Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/68

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


67 ECCLESIA CASTRENSIS. p I. EPISCOPUS D E O D a TU s I. Primum hunc episcopum Castrensem, abbatem prius ejusdem loci fuisse perperam scripsit Catellus libro v. commentariorum Occitaniæ : ultimus enim abbas Castrensis vocabatur Ber- trandus.Fuit autem Deodatus prius abbas Lati* niacensis monasterii ad Matronam fluvium in agro & diœcesi Parisiensi, ut aperte declarat Johannes XXII. in bulla erectionis hujusepil- copatus, quam retulit V. C. Stephaniis Baluzius inter vetera acta lpectantia ad vitas paparum Avenionensium $. 48. p. 308. & scq. Eamdem excudi curavimus inter instrumenta. Deodatus j more ceterorum qui ex religioso ordine assum- ti erant episcoporum, suo nomini titulum fratris præmittit. Anno 1317. die 5. Augusti creatus est antistes, & die 17. Septembris sequentis, episcopi Mimatensis & Lodovensis, cum Raimundo præposito Magalonensi & abbate Bonæ-val- lenn a Johanne papa XXII. delegati, commonent Beraldum Aloiensem episcopum, ut huic episcopo Castrensi 5000. libras persolvat, quaS Xsi constituit summuspontifex, in episcopatus lb. proventibus, erecta urbe Castrensi in civitatem, oulla data v. idus Julii pontisicatus fui an. 1. Deodatus de quibusdam articulis, quos non— ( nulli fratres Minores credere pertinaciter dicebantur, ob eosque damnati sunt ab inquisitore anno 1318. sententiam inter alios viros doctos, aut episcopos, aut religiosos, rogatus, ita eam subscripsit : £go suater Deodatus Castrensts epif- copus, sucra Theologia professor, idem dico quod suater Guillelmus de Lauduno immediate prajcrip- tus. In cujus rei testimonium stgillum meum feci prasentibus appendi ; id est, dictos articulos & quemlibet eorum esse hæreticos. Obiit mortem hic episcopus an. 1327. fundato prius secus templum majus collegio pro duodecim pauperibus sustentandiS. ] II. AMELIUS. A melius, cujus cognomen de Lautreco, illustre genus prodit ; erat abbas sancti Saturnini apud Tolosam, quando ad episcopatum Castrensem accitus est. Simul etiam erat rector Marchiæ Anconitanæ in suiritualibus& temporalibus, ut palam sit ex diplomate dato in communi palatio civitatis Maceratæ anno 1327. indictione x. die 4. mensis Novembris. Mirum est tam reli- giosum virum antea insimulatum hæreseos fuisse a Galteriode Nova-villa vicario Tolosano ; qua ■ de re Baluzius in notis ad vitas pap. Avenion. Subrogatus est Dcodato anno 1327. mense Januario ; & paulo post, cum non levis esset contro-. versia inter ipsum ac monachos, de divisione bonorum & capituli juribus, cum ipsis de his transegit, ut probant acta publica, quibus ins- • cribitur anms 1328. 29.34. Anno 1333. testamentum Guidonis de Severae occasionem præ- buit gravi contentioni, ad quam sopiendam electus est hic episcopus. Guido siii testamenti tabulis caverat ut quædam bonorum suorum portio cederet ad fundandum aliquod monasterium a * In loco de Barbarcfio ubi collocari debebant virgines instituti Pruliani. £x vbbo "PruL ordinis sancti Dominici, quod testamenti caput irritare volebant Johanna de Narbona relicta Guidonis de Severae, ejusque liberi. Ex adverso fratresPrædicatoreS provinciæ Tolosanas, mo- niales parthenonis Prulliani*ejusdem ordinis, & Ruthenensis episcopus testamenti exsecutor intercedebant, ne pia testatoriS voluntas essectu careret. Ad finiendam hanc controverstam partes elegerunt A melium episcopum judicem, compromisse facto die 13. Novembris anno 1333. ut nos docent tabulæ castri Fuxensis. Excellit e vita anno 1338. cujus meminit sancti Saturnini necrologium. III. JoHANNEs I. Ex illustri gente de Pratis & dynastis de Mon- tepezato in Cadurcis trahebat originem lue episcopus ; patruumque habuit (alii dicunt fratrem) Petrum cardinalem de Pratis Aquarum- Sextiarum archipræiulem. Itaque hallucinan- tur qui ei cognomen de Armaniaco tribuunt, contra tabularum sidem, quæ susscctum eum Amelio anno 1338. docent. Ceterum notitiam hujus præsulis, quem omisit Borellus in suo catalogo, debemus V. C. Leoni Godefrido, Theodori filio, canonico Montispezati, qui ex archivis hujus ecclesiæ, ex codice, quem nigrum nundinant, eruit vetus quoddam instrumentum cujus hæc est clausula:Datum Avenioni in domo habitationis nostra anno Domini Mcccxxxvm. indictione vi.clie xvil.mensts Martii, pontificatus sanctissimi patris, & divina providentia papa anno quarto, prasentibus venerabili patre soanne episcopo Castrensu&c.bsnno I347.*6. Junii fundavit capellaniam vulgo dictam NostræDominæ in ecclesia de Montepezato; dein ultimæ voluntatis codicillos confecit 1348— penultima Junii, quibus legat capitulo Montilpezati, duaS ut vocant capellas 6 alni & violacei coloris : item 12. capel- lanias in sacello beatæ Virginia ecclesiæ sancti Martini de Montepezatodeserviendasinstituit : sex autem in Castrensi. Decessit ante 2. Augusti 1353. sepultusoue est in prædicta capella beatæ MariæMontiipezati sub tumulo lapideo, quatuor pedibus elato, cui superposita visitur effigies pon- tisicalibus vestibus induta, uti testantur litteræ Petri cardinalis de Pratis, quarum hæc summa : Nos Petrus permissione divina episcopus Pranestt- nus, notum, &c. quod cum bona memoria dominus Johannes episcopus Castrensts in suo ultimo testamento, certas capellanias ordinaverit de bonisstbi a Deo collatis dotandas in capella beata Maria tcclesta sancti Martini de Montepezato, cujus sumus fundatores & patroni, in qua etiam corpus dicti episcopi fuit, & est traditum ecclestastica se- pultura, &c. Datum anno Domini 1354. die s. Septembris. ldem demonstratur ex fragmento codicis Pergameni, in archivo Montifpensati, ubi leguntur BegonisCadurcensis episcopi litteræ infra reserendæ in Begone episcopo. IV. STEPHANUS. Stephani cognomento de Abavo, quem aiunt anno 1353— excepisse Johannemin sede Castren- b Hoc eft, orniracnta a.ccisuu 2d ficnun minuftcnum,