episcopo, clero urbis ad- scriptus est. Sed declinandæ gloriæ causa (jam enim virtutum ejus famapercrebuerat) fugit, & transmisso flumine Rhodano, in pago Cabelli- censi aliquandiu latitavit. Inde Romam profectus, iterum siium Cabellicensem secessum petiit, futuri tunc minime præscius. Vacabat tum sedes episcopalis mortuo episcopo, cui unanimi cleri popubque consensu siissectusest Veranus. Quo vero tempore id factum sit aliquatenus assequi possumus ex conciliis & negotiis j ecclesiasticis, quibus interfuit. Anno videlicet

. 585. subscripsitsynodo Matssconensi II. An.se- Suenti Prætextato Rotomagensi episcopo Fre- egundis dolis enecato, Guntramnus rex misit Veranum Cavellionensem, cum Arthemio Se> nonico & Agræcio Tricastino episcopis, ut perquirerent hujus/celerisjlersunam, & in conspectu ejus exhiberent. Qui fortiter hac defuncti simt provincia ; absque enim formidine reginæ Fre- degundi audacter dixerunt
Noveritis quia fi persuna qua hac perpetravit, in medio pofita non suerit, rex noster cum exercitu huc venitns, omnem hanc regionem gladio incendioque vastabit, quia manifestum est hanc interfecisse gladio episcopum qua maleficiis Francum jussit interfici His dictis obtestati simt ut nunquam in ecclesia ( Rotomagensi) Melantius, qui prius in locoPrætex- tati subrogatus fuerat, sacerdotis fungeretur officio. Anno 587. idem episcopus sisscepit e sacro 4. lavacro filium Childeoerti regis, cui Theodorici 9— nomen posuit. Anno 589. cum rege Gumtramno 4In actis editis hujus concilii nomina sedium episcopalium ta- Scntur. At in ms. codice Canufiæ Portarum D. Polycarpus legit : CtsuritH in Chrijli nomine Arelnt. tptsuo ut, Pbll*grtui,.., Cfibolliriciv. eptsc. PritextntM ;… eccleGa.Apttnsuo 3 » ^ Con~ tMnclicsuf • •• • Kt&nfi civit, cpisuopm, frt. BELLI CENSIS. 941 apud Augustodunum fuerunt aggregati multi « ex ejus regno episcopi, ad deliberandum de se— ct dandis tumultibus in puellari sanct± Radcgun- dis apud Pictavos monasterio a Cbrodielde & Basina regiæ stirpis monialibus excitatis. Ex his autem præsiilibus erat Veranus, cujus nomen legitur in inscriptione epistolæ synodi hujus ad episcopos Ætherium Lugdunensem, Syagrium Augustodunensem, Aunacharium Autisiiodorensem. Gregorius Turonicuscx cu- jus historia hæc edocti siimus, narrat 1. 3. de miraculis sancti Martini, se ad visitandam ge » nitricem siiam, territorium Cavillonensis urbis adiisse, ibique audivisse a Verano episcopo Jiuomodo invocata ope sancti Martini fuisset anatus a febre quartana. Ad Christum migravit sanctus antistes die XI. Novembris ; quem Cabellicenles ih patronum elegerunt. Exstat ejus vita tomo 11. bibliothecæ Labbei. Valen— I » tinæ synodi actis subditur apud Sirmondum & Labbeum Verani Cabellicensis episcopi sen- tentia de castitate sacerdotum, digna sane quæ legatur, in qua præ ceteris observanda lunt næc verba : Notum vobis est circa loca beatitudinis vestra, sub magnorum patrum disciplina, monachorum congregationes esse non parvas i unde ad sup-
plenda clericorum officia in promtu est viros bonos assumi. Sancti Verani corpus ad Jargolien- sism ( Gergeau) ecclesiam diœcesis Aurelianen- sis allatum esse, auctor est Saussaius 1.3. annal. eccses. Aurel. cujus transtationis dies festus re » colitur die 19. Octobris. VII. LUPUS. Post sianctum Veranum longum sequitur in- terpontificium, forte ob Saracenorum bella & hostiles incursiones. Forsiran quoque toto illo fere ducentorum annorum (patio quidam sederunt Cabellioni antistites ; at monumenta quæ y ipsorum memoriam ad posteros transtnittere debuerant, in tot procellis, vastationibus, incendiis perierunt. Primus autem qui nobis post tam longum temporis spatium occurrit, est Lupus, qui subscripsit concilio Narbonensi anni 788. contra Felicem Urgellitanum episcopum— • VIII. HILDEBOLDUS. Hildeboldus Cabilonensis, vel potius Cabe- lionensis, subscripsit privilegio Trenorchien- sibus concesso, in conventu Cabilonensi anni 875. Cur autem non tribuamus hunc episcopum Cabilonensibus ad Ararim, manifesta E est ratio ; nempe in hac synodo erat Gerbaldus episcopus hujusce Ledis. IX. REGINARDUS. Reginardus invenitur in conventu episcoporum apud Barcbinonam in ecclesia sanctæ Crucis anno 906. indict. vm. de quo in Arnusto Narbonensi archiepiscopo. Anno 909. ind. XI1. v. Nonas Maii, sedit in concilio Magalonensi apud Jimcarias. Idem subscripsit testamento Fulcherii Avenionensis episcopi, conditi anno 516. indict. IV. VI. nonas Maii. X. HeRIbERTUS. Heribertusad hoc usque tempus incognitus, recensetur , 43 ECCLESIA CA recensetur in charta Lanfredi, ejusijue conju— i gisMabilis, qua multa conferunt parthenoni S. ’Laurentii A venionensis, probantibus & laudantibus Radone electo Arelatensi. Ragensredo Avenionensi, & Heriberto Cavellicensi episcopis, XI I. cal. Augusti, anno 951. Vide in historia abbatiæ sancti Laurentii. XI. DESIDERIUS I. Legitur tomo IX. conciliorum sententia excommunicationis lata contra Isnardumejufque Iocios, qui res sancti Symphoriani Augustodu- nensis tenebant, additurque
De his terrissancti Symphoriani, qua fetasunt in tomttatibus Ave— j nionense & Cavellito, tandem satissetit Isuardus Girardo Augustodunenfe episcopo ferta III. XVII. talendas Augusti anno Domini DCCCCLXXII.M- xv. regnante quidem rege Gondrado ( Con- rado.) Rerum autem in Cavellicenfe episcopatu fetarum restitutionem factam confirmavit De- federius episcopus Cavellitenfes. XII. WaLCAudus- Walcaudus siinctæ Cavellicensis ecclesiæ epi- sicopus subscripsit chartæ Landrici Avenionen- sis episcopi datæ anno 976. uti diximus de hoc episcopo agentes. Dedit ecclesiam sancti Vera- ni a Valle-clufa, monasterio Massiliensi, cum consilio senioris siui Chunradi, atque inclyti mar- chionis Willelmi. Facta donatio Avenione IV. id. Maii, indict. vn. an. DccccLxxIx. Subscri- pseruntpost Walcaudum Silvester archiepisco- pus Aquensis ecclesiæ, & Warnerius Avenio- nensis episcopus, ex archivis sancti Victoris. XIII. THEODORICUS. Hic episcopus sedisse legitur anno 982. sed quid gesserit, aut quanto tempore sedem hanc obtinuerit nunquam expiscari potuimus. XIV. INGILRAMNUS. 1 Ingilramnus, vel Angilramnus anno $91.11. nonas Augusti coIssentit fundationi & institutioni duodecim canonicorum, in Aptensi eccle- sia ; aua de re videnda est chartaT heuderici Ap- tensis episcopi inter probationes hujus ecclesiæ relata. Montis— Tosonis ecclesias ajohanne papa cum decimis, primitiis, oblationibus, &cimi- terio, siincti Andreæabbatiæ conceflas, eidem, si.ipplicante Martino abbate, una cum duodecim canonicis suis consirmat anno Dominicæ incarnationis mxIv. indict.^tIv. ex chartis S. Andreæ. Postea tranflatus dicitur ad AqUJ-Sex— j tiensem cathedram ; eique ut archiepiscopo tribuitur quædam donatio ecclesiæ S. Perpetuæ, quam potius putamus factam tempore ejus epi- seopatus Cavellicensis ; etenim datæ sunt litte- ræ anno 1011. quo tempore sane nondum sedem mutaverat. Alioquin nullibi hoc in instrumento legitur archiepiscopus aut antistes Aquensis. Adhuc vero uxorem habebat, quam suamfide- lem appellat in hac charta pro ecclesia S. Perpetuæ. Hanc chartam damus in probationibus, descriptam ex tabulario S. Victoris Mafliliensis a viro clariss. Antonio Ruffio. Tomus I. B E L LI C E N SI $. 944 ’ XV. PETUS I. In Guifredo Narbonensi archiepiscopo mentio fit Petri Cabilonenfes episcopi. Sed legendum Cabelionenfes ; primo quidem quia tunc locus est plenus in episeoporutn Canilonensium fe- rie : fecundo, quia verisimilius est Cavellicen- sem episcopum synodo Narbonensi adfuisse, quam Cabilonensem. Certe Iedit in hoc concilio Rajambaldus archiepiscopus Arelatensis Ca- bellicensium episcoporum metropolitanus s aderant vicini episcopi Ermengaudus Regensis, Stephaniis Aptensis. Habitum est autem con- I cilium hoc. anno circiter 1032. cujus autographum asservatur in archivo locupletisiimo S. Victoris Massiliensis. XVI. C L E M E N S. Hic episcopus cum capituli consensii dedit S. 1 farno S. Victoris Mafliliensis abbati, monasterium beatæ Mariæ de Valle— chssa, ubi humatum olim suit corpus S. Verani episcopi. Legit noster D. Edmundus Martenne in laudati monasterii chartario id factum anno 1004 Sed hoc anno 1 farnus nondum præerat ; factus est enim abbas tantummodo anno 1021. Idcirco ad > marginem recentiori manu scriptum legitur an. 1034. alibi 1040. quam chronologiam nostri sequuntur Sammarthani. Eodem anno 1040. adfuit cum plurimis præsiilibus consecrationi basilicæ sancti Victoris Massil. factæ solemniter a Benedicto papa IX. uti legitur in Pontio Mal- siliensi. Unus suit expræsulibus, qui apud S. Ægidiumcelebrarunt concilium, anno, utBa- luzio & Labbeo videtur, 1056. vel 1055. XVII. RADULFUS. Radulsum episcopum suppeditant Montis- maj. tabulæ, ubi legitur eum ecclesiam sancti j Laurentii de Peliciana * a Pontio Rostagno de Bompar restauratam, vice Rostagni Aquensis archiepiscopi consecrasse xvm. cal. Jan. anni ab incarn. Dom. 1069. Eodem prassente circa an. incarnar. 1075. Berengarius Avenionen- sis proconsijl S. Sepulcri & sancti Andreæ ecclesias • dat monasterio sancti Andreæ. Idem præfato monasterio dat ecclesias B. Mariæ & S. Phileæ, ut habetur in judicio Gausredi A venio ne nsis episcopi an. 1154. Spicilegii to. VII. pag. 207. XVIII. D ESI DE RI US I I. Desiderius abbas Gemmeticensis, ex chronico Virdunensi, electus in synodo Avenionensi, anno 1082. corssecratusest Romæ, asiimmo 1 pontifice Gregorio VII. quo etiam anno sub- scripsit chartæ Guntardi episcopi Valentinen- sis pro abbatia Romanenn. Reperitur in tabulis Cabellicensibus anno 1090. Confirmavit donationes ecelesiarum beatæ Mariæ, & S. Phileæ factas Andreano secus Avenionem cœnobio, de quibus supra. Obiit in Claromont. concilio sub Urbano II. an. 1095. 1 m Sitas in diœcest Forojulienst prope Cannarum, quod contigit faltem aono mlxxv. quo Kostagnus alius Bcrensarii donadoœua patris sui racam habu.it. Oo Q 94f ECCL E S IA C/ XIX.J0HANNESI. An. noj. Petrus III. Aqui-Sextiensis ar- chiepiscopus, majorem S. Salvatoris ecclesiam œnsecravit, in frequenti pressulum cœtu, quoS inter Johannes Cabellicensis receissetur, de cetero nobis prorsiis ignotus. XX. ALEANTUS. Sedebat hic præsiul an. Christi centesimo • 2uinquagesimo quarto supra millesimum, quo iaufredus Avenionensis episcopus compoiuit lhem inter ipsum & Pontium S. Andreæ abbatem, ea lege ut monasterio confirmarentur do*. nationes factæ a Radulfo & Desiderio episco- i » is, seilicet ecclesiarum beatæ Mariæ & S. Phi- eæ * s monachi vero duos solidos veteris Mel- Soriensis monetæ nomine censiialis canonis pro ictis ecclesiis, singulis annis, canonicis persolverent. Vide spicii. tom. VII. p. 207. XXI. BENEDICTU S. Anno 1156. confirmavit Hugoni abbati Li- beræ-vallis, territorium de Rivo-frigido, quod Alfantus episcopus Willelmo abbati dederat. Charta S. Andreæ data an. 1162. nos docet hunc episcopum sopivisse querelam Geraldi Amici contra Pontium abbatem pro Junque— C riiS, &pro Castro novo. Donavit monasterio Sinanquæ emtum a se ducentiS solidis agrum quendam situm in valle Bonasræ. An. 1175. cnartam Guiranni de Simiana, pro coenobio eodem, suosigillomunit. Anno 1178. nominatur ut testis in bulla Friderici imperatoris, pro ecclesia Arelatensi. Raimundoarchiepiscopo. Paulo post vacavit sedes ; nam anno sequenti alius præerat episcopus. XXII. PoNTIUS. Unum dumtaxat sicire licuit de hoc episco- po ; nimirum interfuisse concilio Lateranensi, j an. 1179. habito, mense Martio, ut legitur to. XII. IpiciL ac tom. X. conciL in appendice. XXIII. BERMUNDUS. Bermundus, qui in Gallia Christiana Fratrum Sammarthanorum notatur tantum ad an. 1201. jam sedebat anno 1184. nam is esse debet, qui sola priori siii nominij littera B. subscripsit chartæ Raimbaudide Aastt filii Guiranni die Simiana, qua consirmat fundationem & docationem coenobii Sinanquæ. Certe non potest dici characterem hunc B. designare Benedictum episcopum, qui usque ad annum 1184.. vixerit, & ecdesiæ gubernacula moderatus sit ; 1 nam anno saltem 1179. Iuccesserem Benedicti demonstravimus Pontium. Quod spectat ad Ber- trannum, an* 1202. abbatiæ Sinanquæ abbatique W— dedit jus quod habebat in sunquer de Sorgeta, præsente& consentiente capitulo, seilicet B. præposito, A. praecentore, B. siacrista & ceteris canonicis. • m Jam prius przerat fi constet quod legitur in Gallia Christiana Fratrum Sammarthanorum tomo IV. abbatiam Sinaquz dicecests Cavcllicensii cum habuistc fundatorem ix. calfndas Julias, >0011148. BELLICENSIS. 24 « XXIV BERTRANDUSl. S. Andreæ tabulæ nos docent episcopum hunc cognominatum fuisse de Duro-forti, & antequam sieret episcopus in ecclesia Cavelli- censi sacristæ officio functum. An. 1203. testis Fuit donationis factæ Willelmo Sinanquæ abbati & fratribus, ab Ilnardo de Oppeda. An. 1210. suo & M. Arelatensis archiepiscopi nomine, mandat ut Geraldus Amicus justitiaS seu sirmantias ( ai. finanttas) in villa de Thosijn, tam pro se, quam pro successoribus, Bermundo abbati Andaonenli restituat, demtis, quantum ad justitias, criminibus quæ poena sanguinis ’puniuntur, litteris datis die 1. Augusti. Mutuam quarumdam ecclesiarum permutationem, inter fato Functum Bermundum Cavellicensem epi- fcopum, & Bermundum S. Andreæ abbatem factam consirmat mensie Junio, an. Dominicæ incarnationis 1211. Occurrit in charta anni 1212. VII. idus AptiliS, qua Willelmus comes Forcalquerii recognitionem dat Willelmo abbati Montis-majoris, de Villa, Pertuso Anno 1213. mensie Aprili interestdonationi partis de- cimæ in territorio de Thoson, factæ præsato Bermundo abbati Andaonensu Anno sequenti, Geraldi Amici morientis apud castrum- novum excepit confessionem, &eum ad satisfaciendum Bermundo abbati & monachis adegit, ex Spicilegii tomo septimo. Anno 1216. præsims legitur donationi cujustsam terræ prope Gordam factæ Boni facio abbati Sinanquæ, abHugone de Apra. Anno 1221. cal. Novemb. in præsentia ejufdem Bertrandi, fratres Boni- passus, priusquam canonicis S. Symphoriani de Cavo-monte sisse adjungant, S. Andreæ& S. Trqphimi de Luco-Marino ecclesias in manibus Bermundi de Clauzona abbatis S. Andreæ, cui eas acceptas referebant, restituunt. Eodem etiam anno consirmat pacem inter WiL | lelmum de Villa-Bovina, & fratres Sinanquæ, sijper terram de Vouta. Ex his pene perspectum nobis videtur Ge- rardum.qui ponitur inter Bermundum & Ber- trandum, nunquam sedisse ; quando constat eodem anno 1211. quo præfuisie dicitur, Ber- trandum suisse episcopum, sedemque tenuisse saltem ab anno 1203. ad 1222. De Bertrando quædam referunt Sammarthani fratres a nobis prætermissa ; scilicet eum anno 1212. præsen- tem fuisse, quando apud Pertusiim GuillelmuS comes Forcalquerjensisvendidir Guillelmo abbati Montis-majoris villam de Gravesons VI1. idus Aprilis ; & nomen ejusdem inscribi sche- dæ pro priore de Valle-clusa anni 1216. denique obnssecal. Decemb. ex necrologio sancti Andreæ. XXV. GAU F RI DU S. Post Bertrandum in serie Cavallionensium episcoporum, recensendus est Gaufridus, ex . S. Andreæcharta notus ; qua fr. Guillelmum Cataroni S. Andreæ monachum, ad ecdesiæ S. Petri de Thoro administrationem, præsen- tante Rostagno ejusdem monasterii abbate.admittit 15. Aprilis an. 1232. Anno 8.pontifica, 41 ECCLESIA — tus Innocentii papæ IV. dedicata est ecclesia, ( Cavellicensis ab eodem papa, sede fortasse * vacante, nam episcopi qui tunc sederet nulla sit mentio. Ex schedis ad nos misiis, id factum est sedente Rostagno qui sequitur. XXVI. RoSTAgNUS » Cum nos sugiat quo tempore Rostagnus, cui Bclingerii cognomen datum legimus, accesse- rit ad regendam Cavellicenscm ecclesiam, ignoramus utrum ipie sit, an ejus decessor, qui concilio Valentino adfuit anno 1248. At sedit in synodo Infula na provinciæ Arelatensis an. . 1251. celebrata sub Johanne Arelatensi metro- politano. Occurrit in charta S. Andreæ anno ] . 1254. Obiit diem anno 1261. ut docet hoc . epitaphium in claustro, ubi sepultus fuit, pontum : Mundo sublatus suit Post agnus hic tumulatus quippe Deo gratus, nam culmen pontificatus Hujus ecclesta meruit per dona Sophia, Ecce decus patria, viduas in honore Maria Virginis ornarat, inopes… recrearat. Hos sustentabat paupertas quos superabat. Hospitio gratum Je prabuit, atque probatum, Moribus ornatum bis princeps nobilitatum Antistitem Christe… quem lapis iste. in culis associare velis. Anno milleno bis centeno numerato Cum sexageno conjuncto fit quoque primo Jejunii * quintas migravit ad astra calendas tnrequiem aternam amen. XXVII. GIRAUDUS. Giraudus nominatur in instrumento tranf- actionisanni 1267. VI. idus Augusti initæ inter episcopum Avenionensem & priorem Cartusiæ Boni-passus, propedagio fluvii Druentiæ, & aliis juribus, quæ probata est ab archiepiscopo Arelatensi & capitulo Avenionensi, ex archi— I vis Boni-passus. Hunc prasulem Cabellicenses tabulæ prætermittunt, attamen in plurimis . chartis reperitur. Anno 1271. testatur se vidis> se litteras G. abbatis S. Victoris Massiliensis, quibus, fratribus de Monachia apud Narbo- . nam, ( La Mourguie) concedebatur facultas vendendi fratribus Prædicatoribus, campum eorum domui contiguum, 111. cal. Novembris. Memoratur in tabulis monasterii Sinanquæ an- , nis 1273. ac 77. quo etiam anno legitur in char- . u S. Laurentii Aven. XXVIII. ANDRIAS I. E Andream sussectum legimus Guiraudo, se- dissequean. 1278. XXIX. BERTRANDUS II. Bertrandus cognomento lmbertus jam episcopus erat an 1282. quo vocatus est a rectore comitatus Vindaf. ad consilium majoris curiæ. An. 1284. die v. Maii, de licentia capituli, præ- positi, sacristæ, præcentoris & aliorum canonicorum permutavit domum Boni-passus in sua diœcesi, cum holpitalariis S. Johannis Baptistæ CabellicensiSjGuiilehno V illareto prioreS.Ægi- dii, pro ecclesia S. Verani deTernis cum omnibus juribus^exstatque documentum in tabulario Tomus L C ABELLIC ENSIS. j48 L Boni-pasius. Anno 1287. jH— cal. Septembris, conccllit viginti dies indulgentiæ, iis qui Petro de Campo-planoadæmone obsesso largirentur elcemolynam ; ex tabul. cpiseopatus Atbicnsis. Anno 1288. adfuit concilio provinciali apud Infulam, villam Cavallicensis diœcesis, hat>ito paulo ante natale Domini. Adhuc præerat an. 1301. juxta Sammarthanos fratres. XXX. PoNTIUS-ALgeRIUS. De hoc episcopo almm est in publicis tabulis silentium, uique ad annum 1311. quo solemnj pompa transtulit ex Valle eluta corpus sancti Verani episcopi, & ecclesiæ patroni. Anno ’1317. Gujgonem de Coirano investivit de ecclesia S. Gervasii apud Infulam, dic 3. Martii, rogante S. Andreæ abbate, ex ejusdem monasterii documentis. Unam ex majoribus Campanis conflari curavit, etiamnum ejus nomine msignitam. XXXI. GAUFRIDUsII. Electum illum fuisse anno 1322. probat liber obligationum Vaticani, inquiunt Sammar- thani fratres. Anno 1326. die 18. Junii adfuit concilio trium provinciarum habito apud S. Rufi coenobium, prope Avenionem, ae quo ’vide in Gualbcrto Arelatensi archiepiscopo. XXXII. BERENGAR1US. Berengarium jam episcopum fuisse anno 1325. legimus ; sed id falsi revincitur, ex supra dictis ; constat enim Gausridum adhuc episcopa- li munere defunctum esse anno 1316. decimo pontisicatus Johannis XXI1. indict. Ix. qui characteres chronologici optime conveniunt, neque tamen omnino negamus Berengarium alio tempore episcopatu esse potitum. XXXIII. Raimundus, * Dicitur episcopus ad an. 1332. jure an perperam nescimus. XXXIV. PhIHpfus. Philippus de Cabassolc ortu Cabellicensis, genere tamen Avenionensis, erat ex antiqua & nobili familia, nam in ipsius epitaphio pater ejus Isnardus insignitur titulo militis. In ecclesia Cavellicensi clero adicriptus, a primis suis temporibus, inter præcipuos clericos conversatus est, ut ipse testatur in instrumento donationum huic ecclesiæ a se factarum. Hinc negat Baluzius Philippum unquam fuisse ma- joris ecclesiæ choriltam, ut vulgo creditum est. At vero propius ipsum ex canonico ar- chidiaconum, rræpositumque subinde factum este, denique sedem episcopalem adeptum esse anno 1334. die ; • Augusti. Præsuir autem sal—’ tem annis * 23. An. 1337. adfuit concilio San- Russensi die 5. Septembris. An. 1343. legatus 1 mittitur a summo pontisice ad Johannam Sici- liæ reginam, ut negotiorum regni & publicæ rei curam susciperet > quod etiam Robertus rex pater Johannæ, brevi moriturus fieri cu- « In Gallia Ch. Samm. legitur annis 13. sod mendum cst, lc « giquc debet 13 ut cx sequentibus patebit. O o o i j 94 ? ECCLESIA C A 1 pierat &destinarat.Ut vero majori auctorita-A te ad rem publicam tractandam uteretur, regni creatus cft cancellarius. Anno 1346* circiter, nomine Clementispapæ VI. levavit e fonte sacro silium quem eadem Johanna regina pepe- rerat, eique Caroli nomen imposiiit die 15. Decemb. uti legimus in gratulatoriis Clementis papæ litteris ad præsatam Johannam. Porro tanto studio, tanta prudentia & fide res re- ginæ regnique in sua administratione curavit, ut pater patriæ meruerit nuncupari. An. 1352. missus est in Alemanniam, pro decimarum subsidio colligendo, teste scriptore vitæ secun- dæ In nocent 11 VI. Iterum ut nuntius apostoli— I cus in Germaniam est profectus anno 1357. quo tempore seriptor vitæ secundæ Innocentiipapæ VI. eum adhuc appellat episcopum Cavelli- censem, nullo alio addito titulo. Idem obser- vavi in historia Tullensinm episcoporum, ubi ejusilem ad hunc annum mentio sit in Bertran- do episcopo ; quippe hoc tempore episcopus Cavellicensis diœceum Tullenlem, uti alias Ger- maniæ peragravit ad colligendam magnam pecuniae vim pro constructione murorum urbis Avenion. cujus administratio Philippo credita est anno 1367. cum non amplius esset episcopuS Cavellicensis, sed patriarcha Jero— < solymitanus. Hanc autem dignitatem putamuS . ei collatam anno 1361. quo tempore in cathedra Cavellicensi successor ei datus est. Ab an. quoque 1366. mense Sept. ad 1368. præpositus est administrationi ecclesiæ Mafliliensis, ut suo loco diximus. Ob insignem eruditionem & pietatem cardinalis creatus est ab Urbano V. titulo Panctorum Marcellini & Petri. anno 1358. Anno vero 1371. mutato titulo die Maii ultima factus est episcopus Sabinensis, de cujus promotione scribens Petrarcha lib. x 111. ep. 11. Nonsolum hoc panniculo non superbus, inquit, sed nec qualibet purpura, aut corona, imo ( & — funditus te novi) factus humilior, nulla te re alia, c[uam foUs auctum curis sentis. Et alibi sic fatur ; Huc te fors tua extulit, & summa illius sanctipatris providentia, qui te pradecessoribus suis incognitum & libentijstme latitantem ecclesia consulens, non tibi, nifi quod magnus & psus labor inter tot prasertim impios, pramio non carebit. Sub <Sreg. XI in Italia ut legatus rexit Umbriam, Etruriam, Campaniam, Perusium, Sabinamque ditionem ; qua de re Petrarcha sic eum alloquitur : Tuum ad has partes adventum late audio, eluem & tibi gloriosum, & Italia utilem, & felicem spera > talis te innocentia & virtutis fama pravenit, & omnium jam animos occupavit. Is vero card : nalis eruditorum fautor & cultor, in primis familiarem habuit Franciscum Pe- trarcham siio ævo doctisiimum, qui complures ad eum epistolas scripsit tanquam ad litteratorum patronum. Ei quoque dicavit libros duos de solitaria vita & in præsatione libri 1. sic eum compellat : Miss tibi tandem, pater, expetitum supe, promissumque, sud dilatum multis annis opussu. lum. Cum nempe olim solitarius, & tu ruri in fi.. lentio otiosus & tranquillus, agerem prope felicem vitam, st diuturniorsuisset, contigit ut duo mihi libelli, totidem contsnuos ptr annos in dstbus l EL LICENSIS. p^u idrageslma, &suero tempori, & loco illi tuo, & statui meo ex parte convenientes occurrerent : c de solitaria alter vita, alter de otio religioso. Primum tibi inscripst, illorum tunc locorum prasuli » quod eisdem ortus in finibus, unde origo tibi esset ac dignitas, nulli alteri tam debitus videretur, &c. Ascendisses enim pridem altius, nifi a fati nostra dissimiles tui tibi mores obstitissent : at deinceps Jub hoc optimo exstimatore meritorum, nifi spes animum sullit, eveniet, ut nec livor alienus, nec tua tibi obstet humilitas, & necesse erit, ut ascendas, non pro tui quidem defiderii fervore, quo prater Deum ac virtutem nihil appetis, sedpro ecclesia decore, proque tuo honorifico labore, ac multorum requie. Et cap. 11. lib. 11. Eam quoque sortitus es patriam, quam licet episcopatus tuus civitatis appellatione nobilitet, ea tamen prater vetustatem & nomen de civitate nihil habet, non luxum, non frequentiam, non tumultum, singula ad eam vitam de qua loquor aptisssma. Cujus ego ffirite computo, annis circiter quinqua- quinta ante Domini adventum tsulio casure Britanniam oppugnante, authenticis scriptis inter antiquas jam tunc urbes memoriam invenio. Et paulo post Iubjungit : Adest tibi tuus Sorgia rex fontium, ad cujus tibi murmur hacscribo. Adest 3 liberrimumgratissmumqueperfugium Clausu-Vallis {sic enim vocant incola)sic vocari voluit natura, quando illam circumdatis collibus abdidit, extra omne iter, omnemque concursum. Intra oapsam argenteam indusit Philippus episcopus Cavallicensis, siicras sancti Verani reliquias, an. 1353. die 26. Aprilis, quam recondidit in capella sancti Martini ab eodem car- din. olim exstructa. Mortuus est Perusii anno 1372. die 27. Augusti, vel, ut alii volunt VI. cal. Augusti. Gorpus ex Italia advectum in æde Cartusiæ Boni-passus, Cavallicensis diœcesis, ad latus majoris altaris tumulatum est, sicuti testamento præscripserat, cujus exemplar Perusii confectum est 26. * Augusti 1372. indict. x. Eodem legavit præfatæ domui libros mss. & alia quædam nepoti suojohanni de Cabassola : inter codicesautem Cabellicensi ecclesiæ relictos meminit ms. voluminis sermonum a seipso elucubrati, & cujusdam epistolæ de nugis curialium, & miseria curiarum. Scripsit de vita & miraculis sianctæ Mariæ Magdalenæ, cujus reliquias a monachis Veziliacensibus suo vindicari monasterio ægre fert ; quod opus asservatur in Victorinabsoliotheca apud Pansios. In Cartusia Boni-passus tumulo donatus est mar- E moreo, in quo etiam jacent Simon de Lan- gham cardinalis AnglusjepiscopusPrænestinus, archipræsul Cantuariensis, qui ædem prædi- cti cœnobii construxit ; Martinus de Salva cardinalis, episcopus Pampelonensis, & Mkhael de Salva diaconus cardinalis sancti Georgii, ejuS nepos, ubi legitur hoc Philippi epitaphium : Hic jacet reverendissimus in Chrsstopater dominus Philippus de Cabassole, domini Isuardi militis filius, qui primo suit episcopus Cavallicensis, deinde patriarcha Hierosolj/mitanus, postsancta Romana ecclesta presbyter cardinalis tituli sanctorum Marcellini & Petri, mox episcopus Sabinensis, demum legatus missus a domino Gregorio papa Xf. , , , ECCLESIA CA Avenione sedenle > in Italiam > ai gubernandas fancta Rom. eccl, terras. Obiit Perusti vi.cal. Sept. anno 1372. cujus corpus ad hoc monasterium Car- tustenstum Boni-passut delatum ibidem sepultum suit cura domini Ægidii Aicelini de Monte-acuto episcopi cardinalis Tusculani, aliorum extentorum testamenti ejus. Philippi meminit cum laude Innocentius papa VI. scribens calendis Augusti anno IX. fui pontificatus Henrico comiti de Trastamara, ad quem papa eum miserat. Statuta quædam pro sua diœcesi fecit, ut intelligimus ex his jj quæ legimus in serie abbatum PsaTmodiensium, nimirum Baucelinum hujus loci abbatem adfuisse confirmationi statutorum ecclesiæ Caval- lionensis sub Philippo episcopo. Adfuit anno 1365. concilio Aptensi, cujus in actis appellatur patriarcha Jerosolymitanus, & Cavellicensu ecclesiæ administrator perpetuus. Robertus, Sammanhani, & qui post Philippum de Ca- bassole, quemdam Guillelmum de Cabanis recensent, quamvis nihil de ipso nos doceant, aiuntque eum sedisse anno 1361. allucinatio- nis revincuntur ex mox dictis. Certe si præfuit hic episcopus, ipsi tantum asiignari potest an— £ nus 1366. XXXV. FRANCISCUS I. Francisi : usdeCardaillaco, de cujus nobili genere diximus in Cadurcensibusepiscopis, ex ordine Minorum assumtus est ad regendam ecclesiam Cavallionensem anno 1366. mense Octobri. Qu.vdamchartæ annorum 1379. & 1388. ejus ut episcopi Cabellicensis tunc sedentis nomen exhibent. Certe de illo, postquam migravit ad ecclesiam Cadurcensem, nihil legimus ante annum 1389. quo primum urbem hanc ingressus estsolemni novorum episeoporum more. I XXXVI. HUGO. Episcopatui Hugonis de Magialla, quem inchoatum an. 1387. legimus, unum, aut alterum annum detrahere cogimur, quando liquet Francsscum tunc adhuc fuisse Cavallic. episcopum. Dicitur notatus in tabulis Cabellicensibus . ad annum 1390. nihilque obest quominus ca- ■ thedram obtinuerit usque ad annum 1395. XXXVII. A ND R E AS II. Andream Nicosiensem episcopum præsuisse 1 ecclesiæ Cavellicensi anno 1395. reperimus ; at sub titplo administratoris. Neque vero diu rexit, cum certis nobis constet testimoniis sedem • anno 1398. vacasse. In Gallia Christiana Sam- marth. omittitur hic Andreas. Admissus est a Claudio Roberto.qui eum appellat archiepisco- f » um Nicomediensem. In catalogo confecto jus- u illustrissimi episcopi, qui nunc sedet, atque ad me humaniter misso, locus ei datur ; utrum tanquamadministratori, aut episcopo, minime additur. XXXVIII. PETRUS II. . Petrus anno 1405. pedum gerebat ; quandiu vero postea munere pastorali sit functus, fruBELLIC ENSIS. 951 stra divinare tentaremus. InS. Andreæ Pecus Avenionem necroloeio vita functus legitur pri- die cal. Augulti 5 quo anno, filetur. XXXIX. GUILLELMUS I. Guillelmus abbas de Sellis in ditrcest Bituri- censt, catalogis omnibus antistitum Cibellicen- sium inscribitur, nullus vero indicat annum 3uo sederit ; abbatia autem cui præerat, non icitur de Sellis, sed cella S. Eusicii, tunc temporis canonicorum Regularium, nunc Fulien- sium a centum annis. X L. NICOLAUS. Nicolaus de Johannado de Modunco Bar- rensis, episcopus Cavellicensu legitur in veteri instrumento dato die 29. Novembris an. 1409. seditque, si credimus catalogis, ab anno 1409. ad annum 1421. cum prius fuisset episcopus Trojanus in Italia. Disiimulare tamen nolumus alicubi Palamedem de Carreto Cavali io nensem episcopum legi an. 1420. An ille quem paulo post videbimus reipsa hoc donatum episcopatu t XL I. Gu I L L E L M U S II. Hic præsul cum esset cubicularius Martini papæ V. ipsius procul dubio beneficio ad cathedram Cabellicensem provectus est, quam legitur annis 1421. & 1424. obtinuisse. XLII. BERNARDUS. Bernardus Carboni us ( quem Claudius Robertus Bertrandum appellat) Regiensis, manum admovit clavo ecclesiæ Cabellicensis, anno circiter 1426. ex Sammarthanis fratribus. XLIII. FERRERIUS-
Ferrerius Galbertus, quem in recenti catalogo ad nos misso, legimus cognominatum Gil- bertum, sedisse dicitur anno 1432. aliunde vero prorsus nobis ignotus. XLIV. Johannes II. Johannes de Rupe ante Cavellicenses infulas, Bethlehemitanis ornatus fuerat, testibus Sammarthanis, licet Johannem in serie Beth- lehemitanorum præsulum omiserint. Ex priori vera ecclesia ad hanc traducitur v. idus Septembris anni 1435. ex libris Vaticani ; sede- batque adhuc anno 1436. XLV. B A R T H O L O M ÆUS. Bartholomæo abbati sancti Proculi in omnibus catalogis locus datur. Perperam vero legitur sedisse anno 1430. quando constat ejus successorem ante hunc annum, episoopum fuisse. Melius itaque in indice ms. ad nos transmis- so, Bartholomæo annus 1437. tribuitur. XLVI. P E T RUs II. Petrus cognomento Porcherius adfuit concilio Florentino, annoque 1439. in sesiione 25. subscripsit in hunc modum
Ego Petrus Cavclli- censts episcopus me subsoripst. Memoratur adhuc anno 1442. & 47. quo ex hac vita migravit dic 28. Januarii. O o o iii , J3 ECCLESIA C1 XLV1I. PALAMEDE S. J Post mortem Porcherii Bertrandus Romery in decretis baccalaureus, Cavellicensis ecclesiæ canonicus, eligitur a capitulo anno 1437. At summus pontifex Palamedem de CRrreto promovit ad hanc cathedram tertio cal. Martii ejusdem anni. An. 1448. 4. Decembris interfuit elevationi trium SS. Mariarum. An. 1457. adfuit concilio Avenionensi, Petro de Fuxo præside. Diciturque adhuc superstesan. 1476. XLVIII. TossANus. Tossanus de Villa-nova Carmelita cœnobii Molincnsis, theologus Parisiensis, & duci Bor- bonii a confeffionibus, ex provinciali Narbo- nensis provinciæ factus est episcopus Cavallicen- sis, quam sedem obtinebat ex chartis ecdesiæ an. 1484. Eum Gesinerus in bibliotheca, docet scripsisse j^ « <tn » £<yi » Mse, majoremque scripturarum partem commentariis illustrasse. Refert Franciscus-Augustinus ab Ecclesia Petrum de Carettoe marchionibus Savonæ, dominisque Millesimi, ex episcopo Albensi in Insubria 1462. tranflatum inde ad episcopatum CabeL- licensem ; sed nihil de eo tum apud Ughellum tom. IV. Italiæsacræ, , cum in chartophylaciis ecclesiæ Cavallicensis. XLIX. JOHANNES II. Johannes de Passeribus episcopus Cavallicensis memoratur in veteri monasterii Sinanquæ instrumento ad annum 1496. Non est idem cum Passero qui sequitur. L. Ludo vicus I. Ludovicus Passerus Genuensis, consentientibus omnibus indicibus anno 1501. sedebat. In cetetis altum est de eo silentium. LI. BERNARDINUS al. BERENGARIUS. Bernardinus Gamberia Casalensis, quem in novo indice legimus Berengarium appellatum, anno 1504. sedem episcopalem Cavallicen- sium obtinebat. Nec ultra quidquam de eo siip- petit narrandum. L I L Jo H A N N E S-B A P T IST A. Johannes-Baptista Palavicinus, cardinalis Cavallicensis dictus tituli sancti Cypriani, cardinalis beatæ Praxedis nepos, abbas sancti Mi- chaclis de Clusia, & sancti A ntonii in urbe Genua, Cypriani ex vetustissima, nobilique {tetriciorum Genuensium prosapia filius, ado- escens cum scientia, reque politica clareret, anno ætatis 37. nulla principum gratia sollicitante, soliusque Leonis X. pontificis beneficio in sacrum collegium allectus est anno 1517. nec fane purpura indignus, ut qui patrui cardinalis Antoniotti lpccimen luculentum in aula Romana exhiberet : Patavii juris sdentiam professus fuerat sub Decio : ex fchedis ad nos miffis, vice-legati Avenionensis officio defunctus est ante vel post acceptum episcopatum. In vivis autem agente patruo episcopus Cabel- sseensis designatus est, quod munus egregie sus- B E LUCENSIS. 9q4 tinuit sub Leone, Hadriano VI. & Clemente VII. pro apostolica sede functus amplisiimis magistratibus. Concilio Lateranensi interfuit 1512. ædem sancti Apollinaris tituli siji nova structura amplificavit, uti legere est apud Cia- conium : decessit in oppido Fabrica* an. 1524. tumulatus apud basiiicam sanctæ Mariæ de Populo, cum hac inscriptione : D. 0. M. Johanni-Baptista Pallavicino Genuensi, sancta Rom. eccles. ad titulum sancti Apollinaris cardinali Cavallicensi, Antoniotti Cariin. S. Praxedis ex fratre nepoti, eximia juris scientia, & bonarum litterarum cognitione prassanti, per omnes forenstum dignitatum gradus ad cardina- latum evecto, a Leone X. Hadriano VI. Clemente PII. ad summas res adhibito, in medio honorum cursu immatura morte prarepto rsahannes-Baptissa utriusquestgnatura referendarius, & Babilanus Pallavicini fratres patruo magno bene de familia merito memoria causaposs. M DXC v 1. Vixit annos xLIv. obiit annojalutis MDxxIv. idibus Aug. Sub hoc pontifice fratres Prædicatores in urbem admisii sirnt. LIII. MARIUS M A F F JE U S. Marius Massrus Volaterranus, sed Massæia nobili gente Romana satus, e qua purpurati principes & episcopi complures prodiere : Raphae- lis cognomento Volaterrani doctifllmi viri consanguineus, ex Volaterranæ ecelesiæ archipre- lbytero, sinctique Petri Romæ canonico a Leone X. papa creatus est episcopus Aquinas 1516. 5. Novembris, quem episcopatum administravit usique ad an. 1525. quo est tranflatuS ad Cabellicensem ubipræerat adhuc an. 1530. Fuit etiam abbas sancti Justi Vosaterræ. Is ob acumen ingenii & morum suavitatem laudatur a Jacobo cardinali Sadolcto ep. 12. 1. 9. an. 1536. Paulus, inquit, ad nos reversus tanta fe ais te comitate, ac tam laute ac lweraliter acceptum esse narrat : eofque fe lepores in te perfpexisse ingenii, urbanitatis. elegantia, ut difficillimum omnium rerum fibi fuisse affirmet, ijlinc fe avellere, & ad nos proficijci, cum inexplicabili pene glutino admirabilis cujufdam suavitatis teneretur : fatis conceffit Volaterris, ubi habet marmoreum tumulum incathedrali Volaterrana hoc epitaphio : D. 0. M. Mario Massao Pontifici Cavallicensi, religionis, patriaque cultori, admirabili ingenii acumine, omni disciplinarum genere, omnium virtutum magnitudine prastantissimoiqui licet Roma tot viros ornatif- fimos collegas longe auctoritate, nec fine laudatorum gratia prajtiterit, tamen suis haud parem meritis dignitatem est consecutus. Vixit annos 1.XXVI11. mtnscs x. obiit 8. calend. Quintiles anno salutis MDxxxvn. Paulus Mafeus, &sulius ejus filius Equites B. M. P. LIV. HIERONYMUSI. Hieronymus Ghinucci, cardinalis Senensis tituli S. Balbinæex cameræ apostolicæ auditore, in curia lummisrebus exercitatus, cum La, i, ECCLESIA C. teranensi concilio interfuisset, a papa Julio IL j creatus est Asculanus episcopus & princeps anno 1512. 15. Octobris, quam ecclesiam rexit ad annum usque 1518. Eo tempore mittitur a Leone X. nuntius apostolicuS ad Henricum VIII. Anglorum regem, cui cum esset in primis gratus, ab ipsi) renuntiatur episcopus Vi- gornicnsis. Romam deinde regrcssus, ecclesia » sticis negotiis sub Hadriano VI. item adhibitus, tum nominatus episcopus Melitensu : etiam a Clemente V11. ad ecclesiasticas res pertractandas advocatur. Denique sub Pauso III. cardinalis electus anno 1535. TropeiensiS & Cavallicensis ecdesiarum administrator anno 1541. insuperque scribendi* diplomatibus pontificiis præpositu$ est. Cum autem siimma prudentia polleret, a Paulo pontisice delegatur una cum collegis cardinalibus, qui res ad concilium paulo post Tridenti habitum lpectantes ordina* ret. Cum Cæsiarino & Ostiensi cardinalibuS missus ad Carolum V. imperatorem, & Fran- ciscum regem pro pace sancienda, Romæ tandem decedit anno 154.1. die 3. Julii, in æde S Clementis tumulatus. LV— PETRUS IV. Petrus Ghinucci Senensis, Hieronymi cardinalis germanus, post ipsium in sede Cavalli- censi suffectusest, quam regebat an. 1545. quo transegit cum capitulo, & anno 154.8. ex tabulis hujus ecclesiæ. Huic datus fuit coadjutor cum futura successione Pandulfus Chigi, filius Sulpiciæ, Pandulsi Petruccii siliæ, ac Sigismun- di Chisii nobilis Senensis, fratria avi sanctiffimi domini papæ Alexandri VII. quem cum præ- venisset Dominus in benedictionibus dulcedi- nis, omniumque virtutum cumulasset ornamentis, pietate scilicet & prudentia, morum Candore integerrimo, humanitate sijmma erga omnes, rerum divinarum & humanarum scientia, juncta cum usii multiplici negotiorum ; his gradibus illum divina providentia ad siimmum sacerdotii apicem deduxit, mutatoque nomine Fabii Chisii, Alexander VII. omnium sane bonorum ingenti lætitia proclamatus est anno 1655. die 7. Aprilis. Ceterum vivente Petro Ghi- nutio obiit juvenis Pandulfus Chisius, ideo- 2ue non numerandus inter episcopos ecclesiæ Cavallicensis. In registris Ausoiensis ecclesiæ legitur Hippolytum cardinalem Ferrariensem Auxitanum archiepiscopum dedisse hac in ecclesia præbendam Petro de Hymeriis episcopo Cavallionensi die ultima Novembris anni 1557. cujus hic Petrus possessionem iniit. Non potuit alius esse a nostro Petro, qui forsan plurima habuit cognomina. In schedis a D. Gallier ad nos transmisse, Alexander Farnesius cardinalis fodem hanc obtinebat anno 1569. quo eam ceffit sequenti. An eodem tempore Alexander suit archiepiscopus Avenionensis, & Caballionen- sis præsiil i LVI. CHR1 S To r h o RUS. ChristophoruS Scottus nobilis Placentinus, . de cujus gente Sansovinus, præsuit anno 1569. quo adfuit concilio provinciali apud Avenio- B E L L I C E N S 1 $. nem celebrato. Obiit anno 1584. jacetque in, ecclesia sua cum hoc epitaphio : **

( D. 0. M. Christophoro… Scoteo Placentino vita necnou & doctrina Jient & prosapia claro & illustri a Pio K ex utriusquefignatura referendarioCavallicensi episcopo Jimul & couJP. creato, cus muneri cum per Annos xv. fere continuos laboribus & vigiliis atque impensts haud fine plurimis pro fui gregis ae religionis conservatione & tutela pie recteque pra- fuisset, integris tandemsensibus & in oratione defixus, astantes fibi clericos & cives ad caritatem • pietatem, ceterasque virtutes hortans, atatis sua LIx. salutis vero li. D.LxxxIv. anno pridie ea- ’lendas Martii religiose moritur, hicque pacis & pauperum amator nonorifiee sepelitur, toto collacrimante populo tauquam de parem e piistimo immature orbato. Paulus-Emilius Scottus Fr. mœstiffi- mus & herec monumentum hoc Po. cu. LVII. Dominicus. Dominicus Grimaldi, Genuensis, successor dattiS est Christophoru ; sied ab ecclesia Ca- vellicensi pauso post migravit ad Avenionen- Pem, anno videlicet 1585. LVIII. POMPEIUS. Pompeius RochhiS Lucensis Dominico suffectus est. Jacet in ecclesia Cavellicensi cum hoc epitaphio affixo in navi ad tertiam columnam : D. O. M. Pompeio Rochio Lucensi, episcopo Cavallicensi, Hieronymus Centelles Romanus t stngUlaris integritatis ac prudentia viri memoria in obscuris jaceret » ) pradecessori suo posuit Anno Domini M D C1. LIX. Jo HANN BS-FR ANC1SCUS. Johannes— Franciscus Bordini Romanus ex presbytero congregationis Oratorii episcopuS anno 1592. creatus est IV. idus Februarii. Dein ad archiepiscopatum Avenionensem tranliit anno 1596. Brevi autem tempore quo apud Ca- vallionem sedit, Minoras Capucinoa m urbe excepit & habitare permisit. L X. HIERONYMUS II. Hieronymus CentelleS Romanus, cum Clementi papæ VIII. ut cubiculariuS ministrasset, ab eo provectus est ad cathedram Caballicen- sem anno 1597 sodalitium Poenitendum * Leu- cophacorum admisit. LXI. OCTAVIUS. Octavius Mancinus Romanus sedebat anno 1610. Anno sequenti admisit Capucinos apud Insiilam, quorum oratorium consecravit anno 1616. Anno 1613. die x8. ApriliS quoddam in 9sl ECCLESIA Ct ’ecclesia cathedrali dedicavit sub titulo sancti L Verani sacellum, ad quod transtulit plurimorum Sanctorum reliquias. Idem pius præsiil curavit excudi officium sancti Verani episcopi ca- thedralis ecclesiæ patroni, recitandum die 13. Novembris, quod & ipse recognovit, pnæfixæ ad clerum suum de vita & gestis B. Verani epistola. Anno 1616. abdicavit in gratiam Fabricii qui fequitur ; migravitque ex vita anno 1626. LXII. FABRICIUS. Fabricius a Burdesia Romanus sussectus est , Octavio sponte cedenti anno 1616. Ejus con- sensu moniales Cistercienses dictæ Bernardinæ, & Ursulanæ apud Cavallionem receptæ sunt, & apud Infulam Ursulanæ. Diem ultimum . clausit anno 1646. sepultus in ecclesia Ca- vcllicensi cum hoc epitaphio : D. O. M. Fabricio Naldo a Burdesta Romano, episcopo Cavallicenst ^ui loco S. Falesti kareticis eliminatis ecclesia sua per xxn. annos prafuit, Avenione quater pro- legati abstentis munere functus, obiit bonorum om—. nium moerore idibus Januarii M.DCXLVI. ata- tis LXIv. Alphonfo Naldo a Burdesta hujus ecclesia canonico sui patrui vicario generali nec non Christia- nijstmi regis eleemofjnario vita functo n— idusfa- nuarii M.DCLVI.atatis n. Octavius Naldus a Burdesta patruo ac fratri motrens P. anno D. M DCLVI. LXIII. Ludovicus II. Ludovicus de Fortia ex illustri genere urbis Avenionensis, jubente Innocentio papa X. creatur episcopus, consecraturque Romæ in ] æde S. Marjæ-Majoris die 23. Septembris anni 1646. a Petro-Ludovico cardinali Carassa, asiistentibus Alfonso Sacrati episcopo Coma- clensi, almæ urbis vicegerente. & Ranutio Scoti præsule Burgi S. Donnini. Inde transia- tus est ad sedem Carpentoratensem, ubi efflavit animam anno 1661. LXIV. F R A N C1 S c U S II. Franciscus Hallier natione Gallus, patria Carnutensis, scientia quam in celeberrimæ Parisiensis academiæ scnolis hauserat conspi- cuus, doctorque Sorbonicus & regius theo- logiæ professor, ab Alexandro papa VII. promovetur ad episcopatum Cavellionensem anno 1657. summo quippe pontifici notus erat & commendatus ob concertationes adversus defensores Cornelii Jansenii Iprensis episcopi. Brevi autem sedit tempore : quippe cum jam senex & sub vitæ finem sacris infulis onustus fuisset, potius quam honestatus, post duos circiter annos in episcopatu exactos obiit anno Verbi incarnati 16^9. die vero 23. Julii artatis suæ anno 74. plurimos libros in lucem editos relinquensingenii fui sœeus. Sepulcro BELLI CENSIS. A donatus est in ecclesiæ cathedralis navi, ubi legitur ejus epitaphium quod ipsi tanquam parenti benemerito gratitudinis suæ monumentum posuit Augustinus Thomas Rotomagen- sis, ejusdem in ecclesia Cabellicensi vicariuS generalis. Laudatur hoc in epitaphio, quod cleri Gallicani, dignitatis ecclesiasticæ, & orthodoxæ fidei Fuerit defensor acerrimus. LXV. RichaRDUS. Richardus ex nobili & antiqua inter Ave- nioneuses familia de Sade ortus, parentibus domino de Mazan & Diana de Baronellis de B Javon, ex canonico sancti Petri Romæ factus est episcopus Cabellicensis ab Alexandro papa VII. die 7. Martii anni 1660. Romæ in ecclesia sanctæ Mariæ-Majoris consecratur a cardinali Francisco Barberino. Ab ordinibus comitatus Vindascini legatus ad eundem pontisicem, ibi obiit die 27. Junii an. 166$. LXVI. JoHANNES-BAPTISTA. Johannes-Baptista de Sade de Mazan nepos Richardi, filius Johannis B. equitis domini de Mazan capitanei hereditarii castri de Vaison, & equitum tribuni in comitatu Vindascino, ex , Diana de Simiane de la Coste, nominatur episcopus 4. Septembris 1665. Romæ recipit epi- scopalem unctionem 14. Martii 1666. in ecclesia sancti Laurentii in Damaso, sacris operante Francisco card. Barberino, ecclesiamque suam solemni pompa ingressus est die 17. Julii ejusdem anm. Anno 1670. adfuit consecrationi Johannis de Vintimille Diniensis episcopi, in vico de Mane in Provincia. Ejus tempore monialeS Carmelitæ ædes habere coeperunt Cavellioni, uti moniales sub titulo sancti Josephi, ad xenodochiorum ministerium apud Infulam, & clerici vulgo a doctrina Christiana nuncupa- ) ti. Ad eum misit Clemens papa XI. facultatem de suis bonis testamentum faciendi, qua usus est in gratiam pauperum & xenodochii ad eos excipiendos conditi. Pie obiit anno 1707. : sepultusque est in sua ecclesia. Ejus epitaphium apponimus legendum ab his qui plura de ipsius geiiis scire voluerint. DOMINO NOSTRO JESU CHRISTO ANIMARUM NOSTRARUM pastori & episcopo. Deplorate jposteri » jacturam quam Cabellio fecit antistitis ^ui magnum monens reliquit apud omnes dest- derium suis , Suem & fanctifflmus dominus noster dominus Clemens XI. Carum habuit, magni fecit, & luxit. Prasul erat certe illustrissimut D. JoHANNEs-BapTISTA DE SADE Et sui claritudine generis & suafplendore virtutis, mensuram stemmatis implens ornamentum ecclesia sua confpicuum. Perillustris canonicorum & benef. capituli exemplum & decus Ori » ! > ECCLESIA CA Oris magis quam infularum dignitate resulgens A in domo Des tui ad decorem, quem semper dilexerat, in ea decoranda follicite intentus, Sacram supellectilem astimabilem multo sua psetatis impulsu legavit. Amam praterea admirabilem pretiosum nimss in vere psum legatum donavit, Sanctissimo Sacramento quando proponitur adorandum in reclinatorium, ut cavit ipfemet testamento, de- serv ituram. Indoles ejus eximia > bonitas, clementia, beneficentia, B Sortitus ut Salomon animam bonam s In publicis pariter & privatis elemofynis munificus » Sermones habuit, libros & epistolas pastor fcripstt, Iu quibus eruditionem, juxta cognomen, pietatis Jale condivit. B E L L I C E N S I S. 5>tfo FZua legantur digna scribens, qua scribantur digna faciens. Hoc unum sufficiat in hujusce funeris coronidem elogii, Nobilissima jam pridem domui de Sade de Mazan Non episcopalem modo, quam adistciis auxit & ornamentis, Sed& domum praferens agrotantium pauperum, Istos heredes suos folemni instituit testamento. Obiit anno Domini MDCCVH. XIm. calendas Januarii, atatis Lxxv. episcopatus XLI. PoJl » runtad perennem memoriam nssocomii cua ratores N. D. V F. D’agar, D. Seb. Lientardb coss. primi N. A. V… D. F. Lafou rectores. LXVII. JoS j p H us. Josephus de Guyon cepit episcopatum anno 1710. cujus gesta ad nos nondum pervenere. PRÆPOSITI CAVALLICENSES. I. O. an. 1202. in charta B. Cavallicensis I> episc. pro monasterio Sinanquæ. Forte idem est ac Bernardusqui anno 1216. una cum Bertrando episcopo Cavallicensi testis memoratur in charta Hugonis de Apta pro Sinanqua. II. Geraudus approbat compoiitionem capituli cum hospitali domo S. Johannis Jerosoly— C mitani an. 1275. III. Paulus de Cadarossa præpositusCavallicensis unus fuit ex clericis quibus Clemens V. commisit inquisitionem faciendam de Tem- plariis. Vide tom. XI. concil. Labb. p. 2. IV. Stepbanus de Pinu, præpositus an. 1330. V. Philippus de Cabassole ex præposito creatus episcopus legitur anno 1334. VI. Pontius de Sampson an. 1346. VII. Raimundus de Vassolis ante annum 136 ;. quo dicitur quondam praposttus in instrumento ecclesiæ Cavallic. capitulo reliquit tres heminas siliginis censuales. VIII. Petrus Giraudoni 1375. & I379> IX. Johannes Blancherii decretorum do- ctor, præpositus Cavallic. & officialis A venionensis pro domino Alano episcopo Avenionen-, si an. 1440. indict. m. die 10. Scpt. EugeniiJ papæ IV. anno decimo, se vidillc qualdam litteras Raimundi & Bertrandi episcoporum Vabrensium pro erigendo in ecclesia coliegiata S. Afiricani presoyterorum 40. sodalitio attestatur. X. Philippus Meyer an. 1447. in decreto electionis Bertrandi Romey in episcopum Caval- licensem ; cujus forte electio non fuit confirmata, nam looum non habet inter cpiscopos CavalliCenses. XI. Ludovicus Charrerie in utroque jure baccalaureus 1480. XII. Petrus Textoris doctor in utroque jure, Tomus I. & Pedis apostoIicæ protonotarius, memoratur præpositus ab anno 1502. ad 1523. sundavit tres missas per hebdomadam ; unam de B. Maria singulis siabbatis, alteram in honorem quinque plagarum Christi feria quarta, tertiam denique feria sexta.de Pasiione Domini. XIII. Raimundusde Perussils an. 1566. obtinuit a siimmo pontifice indulgentias, ut diligens opera daretur reparationi ecclesiæ anni ? superioribus 1561. & seqq. ab hæreticis omnino desttuctæ. XIV. Francsscus de Perussils 1566. & IS73- Dbiit an. 1612. sepultus in ecclesia Cavallic. cum hoc epitaphio : D. O. M. Æternaque memoria V. C. Franc. de Perusslis S. sedis apostolica protonot. & Cavellic. eccl, pra- postti, qui vetustam Florentina originis nobilitatem snstgnipietate cumulavit.F.F.de Perussiis dominus de Baron heres, patruo incomparabili & benemerenti. ) r’ Obiit anno siilutis MDcxn. ætatis fax Lxxv. & die IV. cal. Maii. XV. Raimundus de Vassous cui succeffic XVI. Franciscusde Vassous. XVII. Francsscus de Crillon duobus tri- busve circiter annis præposituram tenuit, postea episcopus Venciensis, nuncque Viennen- sis archiepiscopus hoc anno 1715. XVIII. Petrus Gaignard post 32. annos præposituræ, obiit mense Septembri an. 1709. AIX. Petrus Gaignard eodem anno 1709. possesiionem hujusce dignitatis adeptus est, qua præclare hactenus fungitur. Ppp ECCLESIA CAB ELL I CE NS IS. ABBATIÆ DIŒCESIS CA V ALL1 CE N S I S. "TXUæ sunt duntaxat, una virorum, puella— J l ^rum altera, quæ intra urbem nunc est. De illa primum agemus, tum de ista. AsBATiAB. MARIJE de Sinanqua. Sectatur hæc institutum Cisterciense, quod accepit a Mansiada, unde filia ejus nuncupatur. Fundatam anno MCXLVIH. nono cal. Ju- lias ab Alfanto Cavallicensi episcopo testes sunt nostri Sammarthani. Certe jam exstabat anno mcL. ut patet ex chara V. in collectione ] nostra instrumentorum ecclesiæ Cavallicensis ; ubi etiam præcipui Sinanquæ benefactores re- Censentur Guirannus de Simiana, Bertrannus Raimbaudi frater ejus & alii ; situs etiam demonstratur, juxta videlicet VaUem Sinanquæ. cui vicinus est quidam fons Elrici. Abbatum series ex variis conflata documen* dsounc primum in lucem prodic. ABBATUM SERIES. I. Petrus I. in charta superhiS laudata anni 1150. dicitur primus abbas. Memoratur etiam > in alia quæ subsequitur data an. 1173. imo & in ( aliis duabus qua$ ibidem iegesis ; annos præse ferunt, una 1177. altera 1184. quem annum Petrus, in regimine saltem, non excesik j nam II. G. reperirur abbas anno 1184. forte idem est ac Guigo cui Rufus de Villa-nova & Petrus frater ejus cesserunt quidquid juriS habebant in montanis de Venalca. III. Guillelmusseu Willelmus I. Dalmatius memoratur an. 1198. in inquisitione facta coram R. episcopo Carpentoractensi. Anno seq. Sacristanæ cujusdam donum excepit. B.Caval- licensis episc. eidem anno 1202. jura nonnulla, Consentiente capitulo, dimisit ; de quibuS vide . instr. eccl. Cavallic. Isnardus quoque de Op- * • peda illi se benesicum exhibuit an 1203. laudante Bertrando episcopo Cavallicensi. Anno denique 1208. Bermundus Carboners de Ve- nasca, præsente Raimbaldo Carpentoratensi episcopo, quædam abbati Willelmo conceffit. Eodem anno Raimundus de Medullione, alterius Raimundi filius apud Sinanquam sepulti, Willelmo dedit condaminam suam de Medullione. IV. Petrus II. sub cujuS regimine, anno maxime 1208. Raimbaldus episc. Carpentora- ctensis plurimas donationes monasterio factae confirmavit. V. Dulcianus an. 1212. & 1214. in charta W. Petri de Bedoino donationes a patre suo factas consirmantis. VI. Bonifacius an. 1216. terram prope Gor- dam accepit ab Hugone de Apta ; cujus donationis testis fuit Bertrandus episc. Cavallicensis. Anno 1217. munificum expertus est R. de Baucio dominum & vicecomitem Massiliæ ; & 1219. Bernardum de S. Saturnino, qui plurima ei prædia largitus est in territoriis castrorum de Joars, & de Murs, necnon de Rossilione, &c. Præerat adhuc anno 1220. VII. Petrus III. d’Albeges 1122.1228. & 1229. VIII. D. 1230. IX. W. 1231. X. Geraldus seu Guiraudus annis 1235. 36. & 37. quo Bernardus de S. Saturnino ipsi confirmat varias donationes facta$ a dominis d’A- goult. Reperirur etiam an. 1239. in charta Guil- Ielmi episc. Carpcntor. Affignatur ejus obitus 11. nona$ Aprilis in necrologio S. Andreæ Avenion. XI. Willelmus II. an. 1242. quasdamexd- pit recognitiones. XII. P etnis IV. de Auroso 1251. XIII. Bertrandus Itherius, cui JohanneSde Relania se suaque donavit an. 1255. XIV. Durandus 1260. XV. Petrus Ebrardus * I272.& 1273. XVI. Guillelmus III. Pellicerius 1274. XVII. Bertrandus II.de Nereia 1276. & 1277. XVIII. Guillelmus IV. de Umoio 1285.& 1287. XIX. Bernardus Clementis, silius Raimundi Clementis & RespIaudinæ, Fratrem habuit nomine Franciscum & sororem Alfridam. Præ- fuit ab anno saltem 1290. ad 1327. quem Caro- Jus II. Siciliæ rex vocat consiliarium & familiarem suum. Subscripsit an. 1299. instrumento Mansiadæ. XX. Petrus ClementiS 1328. & 1341. XXI. Bertrandus III. 1349. & 1356. quo anno sit abbas Bolbonæab Innocentio VI. bulla data pontificatus ejus anno quarto. XXII. Bernardus ex abbate Fontis-val- > lium *, Sinanquæ præsicitur abbas an. 1356. Eo sedente PonciuS Vigorosi & uxor ejuS Ala- sasia se suaque monasterio consecrant an. 1360. Demum vero factus est abbas Grandis-silvæ an. 1368. ex actis pontisic. Avenion. & schedis D. Henrici Suarez. XXIII. RicanuS Raimbaudi sit abbas Sinanquæ bulla Urbani papæ V. data ponti fica- tus ejuS anno sexto, hoc est an. Christi 1368. sedebit adhuc an. 1372. XXIV. Johannes variis in chartiS reperi- turabanno 1391. ad 1444. Prius tamen abdicasse videtur annis praegravatus, in gratiam sequentis, retento nihilominus titulo. XXV. Gaspardus Nigrelli e monacho Si- nanquensi eligitur abbas an. 1440. favore su- perioris verisimiliter, & reluctantibus monachis, qui Johanne mortuo alium Gaspardo subroga- runt. XXVI. Berengarius Borgarelli an. 1445. XXVII. Johannes II. de Ferreriis abbas Mansiadæ & commendatarius Sinanquæ annis 1450.59.60. & 63. ECCLESIA CA XXVIII. Johannes III. Caseleti, ordinis CisterciensiS monachus & doctor in Universi- tate Avenion. occurrit abbas ab anno 1475. ad 1506. Adfuit an. 1487. die 9. ApriliS & 1491. 20. Martii, comitiis generalibus Provinciæ. Fundavit an. 1495. & exstruxit in urbe Avenionensi collegium nuncupatum de Sinanque prq fex abbatiæ hujus monachis theologiæ vel juri canonico studentibus, quod etiamnum perseverat ; ex hist. Universit. Avenion. XXIX. Francsscus de Stagno episcopus Ru- tenensu abbas legitur ab an. 1509. ad 1529. XXX. Petrus de Forlivio juris utriusique doctor 1533.1535. & 1541. XXXI. Cæsar de Trivulce 1546. XXXII. Elzias sive Elzearius de Rastellis episcopus Regensis, abbas Sinanquæ reperitur ab an. ij66. ad 1596. B E L L 1 C E N S I S. 9s4 l XXXIII. AntoniuS Michaelis annis 1597. & 1599. oeconomus monasterii ex regio diplomate commemoratur. XXXIV. Gasipardus du Laurent juris utriusique doctor, & archiepiscopuS Arelat. 16oo. & 1611. XXXV. Josephus de Bertons filius Francis- ci domini de Criilon & baronis S. Johannis de Vassoult, regis consiliarii, abbatiam obtinebat adhuc juvenis an. 1632. XXXVI. PhilippuS>Guille ! muS d*Ancezur> ne de Caderousse 1650. & 1657. XXXVII. Tussanus Rose 1679. abbas etiam S. Petri Viennensis designatuS die 1. Nov.an. 1680. XXXVIII. Armandus de Bethune 1683. XXXIX. ChristophoruS Pajot Penator in parlamento Paris. hoc an. 1715. abbatia potitur. ABBATIA S. JOHANNIS CAVALLICENSIS ORDINIS S. BENEDICTI. PArthenon S. Johannis ord. S. Benedicti exstabat olim in vasta solitudine diœcesiS Cavallicensis, sub invocatione S. Marcelli b deinde vero in ipsiun urbem transtatus episco- palem a J oh anne XXII. in hospitio quod sue- rat quondam ordinis S. Johannis Jeroiolymita- ni, sub patrocinio S. Johannisseu SS. Marcelli & Johannis de novo conditur. Cui denique’ bellis ingruentibus penitus destructo UrbanuS papa V.sacellum S. Catharinæ, cum quadam domo olim Templariorum, iterum exstruendo Concesse, ut docent nos eorumdem summo- rum pontificum litteræ in collectione instrumentorum Cavallicensium editæ. Seriem abbatissarum ex veteribus ejusdem monasterii documentis eruimus, ut sequitur. SERIES AB3ATISSARUM. I. Hermelina abbatissa S. Marcelli 1252. componit cum Bertrando rectore S. Trophi- mi, & 1154. cum Dulcia priorissa S. Hilarii. II. Cæcilia I. 1327. III. Maria I. ad quam Johannes papa XXII. litteras scripsit pontificatus fui anno. XVIII. ne sanctimoniales ultra xxx. computata abbatissa, in monasterio fissciperet. Memora, tur etiam in quibusdam instrumentis annorum 8333— 1334-& 1356. I V. Rixendis de Villa-nova 1349. 1351. 1352. & 1355. V. Margarifii I. de Menerba occurrit in ve- teri charta anni 1360. prioratumque de Sem- nas confert an. 1368. VI. Maria II. 1385.1390. & 1391. VII. Cæcilia II. 1409. & 1412. VIII. AsasasiaI. Carbonelle, antea sacri- stiæpræfecta, 1421.1427. & 1428. IX.AlasasiaII. Aymar 1442.1446. & 1456. X. Antonia de Podio ex priorisia 1457. & ld^6oo XI. Gersendis Jordane 1462.1463. 1475. & 14^5* XII.Margarita ILdeSaussaco I486.& 1489. XIII. Magdalena Albenasse, obiit an. 1524. XIV. Margarita III. de Saustaco electa 7. NovembriS 1524. XV. Clauaia de Morgiis 1530. XVI. Aliseta de Bordici$ 1530. stib qua etiam Agnes Panisc sis dicebat abbatissam. XVII. Johanna I. Grinde, seu Grande ex moniali Sistaricensi S. Claræ 3. cal. Martii 1532. providetur deabbatia S. Johannis ; præe- rat adhuc 1562. XVIII. Johanna II.deS. 81x101564.1572. 1578. cesiitan. 1582. XIX. Janneta Andreeelecta 1582. XX. Catharina I. de 11 Croix eximiæ sanctitatis, monasterium reformavit, essedtque ut deinceps triennales essent abbatissæ. XXI. Francisca I.d* A gard defuncta 1636. XXII. IsubelliS I. de Ia Plane electa 1636. regebat 1642. XXIII. Catharina II. de Fougasse de la Bartalasse. 1643. XXIV. IsabelliS de la Plane 1646. XXV. Pheliza I. de Cheylus 1649. XXVI. Lucretia I. de Marih de S. Michel 1652. XXVII. Pheliza de Cheylus 1655. XXVIII. Lucretia de Marin de S. Michel 1658. XXIX. Francssca II. de Mare de Cha- steau-neuf 1661. & 1664. XXX. Margarita IV. de Marin de S.Michel 1667. XXXI. Lucretia de Marin de S. Michel 1668. XXXII. Anna Millany de Comillon 1674. XXXIII. IIabellis II. de Romani 1677. XXXIV. Anna Millany de Cornillon 1680. 1683. °biit 26. Octobris 1684. XXXV. Elssabeth Ludovica de Silvestre de Marignan 1684. XXXVI. Maria Victoria de Suflren 1693. XXXVII. Catharina Carola d’Athenosy 1696. & 1699. XXXVIII. Maria — Victoria de Sustren 1702. & 1705. XXXIX.Catharina-Carolad’Athenosy 1708. Ppp ij