lædendi ſui occaſiones futuro pontifici pręriperet. Pręterea, vt omnibus Romanis patritiæ gẽtis ſibi amicitia deuinctis eorũ ope pontificis animũ fræno cõpeſceret. Deinde Sacerdotũ collegiũ ad ſe omni qua poſſet ratione pertraheret, ſibiqꝫ conciliaret: tũ demũ tantũ imperiũ ante obitũ patris ſibi adiungeret, quãto ſuo Marte primæ cuique impreſsioni poſſet reſiſtere. Ad finẽ vfqꝫ, horũ tria, cum Alexãder morte obiret, produxerat: quartũ penè cõfecerat. Quandoquidẽ quotquot potuit nobiles aſſequi, paucis elapſis, oẽs trucidauit. Itaqꝫ patritiã gentem Romæ ſibi deuinctã tenebat: tũ Collegij maxima partẽ habebat ſibi ſuffragaturã. Porrò animo ſtatuerat, quo noua ſibi imperij fieret acceſsio, totius Etrurię principatũ occupare. Iam Peruſini in ſua ditionẽ conceſſerat, et Traianus portus. Piſani aut in eius fidẽ & cliẽtelã ſeſe contulerat, & tanquam nulla eſſet habiturus amplius Gallorum rationem (nec enim debebat illis iam ſpoliatis regno Neapolitano ab Hiſpanis, ſic vt vtriqꝫ adigerentur illum ſibi conciliare) protinus Piſas inſiliret. His peractis, Lucenſes,Senẽſesqꝫ ſtatim cedebãt, tum ob in
