Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/88

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


io7 ECCLESIA MIMATENSIS. 108 exhibentur. Postquam vero gregem commissum ab hæretica pravitate tutatus ruisset, migravit . ad meliorem vitam anno 1608. * VI. cal. Julii, jacet ante primarium altarecathedralis. Anno 1608. coadjutorem acceperat Carolum de Rousseau. LXIV. CAROLUS II. Carolus de Rousseau Adami ex sorore nepos, præpositus MimatensiS, ac prior commendatarius S. Petri de Ispagnaco, vivente & satagente avunculo decessore, cu jus suerat magnus vicarius in spiritualibus, coadjutorcreatur. Interfuerat prius cœtui cleri Gallicani Lutetiæ 1596. tum demortui Caroli sedem adiit 1608. *mox- que ad sacras ædes restituendas incubuit. Anti- 3uæ disciplinæ custos, officium in sua ecclesia ac iœcesi secundum concilii Tridentini decreta assensu capituli ordinavit celebrandum 1619. Adfuit quoque comitiis generalibus Parisiensi- bus 1614. Eo præsule 1618. Capucinorum coenobium instituitur. Ecclesiam cathedralem consecravit 10. Octobris 1620. morte eripitur 4. Novembris 1623. conditus ad satus avunculi a parte sacristiæ. L X V. D A N I E L- Daniel de la Mothe du Pleffis Houdan- court, abbas de Sublaco *diœcesis Cadurcen- sis, frater Philippi Franciæ Marescalli, Cardo- næ ducis, ac Cataloniæ proregis, & Henrici Redonensis episcopi, consecratur Lutetiæ 19. Februarii 1625. a Johanne Francisco Gondio, primo Parisiensi archiepiscopo ; ad posseisionem admissus est die 29. Aprilis sequentis. Mox Hen- rietam-Mariam Henrici IV. Franciæ regis filiam, magnæ Britanniæ reginam, cui primus a consiliis& eleemosynis erat, in Angliam securus est, & post biennium reversos, testamento legavit suæ cathedrali sex mille libras, Fran-■ ciscanis, Carmelitis, & Capucinis quatuor mille. Interiit in obsidione Rupellæ die 5. Martii anni 162$. ac sicuti præscripserat, post urbis deditionem, in æde S. Margaritæ Rupellana humatus est, nunquam suam diœcesim ingressus. In ecclesia de Saccio minori Sacy lepetit, pagi Compendiensis visuntur duo monumenta, unum Claudii de la Mothe Houdan- court, cujus cor ibi jacet : alterum Daniclis de la Mothe Plessæi episcopi Mimatensis æter- nis manibus ( uti legitur) consecratum cum his versibus tabulæ marmoreæ insculptis. Ilhri vivus olim cuncta tentasti acriter Invictus, omni mole curarum altior, Facies laborum nulla cui fuit nova, Nullis periclis anxius terra aut mari, ’Urbs ut rebellis impia sucta furens Mites habenas disceret regis pati. Terram negasti corpori moriens tuo, Rupella st non capta, quam daret tamen Manes coronans postuma victoria, Nunc, magne prasul, fata quod merito volunt Optata tellus te capit finu suo. Si fata mallent, mallet & superstitem Superstes ipfa, post famis dira moram, Cervice pulsum post Britannicum sugat » guod inferebant clanculum dement thus. Sceptris hiantes Gallicis odio patrum. Sed quod videres perfpicax est hac nimis Et quos parabant regiis pactis dolos » Regina quorum nupsurat fancta fides Te cujus aris prasuisti pontifex Falfi Britanni finibus jubent suis. Exire contra suderis pactam fidem. Ingratus illis, grattor regt redis, Regno & minijlrtsregits magis places Fidus minister, sudulus, prudens, vigil, Docta peritus & gravi facundia Tractare faeras litteras & eloqui. Celsum tribunal fulminis modo regens Ipfastupente barbara Britannia, Mirante culta Gallia, & studium tenax fijuod non vetabat improbus rerum labor Majora fpondens omnia eriperis tuis. Currebat at as bis trtbus lustris celer, Vix dum peractis, febris ardor abstulit, Cura astuantes, suu labor nimius dedit ’Utrifque funus asperum parentibus. Lacrymassuorum publicus vicit dolor Vertentis annum jolis an quisquam potest Vias morart l justa qua fatis placent Hoc tu trophao non tumulo victor jaces. Vivat perenne nominis tanti decus, Anima beata lata fit calo quies. Huic elogio superposita sunt insignia domus de la Mothe cum pileo episcopi & corona comitis. LXVI. SilvesteR. Silvester de Crusy de Marcillac ex nobili Marcillacorum familia apud Cadurcos nattiS, post multa regno & regi Ludovico XIII. praestita obsequia, episcopuSMimatensis nominatus suit die 26. menlis Martii anno Domini 1628. Bullas obtinuit ab Urbano papa VIII. datas Romæ anno 1628. pridie cal. Augusti, pontificatus ejus anno 5. quibus acceptis inaugurauiS suit in ecclesia Albiensi die 21. mensis Decembris eodem anno ab Alphonso d’Elbene episcopo Albiensi, asiistcntibus Claudio de Salignae Sarlatcnsi, & Francisco de la Valete Cornuflon Vabrensi.episcopis. Diœcesim suam adiit circa sinem anni 1629. ubi quamplu- rima curæ pastoralis, & præclari in tutanda catholica religione ardoris argumenta dedit : nam acerrimum hæreticorum hostem sempersepræ- buit, arcesque quas in comitatu Gabalitano, & ejus finibus occupabant, de mandato regis diruit. Ut incœptum sacrum bellum ecclesiæ hostibuS etiam pace a rege ipfis concessa, persequeretur, misit ad eos divini verbi præcones ex CarmelitiS discalceatis, Capucinis, Fuliensibus & aliis reli- giosis familiis selectos, maxime ad Cebennico- rum montium incoloS, qui non paucos ex perduellibus ad sidem catholicam perduxerunt : episcopus autem sumtus ad has misiiones necessarios, magna ex parte suppeditavit. Divinum officium jamdiu in prædictis Cebennis intermissum, & penitus abolitum restituit ; permulta prædia, bona ecdesiastica, necnon