Colloquia familiaria/Exorcismus sive Spectrum

E Wikisource
< Colloquia familiaria
Jump to navigation Jump to search
Fairytale left blue.png Epithalamium Petri Aegidii Alcumistica Fairytale right blue.png

282 KXORCISMUS

  • ermo dc rumore spectri. Qtrum Polus jentiret, Fao-

norumorem huae non solum audituiu es.se, veruin et- iam creditum, coepit hominem obtestari, vir doetua ae pius succurreret animutaetamdirapatienti: et, Si quid duhitas , inquit , eiplora rem , obambuta ad decimam iuxta pontietilum illum, et audies mrserum eiulatum : adiuiige tibi queni voles eomitem ; ita et tutior audies, et certius* th. Quid deindef an. Coe- na peracta Polus ex more abit venatum, aat aucnpa- tum* Faunus obambutans, quum iam tenebrae sustu- lissent certum de rebtfs iudieium, tandem audit mi- serandos gemitus: hos Polus artifcx mire effingebat* abditus illic in vepreto, adhibita ad id olla flctHi, quo vox e cavo reddita lugubrras quiddam sonaret. th. Uaee fahula, ut video, vincit Phasma Menan. dri *). an. Magis istuc dices, si totam audieris. Faunus domum se recepit, narrarc cupiens, quid au- disset. Polus alia via eompendiaria iam anteverte- rat. Ibi Faunus narrat Polo, quod erat actum, et aliqoid etiam affingit , quo res esset admirabilior. tm. Poterat interim Polus tenere risum? av. Hlcnef Vultum habet in manu. EHxisses rem serio agi. Tan- dem Faunus, vehementer obtestante Polo, suscepit negotium exorcismi , ae totani eam noctem agit in- somnem, dum dispicit, quibns modis rem aggredere- tur tuto: nam sibi quoque misere metuebat. Pri- mum itaque congesti sunt exorcismi efficaeissimi, et additi novi uonnulli per viscera beatae Martae , per ossa beatae Werenfridae **). Deinde dclectns eat locus in planitie vicina vepreto, unde vox exaedie- batur : eircumduetus est circulus satis amplus, qni crebras haberet cruce», variasque notulas. llaec ■) Mcnanrter Atheniensis , Graecornm Comicwnm doetissi* rous , conscripflk LXXX Comoedias , inter qtias Phatma, i, e, spechmm, falmlae Domen est; inqua puella potichatur amatev* suo, tictn apparitionc Dcae , cni fiohant snrra. ••) Apud Anglos (illm haec diva magno fnit in honore Digitized by Sl VE SPE C T RU M. 283 omnia peragebantur verhis cenceptis, Adhibitom est vas iagens, ptatum aquae renseeratae. Addita est in eollum sacra stola, quam voeant, uude pemle- bat MMitMR» Evangttlii aecumhim lounnem. In locu- li» habebat cerulam, a Honrano pontiAce quotannis eonoecrari solitam, quae vulgn dicitur Agnus Deu lHa arntis olim se muatebant adversw oaxios dae» aionesy priusquam illis Fraacisei cuculla cocpit esse formidabilisv Uaec oninia proeurata suat, ne, si spt- rifeus malus esset , impetum faceret in exorcistam. Nee tamea ausus est se solum huic circulo comniitte- rc: seddeeretum est, adkibendum esse saeerdotem alterum. lbt Polus ntetuens, ne, si nasutior ad«  iunctus fuisset, proderetur fabulae mysterium, ad- iungtt parocbom quendam ex vicinia, cui rem totam tperit: sie enim postutabat actio fabulae^ et erat is qui a tali tudo non abhorreret Postridie rebus omni. bu» rite praeparatis , sub horam deeimam Fuunus eum parocho ctrcnlum ingreditur. Polus, qui prae- cesserat, e vepreto gemit miserabilrter. Faaatis au- spieatur exorcisniuiit. faitcrini Polus clam per tcne- brae subducit se in villam proxiniam. Illiac addticit alianr personam fabulae: necenim potcrat nisi per niuitos agi. th. Quid faciunt? aw. Conscendnnt equos nigros, ignem occultum secum fernnt. Ubi non procul abessent a ctrculo, ignem ostentant, quo metit Fauaum abigerent e circuto. m. Quantum ope- rae sumpsit Polus ille, ut fallcret! xn. Sic est honio. Verum ea res propemodum pcssime cesserat illis. th. Qoi «c? an. Nam equi, subito prolate igne con- sternati^parum abfnit quin et sepraecipitarentetses- seres. Habes prinuim actum fabiifae. Ubi reditum est k% colloquium , Polus vclut ignarus omninm, ro- gat <goid esset aetum. Ibi Faunus narrat,sibi conspe- etos duos teterrimos cacodaemones, in nigris equis, oculis igneis, ac naribus spirantcs t^ncm , qni ten- Digitized by 284 EXOKCISMUS tassent ingredi circulum, veruni efticacibus verbis abactos in nialani rem. His rebus quum accrevisset animus Fauno, posterodie summo cum apparatu red- iit in circulum: quumque diu multis obtestationibus provocasset spectrum, Polus rursum cum collega suo procul ostendit sese ex equis atris , horrendo frenii- tu, quasi cuperent irrumpere in circulum. th. Nihil habebant ignis ? an. Nihil ; nam id niale cesserat. Sed audi aliud commentuni. Ducebant longuni fu- ncni: eo leviter per humum tracto, duni hinc atque hinc uterque se proripit, velut abacti exorcismis Fauni,sacerdotem utrumque una cum vase,quod ha- bebant aquae sacrae plenum, provoivunt in terrani. th. Hoc praemii tulit pro sua actionc parochus? ax Tulit: et tamen maluit hoc perpeti, quam deserere coeptam fabulam. His ita gestis, ubi reditum est ad colloquium , depraedicat apud Polum Faunus, quanto fuisset in periculo, et quam fortiter utrum- que cacodaentonem suis verbis profligasset : iamque ccrtam conceperat fiduciani, nullum esse tam noxi- um aut impudentem daemonem, qui posset in circu- lum irrumpere. th. Faunus ille non multum abest a fatuo. an. Nihil adhuc audisti. Hucusque progressa fabula, commodum supervenit Poli gener: nam eius filiam duxerat natu maximam; iuvenis, ut scis, in. genio mire festivo. th. Scio; nec abhorrcns ab hu- iusniodi iocis. an. Abhorrens? Nulluni ille vadimo- nium non desereret,si talis vel spectanda velagenda esset fabula. Huic socer rem omneni denarrat, at- que illi delegat partes, ut animam agat. Sumit or- natum, aclubens; convolvitse linteo, quemadmo- dum apud nos solent funera: habet prunam vivam in testa, quae per linteum reddebat speciem incendii. Sub noctcni itum est adiocum, ubi haec agebatur fabula. Audiuntur miri gemitus. Faunus expedit exorcisnios omnes. Tandem procul inter vepretum Digitized by SIVE SPECTRUM. 285 ostendit sese anima , subinde ostentans igneni , ac misere suspirans. Hanc quum Faunus obtestaretur, ut eloqueretur quisnam esset, subito prosiliit e ve- preto Polus ornatu cacodaemonis, fictoque fremitu: Nihil , inquit, tibi iuris est in hancanimam; mea est: ac subinde procurrit usque ad oram circuli, vel- ut impetum facturus in exorcistam ; moxque velut submotus verbis exorcismi, et vi aquae sacrae, quam illi multam aspersit, retrocessit. Tandem abactu paedagogo daemone , nascitur dialogismus Fauni cum anima. Percunctanti et obtestanti respondit, se esse animam hominis Christiani. Rogata, quo 110- mine vocaretur, respondit : Faunus. Faunus, inquit, idem mihi nomen est. lamque ex communi nomine res coepit 11 11 magis esse cordi, ut Faunus Faunum liberaret. Quum Faunus multa percunctaretur, ne diutina confabulatio proderet fucum , subducebaft sese anima , negans sibi fas esse diutius colloqui, quod tempus urgeret , quo cogeretur abire, quo li- beret daemoni: pollicita tamen est, sesc postridie redituram hora qua fas esset. Rursus convenitur in aedibus Poli, qui choragus erat fabulae. Ibi denar- rat exorcista, quid esset gestum, nonnulla etiam ad- mentiens , quae sibi tamen persuadebat esse vera. Adeo favebat negotio quod agebatur. Iam hoc com- pertum erat , scilicet, aniinam esse Christianam, quae sub inclementissimo daemone diris cruciatibus vexaretur. Huc omnis conatus intenditur. Veruni in exorcismo proximo ridiculum quiddam accidit. th. Obsecro, quidnam? an. Quum Faunus evocasset animam, Polus, qui daemonem agebat, prorsus sic assiliit, quasi intra circulum irrupturus : quumque contra Faunus pugnaret exorcismis, multamquc vim aquae aspergeret, tandeni exclamat daeinon, se ne pili quidem facere ista oimiia. Reni, inquit, habui- sti cum puella; mei iuris es. Id quum Polus ioco di Digitized by 28fi EXORCISMUS cerct, tamen forte fortuna vcrum dixisse visus est: nam e*orcista hoc dicto tactaw illico recepit se in ceirtrum drculi, et aeseio quM wniuussavit m aurem parocho. U Pntim aentiens recepk sese, ne qmd audiret, ^wmI audire fau «on etset. th. Sane Poius religiosum ac verecunduni agebat daemonem. aw. Sic est ; reprehefMH poterat actio , quod parum me- mimsset decori. E*audivit temen puroch* rocem, in .lieentia aatiafactkmem. th. Quaml am. Ut ter di- ceret preeationem dominicani: «x hoc comiciebat, illum ter habuisse rem eadem nocte. th. Hoc sane rerularis ille praeter reguiam. an. Homines sunt, et lapsus era* humanus. th. Perge; quid deinde fa- ctttml AN. Iam Fauaus ferocior redit ad oramdwib, et ultro provocat daem^nem. At ilie iam timidior refugiebat: Fefellisti me, inquiens: si sapuiaaem, non monuisseni te. Persuasum est hoc multis, <auae semel sacerdoti confessus ais , prortus aboiita esse e memoria daemonia, ne poseit opprobrare. th. lucvm plane ri4icn*um narras. an. Sed, ut oiiquando fim- am fabulani, diebus aliquot hunc in modum eollo- quium habitum eat cam anima. 6umma huc evasit. Ko-a**i ex*remtae, num qua via posset a cruciatu liberari, reaponditiHa, fosae, si pecunia, quam re- Itquisset fraude partam , restitueretur. Ibi Fautius, Quid, inquit, si per bonos viros dispeasaretur in pios usus? Respondit, et hoc profuturum. Heie exhila- ratus exoreinta, auaima diligewtia pereunctatus est, qnanta esset summa. Illadixit ingentom; quod iHi erat bonum atque commodum. indicavit et lueum, sed procul dissttum , ubi thesaurus hie defoasu* es- set. Praescripsit, in quos usos veile* impendi. th. ln qu<»1 A«. Ut tres susoiperent peregrinatio- nem , quorum unus adiret liiuina Petri , alter iret salutatum lacobum ComfwsteHanum , tertius oscularetur pectinem lesu, qui est Treviris. De- Digitized by S I V E S PKCT K U M. 287 iude per aliquot ntonasteria magna vis psalterio rum ac iiiissarum perageretur. Quod superesset, ipse pro suo arbitratu dispenaaret. laiu totus erat in thesauro Fauni aniinus; illum toto pectore de> vorarat. th. Vulgaris morbusest, quanquam hoc nomine peculiariter iwale audiunt sacerdotes. am. Ubi nlbil csset osnissum, quod ad pecuniae negotium pertiuAret, exorcista submonitus a Polo, coepit uni- niani de curiosis artibus percunctari, de alcuniistiea deque uiagia. Kt ad haec aniwa quaedam respon- dit pro Uuipore, ceterum pollicita se plura indica- turaiu , simul atque iJlius opera liberata fuisset u paedagogo daeroone. Sit hic, si videtur, tertius fu- bulac actua* ln quarto Fuunus coepit ubique serio praedicare rem prodigiosam, uihil aliud crepare in colioquiis, in couviviis; pnlliceri monasteriis uiagni- fica quaedani: et omniuo uihii ium humiie loqueba- tur. Adit lorum, reperit signa, non ausus tamen est effodere thesaurum, quod anima iniecisset scru- pulum, Uigenti periculo farturura, si prius, quam essent pcractae missae, thesaurus attingeretur. lam niultisnamitioribussubolebat fucus. Quum tanien ille nusquam non depraedicaret suam stultitiam, clam aduionitus est ab amicis, praesertim ab Abbate suo, ue, qui hactenus habitus esset vir prudens, nunc di- versum 4e se specimen daret omnibus. 11 le tanien uullius oratione potuit commoveri , quo minus cre- deret, rem esse seriam : adeoque penitus haec imagi- natio occupavit animuin hominis, ut praeter spectra et malosgeniosnihilsomniaret,niliil loqueretur. Abi- erat nientis hubitus in ipsani faciem, quae sic palle-. but, sic erat extenuata, sic deiecta,ut larvam esse di- ceres, non Uominem. Quid niultis? niinimum aberat a vera 4«meatia,iiiceleri remedio succursuin fuisset. th. Nimirum hicerit extremusuctus fabulae. an. F.um tihi reddam. Polus ethuius gcner huiusmodi technam Digitized by cotiinieuti sunt. Effinxerunt epistolam, ruris literis descriptam , idque non in chartis vulgaribus , sed iit his, in quibus aurifices reponunt bracteas auri, sub- rubentibus, ut scis, luto. Epistolae sententia liaec erat : „ Faunm , dudum captivut , minc liber f Fauno liberaturi suo optimo talutem aeternam. Son ett, mi Faune 9 cur tediutiut in hoc negotio macerei; retpexit Deut animi tui piam voluntatem, et illiu» merito me iiberavit a tuppliciit: ego nunc feliciter ago inter an* gefot. Te manet locu» apud dicum Augiatinum , qui proximus est Apoitolorum choro. Ubi venerit ad nog, agam tibi gratias coram. Interim ctira ut vivat sua- viter. Datum e coeto empyreo, Idibtu Septembribut, anito mUlesimo qtiadringentesimo nonagttimo octa- 00, sub sigillo annuli mei." Haec epistola clani po- sita est in altari, ubi facturus erat rem divinam Fau nus. Ea peracta, subornatus est, qui eum submone- ret de re, quasi casu deprehensa. Nunc eain cir- cumfert epistolani,et ostentat ceu rem sacram : nihil- que credit ccrtius , quam eam e coelo perlatam ab angelo. th. lstud non est liberasse hominem insania, sed mutasse insaniae genus. an. Sic est profecto, ni- si quod nunc insanit suavius. th. Antehac non soleo inultum tribuerc fabulis, quae vulgo feruntur de spe- etris ; sed posthac multo minus tribuam: suspicor enim,ab hoininibus credulis et Fauni similibus multa pro veris proditu literis,quae simili artificio sunt ad- simulata.

an. Ego pleraque huius generis esse credo.

Fairytale left blue.png Epithalamium Petri Aegidii Alcumistica Fairytale right blue.png