inquit, potum mihi. Cui Rebecca: Bibe, ait, domine mi; et simul demīsit urnam.
Quùm ille bibisset, Rebecca obtulit etiam aquam camēlis. Hoc indicio cognōvit Eliezer, quod scīre cupiēbat.
Eliezer protulit inaūres aureas et armillas, quas dedit Rebeccæ: tùm interrogāvit illam cujus esset filia, nùm in domo patris esset locus ad commorandum.
Cui Rebecca respondit: Ego sum filia Bathuelis: avus meus est frāter Abrahāmi; est domi locus ad commorandum amplissimus; est etiam plurimùm fœni et palearum ad ūsum camelōrum.
Quod audiens Eliezer ēgit gratias Deo, qui tribuisset iter prosperum sibi.
Rebecca properāvit domum et narrāvit mātri suæ ea quæ sibi contigerant.
Labānus frāter Rebeccæ, quùm audivisset sorōrem narrantem, adīvit hominem qui stābat ad fontem cum camēlis, et compellans eum: ingredere, inquit, domine mi; cur stas forìs? parāvi hospitium tibi, et locum camēlis.
Deinde duxit eum domum, eique cibum apposuit.
