Pagina:Il Catilinario ed il Giugurtino.djvu/227

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est



sertim quum illi spes omnis in scelere alque perfìdia sii, ncque se alitcr tutum putet, quam si pejor atque intestabilior mctu vestro fucrit, quo captivis liberlalis curara miseria eximat; aut, si providcritis, in lulandis pniculis magis, quam in uleiscendo, teneamini. Salellites quideni ejus.bomincs maxumi nominis, non minu» optumis majorum exemplis, nequeo satis mirari, dominationis in vos servitium suum mercedem danl; et utrumque per injuriain malunt, quam optumo jure liberi agore: praeciara Brulorum, atque Aemiliorum et Lutatiorum proles, geniti ad ca, quae majores virtulc peperere, subvertunda! Nani quid a Pyrrho, Hannibalc, Philippoque et Antiocho, defensum est aliud, quam libertas et suae cuiquc sedes; neucui, nisi legibus, pareremus? Quae cuncta saevus iste Romulus, quasi ab extcrnis rapta.tenet: nontotcxercituum clade, ncque cousuliset aliorum principum, quos fortuna belli consumpserat, wtiatus; sed tum crudelior* qnum plerosque se" cuivine res in miserationem ex ira vertunt. Quin solus omnium, post memoriam hominum, supplicia in post futuros composuit, quis prius injuria, quam vita, certa essct*, pravissumeque per sceleris immanitalcm adhuc tutus furit, dum vos, mctu gravioris servitii, a repetunda liberiate terremini. Agcndum atque obviam eundum