ſtimationem, tum amplitudinem conciliant. Non eſt propterea quòd hæc occaſio è manibus effluat, vt tandem Italia ſuum cotempletur redemptorem. Nec facilè oratione aſſequi poſſem, quò a more, qua anhela vlciſcendi ſiti, qua fidei conſtantia, qua animi pietate, qua lacrymarum vi excipiendus ab ijs prouincijs eſſet, quæ tantam exterorum illuuiem tandiu ſuſtinuerint. Quæ portæ illi clauderentur⹌ Qui populi parêre recuſarent⹌ Quæ inuidia ſeve opponeret⹌ Quis ex Italica gente obſequium illi detrectaret⹌ Non eſt, non eſt (inquam) cui hic fœtidus barbarorũ dominatus nauſeam non faciat. Aggrediatur illuſtris tua familia nobile hoc opus, eo animo, eaque ſpe, qua omnes res iuſtæ ſuſcipi ſolent, vt ſub eius inſignibus hæc patria nobilitetur, & eius auſpicijs Petrarcæ dictum verè contingat.
Virtus in barbaricum furorem,
Arma capiet, nec longum erit belli certamen
Nam antiqua uirtus
In Italicis animis nondum extincta iacet.
