Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/237

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


4oa ECCLESIA albanensis, ejectum e sua sede fpoliatumque. Agennensem episcopum, violata sæpiffime pro- • missa facta sanctæsedi. Mortuus dicitur n. cal. Novembris anni 1223. XXXI. ROSTAGNUS. Rostagnus e nobili stirpe de Sabrano renun- • tiatus episcopus circiter annum 1224. an. 1226. IV. cal. Februarii testis fuit fidei clientaris datae ac promissæ a Bonisacio de Castellana, Rai- mundo Berengarii comiti & marchioni Provincias, insuper Forcalqueriensi comiti : Acta suerunt hæc apud Regium in domo domini episcopi. • TestisD. R.Regiensis episcopus.Dom.R.Forojuliensis præpositus. Isuaraus de Romole sacrista Regiensis, &c. Romæus notarius mandato utriusque partis, hanc chartamferifst, &figillum Dom. comitis, & stgillum Dom. episcopi, & figillum Bonifacii de Ca- fiellana apposui, & hoc figno meo fignavi. Rostagnus nominatur adhuc in testamento Berengarii ■ an. 1258. Toto fui episcopatus, qui 16. annorum fuit, tempore, pluresRejensi sedi univit toparchias, dominium nempe Montis-pezati, castrum S.Johanneti, & mediam partem pagi S. Laurentii. Nec temporalibus tantum ecclesiæ iuæboniS providit > sed & soiritualibuS & iis maxime. Mi- noritarum coenobium fundavit, quod sanctus < Franciscus vivens Reji instituit, & præsentia’ sua miraculisquehonestavit. Idem conventum fratrum regulæ Franciscanæ, quos de poenitentia vocant, erexit ; de S. Maximo ad xni. cal. Junias festum magno apparatu quotannis celebrandum indixit. Deinde societatem fecit, anno 1232. cum clero collegiatæ beatæ Mariæ Vernonensis in diœcesi Ebroicensi, propter S. Maximum utriusque ecclesiæ patronum. Nominatur vero 1234. pridie idus Decembris in Raimundi Berengarii alsignatione facta Johan- ni Arelatensi archiepiscopo, totius bajulæ Alta- vezii & Aquensu. Quo ulque vixerit ignoramus, j XXXII. GUILLELMUS I. Guillelmum Rostagno successerem dant qui ante nos episcoporum Regensium seriem ordinaverunt. Verum errant dum illum sedisse anno 1250. docent ; diu enim anteaFulco qui sequi- tur, cathedram hanc obtinebat, ut mox demonstraturi fumus. XXXIII. FULCO 11. Fulco, cui cognomen de Cailla tribuunt, Bri- niolæ ortus, electus est Regensis episcopus circa annum 1240. uti probatur ex tabulis Montis— j majoris, in quibus legitur Guillelmum Forcal- 2uerii comitem, probantibus filiis Guiraudo & iaucherio, ac Raimundum Montis-majoris abbatem, Johannem Arelatensem metropolium in controversia de castro & villa Pertusii judicem apud Arelatem elegisse, præsentibus Berengario Provinciæ comite, Fulco Regensi electo aliis, calendis Januarii anno MCCXL. Testis legitur in charta ejusdem Johannis Arelatensis, qua ceffit jurisdictionem & dominium in communia Arelatensi, die lunæpost festum omnium Sanctorum anno m cc l. ex archivo regio Aquensi, & anno 1251. in recognitione domi. E G E N S I S. 403 ni de Bauciis. Anno 1252. adfuit consecrationi altaris Montis-rivi, ordinis Cartusiensis factæper Philippum Aquensem archiep. Porro optimus hic præsul quam plurimis feudis & dominiis, partim æreproprio, partim munificentia prin- cipum acquisitis, ecclesiæ Regensis censum præ ceteris episcopis auxit. Quin & vetustate collabensepilcopalepalatium instauravit, ac D. Maximi basilicam amplificayit, adjecto sacello in honorem beatæCatharinæ virginis, illudque sacra supellectili abunde instruxit ; dotavit m- super monasterium sanctimonialium numero centum, sub invocationeejusdem sanctæ Catha- ’rinæ ad fontem de Sorpo * vocitatum, an. 1255. cujus fundationis apographum ex chartophyla- cio episcopali legere est apud Bartellum. Præ- sons fuit nominio Johannis Arelatensis pontisi- cis Carolo comiti Provinciæ, posteaque Siciliæ regi exhibito calend. Novembris 1254. Regis uxor Beatrix Fulconem instituit fui testamenti exsecutorem, anno circiter 1265. ut liquet ex ipsas testamenti tabulis editis tomo sexto Ache- riani Spicilegii. Adhuc præerat anno 1272. quo sequester & arbiter eligitur inter præcepto- rem dePodio-Moissono, & dominum de Bru- neto VI. cal. Junii, ut habetur in regesto sena- tus AquensiS. At extremum clausit diem paulo post, videlicet v. cal. Julias anno 1273. XXXIV. MATTHÆUS I. Matthæus ad episcepatum assumtusest anno 1174" quem per annos circiter duodecim ad— ; ministravit. Ejus tempore synodus provinciæ Aquensu apua Regium xvI. cal. Martii 1285. ; celebrata elt, præside Rostagno archiepiscopo, considentibusque ipsius sussraganeis, in qua plures canones conduntur. Inter cetera vero suppli- cationes decretæsunt per totam Provinciam pro libertate Caroli principis Salernitani, filii Caroli I. Siciliæ regis & comitis Provinciæ > in navali pugna capti a Lauria, atque in carcere detenti, quemadmodum legitur in actis manuscriptis huius concilii. Memoratur Matthetu apud Barra- lem in historia Lerinensis monasterii. XXXV. PETRUS II. Petrus de Millia pietatis suæ erga S. Theclam martyrem argumentum dedit, (secernendo anno 1294. ut ejus officium solemne quotannis ce— 1 lebraretur. Decertavit cum Gaucelmo deMay- reriis abbate Lerinensi, pro fui episcopatus juribus ; ecdesiæque suæ dominium integrum castri sancti Johanneti acquisivit. Mors ejus notatur anno 1304. T XXX V I. P ET R U s III. Ex locupletiffimo Montis-majoris tabulario, * P. olim sancti Victoris Maffiliensis abbas, erat episcopus Regensis an. 1308. Nam Bertrandus 1 de Sabrano, uti legitur in charta hujus tabularii, Montis-majoris monachus, beatæ Mariæ de Caro-loco prior, Isarno Gaste Relhanensi priori quædam remisit hoc anno, die 12. Junii ad preces reverendorum patrum dominorum P. Dei gratia Regensis episCopi, S.VictorisMafli- liensis olim abbatis, & Nicolai Aureoli prioris de Salicis, Maffiliensis monachi. Hunc porro