Jump to content

Pagina:Nicolaus Machiavellus De Principe.pdf/173

E Wikisource
Haec pagina emendata est

honeſti ſunt & iniqui, vt tanto ingratitudinis exemplo illum oppreſſum velint. Ad hæc, victoriæ ipſæ non ita feliciter parantur, quin victor aliquam cogatur habere rationem, præſertim iuſtitiæ, & æquitatis. Porrò ſi is, cui adherendum iudicauit, victoria cadat, recipietur tamen ab eo, & quoad illi fuerit facultas, nunquam non aderit ſuppetias laturus. Deinde in ſocium tute adſcribis eiuſmodi fortunæ, quæ iterum facilè erigi poteſt.

Secundo loco, ſi illi, qui armis congrediuntur, tales ſunt, vt tibi ab altera partium, quæ victoriam ſit conſequuta, non fit timendum, maioris etiam prudentiæ fuerit, ſi te eorum alteri adiunxeris. Nam vnius auxilio fretus, ad alterius excidium accedís, qui alter ab altero, ſi ſaperet, ſeruandus erat ſic, vt adepta victoria tuæ relinquatur voluntati, nec fieri poteſt, quin tuo ſubſidio fultus, victor euadat.

Hîc autem principi cauendum eſt, ne, vt dixi, alterum offenſurus, ducat ſocietatem eſſe ineundam, niſi neceſsitas cogat, cum eo, qui ſe potentior agno-