Jump to content

Pagina:Gauss, Carl Friedrich - Werke (1870).djvu/424

E Wikisource
Haec pagina emendata est
414
de aequationibus circuli sectiones definientibus.


Aequationes pro functionibus trigonometricis arcuum, qui sunt pars aut partes totius peripheriae; reductio functionum trigonometricarum ad radices aequationis xn1=0.
337.

Satis constat, functiones trigonometricas omnium angulorum kPn, denotando per k indefinite omnes numeros 0, 1, 2n1, per radices aequationum nti gradus exprimi, puta sinus per radices huius (I) xn14nxn2+116n.n31.2xn4164n.n4.n51.2.3xn6+etc.±12n1nx=0 cosinus per radices huius (II) xn14nxn2+116n.n31.2xn4164n.n4.n51.2.3xn6+etc.±12n1nx12n1=0 denique tangentes per radices huius (III) xnn.n11.2xn2+n.n1.n2.n31.2.3.4xn4etc.±nx=0 Hae aequationes (quae generaliter pro quovis valore impari ipsius n valent, II vero pro pari quoque), ponendo n=2m+1, facile ad gradum mtum deprimuntur; scilicet I et III, dividendo partem a laeva per x et substituendo y pro xx. Aequatio II autem manifesto radicem x=1(=cos0) implicat, et e reliquis binae semper aequales sunt (cosPn=cos(n1)Pn, cos2Pn=cos(n2)Pn etc.); quare ipsius pars a laeva per x1 divisibilis, quotiensque quadratum erit, cuius radicem quadratam extrahendo, aequatio II reducitur ad hanc xm+12xm114(m1)xm218(m2)xm3 
 +116m2.m31.2xm4+132m3.m41.2xm5etc.=0
cuius radices erunt cosinus angulorum Pn, 2Pn, 3PnmPn. Ulteriores reductiones harum aequationum, pro eo quidem casu, ubi n est numerus primus, hactenus non habebantur.

Attamen nulla harum aequationum tam tractabilis et ad institutum nostrum tam idonea est, quam haec xn1=0, cuius radices cum radicibus illarum arctissime connexas esse constat. Scilicet, scribendo brevitatis caussa i pro quantitate imaginaria 1, radices aequationis xn1=0 exhibentur per coskPn+isinkPn=r