Quō factō, dux quīdam Gallōrum, nōmine Ambiorīx, cum exercitus tot in partēs dīvīsus esset, Rōmānēs iam dēmum facile superārī posse ratus, ūna castra longinqua subitō est adortus; impetus autem fortiter exceptus est ā nostrīs, quī equitēs hostium cōnfēstim in fugam dedērunt. Quā spē dēiecti, Gallī clāmēvērunt sē colloquium velle; quō audītō, lēgātī quī illīs castrīs praeerant, extrā mūnitiōnēs nōn dūbitāvērunt eōs mittere, quī cum Ambiorīge colloquerentur.
Ad colloquium missus est C. Arpinēius, eques Rōmānus, et Q. Iūnius, Hispāniēnsis, quī iam ante ā Caesare ipsō saepe dēlēctus erat, ut cum Ambiorīge ageret.
Eīs, cum extrā mūnītiōnēs ēgressī essent, rēx cōnfīrmāvit Gallōs ūniversōs cōnstituisse eō ipsō diē omnia hīberna Caesaris simul oppugnāre, nē quā legiō alterī legiōnī
