quam ad hoc vſqꝫ tempus emicuit, qui hanc virtutem nonnihil ſpiraret, ſic vt inde iudicium facilè fieri poterat, illum ad eam redimendam à Deo fuiſſe ordinatum, nihilominus perſpectum eſt in ſummo illo ſuarum rerum curſu, quo pacto fuerit à fortuna tãdem reiectus: ſic, & vt ceu ſine vita iacẽs, expectat, quis ſibi dari poſsit, qui ſua vulnera ſanet: atqꝫ Ciſalpinæ Galliæ direptionibus, incẽdijs, vaſtationibus, nec non Regni Neapolitani, Ethrurięqꝫ expilationibus, & tríbutis ſinẽ imponat, easqꝫ plagas curet, quę iam ex longo tẽpore, in fiſtuloſum morbum abierunt. Iamqꝫ illam Deum Opt. Max. precantem cernimus vt alleget, quia præſenti Barbarorũ immanitate, & inſolentia ſe redemptam curet. Perſpicitur etiam, quàm pronam, quàm paratam, quàm deniqꝫ expoſitam ſe præbeat, vt ad aliquod vexillum conuolet, illud ſequutura, modò qui illud proferat excitatum videat. Nec hoc quidem tẽpore quempiam circunſpicit, quem huius redemptionis ducem, authoremqꝫ conſtitui poſſe ſperet, quàm illuſtrem tuam Mediceorũ familiam: ſuarum cũ
