Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/514

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


, , , ECCLESIA CA Avenione sedenle > in Italiam > ai gubernandas fancta Rom. eccl, terras. Obiit Perusti vi.cal. Sept. anno 1372. cujus corpus ad hoc monasterium Car- tustenstum Boni-passut delatum ibidem sepultum suit cura domini Ægidii Aicelini de Monte-acuto episcopi cardinalis Tusculani, aliorum extentorum testamenti ejus. Philippi meminit cum laude Innocentius papa VI. scribens calendis Augusti anno IX. fui pontificatus Henrico comiti de Trastamara, ad quem papa eum miserat. Statuta quædam pro sua diœcesi fecit, ut intelligimus ex his jj quæ legimus in serie abbatum PsaTmodiensium, nimirum Baucelinum hujus loci abbatem adfuisse confirmationi statutorum ecclesiæ Caval- lionensis sub Philippo episcopo. Adfuit anno 1365. concilio Aptensi, cujus in actis appellatur patriarcha Jerosolymitanus, & Cavellicensu ecclesiæ administrator perpetuus. Robertus, Sammanhani, & qui post Philippum de Ca- bassole, quemdam Guillelmum de Cabanis recensent, quamvis nihil de ipso nos doceant, aiuntque eum sedisse anno 1361. allucinatio- nis revincuntur ex mox dictis. Certe si præfuit hic episcopus, ipsi tantum asiignari potest an— £ nus 1366. XXXV. FRANCISCUS I. Francisi : usdeCardaillaco, de cujus nobili genere diximus in Cadurcensibusepiscopis, ex ordine Minorum assumtus est ad regendam ecclesiam Cavallionensem anno 1366. mense Octobri. Qu.vdamchartæ annorum 1379. & 1388. ejus ut episcopi Cabellicensis tunc sedentis nomen exhibent. Certe de illo, postquam migravit ad ecclesiam Cadurcensem, nihil legimus ante annum 1389. quo primum urbem hanc ingressus estsolemni novorum episeoporum more. I XXXVI. HUGO. Episcopatui Hugonis de Magialla, quem inchoatum an. 1387. legimus, unum, aut alterum annum detrahere cogimur, quando liquet Francsscum tunc adhuc fuisse Cavallic. episcopum. Dicitur notatus in tabulis Cabellicensibus . ad annum 1390. nihilque obest quominus ca- ■ thedram obtinuerit usque ad annum 1395. XXXVII. A ND R E AS II. Andream Nicosiensem episcopum præsuisse 1 ecclesiæ Cavellicensi anno 1395. reperimus ; at sub titplo administratoris. Neque vero diu rexit, cum certis nobis constet testimoniis sedem • anno 1398. vacasse. In Gallia Christiana Sam- marth. omittitur hic Andreas. Admissus est a Claudio Roberto.qui eum appellat archiepisco- f » um Nicomediensem. In catalogo confecto jus- u illustrissimi episcopi, qui nunc sedet, atque ad me humaniter misso, locus ei datur ; utrum tanquamadministratori, aut episcopo, minime additur. XXXVIII. PETRUS II. . Petrus anno 1405. pedum gerebat ; quandiu vero postea munere pastorali sit functus, fruBELLIC ENSIS. 951 stra divinare tentaremus. InS. Andreæ Pecus Avenionem necroloeio vita functus legitur pri- die cal. Augulti 5 quo anno, filetur. XXXIX. GUILLELMUS I. Guillelmus abbas de Sellis in ditrcest Bituri- censt, catalogis omnibus antistitum Cibellicen- sium inscribitur, nullus vero indicat annum 3uo sederit ; abbatia autem cui præerat, non icitur de Sellis, sed cella S. Eusicii, tunc temporis canonicorum Regularium, nunc Fulien- sium a centum annis. X L. NICOLAUS. Nicolaus de Johannado de Modunco Bar- rensis, episcopus Cavellicensu legitur in veteri instrumento dato die 29. Novembris an. 1409. seditque, si credimus catalogis, ab anno 1409. ad annum 1421. cum prius fuisset episcopus Trojanus in Italia. Disiimulare tamen nolumus alicubi Palamedem de Carreto Cavali io nensem episcopum legi an. 1420. An ille quem paulo post videbimus reipsa hoc donatum episcopatu t XL I. Gu I L L E L M U S II. Hic præsul cum esset cubicularius Martini papæ V. ipsius procul dubio beneficio ad cathedram Cabellicensem provectus est, quam legitur annis 1421. & 1424. obtinuisse. XLII. BERNARDUS. Bernardus Carboni us ( quem Claudius Robertus Bertrandum appellat) Regiensis, manum admovit clavo ecclesiæ Cabellicensis, anno circiter 1426. ex Sammarthanis fratribus. XLIII. FERRERIUS-

Ferrerius Galbertus, quem in recenti catalogo ad nos misso, legimus cognominatum Gil- bertum, sedisse dicitur anno 1432. aliunde vero prorsus nobis ignotus. XLIV. Johannes II. Johannes de Rupe ante Cavellicenses infulas, Bethlehemitanis ornatus fuerat, testibus Sammarthanis, licet Johannem in serie Beth- lehemitanorum præsulum omiserint. Ex priori vera ecclesia ad hanc traducitur v. idus Septembris anni 1435. ex libris Vaticani ; sede- batque adhuc anno 1436. XLV. B A R T H O L O M ÆUS. Bartholomæo abbati sancti Proculi in omnibus catalogis locus datur. Perperam vero legitur sedisse anno 1430. quando constat ejus successorem ante hunc annum, episoopum fuisse. Melius itaque in indice ms. ad nos transmis- so, Bartholomæo annus 1437. tribuitur. XLVI. P E T RUs II. Petrus cognomento Porcherius adfuit concilio Florentino, annoque 1439. in sesiione 25. subscripsit in hunc modum
Ego Petrus Cavclli- censts episcopus me subsoripst. Memoratur adhuc anno 1442. & 47. quo ex hac vita migravit dic 28. Januarii. O o o iii