 Praefatio in Evangelium secundum Marcum |
Evangelium secundum Marcum  |
| INCIPIUNT CAPITULA LECTIONUM SECUNDUM MARCUM. | |
| I. | Esaiae testimonio Iohannes angelus id est nuntius appellatur, et praedicatio eius baptismusque refertur. |
| II. | Christus praedicans baptizatur, ubi trinitatis panditur sacramentum. |
| III. | De vocatione Petri, Andreae, Iacobi et Iohannis piscatorum. |
| IIII. | In synagoga de homine spiritum inmundum metuentem et confitentem expellens sua ab hominibus potestate laudatur. |
| V. | A socru Petri febre verbo tactuque depulsa, varia cunctos infirmitate curavit. |
| VI. | Leprosus verbo quo ait Volo mundatur, et curatio paralytico cum remissione tribuitur peccatorum. |
| VII. | Levi, qui et Mattheus, de teloneo vocatur, et pro publicanorum convivio querella vel obiectio Pharisaeorum panni veteris et vini vel utrium comparatione refellitur. |
| VIII. | Pro spicarum in sabbato vulsione reprehensoribus increpatis, sequitur manus aridae restitutio. |
| VIIII. | Consilium contra eum faciunt Pharisaei: deserviente sibi navicula, tangentes eum diversis infirmitatibus egroti sanantur. |
| X. | Duodecim discipulos ad praedicandum verbo conlatis virtutibus mittit: et in Belzebub eum posse dicentes redarguit, inremissibilem esse dicens in spiritum sanctum blasphemiam: et matrem ac fratres eos vocat qui patris fecerint voluntatem. |
| XI. | Docens proponit parabolam seminantis, et suis eam seorsum exponit clara manifestatione discipulis. |
| XII. | Lucernam sub modio non ponendam, vel dormiente homine sata eius crescere, et de grano sinapis dicit. |
| XIII. | Tempestatem verbo compescens, et daemones eiciens ire concessit in porcos. |
| XIIII | Vadens mortuam suscitare filiam Iairi, muherem a profluvio sanguinis sanans, suscitat protinus et puellam. |
| XV. | Mirantes doctrinam et virtutes fabri filium dicunt, audientes ab eo non esse prophetam sine honore nisi in patria sua. |
| XVI. | Mittens duodecim praedicaturos praeceptis instruit, conlata gratia sanitatum. |
| XVII. | Herodes tenens Iohannem die sui natalis occidit caputque eius saltationis praemium in disco filiae tradit. |
| XVIII. | De quinque panibus et duobus piscibus quinque virorum milia saturavit. |
| XIX. | Quarta noctis vigilia venit ad discipulos ambulans supra mare. |
| XX. | Accusant Pharisaei discipulos non lotis manibus manducantes, et increpantur ab eo de parentum inspretione, vel de ceteris exponente quae ·possint hominem inquinare. |
| XXI. | Mulieris syrophenissae filiam a daemonio liberat. |
| XXII. | Muto surdoque vocem restituens dicit Effeta. |
| XXIII. | De septem panibus et paucis pisciculis quattuor hominum milia saturavit. |
| XXIIII. | Pharisaeis signum quaerentibus dari negat, et doctrinam eorum praecepit sub fermenti nomine praecavendum. |
| XXV. | Caecum paulatim curat et ut nemini diceret imperat. |
| XXVI. | Interrogantibus quem eum dicerent, Petrus Christum dei confitetur, et mox quia domino passurum se dicenti ·contradicit arguitur. |
| XXVII. | Qui perdit, inquit, animam suam propter me, invenit eam: nec gustaturos quosdam mortem donec videant eum in regno eius: statimque transfiguratus inducitur, et Iohannem Heliae passuri ipse similia passum dicit. |
| XXVIII. | Omnis populus videns dominum pavescens occurrensque salutat: et filius cuiusdam incredulitatem suam iuvari precantis a daemonio liberatur. |
| XXIX. | Tradendum se praenuntians, et discipulos quid in via tractassent interrogans, docet primatum non esse quaerendum. |
| XXX. | Virtutem in eius nomine facientes non sinit prohiberi, et de abscisione membrorum scandalizantium figuraliter docet. |
| XXXI. | Pharisaeos de uxore dimittenda quaerentes Mosi testimonio convincit, et infantes a se vetari prohibens benedicit. |
| XXXII. | De difficultate divitum intrandi in regnum dei mirantibus discipulis ait contemtores bonorum saecularium centuplum cum persecutionibus recepturos. |
| XXXIII. | Item praedicens se occidendum, sedes petentes Iacobum increpat et Iohannem, de principatu gentiles prohibens imitandos humilitatis exemplo monstrato. |
| XXXIIII. | Bartimaeus caecus mendicans inluminalur et sequitur. |
| XXXV. | Mittit adduci pullum asinae, cui sedens audit a turbis osanna. |
| XXXVI. | Egressus de templo ficulneae maledicit, regressusque vendentes eicit, arefactaque ficulnea mirantibus ait orantes credendo accipere postulata. |
| XXXVII. | De potestate percontantibus, Iudaeos ipse de baptismo Iohannis interrogando convincit, et de vinea colonisque pessimis parabolam ponit. |
| XXXVIII. | Temtantes de reddendo Caesaris tributo cousequenter ex suprascriptione vel imagine confutavit. |
| XXXIX. | Sadducaeis de muliere septem fratrum uxore temtantibus ob incredulitatem resurrectionis exprobrat. |
| XL. | Scribae de mandato legis interroganti geminum dilectionis ostendit: et cuius sit filius Christus interrogans docet ex principio psalmi centensimi noni: salutationum quoque eorum in foro ambitum notat. |
| XLI. | In gazophilacium pauperem viduam duo minuta mittentem cunctis dona iactantibus praefert. |
| XLII. | Aedificationes templi monstrantibus praenuntiat ruituras, et de diversis ultimi temporis temtationibus futuris prolixius disputans seductiones ammonet praecavendas. |
| XLIII. | Diem adventus solum patrem scire dicens, nescientes eam servos vigilare praecipit et orare. |
| XLIIII. | De alabastro ungenti vel proditione Iudae traditoris ac praeparatione paschae refertur, nec non et cenae eius mysticae panditur sacramentum. |
| XLV. | Traditionis ac passionis eius gesta narrantur. |
| XLVI. | Resurrectionis eius perinde breviter veritate monstrata quorundam incredulitas clementer arguitur, et ascensio atque a dextris dei consessio vel discipulorum praedicatio signis sequentibus indicatur. |
EXPLICIUNT CAPITULA LECTIONUM
| Praefatio in Evangelium secundum Marcum |
Evangelium secundum Marcum |