quuti, cui contrariam alij cum inierint, in vtraqꝫ tamen parte eiuſdem adminiſtrandę rationis reperti ſint, tum quibus felix, tum quibus triſtior contigerit vitę finis. Inutile nanqꝫ fuit, & noxium Pertinaci, & Alexandro, principes noui cũ eſſent, Marcum imitari voluiſſe, non ſecus atqꝫ Caracallæ, Commodo, & Maximino pernicioſum, Seueri voluiſſe veſtigijs inſiftere. Non enim tanta præditi erant virtute, quæ ad eorum veſtigia implẽda ſatis eſſet. Quapropter nouus princeps in imperio retinendo non poteſt Marci res geſtas imitari: nec etiam neceſſaria eſt, vt quæ Seuerus egit, ipſe curet præſtanda: verùm eas Seueri parteis complectatur, quæ ad imperium confirmandũ fuerint neceſſariæ: à Marco autem eas mutuetur, quibus imperium iam ſtabilitum, & confirmatum, dignè ac glorioſè tueri ac ſuſtinere poſsit.
QVo tuto dominatum retinerent nonnulli principes, populos, qui
