Gallia Christiana 1715 01/Vasionensis

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Gallia Christiana - T. 1 (1715)
Ecclesia Vasionensis (col. 921-940)

ECCLESIA VASIONENSIS. 910 ECCLESIA VASIONENSIS. VA S 1 o caput Vocontiorum, qui olim inter Cavares, & Tricorios fines Allobrogum attingebant, a Pomponio Mela, Plinio, Ptolemaeo, aliisque geographis & historicis celebratur ; & quidem apud Mesam inter urbes Galliæ Narbonensis opulcntisiimas easque colonias recensetur ; quod ipsam quoque suisse coloniam fatis probat. Plinius etiam Vasionem m Gallia Narbonensi collocans : Vocontiorum, inquit, civitatis foederata dno capita, Vasto & latent Augusti i oppida vero ignobilia XIX. Ejufdem meminit Apollinaris Sidonius, appellatque oppidum Vasionense libro 5. epistola 6. & libro 7. epistola 4. Porro hæc urbs olim in planitie sita erat, amplissenæque magnitudinis, uti probant quæ super- sunt rudera, ædisiciorumque vestigia ; quæ longe lateque ultra duo vel etiam tria milliaria protenduntur. Sed a Wandaiis aliilque barbaris diruta est, demumque in bellis Tolosanorum comitum cremata, & S0I0 adæquata. Nunc autem Vasio in declivi rupe assurgit, alluiturque Luvesa fluvio, quem nonnulli Ovidiam vocant : sed angustior est vixque trecentos focos capit. Sic autem paulatim accrevit. Cum castrum jam in monte conditum fuisset, cives, ut a prædo- num incursionibus & latrociniis tuti essent, superato fluvio alii post alios, domos ad hanc velutl arcem applicuerunt, sicque urbem sensim condiderunt, a superiori parte castro, ab inferiori, fluvio clausam. Inter vetera prioris urbis monumenta quæ supersunt, exstat basilica ampla & sumtuosa Dei- paræ Virgini Iaera, ad quam in beatistimæ Virginis festivitatibus clerus procedit, sacra mysteria celebraturus. Vasio cum toto comitatu Vindascino paret nunc summopontisici ; episcopus tamen suam habet in urbe jurisdictioncm, cum olim solus illius dominium obtineret. Orta enim lite inter Alfonsiim sancti Ludovici regis fratrem, Provinciæ comitem, & Faraldum seu Faraudum episcopum, de jurisdictione, Guido Fulcodi celeberrimus jurisconsultus, electus ad componendum disseiium, castrum adjudicavit comiti & jus directi dominii in urbe, causasque capitales ; episcopo vero, justi* tiam, ut aiunt, civilem, & omnia alia jura. Ecclesiæ Vasionensis antiquitatem, ex historia præsulum qui eam gubernarunt mox demonstrabimus. Diœcesis non solum in comitatu Vindascino, sed etiam in principatu Aurasiensi, & Delphinatu extenditur. Numerantur tamen tantummodo 43. ecclesiæ parochiales. Metropolis olim hu jus episcopatus, erat Arelas ; nur\c autem Avenio. Ecclesia cathedralis sub beatæ Virginis patrocinio condita, patronum quoque habet sanctum Quinidium, unum scilicet ex suis episcopis, de quoinfra. ln ea sunt quatuor dignitates aut perso- natus, videlicet præposituS, archidiaconus, sacrista&præcentor 5 quibus adde fex canonicos, quorum quilibet præbendam habet canonicarui annexam. A longo tempore canonici erant Regularis instituti ; sed auctoritate apostolica facti sunt Seculares. Olim Petruinus episcopus in suburbano civitatis, in loco cujus vocabulum Grasello, in honore sancti Victoris & sancti Petri, &c. fecundum normam sancti patris Benedicti abbatis, vel S. Macha- rii, seu sancti Columbani monasterium celebre condiderat, cui privilegium indulsit subscriptio- nibus comprovincialium præsulum corroboratum, quod vide tomo I. annalium Bened. in append. p. 698. Nunc hujus monasterii nulla supersunt vestigia. Inschedis D. Stephani du Laura invenimus abbatiam dictam Jnsula, cujus abbas erat an. 1225. magister Rolanaus>cujuSnulla nunc exstat memoria. Valriaci est prioratus monachorum Benedictmorum Crudatensium. Prope urbem est conventus fratrum Minorum, & alter Prædicatorum arctioris Observantiæ, ex reformatione R.patris a sanctisiimo Sacramento. In urbe Valriacensi fratres Minores ædes habent. In oppido Buxiensi apud Delphinates habitat sodalitium fratrum Prædicatorum. Eremitæ sancti Augustini reformati m urbe Malacena recepti sunt. Ordinis sancti Antonii alumni Valriaci. Ibidem sunt Miffionarii dicti patres a SS. Sacramento, & Capucini. Nionis duobus milliaribus ab urbe sunt Minores dicti Recollecti. Monialium vero hac in diœcesi sex sunt monasteria s duo scilicet ordiniS sancti Benedicti, unum situm in principatu Arausicano, sub titulo sancti Andreæ de Rameriis, eratque olim ordinis Cartusiani ; alterum Nionis in Delphinatu, estque prioratus pendens a parthe- none S. Cæsarii Arelatensu. Quatuor numerantur virginum Ursulanarum, duo Valriaci, tertium Malacenæ, & quartum Buxii apud Delphinates. Ad illustrandam episcoporum Vasionensium historiam fratreS Sammarthani usi suntschedis doctissimis reverendissimi patris Josephi-Mariæ Suaresii ejufdem ecclesiæ episcopi, & Johannis Columbi prelby teri e societate Jesu eruditisiimi lucubrationibus, qui videlicet de episcopis Vasioneo sibus longos scripsit commentarios. Iis autem non pauca adjecimus, mutatis & castigatis non* nullis, ex ecclesiæ monumentiS & aliis sincerioribuS. jzi ECCLESIA VASIONENSIS. 91L episcopi VASIONENSES. I. S. A L B I N U S. S Anctus Albinus episcopus Vasionensiserat, quo tempore Alamanni, duce Chroco, urbem invaserunt, & sanctum episcopum in Christi confessione constantem invictumque occiderunt. Vide quæ retulimus de sancto Amatio Avenion. episcopo. Quo autem tempore id contigerit nondum nobiS constat s alii enim hanc ] irruptionem revocant ad tempora Gallieni & Valeriani imperatorum an. circiter 266. alii ad annum 312. GregoriuS Turonensis, qui de ea sæpe loquitur, videtur ipsam statuere an. 266. ante tempora Diocletiani, de cujus persecutione non agit, nisi postea. Legenda est oratio S. A mati i Avenionensis episcopi, in collectione ’instrumentorum Avenionenuum. II. D A P H N U S. Hic episuopus de civitate Vafensi, provincia Viennensi, venit cum Victore exorcista ad concilium Arelatensi :, jubente Constantino magno, anno 314. coactum, cui subscripsit. Quidam volunt eum adfuisse concilio Vasensi an. 351. At 1°. de sinceritate hujusce concilii non levis est suspicio. 20. in actis ejus quæ habentur, nulla prorsos mentio sit aut Daphni, aut cu- juspiam episcopi V asion. III. CONCORDIUS. Concordius unus suit ex episcopis quos legimus Artemium in episcopum Arelatensem ordinasse, circa annum 374. Ceterum de iis nihil audemus affirmare, cum veteres codices in quibus hæc leguntur non magnæ antiquitatis notam præ se ferant. IV. AUSpICIUS. Auspicius frequens adfuit conciliis ; etenim anno 439. sedit insynodo Regensi. Biennio ela- pso subscripsit Arausicanæ 1. Sub hoc episcopo celebratum est Vasense concilium, quod Binius fecundum appellat, Sirmondus vero ostendit esse primum. Auspicii sit mentio cum laude in ipsius concilii titulo, qui sic legitur : Constitutiones sancta sunodi habita in civitate Vafensi apud Auspicium episcopum ecclesta catholica, sub aie iduum Novembrium, Diosuoro viro clarissimo consule, anno Christi 442. Valentiniani III.’Augusti decimo octavo, Leonis pepu I. tertio. Ejusdem meminit S. Leo papal. epistola 106. anno , 449. scripta, quæ ipsi & aliis decem episcopis inscribitur. V. FoNTEIUS. Fonteius a Ravennio Arelatensi episcopo est ordinatus ; de qua ordinatione Viennensis episcopus questus est apud sanctum Leonem, causatus eam ad se pertinere. Subscripsit epistolæ synodicæ, missæ a Gallicanis episcopis ad sanctum Leonem. Jam sedebat anno 450. quo S. Leo ipsi scripsit epistolam 50.111. non. Maii. A d eundem scribit Hilarius papaepisu XI. an. 462. Adhuc vivebat an. 472. quippe Apollin. Sidonius initio fui episcopatus, qui coepit hoc anno, scribit epist. 7. lib. VI. Fonteio papa, cmcm Vasionensem fuisse episcopum docet epistola 4 libri VII. Porro quæ ad commendandum Fonteium, hac in epistola dicit Apollinaris, non injucundum erit delibare.* Quoquo loci est ( Vindicius) constanter (affirmat) « m » sttis opinione magni, gradu maximi, non tamen esse vos amplius dignitate quam dignatione laudandos. Pradicat meL leas.sanctas & floridas, qua procedunt de tempe- rata communione blanditias ; nec tamen ex hoo quicquam pontificali deperire persona, quod sa- cerdotii fastigium non frangitis comitate, sed flectitis. Quibus agnitis fic inardesco, ut tum mestm felicissimum judicaturus, cum mihi coram postto sub dtvinaope contigerit, tam securum de Deo suo pectus, licet prafumtiosts, arctis tamen fovere com-< plexibus. VI. E T H I L I U S*. Hunc episcopum sedisse in nefcio qua synodo Arausicana, anno 501. habent quædam sche- dæ ; sied hæc synodus conciliorum collectoribuS prorsijs est ignota, uti & nobis. In concilio primo Aurelianensi, Clodovei I. Francorum regis evocatione celebrato anno 511. ftibscri- t Sextilius Vasatica urbis episcopus. At pertinere ad episcopos Vasatenses, potius videtur, quam ad Vasionenses aut Vasemes. Itaque parum tuta sunt argumenta quæ pro episcqpo Ethilio ecclesiæ Vasionensi vindicando prore- I runtur, neque tamen eum expungendum duximus, quia plurimi suerunt olim episcopi, de quibus nihil certi habemus, nisi quod eorum nomina leguntur in diptychiS. VII. GEMELLUS. Gemellum anno 509. jam præsuisse asseritur ; at unde id probetur non habemus. Constat ipsum adsuisse concilio Epaonensi anno 5X7- VIII. ALETHIUS. Adfuit concilio Carpentoratensi an. 527. subscripsitque epistolæ hujus Iybodi ad Agræ- cium Antipolitanum episc. Sedit etiam in concilio Arausic. II. an. 529^0 nonis Nov. hab : - ta est in urbe Vasensi synodus undecim episcoporum, cujus canones V. ad ecclesialticam disciplinam spectant. Idem Alethius convenit quoque ad concilium Aurelianense IV. anno 541. IX. T H I O D o S I u s Theodosiusnotusestex actis S. Quinidii qui suit eius archidiaconus, ipsiusque vices egit in concilio Arelatensi V. sub Sapaudo metropo- litauo, anno 554. aliqui duopus annis citius ECCLESIA V habitum existimant hoc concilium, cui in hunc l modum subscripsit : in Christi nomine archidiaconus missus a domino meo Theoiofio episcopo fubscripst. X. S. Qy f N I DI U s. S. QuiniditiS Vasionc natus, cum in hujus urbis clero aliquandiu militassct, l’ub Theo- dosio episcopo archidiaconi functus est officio, ejusquc nomine interfuit synodo Arelatensi quintæ, ut jam observatum a nobis. Ejusdem quoque successor fuit, adsuitque ut episcopus concilio Parisiensi IV. anno 573. migravit ad Dominum anno 578. vel sequenti, miraculis 1 in vita & in morte clarus ; de quo in calendario & martyrologio Romano ad xv. cal. Martii. Ejus corpuS integrum cum sacro capite a multis retro temporibuS religiose conservant monachi Benedictini S. Petri de Mauriaco cong. S. Mauri, ac festum ejusdem solemni ritu recolunt die 15. Februarii, & die 23. Septembris, qua ejus sacræ reliquiæ magno apparatu tranflatæ fuerunt in capsam decentio- rem anno 1653. piis curiS R. P. D. Roricii Got- tereau prioris. Sanctum antistitem veneratur urbs Mauriacensis tanquam antiquum protectorem b & olim fiebat proceffio, præsata die 23. ( Septemb. in qua ejus reliquiæ deferebantur per urbem. In ecclefia monasterii exstat altare B. Quinidio nuncupatum. XI. S. BaRTHus, seu DaksiUs. Ut morem geramus traditioni, & breviario proprio ecdesiæ Vasionensis, hunc Sanctum beato Quinidio successorem damus. Brevi autem sedit tempore, ut sequentia docebunt. XII. A R T E M I U S. Artemii Vasensis episcopi nomen variiS in I conciliis consignatum est, ut memoriam ejus delere non pomt oblivio. Sedit quippe in synodo I. Matisconensi anno 581. sublcripsit quoque Valentinæ secundæ anno 584. Denique ad Matisconensem alteram misit qui suo nomine subscriberet anno sequenti. XIII. PETRUINUS al. AREDIUS. Idem est ac Petronius qui subscripsit concilio Cabilonensi, sub Clodoveo II. anno 650. Eum binominem suisse ipse probat, cum in privilegio quod monasterio Grasellensi concelsit, hoc modo præfatur : Arediusstve Petruinus se— E dis ecclesta Vasensis civitatis, ac st indignus, Domino disuensantepontifex. Hoc privilegium Ma- billonius edidit in Appendice ad tom. I. anna, lium, quod communicatum testatur a D. Lu- dovico-Antonio de Rufiy. Datum est cal. Fe- bruar. anno decimo regni dom. Theodorici regis, quem annum refert Mabillonius ad incarnationis Domini annum 684. Hoc monasterium fundaverat Petruinus in suburbano civitatis, in honore S. Victoris & S. Petri, vel reliquorum dominorum Sanctorum, cc- clestarum, ut fecundum normam venerabilis viri S. Patris Benedicti abbatis, vel S. Macarii, feu ASIONEM SIS. 914 . X Columbani degere deberent monachi ibi habitantes. Fundationem hanc approbavit Chlodo- veus rex Francorum ; qui nostrum Vasensem episcopumAredium appellat Apostolicum virum. Post hunc præsulem longum Fuit interpontisi- cium, propter barbarorum incursiones. Quidam admittunt Johannem quemdam tempore Caroli Magni Vasensem seu Vasio- nensem episcopum, h a ne in historia manu seri* pta Avenionensi Andreæ Valladerii abbatis S. Arnulsi Metensis, legitur præceptum Caroli- Magni in gratiam Johannis Vasionensis epi- soopi, qui ad petitionem Gcrardi illustris comi* l tis multa consecutus est a Carolo rege, sed hoc præceptum supposititium est, fabricatumque fuit ex alio Caroli imperatoris quod edidimus inter instrumenta ad ecclesiam Carpentora- ctensem pertinentia. XIV. SIMPLICIUS. Simplicio datur locus inter Vasienses præsu- les, ex veteri documento anni 853. inquiunt Sammarthani fratres. XV. HELIAS. Adfuit Mantalensi cœtui anni 879. ea ex parte celeberrimo, quod novo regno Burgun- diæ & Provinciæ dederit initium : hac enim in siynodo > quæ suit tam procerum quam prasu- lum, corona & regia insignia delata siint Bo* Poni. XVI. HUMBERTUS. Dicitur præfuisseanno911. exIcheda veteri, a nobis non visa. XVII. BENEDICTUS I. Eruitur hic antistes ex tabulis abbatiæ Mon « tis-majoris, annoque 996. Iedebat. Fatemur 1 tamen, nihil nobiS occurrisse in varus, quas exploravinniS chartis, unde hic episcopus in majorem lucem prodiret. XVIII. ALMERADUS. Vixisse anno 1003. in tabulis episcopalibus legitur. XIX. PETRUS I. Petrus quem asserunt episcopalem sedem obtinuisse circa annum 1009. forte ille est Petrus episcopus Vestinensts, qui in inscriptione epistolae Bened. VIII. ad episcopos Burgundiæ & Aquitaniæ quos hortatur ad defensionem Clu- niaci, nominatur cum Eldebcrto Avenionensi, Stephano Carpentorat. Almerado Re- fensi. Vide tom. I V. Collect. Scripr. hist. ranc. Quercetani. Sedit autem Benedictur papa VII1. ab anno 1012. ad 1014. XX. ImBERTUS. Collocatur in serie episcoporum Vasionen- sium ad annum 1026. 1 XXI. P E T R U s II. Petrus episcopus, quem ordinis alicujus alumnum fuisse volunt (quo tamen fundamen* >IS ECCLESIA to nescimus) anno 1040. idibus Octobris, ad—. stitit Bcncdctopapæ IX. basilicam S. Victoris Massiliensis dedicanti, uti legitur in litteris hujus papæ editis in Pontio Mafiiliensi. Ejufdem quoque mentio sit in chartis hujus monasterii, ad annum 1043. Anno sequenti BertranduS marchio Provinciæ donavit monachis Victo- rinis burgum apud Massiliam, & templum sancti Promasii, cui donationi subscripsit noster Petrus, cum aliis præsulibus benemultis. Johannes Columbus in noctibus Blancalandanis, hunc Bertrannum comitem Forcalqueriensem appellat. Verum nuper probavit Ludovicus- Antonius Ruftius in dissertatione de comitum Provinciæ origine, Bertrandum hunc fuisse comitem inferioris Provinciæ, cum fratre suo Jossredo ; Guillelmum vero fratrem eorum natu minorem, obtinuisse partem Provinciæ a Druentia & Verdona fluviis, ad Delphinatum, quæ portio postea dicta fuit comitattu Forcal- queriensis. XXII. BENEDICTUS II. Notus est hic episicopus ex sacramento quod præstitit Rajambaldo Arelatensi episcopoinec- c-lcsia S. Stephani ; tunc enim, uti jam monuimus, ecclesia Vasionensis sub metropoli Are- latcnsi erat. XXIII. PETRUS III. Petrus filius erat Rajambaldi, qui emerat episcopatum Sistaricensem pro filio suo Petro tunc parvulo, qui postea factus est episcopus Vasionensis, ut legitur in charta Bertrandi 11. episcopi Sistaricensis. A patre autem cognominatus est Rajambaldi, ut docent nos tabulæ S. Victoris Massiliensis. Jam sedebat Petrus anno 1056. quo intersuit synodo apud S. Ægi- dium. Anno 1059. donavit & reddidit altari, quod cst consecratum in honore S. Victoris, & S. Mariæ semper virginis, in monasterio Mas- si lien fi abbatiolam S. Victoris & S. Petri, in episcopatu Vasensi in loco Grasello. Acta anno Incarnationis Domini 1059. Anno 1075. XI. cal. Maii fecit insigne donum ecclesiæ Nicien- si, cujus instrumentum edidit Jossredus in sua Nicæa illustrata. Ejus autem exordium tale est ; In Dei nomine, &c. Ego Petrus Vasensis episcopus, scilic.tfilius Raimbaldi, dono….de mea hereditate qua mihi obvenit… cafirum unum quod nominant Drapo… tali tenore ut episcopus, scilicet Raimundus, &c. Subfcripserunt Leodegarius, Rostagnus, Bertrannus fratres. Anno 1078. plures ecclesias cum suis villis dedit monasterio S. Pontii ad Nicæam, ut idem Jossredus refert, cum Leodegario ac Rostagno fratribus, & Raimbaldo, ac Leodegario & Rostagno filiis Rostagni patrui. Præsul il- lustrisiimus Joseph Suaresius episcopus Vasionensis, in claustro siiæ eccleiiæ, a sexaginta circiter annis invenit partem tabulæ marmo- reæ, cum hoc epitaphio brevi : Die cal. Septembris v 1. Petrus episcopus. M. R. B. XXIV. ROSTAGNUS, Accepit anno 1108. bullam datam a Pascha- 1 A S I O N E N S I S. li papa II. anno nono ejus pontisicatuS, qua ipnconsirmat juril dictionem & castra episcopi ( Vasionensis. Anno 1117. donasse dicitur coenobio Mafliliensi 4. cal. Julii ecclesias de Corno, de Albaros, & S. Mariæ de Velzs, ex tabulario Victorino. Verum susipicor mendum in anno consign.indo ; nam aa hunc annum 1117. minime pervenit Rostagnus. XXV. BERENGARIUS I. Berengarius de Mornasiio anno 1113. interfuit pactis initis inter Raimundum Arelaten- sem archiepiscopum, & Petrum de Lambesco, ut jam a nobis est observatum in Arelatensi- bus archipræsulibus. Forte idem est ac B. Vasionensis episcopus, qui designatur prima fui nominis littera, in charta ecclesiæ Massiliensis, anni 1150. Et sane in Gallia Christiana Fr. Sammathanorum legitur sedisseanno 1151. ex veteribus tabulis : interfosse transiationi S. Trophimi ebasilica D. Honorati, in CampiS Elysiis, ad ecclesiam Arclatensem : notari in actis publicis annorum 1152. & 1161. denique præsentem fuisse compositioni factæanno 1173. inter archæpiscopum Arelatensem, nomine Raimundum, & filios Petri de Lambesco, qui olim litigaverat cum alio Raimundo ejufdem sedis archiepiscopo. Ejus autem filii pactorum {’am factorum sorsitan immemores, arcem Sa- onam, &alia archiepiscopi castra invaserant. Asserit Columbus Berengarium antistitem sub annum 1109. Fuisse ejectum Vasione & omnibus episcopalibus castris > Raimundo comite Tololæ, filio Faidar Gilberti Provinciæ comitis natæ ; fortasse quia Raimundus ægre ferebat mediam partem dominii urbis, &c. concessam fuisse episcopis a Gaufrido, Bertran- no& Gaufrido seu Josfredo comitibus, de quibus supra in Petro II. Utrum fuerit aliquis co- 1 mesProvinciæ nomine Gisiebertus, quis fuerit, & utrum filiam habuerit nomine Faidam, aut Faididam de quibus susius disserit Honoratus Bouche lib. IX. hist. sectione I. nihil moror : constat vero Raimundum comitemTolosanum tempore designato, Provincia fuisse potitum, quod ad nostrum propositum sufficit. XXVI. BertRANDUs. Bertrandus de Lambesco anno 1178. sedens in cathedra Vasionensi testis subscripsit in di- ■ plomate Fredericiimperatoris, pro immunitate canonicorum ecclesiæ Arelatensis, ab omni pensitatione municipali seu urbana ; & in alio ejufdem principis privilegio pro ecclesia Dien » sianno 1180. Palatium & castra episcopalia armis recuperavit. Hoc quoque temporepræsens fuit cum Fulcone Mafliliensi epsseopo pactis compositionis Guillelmi, quondam Ebreduncn- sisarchiepiscopi, de donatione Manuascæ, Hos- pitalariis confirmata per Guillelmum Forcal- querii comitem, coram Henrico Albanensi cardinali legato in Provincia. Ex duobus illis instrumentis patet illum minime esse Bertrandum qui jam erat archiepiscopus Aquensis anno 1178. &H79. Certe in diplomate Friderici imperatoris dato anno 1178. pro ecclesia Arelatensi, il7 ECCLESIA V latensi, cujus jam meminimus, uterque Ber-1 trandus subsCriptus legitur, archiepiscopus Aqui- sexticnsis, & episcopus V asioneniis ; quod luce darius demonstrat non unum eumdemque esse Bertrandum, qui primum Vasenfcm eccle- siam rexerit, & migraverit postea ad metropolim A quassem. XXVII. BERENGARIUsII. Berengarius de Reillana, ex nobili genere in Forcalqueriensi pago natus, suffcctus est Ber- trando, qui per comitem Tolosanum, jurisdictione & dominio ad suam ecclesiam pertinentibus privatus eso Interim cum princeps ] iste quoddam munimentum erexisset in monte, ubi nunc sita est Vasio, præsiil comitem anathemate percusse apud castrum de Intercallis, ( Entrechaux,) eique adhærentes ; quod adeo Raimundum commovit, ut ipsum antistitem domo, civitate Vasionensi, & castris de Cre- steto, & de Rastello ejecerit ; quemadmodum ex veteri instrumento compertum est, dato cir- , citer an. 1185. quo testes sacramento confirmarunt quæ dixerant de damnis per comiteS Tolosanos ecdesiæ Vasionensi ilsatu. XXVIII. Villelmus I. < Villelmus de Lauduno ex gente nobili inferioris Occitaniæ opibus & bello clara, anno 1190. siedebat, quo circiter tempore omnem ’* episeopatum a Raimundo Tolosano recepit, &ad mortem usque eum possedit ; sied post ejus obitum, cum cadaver sepulcro mandaretur, jpsius iterum præsulis domus occupata est. Ip- fum esse putamus de quo legitur innecrologio Caisiani. m. nonas Septembris obsit Domnus Cusllelmus Vastoneests episcopus & canonicus sum- fis R. id est S. Run, ut conjicimus. XXIX RAIMBALDUS. Rahnbaldus, seu Raibaudus Flotta genere ac dignitate inclytus, agnatus Guillelmi reguli ForcalqueriensiS, qui V apincensi, Ebredunen- si, Avennico, & pagis a Druentia ad Rhodanum cum summo imperio dominabatur, epi- |. scopus legitur an. 1193. & synodo Vaurensi interfuisse dicitur. Sed id minime certum, nullam enim novimus Vauretssem synodum ante an. Domini 1213. quo Raimbaudus non ampliuS præerat. Cum autem Raimundus Tolosanus hæresi A lbigensium patrocinaretur, & vexaret ecclesias episcoposque, potissimum Vasionen- Fem, Innocentius papa III. ut ipsiustutelæ ac securitati prospiceret, misit legatum in has oras, Raimundum Uceticensem episcopum, de damnis a comite illatiS inquisiturum. Acta in hac legatione prolixius recenset Johannes Columbus. Comes VasioneIssem episcopum, ejusque clericos in vincula conjecerat, palatium epi* seopale ac ædes canonicorum destruxerat, oc- cupaveratque militari manu castrum Vasionen- si :. Quæ damna restituere & resarcire jussus est in concilio Montiliensi anno 1209. a Milone S. sedis legato. Perperam autem Raimbaldo dantur anni 34. in episcopatu, quando ad sum- mum sedit annos 20. aut 22. nec annum 1212. Tomus I. A S I O N ENS IS. 918 praetergressus sir. Anno certe rtrr.pridie idus. Febr. adfuit sententiæ latæ adversos Tolosiæ comitem, qui quartam Beduini castri partem c Monti-majori abstulerat. XXX. R1 p E R T Us. r Ripertus Flotta præpositus fuit capituli, quo veluti gradu conscendit ad summum sacerdotium, videlicet ad episcopatum. An. 1212. adfuit 1 conventui præsiilum provinciæ Arelatcnsis, apud Arauhcam. Legitur adhuc præfuisse anno 1220. ex chartis Valriacensibus ; imo etiam 1 anno 1227. ex instrumentis pactorum cumHo— x spitalariis. XXXI. GU 1 Do. De initiis episcopatus Guidonis nihil certi nobis occurrit. Ante annum enim 1241. minime notus est ; quo circiter tempore legitur ad— 1 fuisse sacramento clientelæ, quod comiti To- losx Albiensis episcopus exnibuit. Concilio Valentino habito anno 1248. intererat ; nec diu postea rexit. 1 XXXII. FARAUDUS. Faraudus cum esset canonicus Vasionensis, dignus vssus est episcopatu, ad quem eligitur saltem anno 1250. quo pius erga S. Quinidium episcopum ecdesiæ suæ patronum, in ea sacel* 1 lum sub ejus nomine construxit & erexit altare. Anno siequenti ad Insulanum concilium provinciæ Areiatensis habitum die Martis post lanctæ Crucis Exaltationem, misit qui se ex- cusiatum rogaret, siioque interesset nomine. De eo enim hæc actorum verba interpretari debemus : Dominis foh anne Avenionenst & S.Va- stonenst etiam episcopis se canonice excusuntibusf sed tamen aliis… committentibus vites suas. Nam pro S. legi debet F. Ceterum huic episcopo multa debet ecclesia ) Vasionensis ; recuperavit enim dominia Vasio* nis, Rastelli, C restet i, & Intercallis* ; com- posuitquecum Alsonsi) fratre siancti Ludovici regis comite Tososatum, & Provinciæ, ustis fidejussoribus Draconeto toparcha Montis-al- bani, & Raimundo de Medullione. Judex autem electus A partibus fuit Guido Fulcodi celebris apud Parisios Juris-consultus. Consensum præbuere Bernardus præpositus & canonici. Nec praetereundum quanto studio, quam amice pacem cum capitulo inierit & coluerit, adhibito etiam Johanne Arelatensi archiepiscopo, sive ut siequestro, sive ut metropdlitano. De- . crevit autem ut decem tantum essent canonici. " Anno denique 1262. sopivit quamdam contro- versiam de nonnullis decimis, cum monachia Valriacensibus. XXXIII. Giraudus. Giraudus de Libra ex canonico episcopus creatus est anno circiter 1271. quo paciscitur cum Hospitalariis, qui duas in diœcesi Vasionensi præceptorias habebant, videlicet Mala- gardæ, & Villæ-Dei. Memoratur in chartis emtionis nemoris Cresteti anno I274. & ln aliis instrumentis an. 1275. de conventionibus cum Podialmeratiis, &c. Nn n , 2, E C C L E S I A V Tost Giraudum de Libra Sammarthani fra— j tres admittunt quemdam Bcrtrandum cpisco- pum, eumquc si.disse anno 1280. asserunt. Post ’cum vero sequitur alter Giraudus episcopus. At mihi videtur idem ac Giraudus de Libra ; nec ulla certa occurrunt argumenta, quibus Ber- trando illi vindicetur episcopatus. Et quidem anno eodem 1280. Giraudus episcopus Vasionensis recensetur inter præsijles, quibus advocatis, & ad consilium adhibitis, BernarduS Arclatensis archicpiscopus dedit Guillelmo Arausicano episcopo, ecclesiam sancti Jacobi Montis-draconis, ut mcnsie episoopali unire- , tur. Anno 1282. a rectore comitatus Vindasci- ni, cum Bertrando episcopo Cavellicensi vocatur ad consilium majoris curiæ. Sedit in concilio provinciali Itssulæ villæ diœcesis Cavelli* censis, paulo ante natale Domini, anno 1288. Paciscitur ciAn Richavo Petri Templario praeceptore Roaissil anno 1290. de aqua Ovidiae (La Louvese) deducenda. Memoratur in canonicorum tabulario, usque ad annum 1295. XXXIV. RAIMUNDUS. Raimundus de Bello-monte anno 1296. Va- sionenses ad profeffionem clitntelæ advocavit, uti testantur tabulæ publicæ hujus anni die 9. ( Januarii conscriptæ, in cœmeterio cathedralis ecclesiæ B. Manæ Vasionensis, coram eodem Raimundo de Bello-monte electo, & confirmato episcopo dictæ ecclesiæ, & Johanne de Mossa præposito, alissque. Anno 1300. cognovit jure episcopali de næresi Valdensium arud Valriacum. Notatur & in actis VasionenubtiS an. 1302. & 1306. necuon in instrumento veteri cujusdam emtion ; s nobilis dominii in castro Crestetenti. Confirmavit compositionem factam inter fratrem Francsscum Laugerium monachum Pancti Andreæ A ve nionen fis priorem ecclesiæ de Aspirano, & homines castri I de Penna, si.iper decimis in territorio ejusdem castri percipiendis, anno 1311. Anno 1319. fundavit ac dotavit quandam capellaniam in siia ecclesia, die 1. mensis Januarii j ex cujus fundationis instrumento habemus Raimundum ab ætatis siiæ primordiis nutrimenta fere cuncta percepisse ab hac ecclesia ; quod siine fatis superque probat, illum in gremio hujus ecclesiæ nutritum adolevisse, & fortasse canonicum fivsse ante episcopatum. Instrumentum hoc vidcsis siuo loco. Recensetur inter præsiiles pro- vinciæ Arehtensis, qui cum siio metropoli— j tano Arelatensi archiepiscopo convenerunt ad concilium * Avenionense, die 18. Junii anno 1326. Eum attigisse annum 1330. suadent aliquae chartæ. Johannem episcopum Avenionensem, ecclesiam Vasionenlem simul rexisse annis I3 ; o. & B35. legitur in vulgata jam Gallia Christiana fufiori s quod neque asserere, neque negare audeo. XXXV. GoTHIUS. Gothius de Bataglia Ariminensis, anno 1336. ex Vasionensi sede ad Ariminensem traductus est.Demumprelbyter cardinalis titulo S.Priscæ L SION EN SIS. 930 sub Benedicto papa XII. Fuit, & patriarcha Constantinopobtanus.Legatus in Siciliam, Rhegii subsistcns Petrum II. Arragonum regem diris devovit, & excommunicavit. Tandem vero Avcnionem reverfus obiit. XXXVI. RAT HE R 1 U S. Hic episcopus concilio Avcnionensi anni 1337. adfuit, ubi pro Ratherio, mendose legitur Rocherius. Ratherio Vasionensi episcopo, Pedis apostolicæ nuntio in regno Sicitiæ scribit Benedictus papa XII. 2. idus Julii anno fui pontificatus 4. qui erat Christi 1357. Eodem quoque anno composiiit litem inter nobilem Raimbaudum de Vasione, & ecclesiæ suæ canonicos. Hoc ipsi) anno vendidit Humberto delphino Viennensi, duci Campssauri, Vien- næ & Albonis comiti & Palatino, quartas partes Propiaci pagi, apud Buxum, præsentibiis Agouto de Baucio domino de Brantulis, & Guigone de Morgiis domino de Spina. Anno 1340. delegatus est cum Roberto patriarcha Constantinopqlitano ad Robertum Neapolis, & Petrum Siciliæ reges, componendæ inter eos (>acis causa, ut observat Fazeilusde rebus Sicu- is. Tranflatus est ad ecclesiam Casiinensem mense Octobri anni 1341. ex reg. Vaticani & Ughello in appendice tom. II. Italiæ Sacræ. Exceffit e vivis Tarenti anno 1343. tertio cal. Martii. XXXVII. PETRUS. IV. Petrus de Casa Lemovix ordinis Carmelita- rum, Valencenis in Belgio comitiorum generalium suffragiis, ad sijmmam hujus ordini$ præfecturam evectus est. ln ea dignitate constitutus adfuit congregationi doctorum, quos Phi- lipp us VI. Francorum rex convenire jusserat in castrum incennarum, ad examinandam opinionem Johannispapæ XXII.dedilatasan- ctorum beatitudine ; aderant quoque Petrus de Palude patriarcha Jerosolyimtanus, Petrus Rogerii archiepisCopus Rotomagensis, Nicolaus de Lira &c. Creatur autem VasionensiS episcopusa Clemente papa VI. & postea patriarcha Jerosolymitanus juxta fratres Sam- marthanos ; Ped vero propius nobis videtur, ipsum prius factum esse Jerosolymorum patriarcham titulo tenus, & ipsi postea demandatam ecclesiæ Vasionensis administrationem, quod tum ex ipsius testamento, tum ex epitaphio in- telligitur. Hanc ecclesiam regebat anno 1348. & hoc ipsi) anno testamentum siuum condidit, die 1. mensis Julii, quopajperes Vasionis & ea— 1 strorum tum Rastelli, tum Intercallis heredes instituit. Obiit eodem anno tertio nonaS Augusti. Jacet in antiqua ecclesia cathedrali, uti suo testamento jusserat, ubi hoc legitur epitaphium ; Venerabili Petro de Casu priori generali ordinis Carmelitarum, Patriarcha ferosolymitano, hujus episcopatus administratori. Obiit anno sulutis 134.8. diei 11. nonas Augusti& miraculis claruit. P. C. Jofejfhus M.tria Suarez. Scripsit docte pro hoc tempore in magistrum sententiarum, & in politica Aristotelis ; item sermones de tempore, de B. Virgine, & de SS. , ji ECCLESIA V< XXXVIII. Pit.vi V. Petrus de Beretto, patria Narbonensis ex eadem Carmelitarum familia, magister sacri palatii fuerat, & Clementi VI. a sacris con> feffionibus. Erat » Grassensis episcopus, quando Petrus de Casa testamentum siium fecit ; ipsum enim elegit testator ad distributionem Iuorum librorum faciendam quinque conventibus ordinis Carmelitani. Fuit vero tantum administrator Vasionensu ; quo munere fungebatur an. 1348. menti ; Septemb. quando videlicet in die S. Michaelis, admisit fratrem Ja- cobum Augerii S. Andreæ Avenionensis monachum, ad prioratum de Tolorenco, ipsi collatum ab Armando abbate : adhucque praeerat an. 1350. Mula scripsit ad theologiam spectan- tia, ex Gelneri bibliotheca, & Ludovico Ja- cob Carmelita. XXXIX. Laurentius. Laurentius de Albiaco, ex registris Vaticani cœpit sedere anno 1356. die ultima Octobris, munitus plumbo Romano. Anno vero 1359. transiatus est ad ecclesiam Tute- lcnsem. XLJohANNEsI. < Johannes Maurelli eligitur in episcopum an. r 36 2. ex tabulis episcopalibus. Anno sequenti Urbanus papa V. eum dedit coUegam Jonanni Aqui-Sextiensi archiepiscopo, ad inquirendum de sanctimonia & miraculis B. Dalsinæ Arioni comitissæ. Interfuit concilio Aptensi, anno 1365. XLI. PsTRUs VI. Petrus Boerius diœcesis Narbonensis e castro Minerbesio, primum monachus Benedi- ctinus Anianæ, tum abbas sancti Aniani * in Septimania, juris doctor consiiltisiimus, ob canonum praecipue singularem peritiam, & vitæ integritatem ab Urbano V. ecclesiæ Urbeveta- næ præsicitur anno 1364. xvn. cal. Decemb. administravitquehanc sedem usique ad annum 1370. quo transfertur nonis Octobris ad episcopatum Vasionensem, ut constat ex libro pro- visionum præla torum Vaticani. Notatur in tabulis epsseopalibus eodem anno, item in actis damnationis quorumdam Rastellensium pro feralibus carminibus. Iterum reversiis est ad pristinam ecclesiam Urbevetanam anno 1376. quam rexit laudabiliter admodum, variis ingenii monumentis relictis. Scripsit poemata quædam in bibliotheca Sublacensi asservata, necnon commentarium in regulam S. Benedicti. At quia fautor erat Roberti Geneven- sis, quem Gallia, Germania &c. pro legitimo papa habebant siub titulo ClementiS papæ VII. eapropter ab Urbano VI. Romam vocatus, quia venire contensserat, episcopatus gradu privatus est an. 1378. De.cujus vita’ Ughellus tomo I. Italiæ sacræ in præsiilibus Urbevetanis. Tomus i. SIONENSIS. XLII. Eblo. Eblo de Mederio prius clericuS cameræapo- stolicæ, postea Vasionensis episcopus fuit anno 1)76. Dotavit cum fratribus siiis Guillelmo de Mederio prius abbate Mansi-Garnerii diœcesis Tolosanæ, postea S. Ægidii, & Oliverio nobili milite conventum & hospitalem domum de Feudis (des Eienx) diœcesis CaturcensiS, ordinis siancti Johannis Jerosolymitani, ut docet charta quam inter instrumenta edidimus. XLIII. RAIMUNDUS II. Ex historia genealogica illustrissilnæ domus de Bona {de Bonne de Lesdiguieres) auctore AI- lardo, RaimunduS filnis erat Francssci de Bonne, & Alaidis(Jde Laye, vitamque religiosam amplexuS erat in ordine Fr. Prædi- catorum ; quæ omnia citat ex hoc auctore eruditissimus D. du Fourny in historia genealogica regiæ domus Franciæ &c. quam vir diligentisii- mus in exploraudis veteribus iustrumentis, & veritatis studiosissenus, paulo ante mortem, auctiorem & emendatiorem publici juris fecit. Legimus tamen in Gallia Christiana Fratrum Gemellorum in catalogo Vasionensiumepisco- porum, hunc appellari Raimundum Guillelmi. Sed ipsi de sie loquenti fides est adhibenda ; ita autem de si : præfatur : Ego frater* Baimundus dc Bona, magister tn theologia, episcoput Vastonensts &c. Raimundus ex issdem doctisii- mis fratribus jam sedebat an. 1380. Certe anno sequenti, die 17. Januarii sacrum * viaticum administravit Petro FJandrini cardinali, ejus » que testamentum excepit, de electione Clementis VII. quem in extremiS posicus verum esse pepam aileruit. Eodem anno xv. caL Maii idem Clemens septimus Raimundo provinciam dedit ut de Urbani V. sanctitate, editisque ad imploratam ejus opem miraculi$ cum Siguino patriarcha Antiocheno ecclesiæ NemausensiS administratore sueram actionem instrueret, inquit Odoricus Kainaldusad an. 1381. XLIV. RADULEUS. Hic episcopus extabuliS capituli sedisse creditur ab an. 1397. ad an. 1401. uti lego in vulgatiS catalogis. XLV. GUILLELMUs II. Guillelmum de Pesserato jam episcopum fuis- Ie anno 1401. minime potest in dubium revocari j adfuit enim hoc anno transtationi corporis Clementis VI I.ab ecclesia nostra domina Ave- nionensiS, ad novam Cælestinorum basilicam, in eadem civitate. Bernardonum de Serris toparcham Malaucenæ suscepit in protectorem ecclesiæ Vasionensis, anno Christi 1410. XLVI. HUgo. Hugo de Theyffiaco patria Sabaudus, de quojam diximus in episeopis Tricastinis, cujus ecclesiæ fuit administrator, an. 1412. erat episizopus Vasionensu ; quo videlicet annopon* a Collectio noc. Balufii ad Vitas paparum Aven. coi 931, i Ibidem coi. 918. N nnij ECCLESIA’ tisici juravit fidem dientelarem, pro Vasione civitate, Cresteto, & aliis episcopalibus ca- * stris. Prætereaanno 1425. adfuit desinitioni limitum Salonis, inter archiepiscopum seu administratorem Arelatensem & cives. Iste Arela- tensis archipræsiil erat Johannes de Broniaco, qui nostrum Hugonem consanguineum suum vicarium generalem instituerat in spiritualibuS & in temporalibus, pro archsepiscopatu Are- latensi. Issem Hugo creatus est curator pro exsecutione fundationis collegii Anneciaci, * fa- ctæ ab eodem Johanne de Broniaco cardinali Ostiense Consule quæ de eo diximuS in episcopis Tricastinis. Obiit autem Cresteti anno H45- XLVII. PONTIUS. PontiuS de Sadone in academia Avenionen- si professor, primiceriatus dignitate functuS est in arduis concilii Basileenhs temporibus, 3uibus Eugenii IV. auctoritatem sijmma pru- entia tueri visiis est. Erat etiam præpositus ec- clesiæ Avenionensis. Successit autem Hugoni in Vasionensi siede, in qua ejus fuerat coadju- tor, ut nonnulli existimant. Adfuit an. 1448. 4. Decemb. elevationi trium SS. Mariarum. An. 1456. *die 23. Martii, adsuit synodo A veni on. sub Petro de Fuxo Cardinali, &Alano pontifioiis legatis. An. seq. legitur vicarius gene- ralis Alani cardinalis Aven. episcopi. An.I4.65. fuit orator ad Paulum papam II. pro civitate Avenion. cum Francssco Malespine consule, & , duobus aliis. Rexit ad annum 1469. XLVIII. J O H A N N E S II. Johannes de Monte-mirabili, Calvomonta- nus, Lingonensis diœcesis, referendarius pa- pæ, a Sixto IV. præfectus fuit libellis sub- ugnandis j cui etiam laudatuS pontifex contulit canonicarum & præbendam, in ecclesia Cameracensi. Cumque ipsi adversaretur Johannes Jongleti consiliarius regius in parlamento Parisiensi, pro eodem contendens sacerdotio, in jpsiim Sixtus papa stylum exacuit, quasi pel- fime de fide sentiret hic JohanniS de Monte- mirabili adversarius. Quo vero tempore factus sit Vafionensis episcopus, quantoque suerit, non possumuS definire. In ejus favorem idem Sixtus impertitur indulgentiarum privilegia ecdesiæ S. Johannis-Baptistæ, loci de Calvo- monte, ex parochiali in collegiatam institutæ ; in qua sacro baptisinatis fonte renatus fuit, cujus parentum corpora ibidem inhumata jacent : diplomaque pontificium datum est Romæ an. 1475. die 6. idus Febr. Ibidem fato sungitur, prius condito testamento, quo ædes siias legavit B. Mariæ de Populo, in qua basilica ædiculam S. Johannis construxerat. Spectatur ibi sepulcrum eius & epitaphium legitur in hæc verba : Johan. de Monte-mirabili hicjepultumdntelligentiaapo- stolicum abbreviatorem, fidet Referendarium se- cretum, probitat Sixto quarto pontifici maximo familiarem, religio epijcopum Vafionenf em fecit, quibus perfunctus, septuagenarius obiit tertio fu- » *l. sonctiNicolai, vulgo ItCtllt^t > ride inter instrv mcma « cclcsiaE Avcn. C. XXVUI.p. 146. coti. ASIONENSIS. 934 nii anno miUefimo quadringentefimo feptuagefimo nono. Hac fi confideret. admonent. XLIX. AmALRICUS. Electus in episcopum an. 1479. confirmatur anno sequenti, ex archivo Vasionensi. Biennio elapso abdicat scilicet an. 1482. & alteri transcribit episcopatum I ex actis consistorialibuS. L. O D o. 1 Odo Ozic abbas S. Polycaepi ordinis siancti Benedicti diœcesiS Narbonensis, electus est die 17. Julii anni 1482. ex acti$ consistorialibuS » inquiunt Fratres Sammarthani, qui ejus obitum notant anno sequenti, subrogatumque ipsi asserunt hoc anno die 17. OctobriS Rolandum ignotæ sisdis episcopum. Hunc vero episcopum Strætermissum aiunt a J. Columbo ; ad cujuS ententiam accedimus, quippe Odonem episeo* pum adhuc invenimus, anno 1489. LI. BENEDICTUS III. Benedictus de Paganostis FlorentinuS, ordr nis fratrum Prædicatorum, acceffisse ad regendam hanc ecclesiam an. 1485. legitur apud Sammarthanos. Verum disserendum ejus episcopatus exordium putamus ad aliquot annos ; quod Odonem adhuc episcopum inveniamuS an. 1489. Obiisse dicitur Florentiæ anno 1523. ubi conditus est apud sodales fuos, ordinis videlicet S. Dominici alumnos. LII. HIERONTMUS. Hieronymus ScleduS patria Vasionensis, magister domus Clementis VII. factus est episco- pus anno 1523. Hic titulum assumsit comitia V asionensis, & vicecomitis Cresteti, Rastelli ; , & Intercallis, quæ toparcharum nomina de » sierunt in titulum comitis Capreriarum ; cum magna olim contentio suerit de dominio Capreriarum, ( quoddam territorium est Vasionensis pagi) inter episicopum & comitem Toletanum. Carus erat Clementi VII. qui eo usus est ad siicras confefliones, ipsumque brevibuS pontificiis subscribendis præfecerat. Sedit ab an.I523.ad 1533. quo anno efflavit animam, IV. ; nonas Januarii. Jacet in ecclesia cathedrali Vi- centiæ cum hoc elogio ad ejuS sepulcrum appo- sito : Hieronymo Scleaoepiscopo Vafionensi, Clementis VII. pontificis maximi domui magistro, in Hifpaniam legato ab eo ad Carolum V. imperatorem misso, rebus supra omnium fpem ejus prudentia celeriter & ex voto confectis, affinitate etiam inter iliot juncta, Casure in Italiam ad- ducto, cum Venetit ceterisque Italia principibus sudere inito, duce Insubrum Casuri conciliato, in Belgis iterum apud eundem legatione functo, Ro » ma in majori dese expectatione sublato, Johannes Petrus fratri optimo, ac innocentissimo P. Vixit annos duos & quinquaginta, dies duos. Obiit quarto nonas Januarii anno 1533. LIII. TkomaS. Thomas Cortesius Prati in Ttsscia natus, cum esset datarius & notarius ClementiS papæ VII. confecit instrumentum de pactis matriJ>„ ECCLESIA V « monii Catharinæ Mediceæ neptis siimmi pon- •1 tificis, cum Henrico duce Aurelianensi filio Francisci I. Francorum regis » quod publica* vit Massiliæ anno 1533. Eodem anno creatur Vasionensu episcopus, Ieditque tssque ad an. 1551. LIV. Jacojus. Jacobus Cortesius Thomæ episi ante adeptas infusas ex legitimo conjugio filius, Prati ortuS, patriarchæ Alexandrini titulo infigni- tus, patri successor datus est anno 1551. in sede Vasionensu Inter fuit concilio Tridentino. An- ’no 1560. coadjutorem & pastoralis sollicitudi- nis participem elegit Raineri Ceuli Pisanum so- ronS suæ nlium, ordinis Prædicatorum, qui Fub titulo episicopi Majoricensis consecratus fuerat 1 sed morte ante avunculum siium præ- reptus estCresteti anno 1570. at non diu sij- persuit Jacobus, cum ab anno 1551. tantum rexerit per annos 18. L V. GV 1 L L E L MUS III. Guillelmus Geyssolmus, aliter Chessolmus nobili familia Scotorum Cheisolmorum oriundus ; ex Dumblanensi in Scotia antistite, ob patriæ defectionem a religione Catholica Ro> ( mam sis conferens, a papa datus est episcopus ■ huic ecclesiæ Vasionenu. Anno 1569. adruit concilio provinciali apud Avenionem celebrato. Post siexdecim annos ea dignitate consensu pontificis se abdicans, ad majorem Cartu- siam contendit, in qua ordinem professus, annos aliquot humillime, & magno siiorum Cartusianorum exemplo vixit > ordines conserenS fratribus, ac postmodum Lugdunensi &Ro- manæ Cartusiæ succeflive praefectus, a siimmo pontifice ad Jacobum regem ( quem e sacro fonte sijsceperat) legatus, indeque reversus, pro Maria Scotorum regina extra ordinem £ orator in curia commoratus est, & Romæ obiit Cartusianorum prior, ubi sepelitur anno . 1593. die 26. Septemb. donatus post mortem hoc epitaphio : D. O. M. Ob honorem GuiUelmi Geyssolm Scoti, qui co adjutor & successor GuiUelmi episcopi Dumblanensis patrui sui, tum Maria & Henrici regum Scotia orator ad Carolum IX. regem Francorum. Hinc ad pontifices maximos Pios IV. & V. cui regum Scotia nomine obedientiam prafiitit, & a quo commis- fum fibi Vafionensem episcopatum summa cum £ laude pietatis, ac fidei per annos XVI. turbulentissimis temporibus administravit, moxssexage- narius regulam Cartufiensis ordinis professus quietem sueram appetiit, unde a Sixto V. pontifice maximo ad Jacobum VI. regem Scotia nuntius allegatus pro Catholica religionis post-liminio fuit prior Lugduni, dum * rexit tandem Poma, ubi VI. cal. Octobris anno falutis MDXCIH. decessit, & fepultus quiefcit. Guillelmus filius johannis, nepos Jaeobi fratris supra fcripti GuiUelmi epif copi poni curavit. A S I O N E N S 1 S. w LVI. GUILLELMUS IV. Guillelmus Cheisolmm ex fratre nepos, Guil- ldmo Cartusianorum institutum profitenteepi- scopatu donatus a pontifice 1584. post Sacratum præsiilem Carpcntoratensem, administravit comitatum Venaiffinum ; a papa missus leganu ad Scotiæ regem, edito libro adversiis Calvi- nistas patriæ suæ, interiit 13. Decembris 1629. Jacet in ecdesia cathedrali, ubi legitur hoc epitaphium, quod de illo plura nos docdutt D. O. M. 5 ETMEMORIA Guillelmi Gejssolm Scotti e baronibus de Crono- ms, cujus avia materna Jaeobi IV. regis Scotia foror suit, episcopiVafioneufis ex rectore comitatui Venefini, qui Catholicam religionem ut in patria refiitueret • susceptis itineribus, libris editis, omni ope conatus ut in dincefisua efjloresceret, verbo & exemplo prasuit. Demum atate ac labore fractus, migravit in cnlum idibus Decembris anno MDCXXIX. Et hic suus efiex tefiamento b vixit annos LxxxlI./rMT XLIV. Guillelmus filius Johannis fratris fuprafcripti I GuiUelmi episcopi » nepos Jaeobi, P. C. LVII. MICHAEL. | Michael DalmeraS Balneolensis Occitanus, 1 decanus ecclesiæ GriniacensiS, coadjutor decessoris Guillelmi, & episcopus Philadelphiae, succesiit anno 1629. Obiit an. 1633.16. AprisiS in natali solo Balneolis in diœcesi Uceticensi, sepulttiS ibidem in ecclesia Recollectorum extra urbem. LVIII. JosEPHUs-MARIA. s Josephus » Maria Suarez AvenionensiS, Josie- 1 phi filius ; e præposito * Avenionensis metro— • polis, & vicesgerente, necnon Urbani VIII. > pontific.max. intimo cubiculario, Romæde— p gens in comitatu Francisci cardinata Barberi- ni, cum jam fuissetconIecratuSepiscopusaflj » stens papæ-, defuncto Michaele creatur episco » pus Vauonensis anno 1633. & die 31. Julii consecratur Romæ in æde S. Silveltri in Monte* cavallo, ab episcopo Sidoniæ Scanarola, affi- stentibus Cæsio Ariminensi, & Rubia de Bre » tinoro episeopis. Hoc ipsi » die scripsit clero & populo civitatis & dioecefis Vafionenjss, ad eoS muniendos adversius vicinorum hæreticorum praestigias ; ideqque eos hortatur ad perseverandum in obedientia erga S. sedem. Dat. pri> die cal. Aug. 1633. Vir Græce & Latine doctus, antiquitatis sacræ & prophanæ studiosiis multa in lucem edidit, quorum catalogum refert Allatius in apibus Urbaniis. De eo ita lego in lpeculo juriS interpretum universitatis Avenionensis, auctore Dom. Ber- nard canonico ecclesiæ metropolitanæ Ave- nionensis : Jofephus-Maria Suarexæus Vaticana bibliotheca prafectus, episcopus Vafionensis, basu lica fancti Petrivicarius & doctorcoUegiatus, nunquam fine laude nominandus, notitiam librorum primus in lucem edidit ab omnibus ee- Nnn iij „7 ECCLESIA V lebratanhpra ceteris a Carolo Fabroto editioni Pa— j ristensi codicis bafilici an. 1647. prafixami a Goto- frido in editione fui codicis an. 166$. Amstelo- dami s a Vizzonio tractata de mandatis princi- pum ad l. 3. n. 2. cod. eodem commendatam. Fuit etiam antiquitatum indagator exactissimus, teste Ciaconio in vitis pontificum, in notitia linguarum peritijsunus, emin. cardinali Barberino Mecenati intime carus. Plura typis Vaticanis opuscula, qua volumina implerent, edidit, aut de una in aliam vertit linguam. Libros duos Pranestes antiqumRo- ma editos anno 1655. & Nili abbatis opera e Gra.. eo Latine edita, insul. typis Sarberinis. An. 167}. obiitsummo litterar. reipublica luctu. Multa in civitate siia siapienter egit ; in pri- mis B. Quinidio ædem restituit ; in qua hactenus leguntur hi duo versus, quos parieti inscul- pi curavit : Sancto quinidio reparo venerabile templum, rI)t mihi coelestem praparet ipfe thronum. Anno 1666. transcnpsit epiIcepatum fratri suo Carolo. Fuit orator ad Clementem papam IX. pro urbe Avenionensi. Obiit Romæ in cancellaria, sepultus in sacrario sancti Petri in urbe, cujus ecdesiæ vicarius suerat. LIX.CAROLUS-JOSEPHUS. Carolus-Josephus Suarez frater decessoris Fui, multis ante episcqpatum functus muneribus, ex eanonico metropolis A venionensis electus est ab Alexandro VI I. ad regendam Vasionensem ecclesiam, per resignationem fratris anno 1666. posseffionem iniit, & Iolemni more ad suam accedit eccsesiam die 8. Maii anni 1667. Vir vita & morum candore conspicuus, sanctitate plenus & meritis animam Deo reddidit Vasione die 7. Novembris anni 1670. sepultus in eccle- fia majori novæ Civitatis Vasionensis, ubi hoc habet epitaphium : Hfc fitus’est Carolus-Jofephus Suarez episcopus ; Vafionensis populari morbo, dum se suis superimpendit abreptus vn. Novembris M D c lxx. £ tribus huic folio quos gens dedit alma Suares Vnus adest Carolus victima facta gregis. * Urbs rapuit primum, juniorem Sorgia luxit : Hic tibi quifquefedes forma tenenda manet, sufepnus Franciscus episcopus P. ASIONENSIS. <>38 LX. LUDovICUS-ALFONSUS. Ludovicus-Alfonsus Suarez, Josephi-Mariæ & Caroli Josephi episcoporum frater, a Cle- mente X. Creatus est forum successor an. 1671. Possesiionem accepit die 6. Junii ejusdem anni. Obiit die 13. Martii anni 1685. Avenionique sepultusest in ecclesia sancti Desiderii. LXI. FRANCISCUS. Franciscus Genet academiæ A venionensis in Iaera theologia & utroque jure doctor aggregatus, ubi institutiones Justiniani per biennium interpretatus est, philosophiæ quoque cathedram a Dominico de Marinis arcsuep o Avenionensi fundatam per aliquot annos ob. tinuit. Ibidem theologiam docuit, donec ab emin. cardinali Hieronymo Grimaldo Aqui- Sextiarum arcbiepiseopo ad instituendum seminarium est vocatus. Theologiam moralem lingua Gallica, promovente cardinali le Camus Gratianop. episcopo, typis commisit, quæ multiplicibus editionibus celebris, Parisiis, mox Veneriis in Latinam linguam versa prodiit. Franciscus vero abInnocentio papa XI. circa an. 1686. ad episeopatum Vasionensem assumtus, . consecratus est die 25. Martii ejusdem anm.De- ’functus-est die 17. Octobris 1702. aquis siissoca- tus, vix æt. annum 63. ingressus. Ita fere de ipsi) seripsit D. Bernard canonicus AvenionensiS in lpeculo illustrium juris interpretum, qui publice professi siint in Avenionensi Universitate, nondum publica luce donato, quod penes no$ habemtiS. LX II. JoS E P HUS-FR A NCI S CUS. Josephus— Francisicus Gualtieri archidiaco- nus Cavellicensis & vicariuSgeperalis Albanen- sis episcopatus, pro eminentiffimo cardinali Cæ- sireEstræo, Vasionensis episcopusefficitur an- ) no 1703. Romæ consecratus4.Martii,.posses- sionem per procuratorem cepit die 8. Junii ejus- dem anni, & die 21. Octobris sequentis, solem- ni episcoporum ritu ingressus est urbem. Palatium episcopale ædisicat • vigetque hactenus. PRÆPOSITI vasionenses. I.T^ Ipertus de Flotta præpositus, factus est XXepiscopus, & ad regimen ecdesiæ Vasionensis accedit annocirciter 1212. II. Bernarduspraeerat tempore Faraudi epi- scopi, testssque fuit compohtioniS factæ inter Alfonsiim comitem & hunc episcopum. III. Johannes de Mossa anno 1277. horni- nium recipit pro prioratu & dominio de Vinariis. Idem memoratur cum Giraudo episco- po anno I2S2. & cum Bertrando Tricastinensi episcopo. Anno 1296. adfuit sacramento clien- tari quod Raimundo episcopo præstiterunt cives Vasionenses, ut seges in hoc episcopo. Obiit i 28. Octobris 1299. Vir boni testimonii & recordationispræclaræ dictus. IV. Gruillelmus de Serinhano electus est 7. Novembris 1299. ex sacrista, illustri prosapia, litterarum scientia, vitæhonestare& moribus in- signis. Memoratur adhuc in diversis instrumentis anno 1308. & 1319. Vide in collectione instrumentorum. V. Guillelmus II.de Valle præpositus Vasionensis 1332. VI. Raimundus Martelli 1357.1342.1343. VII. Hugo de Boffio præpositus obiit anno 1370. VIII. Petrus Mouricherii electus fuit r370. j Anno 1377. l ominium recipit. IX. Guillelmus Berigerius, al. Blegerii inle* gibus baccalaureus, vicarius generalis domni Kadulphi episcopi Vasionensis, administrator & gubernator capituli anno 1395. memoratur præpositus 1402. 1407. 1418.1421. Benedictus papa XIII. seu Petrus de Luna ei commisit ca- stcllaniam & capitaneatum castri civitatis Va- sionensis, data bulla apud pontem Sorgiæ vr. idus Novembris, anno 9. siii pontificatus, quam vide inter instrumenta. X. Bertrandus de Urro licentiatus in decretis 1433- XI. Johannes II. Feutreriipratpositus 1470. XII. Michael>Francsscus præpositus 1480. >494- XIII. LudovicusI. de Balma 1515.1526. XIV. FrancssctiS I. de Cavaillon 1557. Obiit an. 1602. post 60. vel circiter afinos regiminis. XV. Jacobus Brusset per resignationempræ- ccdcntis ex sacrista successit in præpositura. Anno 1625. coadjutorem elegit. Obiit an. 1653 » XVI. Franciscbs II. dinguibert doctor Pacræ theologiae ex coadjutore. Obiit anno i<>79- XVII. Ludovicus II.dTnguibertdePrami- ral Carpentoratensis, ex coadjutore anno 1686 » rcsignavit D. Felici Mariæ de Vincent de Ro- cheguerin. XVIII. Felix Maria de Vincent de Roche- guerin ex resignatione anno 1686. possesiioncm iniit. Resignavit anno 1689.Pequend, meIsse Martio. XIX. Josephus-Joachim Maver in decretsa licentiatus, posseffionem iniit eoaem anno. 30 « Martii.